مایک دیتکا: مربی "فوق العاده محافظه کار" که از NFL فراتر رفت

در تابستان 2004، جمهوری خواهان در ایلینویز به شدت دچار مشکل بودند. در میانه راه کمپین برای یک صندلی خالی سنای ایالات متحده که به زودی خالی می شود، جک رایان نامزد منتخب آنها گفته می شود که همسر سابقش جری، بازیگر نقش هفت نفر از نهم در Star Trek را مجبور کرده است که او را به کلوپ های جنسی در نیویورک و پاریس همراهی کند. رسوایی که در آن زمان به اندازه‌ای آسیب رساند که او را مجبور به خروج از رقابت کرد، دستگاه‌های حزبی به دنبال جایگزینی برای جلوگیری از ستاره نوظهور دموکرات‌ها، سناتور ایالتی به نام باراک اوباما، از ضربه زدن به بلیط او به واشنگتن تلاش کردند.

برای چند هفته، مایک دیتکا در کادر بود. او که خود را «محافظه‌کار فوق‌العاده فوق‌العاده»، طرفدار زندگی و ازدواج همجنس‌بازان توصیف می‌کرد، در انتخابات سال 2000 برای جورج دبلیو بوش جمعی از مردم را گرم کرده بود. در طی 11 سال مربیگری در شیکاگو بیرز، او همچنین هدایت تیم افسانه‌ای ویلیام «یخچال» پری برنده سوپر بول را برعهده داشت، اولین لباس NFL که تخیل ایرلندی را در اواسط دهه 80 تسخیر کرد. در شهر بادگیر، پرستش قهرمان به قدری بیش از حد بود که حتی در برنامه زنده شنبه شب NBC به نام The Superfans صحنه تکراری شد.

"چه کسی در یک مبارزه پیروز می شود؟" باب سورسکی از کوارتت عاشق خرس ها می پرسد. مربی دیتکا یا طوفان؟ پس از اینکه همکارانش به ناچار قهرمان خود را چاق و چله می‌کنند، او میز را که مایکل جردن در حال مهتاب‌افشانی مانند خودش است، با این فکر که "اگر نام طوفان... طوفان دیتکا باشد چه می‌شود؟"

ستایش در این مقیاس به همین دلیل است که اوباما آشکارا اعتراف کرد که افسانه گریدرون فورا برای تصدی پست سنا مورد علاقه خواهد بود. دیتکا که شخصیتی جنگجو بود که دائما یک قلاب می‌کوبید، سبیل‌های پرپشتی به نام تجاری (تمام ظاهر تد لاسو یک ادای احترام است) و ژاکت خرس‌هایی که در همه جا حاضر بودند، می‌پوشید، بدون فیلتر صحبت می‌کرد و از احمق‌ها رنج نمی‌برد.

در میان شرکت‌های دیگر، او صاحب استیک‌خانه‌ای به نام در Magnificent Mile شیکاگو بود و با افزایش گمانه‌زنی‌ها مبنی بر اینکه «دا کوچ» ممکن است وارد عرصه سیاسی شود، خبرنگاران به محل مشترک هجوم آوردند. دیتکا درباره تصمیم بعدی خود برای عدم کاندیداتوری و شاید تغییر برای همیشه در مسیر تاریخ آمریکا گفت: «بزرگترین اشتباهی که تا به حال مرتکب شدم. نه اوباما یعنی نه ترامپ. یک اثر تاریخی "چه می شود اگر؟" هفته گذشته پس از مرگش در 86 سالگی مجددا ملاقات کرد.

او با استناد به علایق تجاری رو به رشد، از این امر انصراف داد. خط لباس جدید او در شرف راه اندازی بود، و به طور نسبتا پرسودی، او یکی از اولین ورزشکارانی بود که یک داروی اختلال نعوظ را تبلیغ کرد و باعث شد که یکی از هک های شیکاگو لقب "لمپ دیتکا" را به او بدهد. علیرغم اینکه دیتکا فکر می‌کرد اوباما «بدترین رئیس‌جمهوری است که تا به حال داشته‌ایم»، هنوز هم تیم خرس‌های خود را در سال 2011 به کاخ سفید آورد و به حریف احتمالی خود پیراهنی با نام او در پشت هدیه داد.

ریک تلندر، ورزش‌نویس بزرگ شیکاگو و گاهی شبح دیکتا، می‌نویسد: «به نوعی آن مرد جاودانه به نظر می‌رسید، مانند مجسمه جزیره ایستر، مانند شکافی بلند در جبه گرانیتی خود زمین. "هر شیکاگویی با وجود مایک دیتکا دیگر اینجا کم شده است. آیا آن مرد کامل بود؟ ها! حتی نزدیک هم نبود. اما برادر، آیا او یک رقیب، یک شخصیت، یک گردباد گرم، دلسوز، بد، راه رفتن، صحبت کردن، با وجود تناقضات جنون آمیز، لطافت و جنون آمیز بود. علیرغم تضادهای دیوانه کننده. پنسیلوانیا.”

چرا مربی بیل بلیچیک از تالار مشاهیر NFL طرد شد؟ دیتکا در کشور فولاد بزرگ شد، زادگاهش استعاره‌ای مناسب برای کسی که به اندازه‌ای سخت است که بتواند به اولین بازیکنی تبدیل شود که 1000 یارد را در یک فصل شکسته است. او با برنده شدن یک قهرمانی قدیمی NFL با خرس ها و یکی از اولین سوپر باول ها با دالاس کابوی ها، اولین نفری شد که در موقعیت خود به تالار مشاهیر رسید.

و همه این‌ها فقط مقدمه‌ای بود برای یک حرفه مربیگری حماسی که او را به نماد فرهنگ پاپ تبدیل کرد، او پیش از شکست دادن نقش‌های رابرت دووال و ویل فرل در فیلم کلاسیک فوتبال کودکان، «لگد زدن و جیغ»، نقش‌هایی مانند خودش در LA Law، Cheers و Entourage داشت.

در این چند روز گذشته، بازیکنان سابق، هم تیمی ها و همکارانش داستان های کوتاه و داستان های بلندی را در مورد هر جنبه ای از زندگی او بازگو کرده اند. جیم نانتز از دهه‌هایی که در NFL Today CBS کار می‌کرد، از ورود دیتکا برای فیلم‌برداری هر آخر هفته با 50 اسکناس صد دلاری در جیبش می‌گوید. هر بار که می‌خواست به کسی که از مسیرش می‌گذشت انعام می‌داد، یکی را از تنش جدا می‌کرد، فکر می‌کرد که این بزرگ‌نمایی کمترین کاری بود که کسی از ثروتش می‌توانست انجام دهد تا روز یک بارکیپ یا باریستا را بسازد. این دیتکا تقریبا نوازشگر بود.

او با شکوه مدیریت خرس‌ها، چشم‌انداز شورتری داشت. یک تماس گیرنده که به صورت قراردادی مجبور به شرکت در یک برنامه رادیویی هفتگی در 670 The Score بود، یک بار مربی را متهم کرد که در جریان کنفرانس مطبوعاتی پس از شکست، اشک خود را نگه داشته است.

دیکتا پاسخ داد: "من 53 سال دارم و دفتر من در 250 شمال واشنگتن است." "هر وقت خواستی من را آنجا ببینی، به من بگو چه ساعتی و من به الاغت می زنم. تو این را فهمیدی، پسر عجب؟ پنهان شدن پشت میکروفون آسان است. بیایید در انظار عمومی بیرون بیاییم و ببینیم عجب بی رحم کیست."

در هفته اخراج او از خرس‌ها در سال 1993، Saturday Night Live سوپر فن‌های سرسخت نامه‌ای خشمگین به باشگاه در مورد «هیولایی‌ترین عمل خیانتی که تا به حال در تاریخچه انسان انجام شده است» می‌نویسد. آنها با موسیقی متن پیانوی غمگین، با پس‌زمینه عکسی از خدای خود، نوشتند: "ما از دیکتا نمی‌ترسیم، می‌دانیم که دیکتا دوباره طلوع خواهد کرد. دیکتا مانند خورشید است، فقط باهوش‌تر..."