مارینا پرز سیمائو از شما می خواهد که جلوی نقاشی هایش در Frieze London مراقبه کنید

در میان شلوغی فریز لندن، جایی که بطری‌های شامپاین پاپ می‌شوند و معاملات به صورت هماهنگ انجام می‌شود، هنرمند انتزاعی برزیلی، Marina Perez Simão می‌خواهد مهمانان را دعوت کند تا در یک سفینه فضایی در غرفه Pace Gallery فکر کنند. او 11 بوم را در سه رنگ اصلی نقاشی کرده است: سه رنگ آبی، سه بوم خاکستری و پنج بوم سرخابی.

این غرفه به شکل حرف X چیده شده و دو تابلوی آبی در دو طرف، یک تابلوی خاکستری در وسط و دو تابلوی دیگر در طرف دیگر قرار گرفته است. مهمانان می توانند از وسط یا از طرفین وارد شوند.

سیمائو که از سائوپائولو صحبت می‌کرد به ARTnews گفت: «این سازه در عین حال فوق‌العاده باز و بسته است، اما بسته به اینکه از کدام سمت عبور کنید، یک حس کشف نیز وجود دارد.

او از بینندگان می‌خواهد که نقاشی‌ها را وارد کنند و به کار او نزدیک شوند. او نقاشی‌ها را «توصیفی کم و بیش مبهم از جهان‌های عجیب» توصیف می‌کند و می‌گوید که هر اثر هنری «طبیعت و رفتار» خاص خود را دارد. سیمائو می‌گوید: "این انتزاعی است اما عناصر زیادی از منظره دارد. طبیعت موجودی بزرگ، پیچیده و وسیع است که ما به طور کامل نمی‌دانیم چگونه کار می‌کند، هنر راهی برای نزدیک شدن به این چیزهایی است که توضیح آنها دشوار است."

مارینا پرز سیمائو، بدون عنوان (2026). با احترام به مارینا پرز سیمائو

سیمائو افزود که می‌خواهد به بینندگانش یادآوری کند که نگاه کردن به هنر یک تجربه فیزیکی است. او گفت: «ما تصاویر زیادی را از طریق اینستاگرام و پلتفرم‌های دیجیتال می‌بینیم، که خوب است، اما نمی‌توانیم فراموش کنیم که وقتی به یک نقاشی نزدیک می‌شوید، لایه‌ها و بافت‌های مختلفی وجود دارد.

هنگامی که او این نقاشی ها را در ابتدای سال شروع کرد، احساس کرد که یک تحول طبیعی در تمرین او رخ می دهد، اما دریافت که هنوز قابل توضیح نیست.

مارینا پرز سیمائو، بدون عنوان (2026). با احترام به مارینا پرز سیمائو

نقاشی‌های او اغلب رنگ‌های غنی و روشن دارند، با آبی‌های آسمانی روی سبز چمن‌ها یا قرمزهای روشن همراه با نارنجی. این کارهای جدید باحال ترند. آنها از دوره های آبی و رز پابلو پیکاسو و استفاده فرا آنجلیکو از رنگ صورتی الهام گرفته اند.

سیمائو گفت: "صورتی رنگ دشواری است زیرا وقتی به فرهنگ توده نگاه می کنید، صورتی باربی، صورتی حبابی و صورتی پنبه ای وجود دارد. من همه این صورتی های صنعتی و تداعی های آنها را نمی خواستم." او در عوض روی سرخابی کار کرد، زیرا می‌توان آن را برای تقلید از رنگ‌های موجود در طبیعت دستکاری کرد.

سیمائو آبی را چالش برانگیزتر می دانست. او با رنگ مستقیما از لوله کار می کرد زیرا رنگدانه در حال حاضر بسیار قوی است، فقط گاهی اوقات برای رنگ آمیزی به رنگ سفید متکی است. با این حال، او همچنین بلوزهای مختلف را با هم ترکیب کرد، مثلا کبالت و سرولئن را مخلوط کرد تا آنها را به رنگ سبز تبدیل کند. سیمائو توضیح داد که نقاشی‌های آبی «تقریبا غیرممکن است» عکس‌برداری شود. ما مجبور شدیم سه جلسه عکاسی انجام دهیم زیرا رنگدانه ها بسیار تغییر می کنند.

مارینا پرز سیمائو، بدون عنوان (2026). با احترام به مارینا پرز سیمائو

نقاشی های خاکستری رنگ سرخابی و آبی را ترکیب می کنند. در اولین لایه‌های نقاشی، او رگه‌هایی از رنگ زرد و اخرایی را پنهان می‌کند و جلوه‌ای شبیه درخشش مه‌آلود ایجاد شده هنگام عبور مه از مقابل خورشید ایجاد می‌کند. به گفته Simão، نقاشی های آبی مانند تابستان گرم هستند و نقاشی های صورتی مانند زمستان سرد هستند. آنها با هم یک فصل انتزاعی را نشان می دهند.

سیمائو در سال 2024 با نمایشگاه خود "Solanaceae" در Pace در لس آنجلس، آزمایش با رنگ های تیره تر را آغاز کرد. نام نمایش از نام علمی خانواده گیاهان شب بو الهام گرفته شده بود و نقاشی ها دارای تکه هایی از تاریکی بودند. همان شبح در نمایشی در گالری مندز وود دی ام پاریس در اواخر همان سال ظاهر شد. سیمائو می‌گوید: «برای مدتی به کار با طیف رنگی محدود فکر می‌کردم، زیرا رنگ در کار من بسیار مهم است و می‌خواستم تناژها را مطالعه کنم و خودم را محدود کنم، همیشه در حال تکامل هستم.

نقاشی های سیمائو در فریز لندن روال هنری او را تغییر داد. او همه چیز را در استودیوی خود که دارای یک اونس رنگ بود پنهان کرد و به موقعیت معمول خود یعنی نقاشی دور از در و کنار یک تراس کوچک با پنجره ادامه داد.

سیمائو می‌گوید: "من ایستاده و در جوراب‌هایم نقاشی می‌کنم. از صندلی استفاده نمی‌کنم و گاهی روی زمین می‌نشینم. این نقاشی‌ها باید بدن من را درگیر کند."