ماموریت آرتمیس سوم ناسا چیست؟ و بعد چه می شود؟

ناسا خدمه ماموریت Artemis III را که روی ماه فرود نمی‌آیند، نشان می‌دهد

ناسا جزئیات بیشتری درباره ماموریت بعدی آرتمیس خود که قرار است در تابستان 2027 به فضا پرتاب شود، اعلام کرده است.

ماموریت آرتمیس III به ماه نخواهد رفت. در عوض، چهار فضانورد به مدار پایین زمین پرواز خواهند کرد، جایی که با دو نمونه اولیه فرودگر ماه، یکی توسط شرکت جف بزوس Blue Origin و دیگری توسط SpaceX ایلان ماسک، لنگر انداخته خواهند شد.

این امر راه را برای ماموریت آرتمیس 4 که در حال حاضر برای سال 2028 برنامه ریزی شده است، هموار می کند و فضانوردان را برای اولین بار از سال 1972 روی سطح ماه فرود می آورد.

آرتمیس سوم توسط ناسا به عنوان پیچیده ترین ماموریتی که تاکنون انجام شده است توصیف شده است.

این شامل چهار فضانورد، سه پرتاب موشک، سه فضاپیمای مختلف و دو اسکله است. به مدت 14 روز ادامه خواهد داشت، اگرچه در صورت نیاز می توان آن را تا 17 روز افزایش داد.

اولین موشکی که به فضا پرتاب می شود موشک نیو گلن شرکت بلو اوریجین خواهد بود که از فلوریدا منفجر می شود. این هواپیما نمونه اولیه فرودگر خود به نام Blue Moon را حمل خواهد کرد. هیچ فضانوردی در هواپیما نخواهد بود و فرودگر در مدار پایین زمین قرار خواهد گرفت.

سپس موشک سیستم پرتاب فضایی ناسا از مرکز فضایی کندی در فلوریدا پرتاب خواهد شد و چهار فضانورد آرتمیس III را در کپسول اوریون حمل می کند. این همان نوع موشک و سفینه فضایی است که برای ماموریت آرتمیس II استفاده می شود، که فضانوردان را در اطراف ماه و بازگشت به زمین مشاهده می کرد.

Orion نیز در مدار زمین قرار خواهد گرفت و خدمه دو روز را صرف بررسی فضاپیمای خود خواهند کرد.

سپس در روز سوم پرواز، اوریون به ماه آبی Blue Origin متصل خواهد شد. خدمه دریچه را باز می کنند و وارد فرودگر می شوند و در آنجا دو روز را صرف بررسی سیستم های آن می کنند.

در روز ششم پرواز، موشک بزرگ استارشیپ اسپیس ایکس نیز از فلوریدا منفجر خواهد شد. مرحله بالایی موشک آن که "کشتی" نام دارد، نمونه اولیه فرودگر است (اگرچه هنوز به عنوان فرودگر تعبیه نشده است و فاقد سیستم های پشتیبانی حیات است) و در مدار پایین زمین قرار خواهد گرفت.

فضاپیمای Orion ناسا و خدمه آن از فرودگر ماه آبی خارج می شوند و سپس با کشتی SpaceX پهلو می گیرند. این نمایش کوتاه‌تر به مدت دو ساعت خواهد بود و خدمه Artemis III وارد کاوشگر SpaceX نمی‌شوند.

خدمه اوریون پس از باز شدن، بقیه ماموریت خود را قبل از بازگشت به خانه، صرف آزمایش های اضافی از کپسول خود و انجام آزمایش های علمی می کنند.

خدمه آرتمیس III به مدت دو هفته در اوریون خواهند بود، کمی بیشتر از 9 روزی که تیم Artemis II در آنجا سپری کرد. سفر برگشت آنها یک سپر حرارتی ارتقا یافته را در طول ورود مجدد آتشین کپسول به جو زمین آزمایش خواهد کرد.

این ماموریت در ابتدا به عنوان اولین فرود خدمه ماه پس از آپولو 17 در سال 1972 تصور می شد، اما ناسا برنامه های خود را در فوریه 2026 تغییر داد.

دلیل آن ساده بود: فرودگر SpaceX Starship که برای حمل فضانوردان به سطح قرارداد بسته شده بود، آماده نیست و سوخت‌گیری در مدار به آن بستگی دارد هرگز نشان داده نشده است.

ناسا به جای اینکه برنامه را بیشتر کند، ماموریت را به عنوان یک تمرین لنگرگاه خدمه تغییر داد - به طوری که وقتی فرودگرها پرواز کردند، تکنیک های لنگر انداختن با آنها و لباس های ورود به آنها قبلا با افراد حاضر در هواپیما آزمایش شده باشد.

در مورد سوخت‌گیری در مدار، گزارش مارس 2026 از دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده نشان داد که SpaceX ایلان ماسک در بلوغ این فناوری "پیشرفت محدودی" داشته است. اولین نمایش سوخت گیری، به طور خوش بینانه، برای اواخر سال 2026 برنامه ریزی شده است.

رندی برسنیک فضانورد ناسا به عنوان فرمانده این ماموریت خدمت خواهد کرد.

لوکا پارمیتانو، از آژانس فضایی ایتالیا، خلبان این پروژه خواهد بود. او بیش از 300 روز را در فضا گذرانده است.

آندره داگلاس و فرانک روبیو آمریکایی‌ها متخصصان ماموریت خواهند بود.

باب هاینتز به عنوان یک خدمه پشتیبان خدمت خواهد کرد. یک خلبان آزمایشی که 170 روز در فضا وارد شده است، می تواند در هر نقشی قدم بگذارد.

ناسا امیدوار است آرتمیس 4 که برای سال 2028 هدف گذاری شده است، اولین فرود خدمه ماه در عصر مدرن باشد. انتظار می رود فضانوردان به منطقه قطبی جنوبی ماه فرود بیایند و حدود یک هفته روی سطح ماه بمانند.

آب یخ زده محبوس شده در دهانه های دائمی سایه می تواند روزی برای آب آشامیدنی، اکسیژن و سوخت موشک در طول ماموریت های آینده مورد استفاده قرار گیرد.

اما بزرگترین شکست در 28 می 2026 بود، زمانی که تنها سکوی پرتاب Blue Origin در کیپ کاناورال پس از انفجار یک موشک در حین آزمایش موتور آسیب جدی دید.

بازسازی سکوی پرتاب نیو گلن ماه ها به طول انجامیده است، اما ناسا می گوید که با Blue Origin کار می کند و مطمئن است که سکوی پرتاب تا دسامبر یا ژانویه 2027 آماده می شود، بنابراین می تواند جدول زمانی آماده شدن برای ماموریت Artemis III در تابستان 2027 را برآورده کند.

هدف اصلی آرتمیس، ایجاد یک حضور طولانی مدت انسان در ماه است. برنامه پایگاه ماه ناسا - که در می 2026 توسط مدیر آژانس، جرد آیزاکمن رونمایی شد - سه مرحله را مشخص می کند:

قبل از سال 2029: فرودگرهای رباتیک و پهپادهای پرنده منطقه قطب جنوب را بررسی کرده و ابزارهای علمی تحویل خواهند داد.

از سال 2029 به بعد: ماموریت های مکرر خدمه سایت را گسترش خواهند داد

تا اواسط دهه 2030: ناسا برای اقامت طولانی مدت زیستگاه های "نیمه دائمی" با فضانوردانی که در ماه زندگی می کنند در نظر گرفته است.

یک پایگاه کاری امکان تحقیقات علمی پایدار، آزمایش فناوری برای ماموریت‌های آینده مریخ و استخراج نهایی منابع ماه را فراهم می‌کند. این امر همچنین ایالات متحده را در یک مسابقه فضایی مجدد از چین جلوتر خواهد داشت.

بسیاری در این زمینه تردید دارند که جدول زمانی ناسا قابل تحقق باشد.

کارشناسان در مورد سرعت پایین توسعه کاوشگر ماه استارشیپ اسپیس ایکس و عدم وجود هرگونه آزمایش سوخت گیری در مدار نگران هستند.

اما بزرگترین شکست در 28 مه 2026 بود، زمانی که تنها سکوی پرتاب Blue Origin در کیپ کاناورال پس از انفجار یک موشک در حین آزمایش موتور آسیب جدی دید.

انتظار می رود بازسازی سکوی پرتاب نیو گلن ماه ها طول بکشد. زمانی که SpaceX یک پد را در سال 2016 از دست داد، 15 ماه طول کشید تا دوباره آن را بسازید - و SpaceX پدهای دیگری داشت تا دوباره روی آن بیفتد.

Blue Origin این کار را نمی کند، که توانایی این شرکت را برای تهیه Blue Moon Mk2 مورد نیاز برای یکی از فرودهای ماه زیر سوال می برد.

دکتر سیمئون باربر از دانشگاه آزاد به بی‌بی‌سی گفت: «اصلا من را شگفت‌زده نمی‌کنم اگر چین ابتدا [به ماه] برسد. او گفت که گام محدود کننده، فرودگر بود - چالش برانگیزترین قطعه از معماری فنی ماموریت، و کمترین مرحله تحت کنترل مستقیم ناسا.

ناسا از مراحل بعدی ساخت پایگاه دائمی ماه رونمایی کرد

انفجار موشک در مورد طرح ماه ناسا تردید ایجاد می کند

انفجار بازار سهام اسپیس ایکس می تواند بزرگترین قمار ماسک باشد

لحظه انفجار Artemis II به فضا در یک مأموریت تاریخی را تماشا کنید

Artemis II در 1 آوریل 2026 از مرکز فضایی کندی پرتاب شد.

خدمه آن چهار نفره - فرمانده رید وایزمن، خلبان ویکتور گلاور، متخصص ماموریت کریستینا کوخ و فضانورد آژانس فضایی کانادا جرمی هانسن - اولین انسانی بودند که از سال 1972 به خارج از مدار زمین سفر کردند.

بیش از ده روز، شکارچی دور دور ماه پرواز کرد و از فاصله 4000 مایلی سطح ماه گذشت و به حداکثر 252756 مایل از زمین رسید - دورتر از هر انسان دیگری که تاکنون سفر کرده است.

این کپسول در 10 آوریل 2026 با موفقیت در سواحل سن دیگو فرود آمد.

این مأموریت، سیستم های پشتیبانی حیات و ارتباطات Orion را آزمایش کرد و اولین نگاه دقیق خود را به مهندسان در مورد نحوه عملکرد سپر حرارتی در بازگشت به ماه داد. پرواز Artemis II دلیل اصلی کار سخت افزار با افراد حاضر در هواپیما بود.

اما با توجه به سایر چالش های فنی، این بخش آسان بود.

خدمه آرتمیس با "همه چیزهای خوب" از اکتشافات ماه به زمین بازگشتند

از انفجار تا سقوط: روزهای من پس از ماموریت تاریخی ناسا به ماه

ماموریت آرتمیس دوم یک پیروزی بود. حالا قسمت سخت فرا می رسد

زمین همانطور که از کپسول فضایی Orion در طول ماموریت Artemis II دیده می شود

آخرین ماموریت انسان به ماه، آپولو 17 در دسامبر 1972 بود.

فضانوردان یوجین سرنان و هریسون اشمیت سه روز را بر روی سطح دره توروس-لیترو سپری کردند.

از آن زمان تاکنون هیچ انسانی در نیم قرن گذشته پا به ماه نگذاشته است.

در مجموع، 24 فضانورد آمریکایی به ماه سفر کرده اند و 12 فضانورد روی سطح آن راه رفته اند - همه اینها بخشی از برنامه فضایی آپولو ایالات متحده است. پنج نفر از 24 نفر هنوز زنده هستند.

آمریکا برای اولین بار در دهه 1960 برای شکست دادن اتحاد جماهیر شوروی به منظور اثبات تسلط ژئوپلیتیکی و تکنولوژیکی خود رفت.

پس از دستیابی به این هدف، شور و شوق سیاسی و علاقه عمومی کاهش یافت، و همچنین بودجه برای اکتشاف بیشتر کاهش یافت.

اولین ایستگاه، ماه. ایستگاه بعدی مریخ؟ چرا ماموریت ناسا اهمیت دارد

ماموریت های ناسا آپولو: داستان های آخرین مردان ماه

فضانوردان چینی ژو یانگژو، ژانگ ژیوان و لی جیایینگ در ماه می 2026 با فضاپیمای Shenzhou-23 این کشور به ایستگاه فضایی تیانگونگ چین سفر کردند.

چین هدفی را برای فرود فضانوردان در ماه تا سال 2030 اعلام کرده است. این کشور کپسول Mengzhou و فرودگر Lanyue خود را آزمایش کرده و در حال آماده سازی یک موشک جدید سنگین به نام Long March 10 است.

هند پس از فرود موفقیت آمیز ماموریت Chandrayaan-3 خود در نزدیکی قطب جنوبی ماه در سال 2023، هدفی را برای قرار دادن افراد روی ماه تا حدود سال 2040 تعیین کرده است.

روسیه بخشی از پروژه مشترک پایگاه ماه به رهبری چین است که برای اواسط دهه 2030 هدف گذاری شده است، اگرچه تحریم ها، بودجه و مشکلات فنی مشارکت آن را نامشخص می کند.

انتظار می‌رود فضانوردان اروپایی و ژاپنی نیز در ماموریت‌های آتی آرتمیس پرواز کنند، اگرچه هیچ تضمین قراردادی برای یک صندلی بین‌المللی در آرتمیس III وجود ندارد.

اولین فضانورد هنگ کنگی در ماموریت چینی به فضا پرتاب شد

چرا هند برای رسیدن به ماه و مریخ هزینه کمی دارد؟