"مامان و بابا"؟ "مری و گیروید"؟ چیزی که به پدر و مادرتان می گویید چیزهای زیادی در مورد خانواده شما می گوید

در قسمتی از سیمپسون ها، بارت پدرش را هومر خطاب می کند. "من را بابا صدا کن!" او دستور می دهد اما وقتی بارت اصرار می‌کند، هومر با تعجب همیشگی‌اش می‌افتد: «چرا تو کوچولو...!» قبل از اینکه او را با عصبانیت خفه کند. بارت عصب کنجکاویی را قلقلک داده بود.

روشی که ما با والدین خود خطاب می کنیم می تواند چیزهای زیادی در مورد پویایی خانواده بگوید.

من پوستری را به یاد می آورم که بسیاری از نسل من در کودکی روی دیوار اتاق خواب خود داشتند. بارت روی اسکیت برد. شورت مرا بخور مرد! کپشن را بخوانید او با استفاده از نام پدرش توانست اقتدار او را تضعیف کند.

وقتی اخیرا شنیدم که یکی از همکارها از پدرشان به نام کوچکش یاد می کند، تعجب کردم. ممکن است دشوار باشد که این شکل از خطاب را با یک رابطه فرزندی سالم و صمیمی یکسان کنیم. بی احساس و دور به نظر می رسد. با این حال، یک نظرسنجی در سال 2022 توسط iReach نشان داد که 4 درصد از بزرگسالان ایرلندی مادران خود را با نام کوچک صدا می کنند. می توان استنباط کرد که تعداد مشابهی با پدرانشان همین کار را می کنند. این به این معنی است که بیش از 150000 بزرگسال ایرلندی والدین خود را به نام مادر یا بابا با نام واقعی صدا می زنند.

خب، اینجا چه خبر است؟

میا شروود، نویسنده و مورخ 25 ساله از دوبلین می‌گوید: «نمی‌توانم دقیقا به یاد بیاورم که چه زمانی پدر و مادرم را با نام کوچک صدا زدم. در اوایل دبیرستان، شروع کردم به نام انحصاری باربارا و پل.

اما آیا این کودک یا والدین است که تغییر را ایجاد می کند؟

شروود می‌گوید که والدینش همیشه کارت تولد او را با نام‌هایشان امضا می‌کردند، نه «مامان» یا «بابا».

برای Eamonn O’Tierney (بدون رابطه با این نویسنده)، یک ایرلندی 62 ساله که در انگلستان زندگی می کند، این تمایل خودش بود که او را وادار کرد تا از نام والدینش استفاده کند. او به یاد می‌آورد: «این کاری بود که من در حدود 13 یا 14 سالگی انجامش را شروع کردم. من در اوایل نوجوانی دوران بسیار سختی را پشت سر گذاشتم... شاید این دوران زودرس بود، شاید به خاطر عدم ارج نهادن به آن‌ها بود که (آنها) فکر می‌کردند باید به آن احترام بگذارند.» ابزارهای زیادی در اختیار نوجوانی وجود دارد که می خواهد والدین را تضعیف کند، اما ایجاد فاصله با از بین بردن صمیمیت «مامان» یا «بابا» بسیار قدرتمند است.

اوتیرنی می‌گوید: «همچنین در مورد تمایل به داشتن یک رابطه بزرگسالان بود.

در موارد دیگر، روشی که ما با والدین خود خطاب می کنیم می تواند بینشی را در مورد پویایی خانواده برابرتر ارائه دهد. شخصیت آتیکوس فینچ در فیلم هارپر لی برای کشتن مرغ مقلد را در نظر بگیرید. فرزندانش، جم و پیشاهنگ، او را با نام کوچک صدا می کنند. این امر در جنوب عمیق دهه 1930 غیرمعمول بود، اما لی از آن به عنوان یک ابزار ادبی استفاده می کند تا نشان دهد که چگونه فینچ رابطه والد/فرزندی را بر اساس اعتماد و برابری تقویت کرده است.

تجربه شروود چیزی از احساسات هارپر لی نیز دارد. او به یاد می آورد: «والدین من همیشه سبک فرزندپروری آرام تری نسبت به والدین برخی از دوستانم داشتند. باربارا همیشه به من می‌گفت که اعتماد او را تا زمانی که آن را از بین ببرم به من می‌گوید، و سپس آن را پس نمی‌گیرم. بنابراین هرگز تحت نظارت و بررسی قرار نگرفتم که احساس می‌کنم برخی از دوستانم تحت نظر هستند.

نیل کاوانا، تهیه کننده صدا از دوبلین در اوایل دهه 40 زندگی خود، تجربه کاملا متفاوتی داشت. "تو آن چیزی را می‌دانی که در آن به والدینت اذیت می‌کنی و آنها به تو جواب نمی‌دهند چون درگیر کار دیگری هستند؟" او از من می پرسد.

