ما از زمان ظهور هوش مصنوعی حدود 200000 شغل خلاقانه را از دست داده ایم. شهرنشینی که «طبقه خلاق» را ابداع کرد، گفت که هوش مصنوعی برای «شغل‌های ساده» آمده است.

پیش‌بینی‌ها مبنی بر اینکه هوش مصنوعی کار یقه سفید را از بین می‌برد تقریبا به یک امر عادی تبدیل شده است. مصطفی سلیمان، مدیر عامل هوش مصنوعی مایکروسافت گفت که اکثر کارهای حرفه ای می توانند در عرض 18 ماه خودکار شوند. جیم فارلی، مدیر عامل فورد، گفت هوش مصنوعی جایگزین نیمی از کارکنان یقه سفید خواهد شد، در حالی که مدیر عامل آنتروپیک، داریو آمودی، بیشتر سال 2025 را صرف هشدار داد که هوش مصنوعی می تواند نیمی از مشاغل یقه سفید را حذف کند، قبل از اینکه این بحث در بهار امسال نرم شود.

این امر به ویژه برای برخی از کارگران خلاق، که شاید بخش زیادی از زندگی دانشگاهی و جوانی خود را صرف توضیح دادن به والدین خود کرده‌اند، تشویش‌انگیز است که، بله، آن‌ها همان چیزی را که دنبال می‌کنند دنبال می‌کنند، و بله، شغلی در آن زمینه وجود خواهد داشت. بررسی فورچون از داده‌های BLS نشان داد که سه بخش خلاق (ضبط فیلم و صدا، پخش و پخش، و روزنامه، مجله و انتشار کتاب) تقریبا 189000 شغل را از دست دادند. ضبط فیلم و صدا به تنهایی 27 درصد با 120000 شغل بین آگوست 2022 تا اوت 2026 کاهش یافت.

ارائه دهندگان پخش و محتوا، که شامل سرویس های استریم می شوند، حدود 29000 نفر را از دست دادند در حالی که ناشران حدود 40000 را بین سال های 2022 تا 2025 از دست دادند.

این هفته، جوزف پولیتانو، که خبرنامه اقتصادی Apricitas Economics را می نویسد، گفت که این کشور در چهار سال گذشته بیش از 200000 شغل را در صنایع خلاق از دست داده است. او آن را یکی از بدترین گستره‌ها برای استخدام رسانه‌ها در تاریخ مدرن ایالات متحده می‌داند که تنها در طول رکودهای 2001 و 2008 مشابه بود. اما از آنجایی که این بار هیچ رکود گسترده‌ای وجود ندارد، او در عوض یادآوری می‌کند که زیان‌ها همزمان با ظهور ابزارهای هوش مصنوعی است که می‌توانند رمان، تصاویر و موسیقی را با هزینه بسیار کم تولید کنند، و می‌پرسد که آیا این «سقوط طبقه خلاق» است یا خیر.

برای مردی که «طبقه خلاق» را ابداع کرد، اینطور نیست.

ریچارد فلوریدا، شهرنشینی که این اصطلاح را در سال 2002 در کتاب خود با نام «ظهور طبقه خلاق» ابداع کرد، به فورچون گفت: «مطمئن نیستم اعداد او درست باشد. اما من فکر نمی‌کنم که این کار آن مشاغل را حذف کند. من فکر می‌کنم که این کار باعث می‌شود تا انواع خاصی از کار خلاق ارزشمندتر شود.»

مرکز شهر برای مردم است

طبق گزارش BLS، این آسیب در تولید فیلم و تلویزیون عمیق‌ترین است، جایی که اشتغال در اکتبر 2022 به 289100 نفر رسید و از آن زمان تا کنون بیش از یک سوم کاهش یافته است. در ماه ژوئن، بخش گسترده‌تر فیلم و ضبط صدا به 322300 شغل در سطح ملی کاهش یافت که به غیر از همه‌گیری، پایین‌ترین سطح از سال 1995 است. در لس آنجلس، روزهای فیلمبرداری از 36792 در سال 2022 به 19694 در سال 2025 کاهش یافت و حدود 41000 کارمند سینما و تلویزیون بین سال‌های 2022 تا 2024 صنعت را ترک کردند (اعتصاب‌های نویسندگان و بازیگران در سال 2023 بخشی از این کاهش را رقم زد).

با وجود این، اشتغال در هنرهای نمایشی و ورزش تماشاگران، که به تجمع مردم در یک مکان بستگی دارد، در همان چهار سال حدود 67000 شغل افزایش یافت.

فلوریدا می گوید که او معتقد است به این دلیل است که هوش مصنوعی به شهرها این فرصت را می دهد که بهترین کار را در شهرها انجام دهند. او کار را به سه نوع تقسیم می‌کند: کار دستی، کار شناختی، و آنچه که «مهارت‌های اجتماعی، مهارت‌های مردمی، مهارت‌های انسانی، مهارت‌های کارآفرینی» نامیده می‌شود. هوش مصنوعی دو مورد اول را خودکار می کند در حالی که سومی را ارزشمندتر می کند. او گفت که مهارت های اجتماعی در شهرهای بزرگ جمع می شود.

فلوریدا گفت: «به همین دلیل است که می بینید شهرهایی مانند نیویورک و سانفرانسیسکو اهمیت بیشتری پیدا می کنند، نه کمتر. صنعت هوش مصنوعی از همان نقشه پیروی می کند: "آنها در سانفرانسیسکو مستقر هستند. کاربرد آنها در نیویورک رخ می دهد."

ترکیب محله های نیویورک بخشی از پرونده او است. فلوریدا گفت: «بروکلین و کوئینز و شاید برانکس اکنون از معدود مکان‌هایی در جهان هستند که طبقه خلاق و طبقه خدمات با هم زندگی می‌کنند.

فلوریدا، که پاییز امسال به دانشگاه واندربیلت پیوست تا کار خود را در مورد آینده شهرها رهبری کند، گفت که کار از راه دور لندن و نیویورک را به «مرکز فوق ستاره‌های جهانی» تبدیل می‌کند. در همین حال، هالیوود طرف دیگر این بحث بود: لس آنجلس در حال از دست دادن یکی از خوشه‌های صنعتی بزرگ جهان به دلیل پراکندگی تولید است.

فلوریدا همچنین یکی از ایده های اولیه خود را اصلاح کرد. او درباره این فعال مشهور که مردم را تشویق می‌کرد تا با کار کردن، بازی کردن، غذا خوردن و خرج کردن در محله‌هایشان، جامعه بسازند، گفت: «من فکر می‌کردم که شهرها می‌توانند فقط محله‌های دوست داشتنی جین جاکوبز باشند. "من کاملا اهمیت سرگرمی و نمایش در مرکز شهر را به حداقل رساندم." مرکز شهرها اکنون به تیم‌ها و مکان‌های ورزشی نیاز دارند، زیرا «مردم برای کار به مرکز شهر نمی‌روند، بلکه باید برای تفریح ​​به مرکز شهر بروند».

هوش مصنوعی به شهرها جان تازه ای می بخشد

رشد رویدادهای زنده به هر نوع محل تجمعی نمی رسد. ایالات متحده از سال 2001 یک پنجم سالن های سینما و نزدیک به یک سوم از سالن های بولینگ خود را از دست داده است. این مکان های سوم محله هم برای کار و هم برای بازدید بسیار گران می شوند، در حالی که مکان های با بلیط بزرگ جمعیت را در مرکز شهر جذب می کنند. این به نوبه خود همان جامعه ای را که جیکوبز از آن حمایت می کرد را دور می کند: مردم کمتر با یکدیگر صحبت می کنند، کمتر بیرون می روند و سرگرم می شوند، زمان بیشتری را در خانه می گذرانند و در نتیجه مثل همیشه ناراضی هستند.

فلوریدا گفت که این تا حدی به دلیل خود هوش مصنوعی است. او گفت: "هوش مصنوعی هم یک فناوری تقویت کننده و هم فناوری حذف کننده است." ما نمی دانیم که شبکه چه خواهد بود، اما شبکه بهتر است.

فلوریدا گفت هوش مصنوعی به بخش‌هایی از طبقه خلاق ضربه سختی وارد می‌کند، به‌ویژه کارهای سطح ابتدایی که بر اساس تلاش ذهنی وحشیانه ساخته شده‌اند: «شغل‌هایی که مردم تا نیمه‌شب در یک شرکت مشاوره یا یک شرکت مالی کار می‌کنند، زیرا هوش مصنوعی می‌تواند این نوع کارها را واقعا کارآمد انجام دهد.»

او گفت: "این نقش یک حسابدار، یک مهندس یا یک هنرمند را تغییر می دهد. این کار آن شغل را حذف نمی کند. آن شغل را متفاوت می کند." توانایی هایی که ارزش پیدا می کنند از ویژگی های طبقه خلاق هستند. «قضاوت، ذوق، اصالت، تخیل، پرسیدن سؤالات درست، توانایی بسیج مردم».

فلوریدا گفت: «فکر نمی‌کنم این کار طبقه خلاق را بکشد. "این طبقه خلاق را تغییر می دهد، اما از بسیاری جهات، طبقه خلاق را نیز آزاد می کند."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد