مایک بردی، خواننده Cazaly، تقریبا فینال بزرگ AFL را از دست داد

پنجشنبه، 3 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، داکرز 40، هاکس 72

جمعه، 4 سپتامبر، 19:40، امتیاز نهایی، Cats 107، Blues 74

شنبه، 5 سپتامبر، 15:15، امتیاز نهایی، Swans 141، Lions 88

شنبه، 5 سپتامبر، 7:35 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کلاغ 90، بولداگ 68

جمعه، 11 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، Dockers 120، Cats 106

شنبه، 12 سپتامبر، 19:35، امتیاز نهایی، Lions 144، Crows 91

جمعه، 18 سپتامبر، 7:40 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، سوانز 71، داکرز 83

شنبه، 19 سپتامبر، 17:15، امتیاز نهایی، هاکس 122، لاینز 131

شنبه، 26 سپتامبر، 14:30، امتیاز نهایی، داکرز 89، لاینز 96

مایک برادی قبل از فینال بزرگ AFL در سال 2013 بین هاثورن هاکس و فریمانتل داکرز اجرا کرد. (AAP: دیوید کراسلینگ)

مایک بردی، خواننده و ترانه‌سرا افسانه‌ای فاش کرد که تقریبا از اجرای تصنیف فوتبالی‌اش در بالا کازالی در فینال بزرگ AFL امسال غافل شده است.

این مرد 78 ساله در ماه ژانویه در حین پیاده روی معمول عصر در نزدیکی خانه خود در جاده اقیانوس بزرگ دچار سقوط وحشتناکی شد.

بردی می‌گوید که می‌خواهد سرود غیررسمی فوتبال را در دو فینال بزرگ بعدی اجرا کند و آن را به پنجاهمین سالگرد آهنگ و هشتادمین سالگرد تولد خودش برساند.

او نامی مترادف با فینال بزرگ AFL است.

در حالی که تیم‌ها تغییر می‌کنند، اقدامات قبل از بازی تغییر می‌کنند و حتی خود قوانین نیز تغییر می‌کنند، اجرای سرود غیررسمی AFL Up There Cazaly توسط مایک برادی برای دهه‌ها یکی از برنامه‌های روز بزرگ بوده است.

فینال بزرگ آخر هفته گذشته هیچ تفاوتی نداشت - اما همیشه این امر مسلم نبود.

در ماه ژانویه، این مرد 78 ساله در حین پیاده‌روی معمولی عصرگاهی در نزدیکی خانه‌اش در جاده اقیانوس بزرگ دچار سقوط وحشتناکی شد.

مایک برادی در برنامه شمارش معکوس شبکه ABC در سال 1979 برای تبلیغ تک آهنگ Up There Cazaly خود اجرا کرد. (ای بی سی نیوز)

او با خنده گفت: "من زمین خوردم و روی پشت بزرگم فرود آمدم."

بردی ترس از اینکه باید مچ پایش را به جای خود بچرخاند، قبل از اینکه خودش را به ایستگاه آتش نشانی در آن نزدیکی بکشد، توصیف کرد و "ردی از خون و گل را به جا گذاشت".

بردی بعدا متوجه شد که ساق پا، مچ پا و پای خود را در 12 مکان شکسته است.

با توجه به اینکه پزشکش به او گفته بود که به خودش فشار نیاورد و بعید است که او بتواند به این زودی راه برود، آخرین فراخوان نهایی او نه ماه بعد کاملا غیرقابل تصور بود.

هنگامی که AFL از او پرسید که آیا او همچنان آماده اجرای برنامه است، او قول داد حتی اگر مجبور باشد روی صحنه بخزد، آنجا باشد.

مایک برادی در فینال بزرگ AFL 2022 بین جیلونگ و سیدنی اجرا کرد. (گتی ایماژ: دیلن برنز)

بردی که خود را "فرد خارج از منزل" توصیف می‌کند و از فعال بودن لذت می‌برد، اولین کسی است که اعتراف می‌کند که حتی او شک داشت که در بخش‌هایی از سفر 9 ماهه پس از آن موفق شود.

"داشتم از خواب بیدار می شدم و احساس می کردم مکان به من نزدیک شده است.

پس از پنج ماه بستری شدن در بیمارستان، او توانست با کمک ویلچر به خانه بازگردد.

او به آرامی به عصا تبدیل شد و اکنون بیشتر با استفاده از عصا دور می‌زند.

اما برادی تمام انتظارات را نادیده گرفت و عصا را کنار گذاشت تا در 26 سپتامبر روی صحنه برود.

مایک بردی در سال 2002 در مورد سرود معروف فوتبال خود مصاحبه کرد. (ای بی سی نیوز)

جمعیت 100000 نفری به او قدرت نه تنها راه رفتن، بلکه برای پرواز را داد.

"در ابتدای آهنگ، من آن را به طور معمول می خوانم، اما بعد فکر کردم، "این را دارم، می توانم آن را بخوانم!"

"صد هزار نفر واکنش نشان دادند و غرش - من هرگز چنین چیزی نشنیده ام.

"این فوق‌العاده بود. من کاملا احساس می‌کردم که به دلیل اینکه به خودم فشار می‌آورم کاملا توجیه می‌کنم."

مایک برادی در فینال بزرگ VFL 1979 اجرا کرد. (عرضه شده)

بردی می‌گوید او کسی نیست که به گذشته بپردازد و بخش زیادی از دوران نقاهت خود را صرف نوشتن شعر و موسیقی جدید کرده است.

اما ساعات زیادی تنها با افکارش باعث شد تا او حرفه ای را که هرگز انتظارش را نداشت به یاد بیاورد.

بردی به عنوان یک مهاجر انگلیسی در سن 11 سالگی به ملبورن نقل مکان کرد.

این نوازنده و آهنگساز حتی هرگز در یک بازی کامل AFL نرفته بود که از او خواسته شد آهنگی برای بازاریابی لیگ فوتبال ویکتوریا ایجاد کند.

او در ادامه مطلبی را نوشت که تبدیل به پدیده‌ای شد.

بردی با یادآوری روزی که برای اولین بار در فینال بزرگ VFL 1979 Up There Cazaly را اجرا کرد، که توسط دوستش جان فارنهام معرفی شد، گفت که این اولین باری بود که در کشوری که نزدیک به دو دهه در آن زندگی می کرد، واقعا احساس می کرد که در خانه خود است.

او گفت: "من واقعا احساس می کردم به استرالیا تعلق دارم."

"من قبلا هرگز چنین احساسی نکرده بودم. اما شنیدن صدای مردان و زنانی که در میان جمعیت فریاد می زدند، "خوشا به حال مایک"، واقعا گرما را احساس کردم."

مایک برادی می‌گوید فینال بزرگ VFL در سال 1979، که اسطوره کارلتون، الکس جزاولنکو (تصویر) را به نمایش گذاشت، لحظه‌ای کلیدی در سفر او به کازالی بود. ( گتی ایماژ )

حتی 48 سال بعد، هر بار که کلمات "آن بالا cazaly" از دهان او خارج می شود، این احساس باقی می ماند.

او می‌گوید: «من اغلب وقتی می‌خوانم می‌گویم که لبخند روی صورتم می‌نشیند، در واقع از این کنایه می‌خندم.

من عاشق این طعنه مهاجر پومی هستم که توسط بسیاری از مردم استرالیا مورد توجه قرار گرفت، و اگر این افتخار بزرگی نیست، نمی دانم چیست.

در حالی که افتخار اجرای این آهنگ طی سال‌ها به دیگر اجراکنندگان داده شده است، او می‌خواهد برای دو سال آینده اجرا کند و آن را به 50 سالگی و تولد 80 سالگی خود برساند.

در واقع، بردی بیش از هر زمان دیگری مصمم بود که امسال روی صحنه برود، زیرا می‌ترسید که AFL از او بازخواست نکند.

اگر واکنش جمعیت اتفاقی بود، ترس بعید بود.