ماهی‌های وحشی یک منبع گرانبها هستند—در اینجا آمده است که چگونه آبزی پروری می‌تواند امنیت غذایی را تقویت کند

توسط وسلی مالکورپس، ریچارد نیوتن، عمیر چوکسی، گفتگو

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ماهی های کوچک مانند ساردینلا منبع مقرون به صرفه پروتئین و مواد مغذی ضروری برای میلیون ها نفر در سراسر غرب آفریقا هستند.

برخی از این ماهی ها به طور فزاینده ای صادر یا به پودر ماهی و روغن ماهی برای خوراک آبزی پروری مورد استفاده در کشورهای اروپایی پردرآمد و در سراسر آسیای شرقی، به ویژه چین، تبدیل می شوند. از آنجایی که کمبود مواد مغذی در افرادی که در بخش‌هایی از غرب آفریقا زندگی می‌کنند رایج است، نگهداری بیشتر ماهی برای مصرف محلی می‌تواند به بهبود رژیم غذایی و رفع مشکلات سلامتی رژیم غذایی کمک کند.

آبزی پروری یکی از سریع ترین بخش های تولید مواد غذایی در جهان است. علیرغم رشد آن در سه دهه اخیر، صید جهانی ماهی وحشی برای مواد تشکیل دهنده دریایی به طور کلی کاهش یافته است. تولید در برخی مناطق از جمله غرب آفریقا افزایش یافته است، اما کاهش کلی عمدتا به دلیل بهبود مدیریت ماهیگیری است که امکان بازیابی ذخایر ماهی را فراهم می کند.

در سطح جهان، یک چهارم ماهی‌های صید شده وحشی به پودر ماهی و روغن ماهی تبدیل می‌شوند و تنها بخش کوچکی از آن از غرب آفریقا سرچشمه می‌گیرد. بیشتر در خوراک دام استفاده می شود و آبزی پروری بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است. اینها مواد مغذی ارزشمندی را به ویژه در رژیم های غذایی در مراحل اولیه زندگی و برای گونه های گوشتخواری مانند ماهی قزل آلا و میگو فراهم می کنند، در حالی که به ردپای نسبتا کم کربن غذاهای دریایی پرورشی کمک می کنند.

عرضه مواد تشکیل دهنده دریایی بسیار تنظیم شده و نسبتا پایدار است، اما نباید آن را بدیهی انگاشت. تغییرات آب و هوایی و دوره‌های گرم شدن هوا مانند ال نینو می‌تواند افزایش آب‌های غنی از مواد مغذی از اعماق دریا را تضعیف کند. این امر در دسترس بودن پلانکتون و ماهی را کاهش می دهد و عرضه مواد دریایی مورد نیاز برای آبزی پروری را محدود می کند.

این بدان معناست که ما باید از منابع موجود به بهترین شکل استفاده کنیم. محصولات فرعی فرآوری ماهی (شامل سر، روده و اسکلت) نقش مهمی را ایفا می کنند و 34 درصد از تولید جهانی پودر ماهی و 54 درصد از عرضه روغن ماهی را در سال 2024 تشکیل می دهند.

مواد تشکیل دهنده دریایی از منابع بالقوه ناپایدار علیرغم ادعای منابع مسئول، از بین رفته اند. یک تحقیق در سال 2025 نشان داد که ماهی باس تولید شده در ترکیه که توسط خرده‌فروشان بزرگ در اروپا فروخته می‌شود، با پودر ماهی تهیه شده از سه کارخانه در سنگال تغذیه می‌شود که با ناامنی غذایی و از دست دادن شغل در جوامع محلی مرتبط است.

یکی از راه های کاهش ریسک در زنجیره تامین خوراک آبزی پروری، تامین مواد اولیه در داخل است. اما گفتن این کار آسان تر از انجام آن است. زنجیره‌های تامین آکوافید به تجارت جهانی مواد دریایی و زمینی وابسته هستند و بنابراین با چالش‌های مربوط به مقیاس، هزینه، کیفیت تغذیه و پایداری محیطی مواجه هستند.

در حالی که مواد دریایی را می توان به طور پایدار تامین کرد و همچنان برای سیستم غذایی جهانی ضروری است، مهم است که از آنها به روش های کارآمد استفاده کنیم که سهم آنها در تغذیه انسان به حداکثر برسد. برنامه های صدور گواهینامه در حال حاضر بر حصول اطمینان از صید یا پرورش ماهی مسئولانه تمرکز دارند. پادمان های زیست محیطی و اجتماعی شامل وضعیت موجودی انبار، ردپای زیست محیطی و اطمینان از اینکه با کارگران به طور منصفانه رفتار می شود.

برنامه های صدور گواهینامه توجه کمتری به امنیت غذایی دارند و منتقدان استدلال می کنند که آنها بازارهای صادراتی و شرکت ها را به جوامع محلی ترجیح می دهند. در نتیجه، درخواست‌ها برای اقدامات گسترده‌تر از غذاهای دریایی واقعا پایدار و اخلاقی در حال افزایش است.

