ماهی ها به یک همسایه تأثیرگذار در واقعیت مجازی توجه می کنند

واقعیت مجازی، اما برای ماهی

واقعیت مجازی متناسب با ماهی ها نشان می دهد که هر حیوان ممکن است فقط به یک همسایه منفرد و تأثیرگذار توجه کند. این یافته ممکن است روشن کند که چگونه حیوانات به صورت گروهی حرکت می کنند بدون اینکه تحت تأثیر همه فعالیت ها و تعاملات اطراف خود قرار گیرند.

ماهی ها مدارسی را تشکیل می دهند که به طور یکپارچه آسیاب می شوند و به عنوان یک جمع عمل می کنند. اما چگونه یک ماهی مجرد می داند که چه کاری انجام دهد؟ گای تراولاز از دانشگاه تولوز در فرانسه و همکارانش سعی کردند با استفاده از واقعیت مجازی (VR) به این سوال پاسخ دهند تا تعاملات بین پنج ماهی تترا بینی رامی (Hemigrammus rhodostomus) را بهتر مطالعه کنند.

او می‌گوید: «یک ماهی در یک گروه می‌تواند به طور همزمان افراد بسیار زیادی را درک کند، اما درک معادل تأثیرگذاری نیست». "آیا یک ماهی واقعی از همه این اطلاعات به یکباره استفاده می کند یا فقط روی چند همسایه تمرکز می کند؟"

محققان یک ماهی تترا را در یک کاسه نیم‌کره‌ای قرار دادند و شنای آن را با دوربین ردیابی کردند، در حالی که چهار ماهی تترا مجازی را به داخل کاسه می‌فرستادند به گونه‌ای که برای تترا واقعی به نظر می‌رسند. پیش بینی ها و دوربین به یک حلقه بازخورد متصل شدند و به تتراهای مجازی اجازه می دادند تا واکنش نشان دهند و با ماهی واقعی سازگار شوند. تراولاز می‌گوید که او و همکارانش قبلا تتراها را در آزمایش‌های مشاهده‌ای مورد مطالعه قرار داده‌اند و یک مدل ریاضی برای نحوه تعامل آنها ایجاد کرده‌اند. راه‌اندازی واقعیت مجازی به آن‌ها اجازه می‌دهد آن مدل را آزمایش کنند.

به طور خاص، آنها سه فرضیه را آزمایش کردند: اینکه یک ماهی تنها بیشترین تأثیر را بر رفتار تترا واقعی دارد. که دو تترا به طور مشترک تاثیرگذارترین ماهی خواهند بود. و اینکه تترا واقعی به هر چهار ماهی مجازی توجه خواهد کرد. تیم شواهد روشنی را در مورد مورد اول یافت: تا آنجا که به تترا واقعی مربوط می‌شود، در هر زمان تنها یک ماهی تأثیرگذار وجود داشت. تراولاز می‌گوید این ممکن است فقط به این دلیل باشد که برای ماهی راحت‌تر است. او می‌گوید: «ماهی‌ها تنها با تمرکز بر یک همسایه، تقاضای حسی و شناختی خود را کاهش می‌دهند.

Iain Couzin از موسسه رفتار حیوانات ماکس پلانک در آلمان می گوید که مطالعه جدید ایده های گذشته در مورد رفتار تترا را تأیید می کند، که عمدتا توسط Theraulaz و همکارانش پیشگام بود. او می‌گوید، این همچنین تاکید می‌کند که واقعیت مجازی چقدر می‌تواند برای ورود به سر حیوانات در حین تصمیم‌گیری باشد.

انجام مطالعات رفتار جمعی حیوانات دشوار است زیرا یک حیوان در یک گروه را نمی توان بدون رفتارهای گروهی مزاحم که محققان می خواهند مطالعه کنند، جدا کرد، که آزمایش فرضیه های خاص را دشوار می کند. اما ساخت برخی از حیوانات مجازی و کاملا تحت کنترل محققان این مشکل را کنار می‌زند. گای آمیچای از دانشگاه نورث وسترن در ایلینوی می گوید، به طور کلی، واقعیت مجازی به فرصت های بی پایانی برای آزمایش منجر می شود.

کوزین می گوید که استفاده از روش جدید برای گونه های دیگر ماهی که هیچ مدل ریاضی برای آنها وجود ندارد، هیجان انگیز خواهد بود.

Therauluz و همکارانش اکنون می‌خواهند آزمایش خود را با ایجاد استرس در برخی از ماهی‌های مجازی پیش ببرند، انگار که با یک شکارچی روبرو هستند، و سپس ببینند که آیا این امر از طریق تعاملات آنها بر تترا واقعی تأثیر می‌گذارد یا خیر.