مایک پرندرگاست: مانستر در مسیری متفاوت از جایی که من می‌خواستم به عنوان مربی بروم پیش می‌رفت.

مایک پرندرگاست در دو بازی نقش جدیدش در Bath، حال و هوای مردی را دارد که از کارش لذت می‌برد.

پرندرگاست که اکنون زیر نظر یکی دیگر از چهره‌های سابق مونستر در یوهان ون گران کار می‌کند، تابستان گذشته توموند پارک را با The Rec تعویض کرد و در کلوپ وست کانتری خط دفاع و حمله را هدایت کرد.

دو هفته پس از شروع رقابت های جدید، باث دو برد، 73 امتیاز در جدول امتیازات و 10 امتیاز لیگ به دست آورده است که آنها را در صدر جدول قرار می دهد. روزهای اولیه و همه اینها، اما با وجود بازیکنانی مانند فین راسل و سانتی کارراس، به راحتی می توان فهمید که چرا یک مربی حمله از چنین محیطی لذت می برد.

این رهگیری Santi Carreras سزاوار توجه کامل شماست 🤯

📺 پخش TNT Sports در HBO Max https://t.co/WyCGBZpKvZ pic.twitter.com/5ZUaS8o4oy — راگبی در TNT Sports (@rugbyontnt) 25 سپتامبر 2026

همه اینها کشش طرفی مانند Bath را توضیح می دهد، اما نه عوامل فشاری که فرصت را باز کرد. وقتی پرندرگاست مانستر را ترک کرد، هنوز یک سال از قراردادش باقی مانده بود. زمانی که مونستر قهرمان URC 2023 شد، او برنده بلیط مربیگری بود.

در حالی که به خاطر نقش سرمربی استان خود نادیده گرفته می شد، کلایتون مک میلان در عوض انتخاب نهایی را ثابت کرد، پرندرگاست به اندازه کافی مورد توجه قرار گرفت و IRFU از او برای سرمربیگری ایرلند A در سال 2025 درخواست کرد.

واضح است که دلیلی وجود داشت که راگبی سابق تصمیم به ترک راگبی ایرلند گرفت. یک تئوری این بود که در هر زمینه‌ای از زندگی، کار کردن با فردی که برای نقشی که ناموفق برای آن درخواست کرده‌اید، می‌تواند دشوار باشد، اما پرندرگاست به سرعت هر گونه تصوری از این قبیل را کنار می‌زند.

او می‌گوید: «این ربطی به این نداشت که کلایتون شغل را به دست آورد و من نه. "این مانند هر چیزی در ورزش حرفه ای است، اگر دور هم بنشینید و برای خود متاسف باشید، خیلی سریع تشخیص داده می شود. من یک مربی حرفه ای هستم، باید بهترین کار را برای خودم و تیم انجام دهم و این کاری است که فصل گذشته انجام دادم."

من چهار سال در مونستر بودم، آنجا بازی کردم، باشگاه خانگی من بود. خاطرات درخشانی داشتم، موفقیت خوبی به عنوان بازیکن داشتم. 10 سال به فرانسه رفتم، به مونستر برگشتم و از دو سال اول واقعا لذت بردم. فصل گذشته یا همینطور کمتر لذت بخش بود و احتمالا احساس می کردم که شخصا نیاز به تغییر دارم. "من یوهان [فان گران] را از طریق مربیگری در مقابل او می شناختم، فین را می شناختم [راسل، این دو قبلا در فرانسه با راسینگ با هم کار می کردند] و این ارتباط را داشتند. صحبت هایی داشتم و احساس کردم که در این مرحله از حرفه ام این حرکت درستی برای من بود.»

متعاقبا از پرندرگاست پرسیده شد که چرا سال گذشته به خوبی سال قبل نبود. آیا مشکل از سبک بازی بود یا چیزی دور از برگه مربیگری؟ مونستر در چند وقت اخیر به تعدادی از مسائل خارج از میدان پرداخته است، از جمله بررسی مستقل در مورد حکمرانی خود و استعفای اخیر مدیر اجرایی یان فلانگان.

پرندرگاست بدون نام بردن از افراد می‌گوید: «با شما صادق خواهم بود، افراد خاصی در باشگاه می‌خواستند به یک جهت بروند و آن مسیری که من می‌خواستم نبود.

من اصلا با کسی آب گل آلودی نداشتم. وارد شدم و با باشگاه صحبت کردم، با کلیتون صحبت کردم و گفتم فکر می کنم زمان تغییر فرا رسیده است. او گفت: "ببین، می دانم که تا پایان فصل کار می کنی و ادامه می دهی" و همین طور بود. مسیری وجود داشت که افراد خاصی به آن می رفتند و این مسیری نبود که می خواستم به عنوان مربی بروم."

هنگامی که تصمیم به ترک گرفته شد، پیوند ون گران و باث آشکار شد، حتی اگر پرندرگاست هرگز با رئیس سابق مونستر در لیمریک همپوشانی نداشته باشد. راسل همچنین با توجه به رابطه قوی بین یک مربی حمله و اوت هاف که قبلا با هم کار کرده اند، یک تابلوی صدای مفید نشان داد.

پرندرگاست توضیح می‌دهد: «من او را [وان گران] چند سالی است که می‌شناسم، در مورد آن صحبتی داشتیم. او دقیقا آنچه را که اینجا در باشگاه بود، چیدمان و غیره، تیم را مشخص کرد. این برای من بسیار جذاب بود.

"با یک مربی حمله، 10 همیشه کسی است که با او ارتباط نزدیکی خواهید داشت. من هنوز با شماره 10هایی که 12 سال پیش در گرنوبل 10 مربیگری می کردم، در تماس هستم. مطمئن هستم که اکثر مربیان حمله به شما همین را خواهند گفت، آنها تقریبا مانند پسر کوچک شما هستند. شما همیشه این روابط را حفظ می کنید و من رابطه بسیار محکمی با F دارم.

او از باشگاه به خوبی صحبت کرد و من می بینم که اکنون در چند ماه گذشته اینجا بوده ام.