ماهی تن آبی پس از بازگشت قابل توجه به آب های ایرلند باز می گردد

شکارچیان کمی در دریا وجود دارند که به اندازه ماهی تن آبی اقیانوس اطلس مهیب باشند. تا 725 کیلوگرم عضله اژدری شکل و فلزی براق است که در آب به سرعت 70 کیلومتر در ساعت می رسد و از این رو در میان سریع ترین حیوانات دریا قرار دارد.

در بین ماهی‌ها، این ماهی خونگرم است و دارای زیست‌شناسی است که امکان انتقال سریع اکسیژن از طریق جریان خون را فراهم می‌کند، زیرا به سمت دسته‌هایی از طعمه‌های ناآگاه می‌رود. ماهی تن آبی باله شگفت‌انگیز طبیعت است، بزرگترین گونه از 15 گونه ماهی تن و حضوری فرمانده در اقیانوس آزاد.

لایه‌های ضخیم ماهیچه‌ای که ماهی را در آب به حرکت در می‌آورد، آن را در محافل غذاخوری بسیار ارزشمند می‌کند و آن را به یکی از تجاری‌ترین حیواناتی تبدیل می‌کند که از نظر تجاری به دنبال آن هستند.

تقاضا همچنان توسط ژاپن هدایت می شود، جایی که اولین حراج سال در بازار ماهی تویوسو توکیو به دقت زیر نظر گرفته می شود. ژانویه گذشته یک ماهی تن آبی با وزن 250 کیلوگرم به قیمت رکورد 2.75 میلیون یورو فروخته شد و اگرچه ماهی معمولا با این قیمت فروخته نمی شود (تبلیغاتی که به اولین نمونه ارزش افزوده می کند)، یک حیوان بسته به وزن آن می تواند ده ها هزار یورو به دست آورد.

تقاضای زیاد برای ماهی‌هایی که فواصل زیادی را از طریق آب‌های آزاد مهاجرت می‌کنند، اغلب در «دریای آزاد» (مناطق فراتر از ۲۰۰ مایل دریایی از ساحل و خارج از حوزه قضایی هر کشوری) منجر به بهره‌برداری بیش از حد گسترده از ماهی تن آبی در دهه ۱۹۹۰ شد.

برخی از شیلات در دریاهای آزاد توسط سازمان های مدیریت شیلات منطقه ای که تحت حمایت سازمان ملل هستند اداره می شود. کمیسیون بین المللی حفاظت از ماهی تن اقیانوس اطلس (ICCAT) برای ماهی تن و گونه های ماهی تن، که شامل کوسه آبی و شمشیر ماهی می شود، است. در اوایل دهه 2000، ناکارآمدی این ترتیبات به حدی بود که گفته می شد مخفف آن مخفف توطئه بین المللی برای گرفتن همه ماهی تن است.

جلسات امور سختی بود. ماهی تن آبی اقیانوس اطلس به ویژه تبدیل به فرزند پوستر برای صید بی رویه و صنعتی شد که قادر به قرار دادن مدیریت بلندمدت بر سود کوتاه مدت نبود. در عبارات دیپلماتیک تر مقاله علمی در مورد این موضوع توسط دانشمند شیلات نروژی تروند بیورندال، ماهیگیری به عنوان یک منطقه آزاد برای همه یا "مرز با دسترسی آزاد خالص" توصیف شد. در سال 2011، ماهی تن آبی اقیانوس اطلس به طور رسمی توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در فهرست در معرض انقراض قرار گرفت، در حالی که اتحادیه اروپا پیشنهاد داده بود که تجارت این حیوان انجام شود.

باید طبق کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض ممنوع شود.

اما امروزه ماهی تن آبی به قول بیورندال «از لبه پرتگاه بازگشته است». این ماهی دیگر بیش از حد صید نمی شود و جمعیت در شرق اقیانوس اطلس به طور کامل بهبود یافته اند. در سال 2021 از فهرست گونه های در معرض خطر حذف شد.

این یک بازگشت قابل توجه است. ماهی ها در اواخر دهه 2010 در سواحل غربی ایرلند ظاهر شدند و امسال برای اولین بار از دهه 1960 در دریای شمال ظاهر شدند. بیورندال نوشت: «این نشان‌دهنده یک چرخش کامل از وضعیت کمتر از 15 سال پیش است. او معتقد بود که این محور در نشستی در دوبرونیک در سال 2006 رخ داد که در آن مداخلات تعدادی از کشورها منجر به تصویب یک طرح بهبود شد.

ایرلند اتهامات اتحادیه اروپا مبنی بر عدم حفاظت از زیستگاه های دریایی را رد کرد

Grantly R Galland با Pew Charitable Trusts مستقر در واشنگتن است که از جمله برای ارتقای پایداری در شیلات بین المللی از جمله سازمان های منطقه ای مانند ICCAT فعالیت می کند. او بازیابی ماهی تن آبی باله را "داستان موفقیت بزرگ" می نامد.

او گفت: «ترکیب ماهیگیری غیرقانونی و تعیین محدودیت‌های صید که در مخالفت با توصیه‌های علمی بود، جمعیت‌های هر دو سوی اقیانوس اطلس را نزدیک به سقوط کرد.» او معتقد است که چشم انداز تجارت ماهی تن آبی "منع شده است" ICCAT را از اقدام واقعی می ترساند.

او می گوید که سه چیز برای بهبودی کلیدی بوده است. اول، کاهش قابل توجهی در صید مجاز. دوم، سرکوب ماهیگیری غیرقانونی (شاید حجمی معادل صید مجاز از این طریق گرفته می شد). در حال حاضر، هر ماهی منفرد از چنان ارزشی برخوردار است که ارزش آن را دارد که حرکات هر یک از آنها را به طور قابل تایید ردیابی کنیم. گالاند می‌گوید: «مدیران و زنجیره تأمین می‌توانند ماهی را از قایق تا آخرین نقطه فروش آن دنبال کنند».

عنصر نهایی "استراتژی برداشت" است که قوانینی را وضع می کند که به طور خودکار محدودیت های صید را بر اساس علم تعیین می کند و جای چانه زنی سیاسی را گرفته است. "این سه چیز [همانند] چیزی است که منجر به بهبود و گسترش گسترده سهام شده است، نه فقط به ایرلند، بلکه به بریتانیا، نروژ، حتی ایسلند."

ریکاوری تماشایی در ایرلند بی توجه نبوده است. صنعت ماهیگیری ایرلند به دلیل صید بی رویه، آسیب زیست محیطی به دریا ناشی از شیوه های ماهیگیری و سوء مدیریت سیاسی در وضعیت نامناسبی قرار دارد. دسترسی به سهمیه ماهی تن آبی یک جریان درآمد جدید خواهد بود. با این حال ایرلند که هیچ سابقه تاریخی در ماهیگیری ندارد، منجمد شده است. اگر چه تحملی برای صید تصادفی وجود دارد، قایق‌های ایرلندی فقط می‌توانند تماشا کنند که قایق‌های سایر کشورهای اتحادیه اروپا، به ویژه اسپانیا، از دسترسی رو به رشد به آبی بالین در آب‌های ایرلند لذت می‌برند.

یادداشت های ماهیگیری: لویاتان های دریا به آب های ایرلند باز می گردند

در ICCAT، اتحادیه اروپا به عنوان یک کل دارای سهمیه است، بنابراین برای اینکه ایرلند سهمی داشته باشد، کشورهای دیگر نیاز به فداکاری دارند. مارتین هیدون، وزیر کشاورزی، غذا و نیروی دریایی، در پاسخ به یک سوال پارلمانی در اوایل سال جاری، گفت که دولت در تلاش برای آغاز مذاکرات است اما پذیرفت که تغییر وضعیت موجود "دشوار" است.

گالاند موافقت کرد: «حل مشکل بسیار دشواری است. با این حال، او گفت: دانشمندان ایرلندی خوبی در فرآیند علمی ICCAT شرکت دارند.

او گفت که این "به ذینفعان ایرلندی فرصتی می دهد تا ماهیگیری را بهتر توصیف کنند که ممکن است به تبدیل در بروکسل یا ICCAT در آینده کمک کند".

او به برنامه نمودار ماهی تن به رهبری شیلات داخلی ایرلند (IFI) اشاره می کند که از سال 2019 به تعداد کمی از کشتی های ماهیگیری اجاره ای اجازه می دهد تا ماهی تن آبی را صید کنند، آنها را علامت گذاری کنند و دوباره به آب رها کنند.

در سال 2025، 293 ماهی تن آبی باله توسط 22 کاپیتان منشور برچسب گذاری و منتشر شد. صاحبان قایق ها باید آموزش های لازم را برای اطمینان از برخورد صحیح با حیوانات انجام دهند، در حالی که IFI گشت ها و بررسی هایی را برای نظارت بر فعالیت های غیرقانونی انجام می دهد. کاپیتان ها می توانند ماهیگیران ورزشی پولی را سوار کنند و هزینه روزانه می تواند تا 900 یورو برای هر نفر برای یک روز کامل ماهیگیری باشد.

Ciara Wögerbauer یک محقق با IFI است که به طراحی برنامه نمودار ماهی تن کمک کرده است. او بر تمرکز علمی این برنامه تاکید می کند و به مقاله جدیدی که در مجله تحقیقات ماهیگیری منتشر شده است اشاره می کند که جزئیات آخرین یافته ها را شرح می دهد. "ما می خواستیم بفهمیم بلوفین کجاست. آیا توزیع در طول زمان تغییر کرده است؟ آیا آنها به طور منظم و قابل پیش بینی ظاهر می شوند؟" او گفت.

مایکل واینی: آیا تماشای ماهی تن جاذبه گردشگری بزرگ بعدی خواهد بود؟

او صدور مجوز و نظارت را "به شدت تحت نظارت" توصیف می کند. ماهی تن در کنار قایق آورده می شود و بیرون آوردن آنها از آب ممنوع است. رفاه حیوان "مهمترین" است و داده های موجود نشان می دهد که ماهی به خوبی از این روند زنده می ماند.

ماهی ها با یک شناسه منحصر به فرد برچسب گذاری می شوند و رها می شوند تا اگر بعدا دوباره دستگیر شوند، می توانند اطلاعات ارزشمندی در مورد حرکات در فضا و زمان نشان دهند. تا به امروز، دو ماهی برچسب خورده، یکی در سواحل شمالی فرانسه و دیگری در سواحل جنوبی اسپانیا بازیابی شده اند. ایرلند اگر بخواهد سهمی از صید آبی باله را به دست آورد، چالشی پیش رو دارد، اما به گفته وگرباوئر، "تا زمانی که ما سهمیه ای نداشته باشیم، این راهی است که می توان ماهیگیری را تسهیل کرد."

موفقیت بازیابی ماهی تن آبی اقیانوس اطلس تعدادی درس برای مدیریت ماهیگیری به طور کلی به ما می دهد، مهمترین آنها این است که بهره برداری علمی و اجرای دقیق قوانین می تواند شاهد بهبود سریع جمعیت ماهی باشد. مورد دیگر این است که ماهیگیری ورزشی می تواند درآمد خوبی برای مشاغل ساحلی فراهم کند و در عین حال به دانش علمی حیات دریایی کمک کند. پروتکل مجاز گرفتن و رهاسازی را می توان به سایر گونه های در معرض تهدید مانند کوسه ها و اسکیت ها گسترش داد.

این یک خبر خوب نادر برای اقیانوس است که هم برای ماهیگیری و هم برای خود ماهی مفید است، مدلی که مطمئنا می تواند در جاهای دیگر تکرار شود.