مالکان تگزاس علیه پروژه مرزی 46 میلیارد دلاری ترامپ شکایت کردند و اعتراض کردند: «اگر ما واژگون شده بودیم، دیوار بالا می رفت»

پیام دولت ترامپ واضح است: پروژه دیوار مرزی 46 میلیارد دلاری از اقیانوس آرام تا خلیج مکزیک را پیش می‌برد.

اما در منطقه بیگ بند تگزاس، دولت با مخالفت شدید صاحبان زمین مواجه شده است، بسیاری از آنها تمایلی به واگذاری بخش‌هایی از دارایی خود به خاطر آنچه به عنوان هدر دادن دلارهای مالیات دهندگان می‌دانند، نیستند.

این مقاومت، پروژه زیرساختی امضا شده دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا را در نبردی پیچیده می کند که به آزمونی تبدیل شده است که نشان می دهد دولت تا چه اندازه برای تحقق چشم انداز خود در مورد مرز جنوبی مستحکم پیش خواهد رفت.

دولت با وجود گذرگاه‌های غیرقانونی کم سابقه منطقه، موانع طبیعی هولناک و موج مخالفان دو حزبی که سیاست‌های مرزی سنتی را به چالش کشیده است، میلیاردها دلار را متعهد شده است و از حمایت‌های زیست‌محیطی و دیگر حفاظت‌ها چشم‌پوشی کرده است تا پروژه را پیش ببرد.

دولت فدرال اختیارات گسترده ای برای اجرای پروژه دارد. اما یک قاضی اکنون ساخت و ساز در سراسر منطقه را متوقف کرده است و به مالکانی که با امتناع از همکاری با نقشه برداران دولتی، اعتراض در جلسات شهرستان و آماده شدن برای درگیری های دادگاه به دنبال مانع تراشی بر دیوار بوده اند، رونق بزرگی داده است.

دیوید کلر، مالک زمینی که برای توقف طرح های مرزی بیگ بند شکایت می کند، می گوید: «مقاومت زمین داران این پروژه را تا حد خزیدن کند کرده است. او افزود که دولت "به طرز تاسف باری برای لانه هورنتی که به راه انداخته بودند، آماده نبود."

ترامپ مدت هاست که متعهد به ساخت دیوار مرزی شده است

ساخت دیوار در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک مدتهاست که وعده اصلی ترامپ در مبارزات انتخاباتی بوده است. و پس از آن که جمهوری خواهان سال گذشته 46 میلیارد دلار برای دیوار مرزی را به عنوان بخشی از یک بسته اجرای گسترده مهاجرت تصویب کردند، دولت آن را پیش برد.

اگرچه گذرگاه‌های غیرقانونی در دوران ترامپ به شدت کاهش یافته است، اما دولت می‌گوید برای پایین نگه داشتن آنها به دیوارها، موانع وسایل نقلیه، فناوری‌های نظارتی و جاده‌های گشت‌زنی نیاز است.

گمرک و حفاظت مرزی می‌گوید که به‌طور متوسط ​​هفته‌ای حدود 12 مایل یا 20 کیلومتر مانع می‌سازد و اخیرا به نقطه عطفی از بیش از 200 مایل (320 کیلومتر) دیوارهای جدید ساخته شده در دولت دوم ترامپ رسیده است.

در بیگ بند، جایی که ساخت و ساز در سپتامبر آغاز شد، دولت قصد دارد 7.5 میلیارد دلار برای تقویت مرز در امتداد منطقه ای به طول بیش از 500 مایل (800 کیلومتر) هزینه کند.

در ماه اوت، گشت مرزی 8870 نفر را در مرز جنوبی دستگیر کرد. در بیگ بند، که تقریبا یک چهارم کل مرز ایالات متحده و مکزیک را تشکیل می دهد، 161 نفر را دستگیر کرد.

رادنی اسکات، کمیسر CBP پس از شکایتی که مالکان زمین علیه پروژه بیگ بند ارائه کردند، گفت: «مردم آمریکا قبلا عواقب یک مرز محافظت نشده را دیده‌اند. ما نمی توانیم اجازه دهیم هیچ منطقه ای - از جمله بیگ بند - دوباره مورد بهره برداری قرار گیرد.»

زمین داران برای نبردهای دادگاه کمربند می بندند

برخلاف سایر مناطق مرزی، بسیاری از زمین ها در تگزاس متعلق به خصوصی یا دولتی است.

دولت باید از مالکان برای بررسی و ساخت مجوز بگیرد و در صورت امتناع می تواند آنها را به دادگاه بکشاند. فرآیندی که طی آن دولت در ازای دریافت غرامت، اموال شخصی را برای استفاده عمومی می‌گیرد، به عنوان حوزه برجسته شناخته می‌شود و دادگاه‌ها معمولا در این موارد به دولت موکول می‌شوند.

این مانع دیانا و دن برباخ نشده است.

خانواده بورباخ در ماه ژوئیه شروع به دریافت مدارک برای دریافت مجوز برای بررسی اموال خود کردند، همراه با نقشه ای که نشان می داد پروژه در پشت خانه آنها کجا اجرا می شود. نامه ای در ماه اوت گفته بود که دولت «نیاز فوری» به ورود دارد و هشدار داد که می تواند ظرف 90 روز به دادگاه مراجعه کند.

دایانا 63 ساله و همسرش 79 ساله 25 سال پیش به آنجا آمدند و چهار فرزند را در خانه خشتی نارنجی خود در ملکی که تا ریو گرانده کشیده شده بود بزرگ کردند. آنها که اکنون بازنشسته شده اند، نگرانند که ساخت و ساز ممکن است سیل را بدتر کند و 15 هکتار (6 هکتار) از زمین آنها را پشت دیوار بگذارد.

دیانا گفت: «ما به آنها اجازه می‌دهیم ما را به دادگاه ببرند، حوزه‌ای برجسته را انجام دهیم. "ما به این ترتیب با آن مبارزه خواهیم کرد."

یکی از مقامات وزارت دادگستری گفت که CBP با ده ها مالک زمین بیگ بند به توافق رسیده است، اما دولت برای پیش بینی اختلافات، وکلای دامنه برجسته را در تگزاس استخدام کرده است. این مقام که خواست نامش فاش نشود، گفت: در سراسر مرز جنوبی، حدود 70 مورد از این قبیل در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ به وزارتخانه ارجاع شده است و 50 مورد قبلا حل شده است - هیچ یک از آنها نیاز به محاکمه نداشتند.

ائتلاف No Big Bend Wall، که می گوید شبکه آن شامل بیش از 200 مالک زمین است، اخیرا برای جلوگیری از ساخت و ساز شکایت کرده است. شاکیان استدلال می کنند که امنیت داخلی از اختیارات خود در منطقه ای با فعالیت های مرزی غیرقانونی کمی سوء استفاده می کند.

دعاوی با هدف توقف یا کند کردن پروژه دیوار مرزی عمدتا ناموفق بوده است. اما در یک پیروزی بزرگ برای مخالفان، یک قاضی فدرال به طور موقت ساخت دیوار در منطقه Big Bend را ممنوع کرد. شاکیان استدلال کردند که دولت با صدور معافیت های گسترده برای دور زدن مقررات زیست محیطی و سایر مقررات، از اختیارات کنگره فراتر رفته است.

کلر گفت که حکم قاضی «خبر خوب غیرقابل صلاحیت» است، اما عدم اطمینان در مورد آینده آن به این معنی است که مالکان زمین به مبارزه خود ادامه خواهند داد.

بلافاصله مشخص نیست که دستور قاضی تا چه زمانی باعث کندی دولت می شود، که اواخر پنجشنبه از قاضی خواست تا دستور خود را کنار بگذارد تا زمانی که آنها تجدید نظر کنند.

دولت همچنین در پرونده دادگاه استدلال کرد که رها کردن بخش‌هایی در امتداد مرز بدون زیرساخت‌های امنیتی کافی مرزی می‌تواند منجر به یک اثر قیفی شود که در آن مهاجرت غیرقانونی یا قاچاق به منطقه‌ای که کمترین استحکامات را دارد - به‌ویژه منطقه بیگ بند - سرازیر می‌شود.

معترض پیمانکاران و لابی گری مقامات محلی

سایر مخالفان دولت های محلی را تحت فشار قرار می دهند تا به پیمانکاران کمک نکنند. چارلی آنجل، یک اپراتور گردشگری اطلاع داد که دولت خواهان دسترسی به زمین او برای پروژه مرزی است و شریک او، بیبیانا گوتیرز، در جلسات شهرستان در سراسر منطقه شرکت می کند.

آنها و دیگر صاحبان زمین و مشاغل اعتراضاتی را به راه انداخته‌اند، مناطقی را که پیمانکاران در آن کار می‌کنند تا به دنبال تخلفات احتمالی باشند، گشت‌زنی کرده‌اند و تابلوهایی آویزان کرده‌اند که به پیمانکاران می‌گویند در هتل‌ها یا رستوران‌های محلی استقبال نمی‌کنند.

در شهرستان ترل، ساکنان ناموفق از مقامات خواستند زمین فرودگاه را به یک پیمانکار مانع اجاره ندهند. در شهرستان جف دیویس، توافقنامه پیشنهادی که به پیمانکار دیگری اجازه می‌دهد از جاده شهرستانی استفاده کند، تاکنون مورد تایید قرار نگرفته است.

مشوق‌های مالی برای برخی از این شهرستان‌ها که گرسنگی نقدی دارند، واضح است و برخی از مقامات محلی استدلال کرده‌اند که اهرم کمی در یک طرح فدرال دارند.

دیل لین کاروترز، قاضی کانتی ترل، در یک اتاق مملو از مردمی که برای صحبت علیه اجاره فرودگاه آمده بودند، گفت: "ما کنترل دیوار مرزی را نداریم. ما نیستیم." او گفت اگر زمین را اجاره ندهند، پیمانکار فقط آن را از جای دیگری می خرد. "ما فقط کمی قدیمی ترل کانتی هستیم."

اما آنجل و گوتیرز استدلال می کنند که اپوزیسیون محلی بیش از آن چیزی است که ممکن است برخی تصور کنند.

گوتیرز گفت: "اگر ما غلت می زدیم، دیوار بالا می رفت."

CBP گفت که به دنبال توافقنامه های دسترسی داوطلبانه در حین تکمیل طراحی پروژه است، اما در صورت لزوم اختلافات را به وزارت دادگستری ارجاع خواهد داد. این آژانس گفت که مالکان بدون در نظر گرفتن نحوه دسترسی، غرامت دریافت خواهند کرد.

اپوزیسیون از حمایت دو حزبی برخوردار است

پس از سال‌ها افزایش گذرگاه‌ها در مرز جنوبی، امنیت مرزی و مهاجرت دلایل اصلی رای جمهوری‌خواهان به ترامپ بود و میزان محبوبیت او در این موضوعات یکی از قوی‌ترین دلایل ترامپ بود.

اما با کاهش شدید گذرگاه‌های غیرقانونی، حتی برخی از جمهوری‌خواهانی که در موضوع امنیت مرزی به ترامپ رای دادند، نیاز به زیرساخت‌های چند میلیارد دلاری از طریق بیگ بند را زیر سوال بردند.

کلانترهای محلی زودتر با این پروژه مخالفت کردند و بولدوزر کردن در پارک ملی بیگ بند، سناتور جمهوریخواه جان کورنین را بر آن داشت تا امنیت داخلی را در مورد نگرانی های تگزاسی ها تحت فشار قرار دهد.

لورا آلن، دامدار جمهوری خواه که دو بار به ترامپ رای داد، اکنون اخطاریه دریافت می کند که یک مانع وسیله نقلیه از ملکی که خانواده او در آن گوسفند و بز پرورش می دهند عبور می کند. او بستن مرزها را به ترامپ اعتبار می دهد، اما می گوید هزینه میلیاردها دلار برای موانع در بیگ بند غیرضروری است.

او گفت: «من به دیوار رای ندادم. من می‌خواستم مرزهایمان امن باشد. او این کار را انجام داد.»

کلانتر جمهوریخواه شهرستان ترل، تاد کلیولند، که 26 سال را در گشت مرزی گذراند، از جمله کسانی است که علیه این پروژه در بیگ بند صحبت می کند. او گفت که در این شهرستان ناهموار، پلیس، پهپادها و برج‌های نظارتی بیشتر از دیوار برای یافتن و توقف عبورکنندگان غیرقانونی مرز منطقی هستند.

او گفت: «ما از مزیت زمان و فاصله در اینجا برخورداریم.

منتقدان می گویند خود زمین یک بازدارنده طبیعی است

در برخی از مناطق، رودخانه از دو طرف توسط صخره های آهکی شیب دار احاطه شده است، و بالا و پایین منطقه، مردم مجبورند از طریق زمین های صحرایی نامناسب برای رسیدن به نزدیک ترین جاده آسفالت شده یا عبور از ایست های بازرسی مرزبانی عبور کنند.

رسیدن به سرزمین گری گرابوسکه نیازمند سنگ زنی در امتداد مسیرهای کوهستانی صخره ای و از میان خندق هایی است که توسط سیل های ناگهانی حک شده اند. از بالای یک صخره 450 فوتی (137 متری)، ریو گراند بسیار زیر آن قابل مشاهده است. هیچ برق، آب جاری یا اینترنت وجود ندارد و، گرابوسکه استدلال می کند، هیچ مسیر قابل قبولی برای وسیله نقلیه ای که از مکزیک وارد می شود وجود ندارد.

گرابوسکه با اشاره به دره زیرین گفت: «شما نمی توانید یک دوچرخه خاکی را به پایین ببرید. "شما نمی توانید یک قاطر را به پایین ببرید. شما در حال تقلای آن پایین هستید، مشت را تحویل دهید." وی افزود: هیچ وسیله نقلیه ای در دنیا وجود ندارد که بتواند از اینها عبور کند.

مخالفان می گویند که دعوا فراتر از این است که آیا یک دیوار در Big Bend معنی دارد یا خیر. آنها آن را آزمونی می بینند که نشان می دهد دولت فدرال تا چه حد می تواند پیش برود وقتی مالکان زمین مانع یکی از اولویت های آن می شوند.

آلن گفت: «ما گروه بسیار سرسختی هستیم. اما اگر قرار است ما زیر گرفته شویم و زمین ما توسط دولت خودمان تصرف شود، چه چیزی باعث می شود که دیگران در این ایالات متحده فکر کنند که معاف هستند؟

دامداران سعی می کنند مقاومت کنند

مزرعه زوبربیلر در شهرستان وال ورد در سال 1898 تأسیس شد. برادران بیل و پاتریک هزاران هکتار از زمین های پرتگاهی را که تا رودخانه کشیده شده است، مالک و اجاره می کنند. بزهای آنگورا و گوسفندان رامبویه آنها بر روی زمین پرسه می زنند و در شبکه ای از آبراهه ها توقف می کنند.

بیل به یاد می‌آورد که در ماه فوریه، برای اولین بار نامه‌ای دریافت کرد که به او پنج روز فرصت داد تا به درخواست دسترسی به ملک خود برای ساخت و ساز پاسخ دهد و امکان استفاده دولت از دامنه برجسته را افزایش داد. او نگران این است که این ساخت و ساز چه تأثیری بر دام هایش، به ویژه آب آنها خواهد گذاشت. و در حالی که حیوانات او می توانستند از موانع وسایل نقلیه عبور کنند، گاوچرانی که آنها را گله می کردند نمی توانستند.

بیل گفت: «اینجا علف زیادی وجود ندارد، اما هر فوت مربع برای من مهم است.

آنها تاکنون از اجازه ورود کسی به زمین خود برای بررسی یا ساخت و ساز خودداری کرده اند. آن‌ها سنگینی میراث خانواده‌شان و فداکاری‌هایی که نسل‌های قبل برای ساختن مزرعه انجام دادند را احساس می‌کنند.

پاتریک گفت: صرف نظر از اینکه چه اتفاقی می افتد، باید بگوییم که تلاش کردیم.

__

آلنا دورکین ریچر، نویسنده آسوشیتدپرس از واشنگتن کمک کرد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد