ماریکارمن، زنی که به نماد بحران مسکن در اسپانیا تبدیل شد، در 87 سالگی درگذشت

اتحادیه مستاجران در بیانیه‌ای اعلام کرد، ماریکارمن آباسکال، زنی که اخراجش به اعتراضی علیه بحران مسکن در اسپانیا تبدیل شد، روز چهارشنبه در بیمارستان گرگوریو مارانیون مادرید در سن 87 سالگی درگذشت. در 23 سپتامبر، او از آپارتمانش در منطقه رتیرو مادرید، خانه ای که هفت دهه در آن زندگی می کرد، اخراج شد. شش سال قبل از آن، یک شرکت سرمایه‌گذاری ملک را با قیمتی بسیار تخفیف‌خورده خریداری کرده بود، دقیقا به این دلیل که آباسکال آن را اشغال کرده بود.

او که با حقوق بازنشستگی ماهانه 1400 یورو زندگی می کرد، هرگز پرداخت اجاره بهای خود را تحت سیستم کنترل اجاره قدیمی اسپانیا متوقف نکرد، و از قبض های آب و برق که مجموعا به 500 یورو در ماه می رسید، عقب نمانده بود. در سال 2020، مالکان به او اطلاع دادند که باید آنجا را ترک کند، با این استدلال که اجاره نامه قبلا دو بار منتقل شده است: اول به مادرش که طبق قانون دوره فرانسه رسما به عنوان مستأجر در فهرست ثبت نشده بود و بعدا به خود آباسکال. از آن زمان به بعد، آنها در چهار نوبت مختلف سعی کردند او را بیرون کنند.

به گفته حامیان، مالکان هر پیشنهاد ارائه شده را رد کردند که آیا باید تفاوت بین اجاره بهای فعلی و نرخ بازار را پوشش دهد یا خیر، که به گفته آنها باید در بیانیه ای که مشترکا توسط اتحادیه مستاجران، خانواده آباسکال و وکیل او امضا شد، آنها اشاره کردند که او از زمان تخلیه در بیمارستان بستری شده است. آنها گفتند: «اگرچه توافقی تاریخی حاصل شد که به او اجازه می داد به خانه خود بازگردد، اما این راه حل خیلی دیر رسید.

این بیانیه استدلال می‌کند که رویدادهای پس از اخراج او، از جمله تظاهرات‌های گسترده، اردوگاه‌های اعتراضی در میادین عمومی، انتخابات زودهنگام و فراخوان برای اعتصاب عمومی، «یک قبل و بعد در تاریخ این کشور» را نشان می‌دهد. در همان زمان، آنها هشدار دادند که "هزینه رسیدن به اینجا بسیار زیاد بوده است." آنها با این پیام به پایان رسیدند که آباسکال مکررا از آنها خواسته بود به اشتراک بگذارند: «به مبارزه ادامه دهید.

به جنگیدن برای چیزی که متعلق به توست ادامه بده.» به لطف فشار عمومی، اسپانیا نزدیک بود که شاهد یک نتیجه بی‌سابقه باشد: یک مستاجر بیرون رانده شده که پس از موافقت صاحبان ملک برای امضای اجاره‌نامه جدید به خانه‌اش بازگشت. با این حال، اخراج و سال‌ها درگیری‌های حقوقی که قبل از آن انجام شد، تلفات زیادی بر سلامت ماریکارمن وارد کرد. در سالهای پایانی زندگی، او برای رفت و آمد به ویلچر تکیه می کرد و برای کارهای روزانه به کمک نیاز داشت. پشت سر او نزدیک به هفت سال دادگاه در مبارزه او برای ماندن در خانه اش بود. در ماه های اخیر وضعیت جسمانی او به طور قابل توجهی بدتر شده بود.

او توده عضلانی خود را از دست داده بود، برای خوردن غذا تلاش می کرد و گفت که حتی صدایش تغییر کرده است. او دو روز قبل از ترک خانه اش گفت: "این در همه چیز من را تحت تاثیر قرار داده است. من دیگر خودم نیستم." Maricarmen هم در اسپانیا و هم فراتر از آن به یک نماد تبدیل شده است. حتی پس از از دست دادن خانه‌اش، او همچنان از مردم می‌خواست که از حقوق خود دفاع کنند. "من دوست دارم در کنار شما باشم، در اردوگاه شما، در مبارزه شما به شما بپیوندم، اما من آنقدر خوش شانس نیستم که این کار را انجام دهم. بنابراین از اینجا از همه شما می خواهم که شجاع باشید. بجنگید، از آنچه مال شماست دفاع کنید و لطفا مراقب خود باشید.

تا زمانی که بدن شما می تواند آن را تحمل کند، از بیمارستان گفت که خسته شده بود. هزاران نفر که خشمگین و با الهام از داستان او به خیابان ها در مادرید و بعدا در شهرهای سراسر اسپانیا ریختند، ویدیوهای او را به اشتراک گذاشتند. آباسکال در سال 1956 این آپارتمان را در محله ایبیزا مادرید اجاره کرد و او تقریبا تمام زندگی خود را در کنار مادر و برادرش گذراند.

او در رشته تایپ مختصر و کار منشی تحصیل کرد، 34 سال را به عنوان منشی در هیئت مدیره یک شرکت داروسازی گذراند و در سال 1998 بازنشسته شد. او دوست داشت بگوید که بازنشستگی، روال معمول او را تغییر زیادی نداد. او هر روز ساعت 9 صبح از خواب بیدار می شد، از قدم زدن در محله، خرید از قصابی در گوشه و کنار و مراقبت از اشیای بی شماری که خانه اش را پر کرده بود لذت می برد: نقاشی ها، وسایل کلکسیونی از میز چای او و مجسمه های چینی. او با افتخار می‌گفت: «تمام زندگی‌ام را کار کرده‌ام.

این همان غروری بود که با آن عکس‌های سیاه و سفید خانواده‌اش را به بازدیدکنندگان نشان می‌داد، در میان معدود وسایلی که پس از اخراج با خود به بیمارستان برد. ماریکارمن زنی با اراده بود. او در هر مصاحبه ای که می داد بارها و بارها تکرار می کرد: «تا آخر می جنگم». مصمم و در مواقعی سخت، هرگز در اعتقادش مبنی بر اینکه مبارزه ارزش ادامه دادن دارد، تزلزل نکرد.

حتی در روزهای پایانی زندگی، زمانی که دیگر قدرت تحمل آن را نداشت، از «خانواده» خود در اتحادیه مستاجران، همانطور که به اعضای سازمان اشاره می‌کرد، خواست که از طرف او به مبارزه ادامه دهند. آخرین باری که EL PAÍS او را در خانه ملاقات کرد، دو روز قبل از اخراجش، او در حالی که اشک می ریخت گفت امیدوار است که به عنوان چراغ راه در مبارزه برای اطمینان از دسترسی همه به مسکن مناسب عمل کرده باشد. ماریکارمن زنی با شخصیت قوی بود. او بارها و بارها در مصاحبه‌ها می‌گفت: «تا آخر می‌جنگم». سرسخت، گاهی خشن.

او همیشه مصمم به مبارزه بود و تا آخرین روزهای زندگی‌اش، زمانی که دیگر قدرتی نداشت، از اعضای اتحادیه مستاجران - به قول خودش - خواست که برای او به مبارزه ادامه دهند. آخرین باری که این روزنامه به خانه او رفت، دو روز قبل از اخراجش، او در میان اشک گفت که فقط امیدوار است چراغی در مبارزه بوده باشد تا همه بتوانند مسکن مناسبی داشته باشند. او فراتر از یک فانوس دریایی بود. او تبدیل به نمادی شد که هدفش میدان های عمومی در سراسر اسپانیا را پر کرد. شعار "ما همه ماریکارمن هستیم" بر روی پلاکاردها و تی شرت ها در سراسر کشور ظاهر شد.

او اغلب می‌گفت که آرزویش این بود که در اتاقی بمیرد که در آن پدر و مادرش فوت کرده بودند، خانه‌ای که تا زمان اخراجش در 71 سال گذشته در آن زندگی می‌کرد. ماریکارمن قبل از ترک آپارتمانش که دور تا دور آن را جعبه‌های بسته‌شده احاطه کرده بود، هر گوشه‌ای از خانه را به یاد می‌آورد که انگار امتداد خودش است. تمام خاطرات من اینجاست. پدرم در سال 1960 در سن 51 سالگی بسیار جوان فوت کرد و مادرم در سال 2005 در این خانه درگذشت.

من از سال 1956 تا امروز اینجا زندگی کرده ام. هر نقاشی و هر اقلام موجود در مجموعه او که روی میز چای او به نمایش گذاشته می شد، خاطرات زندگی ای را داشت که نمی خواست با آن خداحافظی کند. او همچنین اعتراف کرد که مذهبی نیست. او گفت: «آنهایی از ما که در پایین هستیم همه یکسان هستیم. با این حال هر شب قبل از خواب، به این ترتیب شب بخیر می گفت: به خدا، به والدینش، به پاپ فرانسیس و اعضای خانواده ای که از دست داده بود. او در آخرین فصل زندگی خود دو آرزو داشت: در خانه بمیرد و خاکسترش در دریای کانتابریا آرام بگیرد.

برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید