ماری جوانا و خشونت: چقدر مدرک بیشتری برای ارتباط نیاز داریم؟

برای دهه‌ها، طرفداران ماری جوانا تصویر یک ماده مخدر بی‌ضرر را که باعث ایجاد آرامش، خنده و رفتار مسالمت‌آمیز می‌شود، ترویج کرده‌اند. این تصویر به عادی سازی مصرف ماری جوانا و تقویت صنعت تجاری چند میلیارد دلاری کمک کرده است. اما تحقیقات علمی به طور فزاینده ای این روایت اطمینان بخش را به چالش می کشد. یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز عمده که ماه گذشته در مجله Psychological Medicine منتشر شد، 63 مطالعه را با بیش از 265000 شرکت‌کننده بررسی کرد.

محققان ارتباط قابل توجهی بین مصرف ماری جوانا و خشونت در نمونه های عمومی و روانپزشکی پیدا کردند. در میان جمعیت عمومی، مصرف کنندگان ماری جوانا تقریبا دوبرابر احتمال ارتکاب خشونت داشتند. در میان بیماران روانپزشکی، این شانس تقریبا دو و نیم برابر بیشتر بود. در مطالعاتی که خشونت منجر به محکومیت جنایی را مورد بررسی قرار می دهد، ارتباط با مصرف ماری جوانا حتی قوی تر بود - 3.75 برابر در جمعیت عمومی. و در میان بیماران روانپزشکی، ارتباط بین ماری جوانا و خشونت جنایی 4.21 برابر بیشتر بود.

این یافته ها مستحق توجه ملی است، اما این اولین هشدار نیست. یک متاآنالیز در سال 2020 که در مجله آمریکایی روانپزشکی منتشر شد، 30 مطالعه را که شامل نزدیک به 300000 نوجوان و بزرگسال جوان بود، مورد بررسی قرار داد. محققان دریافتند که اگر سوژه مصرف کننده ماری جوانا باشد، احتمال خشونت فیزیکی بیش از دو برابر افزایش می یابد. مطالعات دیگر ارتباط بین مصرف ماری جوانا و خشونت شریک صمیمی را شناسایی کرده اند. تحقیقات مربوط به بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نگرانی های بیشتری را ایجاد کرده است.

ارتباط بین ماری جوانا، بیماری روانی جدی و خشونت به ویژه نگران کننده است. تقریبا چهار دهه پیش، یک مطالعه مهم در سال 1987 که در لنست منتشر شد، 45570 سرباز وظیفه سوئدی را طی 15 سال مورد بررسی قرار داد. محققان دریافتند افرادی که بیش از 50 بار ماری جوانا مصرف کرده اند، تقریبا شش برابر بیشتر از افرادی که از ماری جوانا استفاده نمی کنند، در معرض خطر ابتلا به اسکیزوفرنی هستند. تحقیقات بعدی مکررا مصرف ماری جوانا - به ویژه استفاده مکرر از محصولات پرقدرت - را با افزایش خطرات روان پریشی مرتبط دانسته است.

چرا این موضوع هنگام بحث درباره خشونت مهم است؟ اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روان پریشی می توانند شامل پارانویا، هذیان، اختلال در قضاوت و ادراک تحریف شده از تهدیدات باشند. یک متاآنالیز در سال 2009 که در PLOS Medicine منتشر شد، نشان داد که اسکیزوفرنی و سایر روان پریشی ها با افزایش خطر خشونت، به ویژه زمانی که با سوء مصرف مواد همراه باشد، مرتبط هستند. احتمال خشونت بدون سوء مصرف مواد تقریبا دو برابر بیشتر بود، اما زمانی که سوء مصرف مواد نیز وجود داشت تقریبا 9 برابر بیشتر بود.

اگرچه آن تحلیل به جای ماری جوانا به تنهایی، سوء مصرف مواد را به طور گسترده مورد بررسی قرار داد، اما تلاقی بالقوه خطرناک بیماری های روانپزشکی و مصرف مواد مخدر را برجسته می کند. نکته مهم این است که اکثر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی خشن نیستند. با این وجود، تحقیقات ترکیبی سوالاتی را در مورد سهم ماری جوانا در آسیب پذیری روانپزشکی و خطر رفتاری مطرح می کند. شواهد علمی ثابت نمی کند که ماری جوانا باعث هر حادثه خشونت آمیزی در مورد مصرف کنندگان آن می شود. الکل، سایر داروها، شرایط روانپزشکی و شرایط اجتماعی نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

اما عدم قطعیت در مورد علیت هیچ توجیهی برای رد خطرات مشاهده شده مکرر نیست. مقامات بهداشت عمومی به طور معمول به مصرف کنندگان در مورد خطرات بالقوه هشدار می دهند قبل از اینکه هر مکانیسم بیولوژیکی به طور قطعی ایجاد شود. چرا ماری جوانا باید درمان متفاوتی داشته باشد؟ بعد نگران‌کننده دیگری وجود دارد که توجه بسیار کمی به آن می‌شود: پیامدهای خشونت به مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا محدود نمی‌شود. آنها اغلب بر سر همسران، شرکای صمیمی، فرزندان، همسایه ها، غریبه ها، افسران پلیس و امدادگران اورژانس قرار می گیرند.

با این حال، تجاری سازی ماری جوانا اغلب به گونه ای مورد بحث قرار می گیرد که گویی پیامدهای آن صرفا یک موضوع ترجیح شخصی است. ما در مورد آزادی مصرف کننده، فرصت های تجاری، اشتغال، و دریافتی های مالیاتی دولت می شنویم. ما تقریبا چیزی در مورد هزینه های بالقوه مرتبط با خشونت، اورژانس های روانپزشکی، اختلال در رانندگی، اعتیاد و اختلال در خانواده نمی شنویم. این هزینه ها فقط به این دلیل که اندازه گیری آنها دشوار است از بین نمی روند. آنها توسط قربانیان، خانواده ها، بیمارستان ها، کارفرمایان، بیمه گذاران، مجریان قانون و مالیات دهندگان جذب می شوند.

در حالی که کسب‌وکارهای ماری جوانا از محصولات قوی‌تر درآمد جمع‌آوری می‌کنند، عموم هزینه‌هایی را متحمل می‌شوند که هرگز در ترازنامه صنعت ظاهر نمی‌شوند. تحقیقات جدید مشخص نمی کند که ماری جوانا به طور مستقیم چه میزان جرم و جنایت خشونت آمیزی را ایجاد می کند یا اینکه آیا قانونی شدن باعث افزایش جرایم خشن می شود یا خیر. این سوالات نیاز به بررسی بیشتر دارند. اما یافته‌ها نگرانی جدی سلامت عمومی را تقویت می‌کند که دیگر نمی‌توان آن را به عنوان یک مشاهده مجزا رد کرد. آژانس های بهداشت عمومی باید مصرف کنندگان را در مورد این انجمن ها آگاه کنند.

متخصصان پزشکی باید مصرف ماری جوانا را هنگام ارزیابی مشکلات روانی و رفتاری ارزیابی کنند. سیاست گذاران باید به جای تمرکز انحصاری بر درآمد مالیاتی، هزینه های اجتماعی بالقوه را بررسی کنند. یک دارو بی ضرر نمی شود زیرا قانونی، سودآور یا از نظر اجتماعی مد است. برای سال‌ها، آمریکایی‌ها مطمئن بودند که عواقب ماری جوانا تا حد زیادی محدود به افرادی است که آن را مصرف می‌کنند. تحقیقات علمی تصویر بسیار نگران کننده تری را ارائه می دهد. نشانه های هشدار ده ها سال است که جمع شده اند.

قبل از اینکه مقامات بهداشت عمومی، قانونگذاران و صنعت ماری جوانا علائم هشدار دهنده را تأیید کنند، چقدر شواهد بیشتری لازم است؟ اسکات چیپمن معاون رئیس سازمان آمریکایی ها علیه قانونی شدن ماری جوانا است.