ماما هفته‌ها قبل از تولد پیشنهاد شگفت‌انگیزی می‌دهد، مادر می‌گوید که کارساز بوده است

در دوران بارداری پرخطر، مادری از یوتا توصیه هایی دریافت کرد که هرگز انتظارش را نداشت.

فقط سه هفته قبل از آن، به ایزابل فیشر گفته شد که کار را متوقف کند و در بستر استراحت کامل بگذارد زیرا پزشکان از نزدیک رشد و جریان خون دختر متولد نشده او را زیر نظر داشتند.

اما وقتی ماما در مورد تمرینات ورزشی که قبل از بارداری دنبال کرده بود پرسید، برنامه تغییر کرد.

فیشر به نیوزویک گفت: «راستش من بهترین ماما را در این سیاره داشتم. من در سه ماهه اولم خونریزی شدیدی داشتم و او نیز در تمام مراحل آن با من همراه بود، بنابراین با تصمیماتی که به من توصیه کرد به او ایمان کامل داشتم.

قبل از بارداری، مادر آینده بیشتر پاورلیفت می کرد و حتی به شرکت در مسابقات پاورلیفتینگ فکر می کرد.

در هفته 35، مامای او به او پیشنهاد کرد که به باشگاه برگردد و در درجه اول روی تمرینات قسمت بالایی بدن تمرکز کند و در عین حال از فشار بیش از حد کف لگن خودداری کند.

او گفت، امید این بود که حرکت ممکن است جریان خون را از طریق بند ناف بهبود بخشد.

در حالی که ورزش معمولا به عنوان درمانی برای محدودیت رشد جنین تجویز نمی شود، دکتر جفری چاپا، مدیر پزشکی ملی پزشکی مادر و جنین در Obtelecare، گفت که فعال ماندن دیگر در بسیاری از بارداری ها دلسرد نمی شود.

چاپا به نیوزویک گفت: «ورزش می تواند در موارد خاص به جریان خون کمک کند، عمدتا با بهبود عملکرد اندوتلیال عروقی. برای بیماران پرخطر، مزیت اصلی آن جلوگیری از عوارض با بهبود مشخصات متابولیک، حفظ جریان خون در رحم و کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت بارداری و پره اکلامپسی است.

هنگامی که مامای فیشر او را برای بازگشت به وزنه برداری موافقت کرد، اولویت اصلی این بود که اطمینان حاصل شود که او فشار زیادی به کف لگن خود وارد نمی کند یا خطر زایمان زودرس را ندارد.

فیشر گفت: "بزرگترین چیز ماما این بود که مطمئن شود به بدنم گوش می دهم." "بنابراین من گاه به گاه تمرین کف لگن را برای کمک به تقویت آن انجام دادم، اما چیزی که بیش از حد خودم را خسته نمی کرد."

به دلیل بارداری پرخطر، فیشر در هفته 32 در بستر استراحت قرار گرفت.

دخترش به دلیل محدودیت رشد داخل رحمی (IUGR) که به جفت کلسیفیه و جریان خون ضعیف از طریق بند ناف مرتبط است، حدود چهار تا پنج هفته عقب مانده بود.

او دو بار در هفته تحت نظر قرار گرفت، از جمله آزمایش‌های بدون استرس و سونوگرافی برای ارزیابی جریان خون.

در حالی که نوزاد به گذراندن آزمایشات ادامه داد، او گفت که نگرانی در مورد جریان خون و تامین مواد مغذی همچنان ادامه دارد.

به او تزریق استروئید برای کمک به آماده سازی ریه های نوزاد برای زایمان زودرس داده شد، اما در هفته 35 هیچ بهبودی مشاهده نشد.

هنگامی که او را در بستر استراحت قرار دادند، فیشر گفت که جریان خون او "به طور تصاعدی کاهش یافته است."

او گفت: «وقتی دوباره بلند کردن را شروع کردم، در واقع جریان بسیار قوی‌تری از بند ناف دیدند که انتظار داشتند. "این به مسابقه سرعت کلسیفیه شدن جفت من بستگی داشت. هر سونوگرافی که انجام می دادم، آنها متوجه می شدند که بهتر عمل می کند."

چاپا توضیح داد که اندازه‌گیری‌های داپلر می‌تواند از یک اسکن به اسکن دیگر متفاوت باشد، و بهبود پس از از سرگیری ورزش لزوما به این معنی نیست که خود ورزش باعث تغییر شده است.

او گفت: "یک اندازه گیری بهبود یافته پس از از سرگیری ورزش نشان نمی دهد که ورزش باعث آن شده است." این تنوع دقیقا به همین دلیل است که حاملگی های پرخطر نیاز به نظارت مداوم و مداوم توسط متخصصان با تجربه دارد.

با این حال، در 36 هفتگی، دختر فیشر برای اولین بار در یک آزمایش بدون استرس مردود شد، زیرا قبلا تقریبا 15 سال را پشت سر گذاشته بود.

سونوگرافی نشان داد که جریان خون از طریق بند ناف بهترین چیزی بود که پزشکان دیده بودند، اما کودک کمتر از حد معمول حرکت می کرد.

تیم مراقبت فیشر با نگرانی از اینکه جفت دیگر نمی تواند به اندازه کافی از او حمایت کند علیرغم جریان خون بهبود یافته، زایمان را توصیه کرد. او در بیمارستان بستری شد و با استفاده از سرویدیل و به دنبال آن پیتوسین القا شد.

فیشر گفت: "من حدود 20 ساعت کار کردم در حالی که ماما به طور منظم مرا چک می کرد." اما من خوب گشاد نشدم و دخترم هم انقباضات من را خوب کنترل نکرد.»

پس از سزارین اورژانسی، خانواده سه هفته در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) با نوزاد نیاز به اکسیژن به مدت دو ماه گذراندند.

در معاینه 6 هفته ای خود، ماما چیزی به فیشر گفت که هرگز فراموش نخواهد کرد.

او معتقد بود که بازگشت به باشگاه و بلند کردن وزنه به بهبود جریان خون کمک می‌کند و به نوزادش آنچه را که در آن هفته‌های آخر نیاز داشت، می‌دهد.

اگرچه او با وزن 4 پوند و 5 اونس به دنیا آمد، فیشر گفت که دخترش اکنون فوق العاده سالم است.

او گفت: "شما حتی نمی توانید بگویید که او با این که چقدر صحبت می کند و می دود، روزهای سختی را پشت سر گذاشته است."

چاپا گفت توصیه های مربوط به ورزش در بارداری همیشه باید فردی باشد.

او گفت، زنانی که قبل از بارداری به طور منظم ورزش می کردند، اغلب می توانند با تغییراتی ادامه دهند، اما زمانی که جریان خون به جنین از قبل مختل شده باشد، ممکن است فعالیت شدید مناسب نباشد.

تعیین اینکه چه چیزی باعث محدودیت رشد جنین می‌شود، چه مشکلات جفت، یک بیماری زمینه‌ای یا صرفا یک نوزاد کوچک طبق قانون اساسی، نیاز به ارزیابی متخصص دارد.

فیشر امیدوار است که داستان او با این وجود این فرضیه ها را به چالش می کشد که زنان باردار باید به طور خودکار فعالیت هایی را که قبل از بارداری از آنها لذت می بردند رها کنند.

او گفت: "من فکر می کنم ما این دانش را از دست دادیم که زنان در حین رشد انسان قادر به انجام کارهای باورنکردنی هستند."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Kara Dolman، Grey R. Thomas