ماه عسل 100 روزه آبی قبل از طلاق دمکراتیک کثیف

دموکرات ها به سختی جشن پیروزی گسترده میان دوره ای خود را به پایان رسانده بودند که یکی از سناتورهای تازه منتخب آنها احتمال جایگزینی مردی را که انتظار می رفت رهبری اکثریت جدید سنا را بر عهده بگیرد، مطرح کرد.

عبدالالسید، که پیروزی او به نقطه تجمع شورش های مترقی حزب دمکرات تبدیل شده بود، از قبل رهبری آن را زیر سوال می برد.

تنها یک روز پس از جشن پیروزی گسترده دموکرات ها در میان دوره ای، السید روز چهارشنبه از تایید چاک شومر برای یک دوره دیگر به عنوان رهبر دموکرات های سنا خودداری کرد.

السید به خبرنگاران گفت: «من معتقدم که ما به رهبری جدید نیاز داریم و فکر می کنم مردم تشنه آن هستند.

این اظهارات قابل توجه بود زیرا شومر با وجود حمایت از رقیب خود در انتخابات مقدماتی دموکرات، در انتخابات عمومی از السید حمایت کرده بود. انتظار می‌رود شومر همچنان موقعیت رهبری خود را حفظ کند و السید هنوز جایگزینی را شناسایی نکرده است، اما این تبادل نگاهی اجمالی به تنش‌ها در انتظار حزبی بود که جناح‌هایش شب انتخابات را با جشن گرفتن همان پیروزی سپری کردند و در عین حال نتیجه‌گیری‌های متفاوتی درباره معنای آن می‌گرفتند.

مترقی ها می گویند که رای دهندگان پوپولیسم اقتصادی و اشتهای آنها برای تغییر را تایید کردند. به طور همزمان، میانه‌روها به پیروزی‌های دموکرات‌ها در سنگرهای جمهوری‌خواهان اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد عمل‌گرایی و جذابیت انتخاباتی گسترده‌تر همچنان ضروری است.

در حال حاضر، هر دو حزب در درون حزب نتایجی برای حمایت از پرونده خود دارند، اما با تسخیر دموکرات‌ها هر دو اتاق کنگره، اختلاف نظر از لفاظی مبارزات انتخاباتی به سمت تصمیم‌گیری در مورد رهبری، قانون‌گذاری و حکومت در حال حرکت است. بعد قرار است چه اتفاقی بیفتد؟

100 روز اول آزمایش خواهد کرد که آیا مخالفت با ترامپ برای کنار هم نگه داشتن حزبی که جناح‌های آن موافق هستند که برنده شده‌اند، اما در مورد چرایی و اینکه چه پیروزی اکنون به آنها اجازه انجام آن را می‌دهد، اختلاف نظر کافی است یا خیر کافی است.

مقیاس پیروزی روز سه شنبه به هر دو جناح مهمات داده است.

ائتلاف سگ آبی میانه رو بیش از دو برابر اعضای خود را افزایش داد و حداقل 22 نامزد تأیید شده برنده شدند. در همین حال، گروه پیشرو کنگره انتظار دارد حداقل از 25 عضو جدید استقبال کند.

برای ترقی خواهان، این دستاوردها زمینه را برای پیگیری قوانین جاه طلبانه تقویت می کند.

گرگ کازار، رئیس کنگره پیشرو کنگره، روز چهارشنبه گفت: "اکثریت های بزرگ می توانند کارهای بزرگ را انجام دهند."

پرامیلا جایپال، نماینده مجلس نمایندگان، فراتر رفت و گفت دموکرات‌ها فرصتی برای ارائه «نوعی تغییر پوپولیستی جسورانه‌ای دارند که مردم در آن دویدند و پیروز شدند».

در خارج از کنگره، فعالان مترقی بیشتر متضاد بودند. اسامه اندرابی، مدیر ارتباطات دموکرات‌های عدالت، استدلال کرد که این انتخابات برنامه اقتصادی جناح مترقی را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد که تشکیلات حزب در نهایت رویکرد خود را پذیرفته است. او به خبرنگاران گفت: «آنها بالاخره به حرف چپ گوش کردند.

میانه‌روها شواهد خاص خود را دارند: نامزدهای دموکرات سنا در ایالت‌های جمهوری‌خواه از جمله کانزاس و تگزاس برنده شدند، تغییر جزر و مدی که به اندازه تعداد سوسیالیست‌هایی که رسما در مناصب قدرت انتخاب شده‌اند، تاریخی است، و به میانه‌روها دلیلی می‌دهد تا استدلال کنند که جذابیت انتخاباتی گسترده‌تر به ارائه اکثریت کمک کرده است.

برد اشنایدر، رئیس ائتلاف دموکرات جدید، بر همکاری و نتایج عملی تأکید کرد. او گفت: "ما به همه نیاز داریم که پاروهای خود را در آب بگذارند و با هم پارو زدن را شروع کنند."

این فقط افراد داخل حزب نیستند که در مورد آینده آن بحث می کنند: این گفتگو به متحدان خارجی نیز کشیده می شود. رهبران جنبش مترقی تقسیم ناپذیر از سناتورها خواسته اند که با ارتقای شومر مخالفت کنند، برای مثال، قبل از اینکه دموکرات ها کنترل را به دست گیرند، مسئله رهبری را آشکار کنند. آیا در بهشت ​​مشکلی وجود دارد؟

دموکرات‌ها ممکن است تمایلی به دریافت توصیه‌های سیاسی از جمهوری‌خواهان نداشته باشند، اما رقبای آن‌ها دو مطالعه موردی بسیار آموزنده در مورد اینکه چقدر سریع شادی پیروزی می‌تواند به جنگ داخلی تبدیل شود، ارائه کرده‌اند.

پس از تسلط جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان در سال 2010، محافظه‌کاران تی پارتی خواستار کاهش هزینه‌های عمیق‌تر از آنچه رهبری آن‌ها برای پیگیری آن آماده بود، شدند.

نزاع خانوادگی مشکلی را که جان بونر رئیس مجلس در جلب رضایت قانونگذارانی که انتظاراتشان از پیروزی جمهوری خواهان بیش از آنچه رهبری می توانست ارائه دهد، با آن مواجه بود، برجسته کرد.

پیروزی میان‌دوره‌ای حزب در سال 2022 باعث تقابل دیگری شد: کوین مک‌کارتی برای تضمین ریاست‌جمهوری در ژانویه 2023 به 15 برگه رای در طول پنج روز نیاز داشت، پس از آن‌که محافظه‌کاران خواستار امتیازاتی شدند.

باید توجه داشته باشیم که دموکرات‌ها با اکثریت قابل ملاحظه‌ای بیشتر وارد کنگره بعدی می‌شوند و جناح‌های ایدئولوژیک آنها سابقه رویارویی رویه‌ای مشابه جناح راست جمهوری‌خواه را ندارند.

با این حال، بحث هایی که اکنون بین ترقی خواهان و میانه روهای دموکرات تقسیم می کند - بر سر اینکه چه کسی پیروزی را به ارمغان آورد، چه کسی به جای حزب صحبت می کند و رهبران آن تا کجا باید پیش بروند - برای هر کسی که شاهد تبدیل جمهوری خواهان به پیروزی های انتخاباتی خود به جنگ درون حزبی بود، یک زنگ کاملا آشنا دارد.

برای کسانی که امیدوارند خانواده دموکرات بتواند از خصومت به سبک جمهوری خواهان اجتناب کند، اطمینان بخش ترین صدا، شاید ناگزیر، متعلق به مردی است که رهبری او قبلا موضوع نزاع شده است: شومر.

رهبر دموکرات‌های سنا روز چهارشنبه گفت که نامزدهای طیف ایدئولوژیک این حزب بر سر نگرانی‌های مشابه، به‌ویژه استطاعت مالی و فساد، کمپین تبلیغاتی کرده‌اند.

شومر با پیش‌بینی تشکیل یک گروه متحد گفت: «این پیام یکسان بود.

این استدلال وجود دارد زیرا دموکرات‌های مترقی و میانه‌رو به طور یکسان علیه ترامپ کمپین زدند، وعده رهایی از افزایش هزینه‌های زندگی را دادند و به دنبال بازگرداندن نظارت کنگره بودند. ما می توانیم تصور کنیم که این همان چیزی است که مردم در واقع به آن رای دادند.

مشکل زمانی پیش می‌آید که دموکرات‌ها باید تصمیم بگیرند که وعده‌های مشترکشان در عمل چه معنایی دارد. مترقی‌ها دستوری برای تغییر گسترده می‌بینند، در حالی که میانه‌روها رأی‌دهندگانی را می‌بینند که به محدودیت و همچنین مخالفت با ترامپ پاداش می‌دهند. هر دو پیروزی‌هایی برای اشاره دارند، و به نظر نمی‌رسد که هیچ‌یک مشتاق تسلیم استدلال هستند. خب حالا چی؟

اکثریت بزرگ به شومر و همکارانش فضایی برای مدیریت این اختلافات می دهند. همچنین به هر جناح دلیلی می دهد که باور کند می تواند بر شرایط خود پافشاری کند.

100 روز اول نشان خواهد داد که این اعتماد تا چه حد گسترش می یابد: چه کسی مناصب رهبری را به دست می آورد، قانون چه کسی اولویت دارد و هر طرف چقدر مصالحه را تحمل می کند.

در حال حاضر، دموکرات ها در مورد اینکه چه کسی را شکست داده اند توافق دارند. 100 روز اول آزمایش خواهد کرد که آیا آنها می توانند در مورد آنچه برنده شده اند توافق کنند.