مانستر این شانس را دارد که با یک راه‌اندازی مجدد، سال‌ها عملکرد ضعیف را برطرف کند

هنگامی که ایان فلانگان هفته گذشته تصمیم خود برای کناره گیری از سمت مدیر اجرایی مانستر را در پایان ماه اعلام کرد، نشان دهنده خبر بزرگی بود. با این حال، پس از یک فصل تحولات و عناوین منفی، این موضوع نیز کمی تعجب آور نبود. وقت آن رسیده بود که فلانگان این کار شریف را انجام دهد.

با این حال، در انتظار نتیجه بررسی مستقل حاکمیتی و سازمانی توسط Governance Company، به سفارش شعبه مونستر، یک سوال حتی بزرگتر از هویت جایگزین فلانگان وجود دارد.

یعنی: بعدش چی میشه؟

این یک سوال بسیار مهم است زیرا راگبی ایرلندی تمایل دارد مدیران اجرایی خود را واگذار نکند. مونستر از سال 1999 تنها دو نفر داشته است. سلف فلانگان، گرت فیتزجرالد فقید، تقریبا 20 سال از سال 1999 تا زمان بازنشستگی او در سال 2019 در این نقش حضور داشت.

بنابراین، پس از غوغای فصل گذشته و در انتظار نتیجه این بررسی، این فرصت بزرگی برای پیاده‌سازی نوعی راه‌اندازی مجدد ریشه و شاخه است که به‌طور آشکارا مورد نیاز است. اگر این شانس از دست برود، می‌پرسید چقدر طول می‌کشد تا دوباره این اشتها وجود داشته باشد.

بنابراین تاریخ این را به عنوان یک لحظه تعیین کننده در تاریخ گاها هیجان انگیز، اغلب پر دردسر اما به ندرت کسل کننده مانستر راگبی قضاوت خواهد کرد.

از نظر تئوری، مانستر دقیقا ساختارهای مشابه سه استان دیگر را دارد، اما در عمل، همیشه به نوعی تقسیم‌بندی‌تر به نظر می‌رسید و عناصر کلیدی در جهت‌های متفاوتی حرکت می‌کردند. IRFU چهار استان خود را در امتداد خطوط نیوزلند با یک مدیر کل (در واقع یک افسر عملیات ارشد) در کنار مدیرعامل کار می کند.

دومی بر استان به عنوان یک تجارت نظارت می‌کند، مانند آوردن منابع مالی، در حالی که جنرال موتورز کنترل بسیاری از مسائل راگبی را به عهده می‌گیرد، چه تیم‌های مردان، زنان و چه تیم‌های زیر سن قانونی، و همچنین نظارت بر مسیرها و تعاملات آنها با باشگاه‌ها و مدارس. مستقیما توسط شعب استانی استخدام و استخدام می شوند. در مورد مانستر، این ایان کاستلو است.

به جز یک دوره پنج ساله در انگلستان با ناتینگهام و واسپ، او از سال 2011 در مانستر بوده است، زمانی که مربی مهارت ها و ضربه زدن ها شد، و همچنین مربی مانستر A در کنار آنتونی فولی. او دو فصل دیگر به عنوان مربی دفاع، ضربات و مهارت ادامه داد و در سال 2021 به عنوان مدیر آکادمی و مسیر مانستر بازگشت.

در سال 2023، کاستلو به عنوان رئیس عملیات راگبی مانستر منصوب شد و سپس در سال 2025، مدیر کل مانستر شد. در بین این انتصابات، او به عنوان سرمربی موقت - بالاتر از دستیاران مربی فعلی - پس از جدایی ناگهانی گراهام روونتری در اکتبر 2024، به عهده گرفت. سرمربی یا مدیر راگبی به همان اندازه تأثیرگذار است و مانند مدیر عامل، توسط IRFU منصوب و استخدام می شود. البته در مورد مانستر، این کلایتون مک میلان است.

تقویت یا پیچیده‌تر، همه اینها داوطلبان تأثیرگذار هستند، در درجه اول هیئت مدیره، که در مورد مانستر شامل 9 عضو است و توسط جر مالون، پدر پیتر عقب‌نشین سابق گاریوون، ریاست می‌شود و اکثرا از نامزدهای باشگاه تشکیل شده‌اند. آن‌ها دارای قدرت تصمیم‌گیری اجرایی هستند، مانند انجام بررسی‌های فوق‌الذکر، زمانی که، صادقانه بگویم، ترجیح می‌دهید که توسط IRFU سفارش داده شده باشد.

هر استان همچنین دارای یک هیئت بازی های حرفه ای و یک هیئت تجاری است که هر دو در ظرفیت های مشاوره ای عمل می کنند. شاید حس کشیده شدن مانستر به جهات مختلف با شکاف لیمریک-کورک که اغلب مورد بحث قرار گرفته است، با عملیات راگبی مستقر در اولی و دفاتر شعبه در دومی ترکیب شود.

با این حال، شکاف کورک-لیمریک مانع از رسیدن مونستر به چهار فینال جام هاینکن بین سال‌های 2000 تا 2009 نشد، دو تای آن‌ها را برد، یا لیگ مگنرز در سال 2011 یا در واقع URC در سال 2023 را برد.

مانستر همچنین دارای یک گروه تأثیرگذار و مهم از خیرین خصوصی بوده است که ترجیح می دهند نام خود را پایین نگه دارند و ناشناس باقی بمانند. افسوس برای مانستر، این ستون می‌داند که آن‌ها آنقدر ناراضی شده‌اند که عملا منحل شده‌اند و دیگر آن نوع بودجه‌ای را که به استان کمک می‌کرد تا RG Snyman، Damian de Allende و دیگران را قبل از آنها امضا کند، تامین نمی‌کنند.

علاوه بر این از دست دادن درآمد خارجی، در پنج فصل گذشته مونستر یک تساوی حذفی در جام قهرمانان خانگی و تنها دو بازی در URC ایجاد نکرده است. در واقع، در پنج فصل اخیر در اروپا، مونستر هفت بازی از 22 بازی را برده است.

برنامه‌ریزی جانشینی در بهترین حالت بی‌اثر بوده است، وقتی به این فکر می‌کنید که پیتر اوماهونی، کانر موری، کیت ارلز، سایمون زبو و همکاران را از دست داده‌اند. در این IRFU چشم خود را از کودک مشکل خود گرفت، زیرا 10 سال تمام تمرکز آنها روی تیم ملی بود.

اما یک نسل طلایی نیاز به جایگزینی دارد و در حالت ایده آل از هر چهار استان. دیوید هامفریس با انتصاب شش مدیر راگبی در مدارس مانستر و همچنین اولستر و باشگاه‌های کاناخت به دنبال اصلاح این موضوع بوده است. با این حال، مانند همه این سرمایه‌گذاری‌ها، سال‌ها طول می‌کشد تا به ثمر بنشیند و در نهایت این به خود استان‌ها بستگی دارد که بازیکنان خود را تولید کنند.

اولین شروع درخشان چارلی اوشی و عملکرد سایر بازیکنان جوان در پیروزی شنبه گذشته مقابل بولز انرژی‌بخش و به موقع بود. پس از سال‌ها بی‌ثباتی در میان بلیط‌های مربیگری آنها، این بلیت مک‌میلان-جارد پین-موسی لاولر-دنیس لیمی کیفیت بالایی دارد و نسبت به فصل گذشته هماهنگ‌تر است.

اما بازیکنان جوان همیشه برای ثبات تلاش خواهند کرد. مانستر باید نام برند جهانی خود را فرو ببرد و با یک مدل تجاری بازنگری شده خارج از زمین درآمد کسب کند، شاید از بازیکنان بیشتر استفاده کند تا سه یا چهار هم تیمی در کلاس جهانی را جذب کند که بعد از جام جهانی برای تبدیل شدن به نیروی قدیم به آنها نیاز دارند.

خاطرات اخیر موری و اوماهونی، حکومت ضعیف مانستر را روشن کرده است. صمیمانه امیدواریم دیوید دافی از Governance Company و رئیس مستقل بررسی، دکتر مارتین کلهر، با بازیکنانی که اخیرا بازنشسته شده‌اند صحبت کنند. آنها بیش از هر کس دیگری آشکار خواهند کرد.

یکی از آنها می تواند بازگو کند که هیچ کس با او در مورد قرارداد جدید از ژانویه به بعد صحبت نکرده بود، قبل از اینکه او در آوریل از تصمیم خود برای بازنشستگی مطلع شود. یکی دیگر از بازیکنان جوان تنها زمانی متوجه شد که مازاد بر نیازها بوده است که نامش در پایان فصل اعلام شد و از خدماتش تشکر کرد.

وقتی همه چیز را جمع و جور می کنید، یعنی کاهش عملکرد در زمین، کاهش تماشاگران، نارضایتی شدید بازیکنان گذشته و حال، باشگاه ها و داوطلبان و همچنین هواداران، و فقدان ظاهری رهبری، همه بیماری های مانستر را نمی توان در مقابل یک نفر گذاشت. فلانگان تمام تلاش خود را کرد، مخصوصا در سازماندهی جمع‌آوری سرمایه ماهر بود و نباید او را قربانی کرد.

Gerry.Thornley@irishtimes.com