مایکل کریک آخرین قربانی اختلال عملکرد عمیق منچستریونایتد است

مایکل کریک مربی ای است که معتقد است صحبت های واقعی پشت درهای بسته اتفاق می افتد. لحظات زیادی نبود که به خودش اجازه داد با احساس واقعی در جمع صحبت کند. یکی از آنها ماه گذشته آمد، زمانی که او در مورد اخلاق همه برای یک، یک برای همه منچستریونایتد صحبت کرد.

ارزش‌های این باشگاه فوتبال برای سال‌ها حک شده است... این به فروتنی، فروتنی، سخت‌کوشی بودن، و واقعا افتخار به سخت‌کوشی کردن و افتخار کردن به آنها از ارزش‌ها برمی‌گردد. بنابراین کریک سعی کرد بازیکنانش را پس از شکست 4-1 در کومو جمع کند.

در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، کریک با وظیفه‌شناسی تمرین کرد، حتی اگر رسانه‌ها از دوشنبه شب گزارش داده بودند که یونایتد تصمیم به اخراج او گرفته است. با این حال، باشگاه هنوز نتوانسته بود به او بگوید. ارزش‌های کنونی یونایتد چنین است: باشگاهی که اسطوره‌ای را به باد می‌دهد در حالی که مدیران درگیر برای حرکت بعدی خود دودل می‌شوند.

چرا کریک ابتدا موفق شد، سپس شکست؟ مزیت اصلی او این بود که روبن آموریم تاریخی نبود که با افراد زیادی درگیر شده بود.

کریک رژیم تمرین سخت آموریم را آرام کرد، کوبی ماینو را دوباره ادغام کرد و به برونو فرناندز و کازمیرو کمک کرد تا بهترین فرم خود را با بازگرداندن آنها به بهترین موقعیت‌هایشان دوباره کشف کنند. او جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا و قراردادی دو ساله را به دست آورد.

آنتروپی در تابستان شروع به کار کرد. مدیران روشن فکر تصمیم گرفتند با وجود 50 گل دریافتی تیم در لیگ، مدافعان جدیدی را جذب نکنند. پس از یک پیش فصل تمرینات فنی و لذت بخش، یونایتد در بازی ابتدایی خود توسط هال سیتی به طرز وحشیانه ای از زمین خارج شد. Amorim های نامحبوب حداقل آنها را با یک تیم با فرم بدنی معقول کنار گذاشته بودند، اما به نظر می رسید که آمادگی قبلی از بین رفته است. از آن زمان به بعد، تیم به یک بحران هویت فرو رفته است.

در جایی که آموریم ایدئولوژی تاکتیکی بسیار سفت و سختی را تحمیل می کرد، کریک از فرگوسنیسم مبهم محموله-فرقه ای حمایت می کرد که عمدتا از اسم های انتزاعی تشکیل شده بود: فروتنی، انعطاف پذیری، اشتیاق، با هم بودن، نشاط، ارتباط، روحیه، فداکاری، کار سخت.

فقدان دقت فنی و تاکتیکی زمانی آشکار شد که فرناندز آن تشریح خاص خشمگینانه کومو 4-1 را ارائه داد و توضیح داد که چگونه ساختار فشاری کریک به طور منطقی به شکست یونایتد منجر شده است.

انتقاد او کریک را به یکی از افشاگرانه ترین اظهارات دوران مربیگری یونایتد برانگیخت: "این چیزی که ناگهان همه به آن فکر می کنند، پرسینگ است. پرسینگ بخش کوچکی از فوتبال است... در واقع این کار چیست؟ [شما] آن را برای چه انجام می دهید؟ آیا به قدرت شماست؟ آیا این فضاهای دیگر را پوشانده است؟ این فقط به اندازه ای است که به فشار دادن نیاز دارید. برنده بازی های فوتبال.»

لحن عصبانیت آشنا بود: مرد فوتبالی، غرق در بازی، بی حوصله در برابر انیشتین هایی که برای پنهان کردن فقدان درک واقعی آنها، اصطلاحات تخصصی را به زبان می آورند. کریک نیمه راست می گفت. برای بردن بازی های فوتبال لزوما نیازی به فشار دادن ندارید. اما شما کاملا باید بفهمید که تیم دیگر در تلاش است چه کاری انجام دهد.

زمانی که کریک زیر نظر فرگوسن پنج عنوان قهرمانی لیگ را کسب می کرد، واقعا اینطور نبود. در آن روزها، مدیرانی که توجه زیادی به حریف داشتند، مانند رافائل بنیتز، افرادی بیش از حد کنترل کننده و روان رنجور به حساب می آمدند. زمانی که دیوید مویس وارد یونایتد شد و شروع به بحث در مورد تهدیدات حریف در جلسات تیم کرد، برخی از بازیکنان ارشد متحیر شدند و حتی مورد توهین قرار گرفتند. "چرا او در مورد آنها صحبت می کند؟ ما منچستریونایتد هستیم!"

دلیل اینکه یونایتد فرگوسن این آزادی را داشت که فقط بر روی خود تمرکز کند این بود که در آن زمان، حریفان آنها همگی به همان شیوه به فوتبال فکر می کردند. همه اساسا یک نوع بازی را انجام می دادند و سعی می کردند کارهای مشابهی را انجام دهند. از آنجایی که یونایتد بهترین بازیکنان و قوی ترین فرهنگ را داشت، معمولا در صدر قرار می گرفتند. در اواخر دوران فرگوسن، آنها شروع به مقابله با تیم هایی کردند که به روش های جدیدی به بازی فکر می کردند.

بارسلونا پپ گواردیولا بهترین تیم تاریخ یونایتد را در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2009 و بار دیگر، حتی با تاکید بیشتر، در سال 2011 نابود کرد.

فرگوسن وین رونی را سرزنش کرد که در فینال 2011 نتوانست به سرخیو بوسکتس پایبند بماند، اما مشکل خیلی بزرگتر از این بود. بارسلونا بسیاری از خرد متعارف فوتبال را منسوخ کرده بود. شما همچنان می توانید به لطف خدا آنها را شکست دهید، همانطور که اینتر ژوزه مورینیو در نیمه نهایی 2010 انجام داد. اما اکثر تیم هایی که سعی کردند رویکرد اینتر را تکرار کنند، دریافتند که خدا آنها را رها کرده است.

در سال‌های بعد، این مربیان بودند که ایده‌های جدیدی در مورد پرسینگ ایجاد کردند که در نهایت راه‌هایی برای مبارزه و شکست سبک زمانی شکست ناپذیر گواردیولا پیدا کردند. به همین دلیل است که کلمه فشار دادن بسیار زیاد است.

تأثیر این انقلاب های ایدئولوژیک پی در پی این است که فوتبال سطح بالا به طرز باورنکردنی پیچیده و تاکتیکی شده است. بسیاری احساس می‌کنند در نتیجه این نمایش ضعیف‌تر است. اما اگر می‌خواهید رقابت کنید و فقط شکایت نکنید، باید آن را درک کنید و برای چیزی که به سراغتان می‌آید آماده باشید.

یونایتد کریک به وضوح این کار را نکرد. آنها توسط حریفانی که از آمادگی بهتری برخوردار بودند متحیر شدند. در اواخر، سسک فابرگاس به بازیکنان کومو گفت که راحت باشند زیرا شرم آور شده بود. حتی آخرین برد کریک، مقابل رم، نیمه اول تکان دهنده ای را به نمایش گذاشت که در آن یونایتد به وضوح نمی دانست که چگونه با پرس تن به نفر تهاجمی تیم سری آ برخورد کند و در وقت استراحت 0-2 شکست خورد. بنابراین کریک باید برود. سوالی که اکنون هواداران یونایتد را به خود مشغول کرده این است: آیا مائوریسیو پوچتینو، که ظاهرا یونایتد با او توافق کرده است، می تواند بهتر از این عمل کند؟

نکته عجیب این است که یونایتد اکنون به سراغ پوچتینو می رود، در حالی که، اگر واقعا متقاعد شده بودند که او مردی است که این کار را انجام می دهد، به راحتی می توانستند پس از پایان حضورش در تیم ملی آمریکا پس از جام جهانی، با او قراردادی را انجام دهند.

اینطور نیست که پوچتینو اخیرا مورد توجه آنها قرار گرفته است. آنها قبلا در سال های 2016، 2018، 2021، 2022 و 2024 به انتصاب او فکر کرده بودند.

در عوض آنها کریک را منصوب کردند و در اوت پوچتینو قرارداد جدیدی با آمریکایی ها امضا کرد. در نتیجه، آنها باید 10 میلیون دلار بپردازند تا پوچتینو را از آن قرارداد بیرون بکشند، به علاوه برای کارکنانش اضافه، به علاوه میلیون ها میلیون غرامت کریک برای اخراجش. احتمالا بیش از 15 میلیون پوند در عرض چند ماه به دلیل اشتباهات اجرایی هدر رفت. می‌توانیم تصور کنیم که حدود 400 کارمند یونایتد که در برنامه کاهش هزینه‌های جیم راتکلیف اخراج شده‌اند، در این مورد چه احساسی خواهند داشت.

اپیزودهایی مانند اینها به خط فکری که باشگاه ناکارآمد است و از توانایی هیچ مدیری برای نجات آن فراتر است، تغذیه می کند. منچستریونایتد که توسط مالکیت انگلی گلیزر تخلیه شده و اکنون با مدیریت نالایق رتکلیف پوشیده شده است، به مکانی تبدیل شده است که شرایط برای موفقیت به سادگی وجود ندارد.

در میان آسیب‌ها و تحقیرهایی که یونایتد در هفته‌های اخیر جذب کرده است، گزارشی که در کنفرانس سرمایه‌گذاران در سپتامبر منتشر شد، اورام گلیزر با رضایت خاطر خطی را که یونایتد در دهه گذشته انجام داده تکرار کرد: اینکه ظرفیت پول‌سازی آنها مستقل از موفقیت ورزشی است. گلیزر می تواند به اعدادی اشاره کند که نشان می دهد گردش مالی یونایتد از سال 2013، زمانی که خروج فرگوسن پایان دوره موفقیت آنها بود، دو برابر شده است.

البته، او نادیده می گیرد که اگر در آن زمان واقعا موفق بودند، چقدر پول بیشتری به دست می آوردند.

لیورپول و آرسنال هر دو از زمان رکود یونایتد از موفقیت برخوردار بوده اند و تأثیر آن را می توان در رشد بسیار سریع درآمد آنها مشاهده کرد. وقتی فرگوسن کنار رفت، گردش مالی یونایتد 170 درصد لیورپول و 136 درصد آرسنال بود. آنها از آن زمان توسط هر دو رقیب پیشی گرفته اند، با گردش مالی در حال حاضر 95 درصد لیورپول و 96 درصد از آرسنال.

اگر یونایتد خود راکد است، نمی توان همین را در مورد صنعت رسانه ای پر رونق که در اطراف آنها شکوفا شده است گفت. یونایتد کمتر از هزار نفر را از زمان تعدیل شغل رتکلیف استخدام کرده است، اما تعداد زیادی از این تعداد در سراسر جهان اکنون با صحبت در مورد باشگاه امرار معاش می کنند که در عمل معمولا به معنای تمسخر آن است.

اکوسیستم گسترده‌ای از پوسترها و پادکست‌ها از هر رویداد کوچک یونایتد استفاده می‌کنند و آن‌ها را تبدیل به بازی‌های پرسود و کمدی می‌کنند. یک فیل بیمار در سراسر ساوانا می‌چرخد و دسته‌ای از سوسک‌ها را تغذیه می‌کند که مشتاقانه از سرگین آن تغذیه می‌کنند. هر چه فیل بیمارتر باشد برای سوسک ها بهتر است.

سیل بی امان پوشش های عمدتا منفی باعث تضعیف روحیه بازیکنان می شود، بازیکنانی که طبیعتا مثل بقیه اوقات خود را با خیره شدن به اینترنت می گذرانند (دکلن رایس در مصاحبه مرد سال خود با GQ فاش کرد که حدود شش ساعت در روز را به تلفن خود نگاه می کند.) معامله عجیب بازی برای یونایتد: شما میلیون ها پوند در سال به دست خواهید آورد - اما هر روز یک نفر برای شما خطرناک تر است. آیا به همین دلیل به نظر نمی رسید که سخنرانی کریک در مورد ارزش فروتنی به بازیکنانش انرژی بدهد؟

هیچ کس بحث نمی کند که پوچتینو به راحتی می تواند یونایتد را برگرداند. اما نباید فراموش کنیم که تغییرات امیدوارکننده‌ای در فضای رقابتی خارجی رخ داده است. تیمی که به عنوان نیروی برتر فوتبال انگلیس جایگزین آنها شد، منچستر سیتی، به تقلب سیستماتیک مجرم شناخته شد. روزهایی که پول ابوظبی باعث شد تا سیتی قهرمان شود، به پایان رسیده است. چند سال پیش چلسی از ابرقدرت های الیگارشی خود محروم شد. لیورپول دیگر توسط یورگن کلوپ استثنایی هدایت نمی شود.

جاده بازگشت به قله دیگر مانند سه یا چهار سال پیش شلوغ به نظر نمی رسد.

به عنوان یک مربی، پوچتینو همه چیز در مورد انرژی، فداکاری و ارتباط انسانی است. بهترین تیم‌های او - اسپرز 19-2016، چلسی در اواخر فصلش در آنجا، تیم ایالات متحده در بازی‌های اولیه‌شان در جام جهانی - ماشین‌های پرس پرشوری بودند که بی‌رحمانه از حریف پیشی گرفتند و از آنها پیشی گرفتند. جای تعجب نیست که روش های پوچتینو در PSG در فاز مسی-امباپه-نیمار با استقبال خوبی روبرو شد.

میزان کاری که او می خواهد با شدت زیاد در تمرینات تقویت می شود و در واقع، اختلاف نظر بر سر شدت تمرین دلیل اصلی ماندگاری او در چلسی تنها یک سال بود. مدیران ورزشی فکر می‌کردند که بازیکنان بیش از حد کار می‌کنند، که باعث آسیب غیرقابل قبولی می‌شد. پوچتینو فکر می کرد که آنها نمی دانند در مورد چه چیزی صحبت می کنند.

ایده تمرین با اکتان بالا و تمرین با شدت بالا مطمئنا برای هواداران یونایتد جذاب خواهد بود. مشکل پوچتینو این است که چگونه آن را با گروهی از بازیکنان کم اکتان اجرا کند. مانع فوری نگرش نیست بلکه ورزشکاری است. این تیم با در نظر گرفتن "انرژی" ساخته نشده است.

آیا پوچتینو می تواند دو پنجره نقل و انتقالاتی را که برای آوردن بازیکنانی که می توانند دوندگی کنند را به خدمت بگیرد؟ آیا مدیران درهم و برهم راه های جدیدی برای خرابکاری در بهترین برنامه های او پیدا خواهند کرد؟

به بعد، همیشه به بعد فیل مریض را می پرد.