او و برادرش نقشه ای حیله گرانه طراحی کردند. آنها به زودی متوجه شدند که اگر مادرشان را با نام واقعی او صدا کنند، فورا توجه او را جلب خواهند کرد.

بعد گیر کرد.

او می‌گوید: «او واقعا پاسخ منفی چندانی به آن نداشت. "او به آن عادت کرد. و 30 سال به جلو ... من هنوز او را Maeve صدا می کنم."

آنها از من نخواستند. آنها این تصور را ایجاد کردند که متعجب و ناراضی هستند. اما آنها قبول کردند

Eamonn O'Tierney در مورد واکنش والدینش به صدا زدن آنها به نام خود

برای گاوین کیوگ، از Wines Direct در Co Westmeath، شرکتی که توسط والدینش تأسیس شده بود، همیشه یک دلیل عملگرایانه وجود داشت که چرا تصمیم می گرفت پدرش را با نام کوچک صدا کند. "این یک موضوع پیچیده است. من زمانی که پدر زنده بود با او کار می کردم. او "پادی" در محل کار و "بابا" در خانه بود."

این من را به یاد اپیزود اخیر بازی پلیسی موفق Boston Blue می اندازد. وقتی شخصیت مارکوس اسکریبنر، یک پلیس تازه کار، دادستان منطقه (که از قضا مادرش است) را «مادر» خطاب می‌کند، او با کنایه می‌گوید: «در دفتر به من «مامان» نگویید.»

هنگامی که اعضای خانواده با هم کار می کنند، استفاده از قراردادهای نامگذاری رسمی تر می تواند به ترسیم مرز بین محیط کار و خانه کمک کند.

یک پویایی خاص خانواده، و در واقع نحوه درک ما از نقش های خود در یک خانواده، اغلب شکل آدرسی را که برای یکدیگر استفاده می کنیم، تعیین می کند. چند سال پیش، خواننده گریمز (نام اصلی کلر الیز بوچر) فاش کرد که پسرش او را به نام کوچکش صدا می‌کند. او در مصاحبه ای با Vogue اظهار داشت: "مادر بودن برای گفتن احساس عجیبی است. بنا به دلایلی، من با آن کلمه همذات پنداری نمی کنم. شاید او بتواند تنفر من را نسبت به کلمه "مادر" احساس کند.

برای Eamonn O'Tierney، والدینش با پسر نوجوانی روبرو شدند که دیگر آنها را با القاب آشنا خطاب نمی کرد. آیا آنها سعی کردند رفتار او را تغییر دهند؟ او توضیح می دهد: «آنها از من نخواستند که این کار را نکنم. آنها این تصور را داشتند که متعجب و ناراضی هستند، اما آن را پذیرفتند.

شروود می داند که استفاده از نام کوچک والدین غیر متعارف است. "این غیرعادی بود، یادم می‌آید همکلاسی‌ها و معلمان درباره اینکه من از نام کوچک آنها استفاده می‌کردم اظهار نظر می‌کردند. حتی با وجود اینکه من اکنون 25 سال دارم، برخی از مردم هنوز استفاده از نام کوچک آنها را خنده‌دار می‌دانند."

در حالی که استفاده از نام والدین برای برخی سرد و دور از ذهن به نظر می رسد، پویایی بین فردی که شروود بین او و والدینش توصیف می کند، خلاف آن را نشان می دهد. "من همیشه دوست داشتم با والدینم معاشرت کنم، بنابراین پویایی فرزندپروری ممکن است چندان برجسته نباشد."

علیرغم انتخاب این سیستم آدرس برای مادر خود، کاوانا نمی خواهد آن را با فرزندان خود تکرار کند. او اذعان می‌کند: «فکر نمی‌کنم آن را دوست داشته باشم». "چون والدین بودن یک امتیاز است. شما احساس می کنید آن را به دست آورده اید. برای من بهترین صدا شنیدن گفتن "دادا" یا "بابا" از فرزندتان است.

والدین جوان: "بسیاری از آنها از اضطراب اجتماعی و انزوا رنج می برند"

غلبه بر تمایل ذاتی برای استفاده از اشکال صمیمی خطاب با والدینمان، علیرغم همه تلاش‌هایی که برعکس انجام می‌شود، دشوار است. شروود یک حادثه خاص را به یاد می آورد که در آن مورد توجه قرار گرفت.

تنها باری که در سال‌های اخیر باربارا را «مامان» صدا زدم، زمانی بود که بعد از سقوط به او زنگ زدم - فقط نشان می‌دهد که مادرت همیشه مادرت است، صرف نظر از این‌ها.»