برخی از دانشمندان استدلال می‌کنند که ماهی‌هایی مانند آنچوی و ماهی خال مخالی، مواد مغذی ضروری تری را زمانی که مستقیما خورده می‌شوند به جای استفاده به عنوان خوراک، فراهم می‌کنند. بیشتر گونه های مورد استفاده در صنعت مواد تشکیل دهنده دریایی جذابیت بازار پایین و تقاضای مصرف کننده محدودی دارند، به این معنی که تغییر مسیر ماهی از خوراک به غذا به طور خودکار امنیت غذایی را بهبود نمی بخشد.

ماهیگیری anchoveta پرو بزرگترین ذخیره ماهی در جهان است که برای تولید مواد دریایی استفاده می شود. علیرغم مقیاس و ارزش غذایی آن، تقاضای کمی برای آنچووتا به عنوان یک ماهی غذا در پرو وجود دارد. عواملی مانند تقاضای کم، ماندگاری کوتاه، تدارکات محدود و انگیزه های اقتصادی قوی برای پردازش ماهی به پودر ماهی و روغن ماهی اغلب مانع از توسعه بازار برخی از ماهی ها به عنوان غذا شده است. استفاده استراتژیک از برخی ماهی ها به عنوان خوراک می تواند به تبدیل منابع دریایی به غذاهای دریایی مغذی و در دسترس کمک کند.

برای استفاده حداکثری از منابع محدود دریایی، صنعت آبزی پروری می تواند نحوه ردیابی ماهی ها و مواد مغذی را هنگام تبدیل آنها به غذاهای دریایی پرورشی بهبود بخشد. ما یک ابزار جدید عملکرد بررسی شده ایجاد کرده ایم که یک زبان پایداری مشترک را ارائه می دهد. در قلب این ابزار نسبت Fish In: Fish Out (Fifo) قرار دارد، معیاری است که نشان می‌دهد چگونه ماهی و اسیدهای چرب امگا 3 موجود در آنها به ماهی پرورشی تبدیل می‌شوند.

کارایی را می توان با افزایش استفاده از فرآورده های فرعی فرآوری ماهی که به طور معمول توسط مردم خورده نمی شوند و با جایگزینی استراتژیک برخی مواد دریایی با جایگزین هایی مانند روغن جلبک و پودر حشرات بهبود بخشید. این ابزار در حال حاضر توسط سازمان های مختلفی مانند شرکت های خوراک و مواد تشکیل دهنده، کشاورزان، خیریه های زیست محیطی و محققان استفاده می شود.

استفاده از این ابزار در آخرین مطالعه ما قبلا تفکر مرسوم در مورد استفاده از مواد تشکیل دهنده دریایی در آبزی پروری را به چالش کشید. اگرچه ماهی قزل آلا فارو اغلب به عنوان مصرف کننده اصلی مواد دریایی در نظر گرفته می شود، اما متوجه شدیم که در واقع تولید کننده خالص اسیدهای چرب امگا 3 خوراکی است. این امر با چرخه مجدد مواد مغذی با ارزش از منابع غیرخوراکی (محصولات جانبی ماهیگیری) به یک محصول کشاورزی مغذی، بدون افزایش نیاز به ماهی که می تواند مستقیما توسط انسان مصرف شود، به دست آمد.

استفاده حداکثری از منابع محدود دریایی مهم است، اما تصمیمات اتخاذ شده در یک کشور می تواند در دسترس بودن و مقرون به صرفه بودن مواد غذایی در سایر نقاط را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، هماهنگ کردن سیاست‌های حساس به تغذیه در سطوح محلی، ملی و منطقه‌ای برای دستیابی به نتایج معنادار بسیار مهم است. سیستم‌های ردیابی می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند، اما باید بیشتر از ردیابی زنجیره‌های تامین انجام دهند.

آنها تنها زمانی می توانند تفاوت معناداری ایجاد کنند که از طریق مشارکت بیشتر در تصمیم گیری و بهبود دسترسی به بازار، جوامع محلی را توانمند سازند. آنها باید از نزدیکترین افراد به منبع حمایت کنند، نه اینکه آنها را صرفا به عنوان منابع داده برای شرکتهای پایین دستی در نظر بگیرند. در غرب آفریقا، این می تواند شامل حفظ بخشی از صید برای مصرف محلی و بهبود زنجیره سرد برای حمایت از توزیع آن باشد.

این رویکردها مواد تشکیل دهنده دریایی و صنایع آبزی پروری را قادر می سازد تا به طور موثر عمل کنند. آنها همچنین به امنیت غذایی جهانی، اقتصاد و عرضه غذاهای دریایی مغذی به مصرف کنندگان کمک بیشتری خواهند کرد.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.