ماهی‌گیران لانگ‌آیلند غمگین از آسیب‌هایی که به باس‌های راه راه در ساحل شرقی وارد کرده‌اند ابراز تاسف می‌کنند: «ما ماهی‌ها را با رها کردن بی‌ملاحظه کشتیم».

ماهیگیری باس راه راه برای بیش از 60 سال علاقه بیل جاکوب بوده است، و او دورانی را به یاد می آورد که تمام شب را صرف پرتاب کردن بند خود در امواج مونتاک می کرد و 8 یا 9 ماهی به وزن 40 پوند (18 کیلوگرم) می گرفت، که با استانداردهای هر کسی صید بزرگی بود.

سپس، پس از سال ها ماهیگیری سنگین، دویدن های بزرگ استریپر متوقف شد.

جاکوب، رئیس انجمن موج سواران مونتاوک در شرقی ترین نقطه لانگ آیلند، گفت: "من بخشی از این مشکل در سال های گذشته هستم. قایق های مهمانی را می دویدم، ماهی ها را با رها کردن بی پروا می کشتیم."

ماهیگیرانی مانند جاکوب به طور فزاینده ای نگرانند که روزهای خوب صید باس راه راه به پایان برسد. ماهی‌ها مانند گذشته ظاهر نمی‌شوند و یافتن ماهی‌های جوان سخت‌تر می‌شود.

دانشمندانی که باس راه راه را مطالعه می کنند می گویند که ماهیگیران در ساحل شرقی حق دارند نگران باشند و آنها می گویند که سال ها صید بی رویه فقط بخشی از مشکل است. هفته گذشته تنظیم کنندگان گفتند که این ماهی هشت سال متوالی تولید مثل ضعیف را در حیاتی ترین زیستگاه خود در خلیج چساپیک تجربه کرده است و جمعیت در بیشتر سواحل اقیانوس اطلس کاهش یافته است.

عواملی مانند سال‌ها گرم شدن آب - یکی از نگرانی‌های اصلی که بسیاری از دانشمندان به آن اشاره می‌کنند - جریان ضعیف رودخانه، خشکسالی، آلودگی و احتمالا افزایش شکار فوک‌ها و کوسه‌ها باعث شده است که کارشناسان و ماهیگیران بپرسند که آیا محدودیت‌های سخت‌تر ماهیگیری حتی برای بازیابی ماهی‌های باس راه راه کافی است یا خیر. از دست دادن این شکارچیان سطح بالاتر، که به تنظیم ماهی های کوچکتر کمک می کنند، صنعت ماهیگیری 8 میلیارد دلاری و ده ها هزار شغل را تهدید می کند.

ماهیگیری باس راه راه یک سنت دیرینه ساحل شرقی است

«استریپرها» تا حدی به این دلیل ارزشمند هستند که با هم مبارزه می‌کنند و می‌توانند درست از ساحل ماهیگیری شوند. از صخره‌های لغزنده ساحل مین گرفته تا آب‌های گرم‌تر رودخانه سنت جانز در فلوریدا، ماهی‌گیرانی را می‌توان دید که چراغ‌های جلو بر تن دارند و به امید لقمه‌ای به تاریکی قبل از طلوع می‌پرند.

تنظیم کننده های بین ایالتی در سال های اخیر تغییراتی در نحوه مدیریت ماهی های مهاجر ایجاد کرده اند، از جمله استانداردسازی روش اندازه گیری آنها در برابر الزامات اندازه. اما تنظیم کننده ها از کاهش سطح صید تفریحی خودداری کرده اند. برخی از ماهیگیران می گویند که حرکات فعلی ممکن است به اندازه کافی پیش نرود و اقدامات سخت گیرانه تری - از جمله احتمالا توقف ماهیگیری، استراتژی مورد استفاده در دهه 1980 - لازم است تا اطمینان حاصل شود که نسل های آینده ماهیگیران هنوز هم می توانند باس راه راه صید کنند.

بت ورسک، مدیر برنامه باس راه راه اداره منابع طبیعی مریلند، گفت: "آنها خودشان را در سطح کافی جایگزین نمی کنند. بدیهی است که همه نگران این موضوع هستند." "مردم در بالا و پایین ساحل علاقه زیادی به باس راه راه دارند."

راهنمای ماهیگیری، سفر با قایق، تجهیزات، طعمه، اتاق‌های هتل - همه اینها به آنچه اعضای صنعت می‌گویند حدود 8 میلیارد دلار تأثیر اقتصادی دارد و 100000 شغل تنها در ایالات متحده ایجاد می‌کند.

و متکی به ماهی است که آینده اش تاریک به نظر می رسد.

پاتریک پاکت، هماهنگ کننده امور دولتی انجمن بیس راه راه ماساچوست و عضو یک هیئت مشاوره ای بین ایالتی در مورد این مقررات گفت: «بس راه راه همانطور که می دانیم در حال سقوط است.

او گفت: «حدود سال‌های 2029، 2030 قرار است از یک صخره خارج شود و زشت خواهد بود.»

دانشمندان می گویند عوامل مختلفی از جمله گرم شدن آب ها در تخم ریزی ضعیف نقش داشته اند

باس های راه راه در آب شیرین یا شور بیرون می آیند و سپس سال های اولیه زندگی خود را در مصب هایی می گذرانند که رودخانه ها به دریا می رسند. توانایی آنها برای تکثیر و آوردن ماهی های جدید به جمعیت، بر اساس شرایط محیطی است که به نفع آنهاست - به ویژه چشمه های خنک و مرطوب.

دانشمندان چهار ذخایر اصلی تخم ریزی را در امتداد اقیانوس اطلس شناسایی کردند. خلیج چساپیک جایی است که تا 90 درصد از استریپرها تخم ریزی و رشد می کنند. تونی کرنز، مدیر سیاست های شیلات در کمیسیون ماهیگیری دریایی ایالات آتلانتیک، که باس راه راه را تنظیم می کند، گفت: وقتی جریان آب شیرین خیلی کم است، مانند زمان خشکسالی، یا زمانی که دمای بهار یا تابستان خیلی زیاد است، ماهی ها رنج می برند و جمعیت ممکن است کاهش یابد.

کریس باتسوج، رئیس هیئت مدیره باس راه راه کمیسیون، گفت که شرایط در سال‌های اخیر بد بوده است و ماهی‌های کمتری از سال 2019 وارد جمعیت شده‌اند.

Batsavage گفت: "بارندگی کم و آب هایی که به سرعت گرم می شوند منجر به کلاس های سال ضعیف می شود." "به نظر می رسد که آن را به محیط زیست هدایت می کند."

ورسک گفت که شرایط منجر به "رکود سالهای بد" شده است که حفظ جمعیت ماهیان در چساپیک را به ویژه دشوار کرده است.

در صورت ادامه روند، ماهیگیران از تلف شدن یک گونه نمادین می ترسند

جان اسکینر، که کتابی در مورد ماهیگیری باس راه راه نوشته و کانالی در یوتیوب در این زمینه دارد که بیش از 100000 دنبال کننده دارد، بیش از 50 سال است که در سواحل لانگ آیلند ماهیگیری می کند و می گوید نقاطی که زمانی قابل اعتماد بودند کاملا خشک شده اند.

اسکینر گفت: "من نمی گویم ماهیگیری بد است. من می گویم وقتی در شرایط عالی به آنجا می روید، چیزی نمی گیرید." "مطمقا هیچ چیز."

بسیاری دیگر از ماهیگیران باس راه راه در سراسر شمال شرق تابستان و پاییز امسال یک داستان تکراری را به اشتراک گذاشتند - پرورشگاه‌های ماهی‌ها که زمانی فراوان بودند خشک شده‌اند و افراد باقی‌مانده به وضوح مسن‌تر هستند، به این معنی که سال‌ها شکست در تولید مثل شروع به تلفات کرده است.

برخی از ماهیگیران می‌گویند قوانین سخت‌تر یا توقف ماهیگیری می‌تواند تنها راه برای جلوگیری از کاهش خطرناک جمعیت ماهی باشد. و آن‌ها از آنچه در آب‌ها می‌بینند ابراز تاسف می‌کنند - دسته‌های کوچک‌تری از ماهی‌ها، بسیاری از آنها بزرگ‌تر و بزرگ‌تر، با تعداد کمی از ماهی‌های جوان که برای تأمین آینده وارد جمعیت می‌شوند.

آنها همچنین عوامل بیشتری را به جز گرم شدن محیط در بازی می بینند. برخی می بینند که سال ها ماهیگیری سنگین روی باس راه راه به شکل جمعیت کمتر آشکار شده است. برخی دیگر، احیای مجدد کوسه‌هایی را که سال‌ها تلاش برای حفاظت از آن‌ها به وجود آمده‌اند، سرزنش می‌کنند و این امر باعث شروع مجدد رقابت برای ماهی‌ها می‌شود.

رگولاتورها اقداماتی را انجام داده اند، اما برخی خواستار تعلیق هستند

کمیسیون ایالات آتلانتیک این ذخایر را بیش از حد صید می‌کند، اگرچه می‌گوید صید بی‌رویه در حال حاضر اتفاق نمی‌افتد. ماهی ها به صورت تجاری و همچنین تفریحی صید می شوند، اما ماهیگیری تفریحی بسیار بزرگتر است.

بیشتر صیدهای تفریحی زنده به اقیانوس پرتاب می شوند. با این حال، برخی از ماهی ها از این برخورد جان سالم به در نمی برند. رگولاتورها از نظر تاریخی انتظار داشتند که 9٪ پس از انتشار بمیرند، در حالی که داده های جدیدتر نشان می دهد که این تعداد می تواند کمتر از 5٪ باشد.

محدودیت‌های اندازه‌گیری و نگه‌داشتن بیس راه راه معمولا در محدوده 28 تا 31 اینچ (71 تا 79 سانتی‌متر) است و قوانین بر اساس ایالت و مکان متفاوت است. باس های راه راه بین ماهیگیران صید و رها کردن محبوب هستند، و این روزها، صید باس های بزرگتر، بیشتر از 31 اینچ، رایج تر است.

Paquette، هماهنگ کننده انجمن باس راه راه ماساچوست و خود یک ماهیگیر باسابقه، گفت که بدون اقدام شدید می ترسد پایان ماهیگیری باس راه راه برسد.

Paquette گفت: "اگر شما مردی هستید که فکر می کرد قصد بازنشستگی دارد و ماهی باس راه راه دارد و قصد دارید به زودی بازنشسته شوید، برنامه متفاوتی بگیرید."

___

ویتل از پورتلند، مین گزارش داد. مینگسون لاو، خبرنگار ویدئویی آسوشیتدپرس در این زمینه مشارکت داشت.

___

آسوشیتدپرس از چندین بنیاد خصوصی حمایت مالی دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستان، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد