ماهی ها بزرگتر می شوند

اوایل امسال، یکی از شرکای ماهیگیری من پیامی در ساعت 1 بامداد به چت گروهی ما ارسال کرد. این پیوندی بود به پست اینستاگرامی یک ماهیگیر که یک بیس راه راه قابل توجه در دست دارد. طلایی و نقره‌ای با دوجین خط مشکی مشخص که از آبشش تا دم کشیده می‌شد، اگر دو مشکل نبود، ماهی بسیار زیبایی بود: باس راه راه معمولا هفت راه دارد، نه 12، و مردان معمولا پنج انگشت دارند، نه شش. به نظر می رسید که این عکس با هوش مصنوعی ساخته شده است.

اینکه بگوییم ما ناامید شدیم، دست کم گرفتن است. از ماه مه تا نوامبر هر سال، بیشتر شب‌هایم را صرف ماهیگیری شدید موج‌سواری برای باس‌های راه راه به نام «wetsuiting» می‌کنم، که شامل پیاده‌روی یا شنا کردن به سمت صخره‌های اقیانوس دوردست و میله‌های شنی پس از تاریک شدن هوا است. این نوع ریخته گری موج سواری یک فعالیت خاص است و مانند بسیاری از فعالیت های طاقچه، جامعه برای آن کوچک است.

لباس‌های مرطوب را می‌توان در کلوپ‌های ماهیگیری محلی در سرتاسر شمال شرق یافت - محدوده معمولی باس‌های راه راه - اما عمدتا از طریق اینستاگرام به هم متصل می‌شوند، جایی که برخی از افراد، بیشتر برای لاف زدن، تصاویر ماهی‌هایی را که صید کرده‌اند ارسال می‌کنند.

[از شماره اکتبر 2024: درون دنیای خطرناک و مخفیانه ماهیگیری شدید]

در چت گروهی ما، من و شرکای ماهیگیری من زمان زیادی را صرف بررسی دقیق عکس های باس می کنیم که ماهیگیران دیگر پست کرده اند. افرادی که ماهیگیری می کنند دروغگوهای معمولی هستند (این را با علاقه می گویم) و بیشتر صحبت های ما به شکل بحث در مورد اینکه آیا ماهی واقعا به اندازه ای است که کسی ادعا می کند بزرگ است یا خیر. با این حال، اخیرا ما یک سؤال متفاوت می‌پرسیم: آیا آن ماهی واقعی است؟

در ماه‌های اخیر، گوشه کوچک فیشینگ اینستاگرام که به ریخته‌گری موج‌سواری اختصاص داده شده است، با ریزش آهسته ماهی‌های تولید شده با هوش مصنوعی یا تقویت‌شده با هوش مصنوعی مواجه شده است. گاهی اوقات، این کلاهبرداری فاحش است - یکی از دوستانم که یک عکاس ماهیگیری بود، متوجه شد که یک ماهیگیر دیگر یکی از عکس های او را دزدیده است و چهره دوستم را با عکس هایش عوض کرده است. اغلب، تحریف ها ظریف هستند.

به طور معمول، یک ماهی یا ماهیگیر خیلی کمی دور به نظر می رسد، معمولا به گونه ای که یک ناظر معمولی ممکن است متوجه نشود: باله های باس کاملا درست نیستند، یا طعمه در دهانش به طرز عجیبی منحرف شده است، یا بازوهای ماهیگیر کمی دراز هستند. در مثال مورد علاقه من، مردی یک باس راه راه بزرگ را درست در زمانی که موج کوبیده می شود بلند می کند. این صحنه دلهره آور به نظر می رسد - تا زمانی که متوجه شوید که اقیانوس پشت سر او آرام است. این موج سرکش از کجا آمد؟ یکی مشکوک است که ماهیگیر مبتکر، که می‌خواست برای دنبال‌کنندگان اینستاگرامش سخت‌گیرتر به نظر برسد، یک ربات را وادار کرد تا شدت تماس را بگیرد.

ChatGPT، مرا بدجنس نشان بده.

مجلات ماهیگیری نگرانی فزاینده ای را در مورد ماهی های تولید شده توسط هوش مصنوعی در ارسال عکس های آزاد گزارش می دهند. من گهگاه برای مجله اینترنتی کوچک Surfcaster’s Journal نوشته ام. در تابستان، ژورنال اعلام کرد که اکنون تمام دست نوشته ها و عکس ها را از طریق نرم افزار تشخیص هوش مصنوعی اجرا خواهد کرد. دیو اندرسون، یک متخصص آب و هوا و سردبیر در The Fisherman، در مقاله‌ای با ابراز تاسف می‌نویسد: «به دلایلی، ساده‌لوحانه تصور می‌کردم که ماهی‌گیران برای استفاده از هوش مصنوعی نیازی به استفاده از هوش مصنوعی ندارند.

جرقه ماهی های تولید شده مصنوعی در رسانه های اجتماعی. "من در این مورد بسیار اشتباه کردم."

ماهیگیری، حتی ماهیگیری شدید، فقط یک سرگرمی است، اما اگرچه ممکن است خطرات کم باشد، خشم در مورد ماهی مصنوعی واقعی است. تا حدودی، من فکر می‌کنم این به دلیل کاری است که حتی از راه دور خوب بودن در ورزش مستلزم آن است. باس راه راه در الگوهای محلی خاص حرکت می کند و تغذیه می شود که ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد تا شکسته شود. خطر غرق شدن وجود دارد، و گزارش‌های فزاینده از کوسه‌های گاو نر، کوسه‌های ببری و سفیدپوستان بزرگ در شمال شرق توجه را به لایه دیگری از خطر جلب می‌کند: بوی ماهی می‌دهیم، در آب تاریک شنا می‌کنیم و در نئوپرن سیاه خود مانند فوک‌های دست و پا چلفتی به نظر می‌رسیم.

لباس غواصی دنیا را تغییر نمی دهد، بلکه فعالیتی سخت و صادقانه است و به این ترتیب انسانی است.

[ بخوانید: سالی که کوسه های سفید بزرگ مین را اشغال کردند]

حتی گرفتن عکس از یک ماهی نیز سخت است، به دوربین‌های ضد آب نمک نیاز دارد و اغلب باس را به سمت آب کم عمق حرکت می‌دهد یا شنا می‌کند، جایی که می‌توان با خیال راحت از آن عکس گرفت و سپس رها کرد. فتوشاپ تصاویر ماهی – و به طور کلی از دنیای طبیعی – سالهاست که یک موضوع مطرح بوده است، اما هوش مصنوعی با توانایی خود در تداعی یک واقعیت از هیچ، موضوع دیگری است. این نه تنها نیاز به عکاسی از یک ماهی، بلکه حتی گرفتن یکی از آنها را در وهله اول به طور خودکار از بین می برد.

این مشکل به سایر ورزش‌ها و سرگرمی‌ها نیز کشیده می‌شود، که بسیاری از آنها اکنون با آنچه استوارت فرانکلین - که یکی از عکس‌های مشهور «مرد تانک» را در میدان تیان‌آن‌من گرفته است، تعریف می‌کند - آن را «انگیزه مستند» می‌نامد. رسانه های اجتماعی این انگیزه را به یک امر ضروری تبدیل کرده اند. شهرت یک اسکیت‌بورد یا موج سوار محلی خوب زمانی می‌توانست از طریق دهان به دهان ساخته شود. امروزه، عکس‌های ارسال شده و ویدیوهای کوتاه ممکن است مدرک اولیه توانایی باشند. نگرانی ها در مورد شیب هوش مصنوعی در حال حاضر در دوچرخه سواری، اسکی و سایر فعالیت ها مطرح شده است.

مجله کوهنوردی اخیرا یک کانال یوتیوب اشباع شده با هوش مصنوعی را فراخوانی کرده است که ادعا می کند فجایع کوهنوردی را شرح می دهد که در واقع هرگز اتفاق نیفتاده است.

از آنجایی که ماهی‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی بیشتر در فید رسانه‌های اجتماعی من ظاهر می‌شوند، صحنه‌ای در مستند پرنده‌نگری Listers را به یاد می‌آورم که در آن از یک پرنده بسیار رقابتی پرسیده می‌شود که آیا اگر وب‌سایت ثبت عکس eBird ناپدید شود، به تماشای پرندگان ادامه خواهد داد. پاسخ او - "نه" - ناراحت کننده بود، نه حداقل به این دلیل که فرد مشکوک است که این احساسات در سرگرمی ها علاوه بر پرنده پروری نیز رایج است. من اغلب به این فکر کرده‌ام که آیا برای برخی از لباس‌های مرطوب که در اینستاگرام پرسرعت پخش می‌کنند، ضربه دوپامین از طریق لایک‌ها و ایموجی‌های آتش شیرین‌تر از ضربه ناشی از صید ماهی است.

اکنون که به تصاویر ارسال شده با شک و تردید بیشتری نگاه می شود، من همچنین نمی دانم که تا چه زمانی دیگر حملات دوپامین برای آنها ادامه خواهد داشت.

این به سختی بزرگترین چالشی است که با ظهور هوش مصنوعی برای بشریت ایجاد شده است. اما سرگرمی ها، به ویژه آنهایی که به مهارت و استقامت نیاز دارند، تأثیری فراتر از کسانی دارند که مستقیما در آنها شرکت می کنند. Free Solo، مستند برنده اسکار 2018 درباره صخره‌نورد مرگبار الکس هانولد، مخاطبان زیادی را خارج از دنیای تنگ کوهنوردی پیدا کرد، زیرا مردم روی دیدن انجام کارهای دشوار دیگران سرمایه‌گذاری می‌کنند. من عاشق ویدیوهای موج سواری با موج بزرگ هستم، حتی اگر هرگز قصد ندارم روی تخته موج سواری بالا بروم.

اگر هوش مصنوعی اعتماد به آنچه را که می بینیم غیرممکن کند، حتی چیزی به سادگی یک ویدیوی موج سواری، در این صورت ما بیش از یکپارچگی هر ورزش دیگری را از دست داده ایم. ما توانایی باور به دستاوردهای دیگران را از دست داده ایم. این مقاله در نسخه چاپی نوامبر 2026 با عنوان "ماهی ها بزرگتر می شوند" ظاهر می شود.