مایکل اونیل حق ندارد سلسله خونی Ceadach O'Neill را به عهده بگیرد - و ما هم چنین حقی نداریم.

سخت است بگوییم که آیا چیز Ceadach O'Neill هنوز به ابعاد حماسی رسیده است یا خیر، اما ممکن است ما خیلی دور نباشیم. ما مطمئنا مرحله کنجکاوی را پشت سر گذاشته‌ایم و شاید اکنون آب کافی در آن وجود داشته باشد تا آن را به عنوان یک رابطه واجد شرایط بدانیم. بیایید بگوییم که اگر ناخوشایند اسرائیل صفحات فوتبال را مستعمره نمی کرد، ممکن بود قبلا از خط خارج شده بودیم.

همانطور که وجود دارد، کناره گیری بازیکن جوان آرسنال از تیم ایرلند شمالی به دلیل مصدومیت در این هفته به این معنی است که حداقل یک نقطه پایانی فوری برای داستان در حال حاضر نمی تواند اتفاق بیفتد. اگر اونیل جمعه آینده مقابل جورجیا بازی می کرد، یک دوره انتظاری سه ساله شروع می شد تا هر گونه تغییر فرضی برای وفاداری به جمهوری ممکن شود. اگر او دوشنبه هفته بعد با مجارستان دقایقی را پیگیری می کرد، خطی همیشگی زیر آن کشیده می شد.

از همان ابتدا باید بگوییم که Ceadach O'Neill هرگز در هیچ انجمن عمومی نگفته است که می خواهد کشور را تغییر دهد. او هرگز از وضعیت خود به عنوان یک فوتبالیست ایرلند شمالی ابراز نارضایتی نکرده است و در واقع به نظر می رسد که از کسب دو بازی ملی بزرگسالان خود در بازی های مقابل فرانسه و گینه در ژوئن خوشحال است. "قدردان" اینگونه بود که او عکسی در اینستاگرام از خود در حال پیگیری کیلیان امباپه زیرنویس کرد. همه این سه ماه پیش بود.

بنابراین تقریبا همه اینها اساسا حدس و گمان است. اگر در مصاحبه‌ای که در بی‌بی‌سی در پیش فصل انجام داد، هیچ کس اصلا در مورد آن صحبت نمی‌کرد، اگر در مصاحبه‌ای که در بی‌بی‌سی انجام داد، به اندازه کافی منطقه خاکستری باقی نمی‌گذاشت تا عده‌ای را متعجب کند که آیا در هنوز باز است یا خیر. مایکل اونیل، سرمربی ایرلند شمالی به وضوح قصد داشت این هفته را با نام بردن او در تیم لیگ ملت‌ها تعطیل کند، اما مصدومیت فرصت او را برای انجام این کار از بین برد. بازیکن می تواند به راحتی با یک پست رسانه اجتماعی به همه چیز پایان دهد، اما هنوز این کار را نکرده است و ما اینجا هستیم.

اونیل (مدیر) به وضوح از صحبت کردن در مورد کل حوزه واجد شرایط بودن دوگانه خسته است. سخت نیست که بفهمیم چرا. برای شروع، ترافیک فقط در یک جهت پیش می رود. یک پسر جوان متولد در دری می تواند تصمیم بگیرد برای جمهوری بازی کند، در حالی که همتای او که در دونگال متولد شده است نمی تواند بدون پیوند اجدادی یا مسکونی برای ایرلند شمالی اظهار نظر کند. در حالی که دلایل بسیار خوبی برای آن وجود دارد، زمانی که شما سرمربی ایرلند شمالی هستید، هنوز هم دردسرساز است.

سیداچ اونیل، نوجوان آرسنال در مرکز کشمکش بین FAI و IFA

به ویژه هنگامی که یکی از اهداف اعلام شده FAI افزایش تلاش ها برای جذب درصدی از استخر بازی کم عمق شما باشد. کاستی‌های FAI در زمینه توسعه بازیکنان به دهه‌ها قبل بازمی‌گردد و این وظیفه IFA نیست که به آنها کمک کند تا از چاله حفر خود بیرون بیایند. مایکل اونیل همیشه به عنوان یک گربه نسبتا یکنواخت شناخته شده است. اما سطحی از آرنج های نوک تیز در اینجا کاملا معقول است، به خصوص زمانی که بازیکن مورد نظر در حال ایجاد موج در داخل و اطراف بهترین تیم انگلستان است.

Ceadach O'Neill می تواند هر چیزی باشد یا می تواند یک جوان آینده دار دیگر باشد که به مرور زمان از بین می رود. در هر صورت، او از سیستم ایرلند شمالی عبور کرده است و سرمربی ایرلند شمالی به خوبی از حقوق خود برخوردار است تا در هر تلاشی برای ناآرام کردن او بداخلاقی کند.

با این حال اونیل این هفته یک هو هو کرد (باز هم سرمربی، نه بازیکن). او در مرحله‌ای گفت: «سیداچ در آنجا خط خونی ندارد، آنجا جمهوری ایرلند است. اما بدیهی است که قوانین به آنها اجازه می‌دهد چنین رویکردی را اتخاذ کنند.» اگر چنین عبارتی کاملا آن را به یک حماسه تبدیل نمی کند، حداقل این پتانسیل را دارد که ما را به جایی نزدیک به حماسه برساند.

مصدومیت Ceadach O'Neill می‌تواند باعث شود که جمهوری ایرلند روی کارت باقی بماند

وقتی میدان نبرد سیستم های فوتبال و مسیرهای بازیکنان و غیره است، این یک چیز است. وقتی شروع به صحبت در مورد خطوط خونی می‌کنید، به‌ویژه در زمینه حقوق هر کس در شش شهرستان برای تصمیم‌گیری خودشان به معنای آن خطوط خونی، به قلمروی بسیار محدودتر وارد می‌شوید.

این در هدیه مایکل اونیل نیست که به کسی بگوید چه خونی دارند. اگر یک فوتبالیست جوان با پیشینه ملی گرا هستید، می توانید انتخاب کنید که چه معنایی برای شما دارد. شاید به معنای دنیا باشد، یا شاید مهم نباشد. شاید جایی در این بین هستید و زیاد به آن فکر نکرده اید. کجا یا کدام، هیچ کس نمی تواند آن را از طرف شما بگوید.

این برای ما هم صدق می کند. برای طرفداران فوتبال ایرلندی، شمال یا جنوب مرز، به همان اندازه اشتباه است که هر چیزی را در مورد دیدگاه های Ceadach O'Neill در مورد نسل خونی خود فرض کنند. فقط به این دلیل که او در دوران رشد فوتبال گالیک بازی می کرد و به این دلیل که دایی هایش پدی و ائوین بردلی دو نفر از بهترین مهاجمانی هستند که دری در این قرن داشته است، به ما حق ادعای او را نمی دهد.

در واقع، این اوج غرور ماست که تصور کنیم او اصلا در معرض ادعا است. از یک سو نمی‌توانیم دهه‌ها را صرف انتقاد از IFA کنیم که تیم فوتبال ایرلند شمالی را به خانه‌ای سرد برای کاتولیک‌ها تبدیل کرده است، فقط وقتی افرادی مانند کانر بردلی یا سیداچ اونیل در آنجا استقبال می‌کنند.

این همان چیزی است که ایرلند شمالی قرار است پس از توافق جمعه خوب باشد، اینطور نیست؟ جایی که هر کس بتواند همان چیزی باشد که می خواهد باشد. جایی که آینده هیچ کس به واسطه نسل خونی آنها تعیین نمی شود و قطعا توسط فرضیات دیگران در اطراف آنها تعیین نمی شود.

مایکل اونیل کاملا حق دارد از تعقیب دیرهنگام و، صادقانه بگوییم، کمی کینه توز FAI در مورد یکی از بهترین بازیکنان جوان خود، آزرده خاطر شود. اما اگر این عادت را پیدا کند که به‌خوبی هویت افراد را به‌جای آن‌ها تصمیم‌گیری کند، ممکن است متوجه شود که ترافیک بیشتری را نسبت به آنچه که قصد دارد به سمت FAI سوق می‌دهد.

سیداچ اونیل، نوجوان آرسنال در مرکز رقابت بین فدراسیون جهانی فوتبال و ایفا قرار گرفت.