ما از کودکان در برابر رسانه های اجتماعی محافظت نکردیم - ما شانس دیگری با هوش مصنوعی داریم

در اوایل سال جاری، متا با دادستان های کل ایالت به توافقی مهم دست یافت و موافقت کرد که تا سقف 17.1 میلیارد دلار، مشروط به تایید دادگاه، بپردازد و تغییرات گسترده ای در نحوه عملکرد فیس بوک و اینستاگرام برای کاربران جوان ایجاد کند. این توافق به دنبال سال‌ها شواهد فزاینده، افشای افشاگران، شکایت‌ها و شهادت خانواده‌ها درباره تأثیراتی که رسانه‌های اجتماعی می‌توانند بر کودکان داشته باشند، صورت گرفت. از جمله تغییراتی که متا با آن موافقت کرده است، محدودیت‌هایی در پیمایش بی‌پایان، استفاده در شب و اعلان‌ها، همراه با تأیید سن قوی‌تر و کنترل‌های والدین است. دیدنش وسوسه انگیزه

این به عنوان پیشرفت پیشرفت است. اما این یک کیفرخواست است که چگونه به اینجا رسیدیم. برای سال‌ها، کودکان از محصولات مهندسی شده برای جلب توجه و جلب توجه آنها استفاده می‌کردند، در حالی که محققان تلاش می‌کردند بفهمند این محصولات برای خواب، سلامت روان، روابط، یادگیری و رشد چه می‌کنند. بارها به خانواده ها گفته شد که خود ریسک ها را مدیریت کنند. دانشمندان شواهدی را جمع آوری کردند. والدین زنگ خطر را به صدا درآوردند. و در نهایت، پس از اینکه میلیون‌ها کودک قبلا در معرض خطر قرار گرفتند، اقدامات حفاظتی شروع شد. ما نباید آن توالی را با هوش مصنوعی تکرار کنیم.

جنسن هوانگ، مدیر اجرایی انویدیا، در مصاحبه ای با اندرسون کوپر از CNN، استدلال کرد که ایمنی هوش مصنوعی اساسا یک چالش مهندسی است. او گفت اگر یک محصول هوش مصنوعی ناامن است، شرکت ها باید به سادگی از عرضه آن خودداری کنند. مهار، نظارت و تدابیر فنی بهتر می تواند خطرات را برطرف کند. چند روز قبل، هوانگ در گفتگو با ازرا کلاین با خطر دیگری روبرو شد.

کلاین به تحقیقی که شامل بیش از 26000 دانش‌آموز دبیرستانی در چین بود اشاره کرد که نشان داد استفاده از هوش مصنوعی باعث بهبود عملکرد تکالیف و کاهش زمان صرف شده برای انجام تکالیف می‌شود، اما با نمرات امتحانات پایین‌تر در عرض شش ماه همراه بود. هوانگ اذعان داشت که کودکان مهارت هایی مانند جداول تقسیم طولانی و ضرب را فراموش می کنند. پاسخ او اساسا این بود که بپرسد آیا این مهم است یا خیر. او استدلال کرد که بشریت همیشه از به خاطر سپردن برخی چیزها دست کشیده است، زمانی که فناوری آن مهارت ها را غیرضروری کرده است.

ما ممکن است برخی از انواع مهارت های فکری را از دست بدهیم و برخی دیگر را توسعه دهیم. شاید. فناوری همیشه آنچه را که انسان ها باید بدانند تغییر داده است. اما هوانگ و دیگران دقیقا به این دلیل روی هوش مصنوعی سرمایه گذاری می کنند که نوید تغییر با سرعت و مقیاسی بسیار فراتر از فناوری های قبلی را می دهد. این بار، ما هنوز نمی دانیم چه چیزی را ممکن است از دست بدهیم، چه چیزی ممکن است به دست آوریم، یا در نتیجه بچه ها قوی تر یا ضعیف تر ظاهر شوند. دوران کودکی نباید برای سهولت یا کارآمدی بهینه شود. باید برای رشد بهینه شود. هدف یادگیری صرفا تولید پاسخ صحیح در سریع ترین زمان ممکن نیست.

مبارزه با یک مشکل، تحمل ناامیدی، بازیابی اطلاعات از حافظه، ارزیابی اینکه آیا چیزی منطقی است یا خیر، ایجاد یک ایده اصلی، و یادگیری نحوه برقراری ارتباط با یک انسان دیگر تجربیات رشدی هستند. وقتی فناوری آن وظایف را برای کودک انجام می‌دهد، باید بفهمیم چه چیزی به دست می‌آید، چه چیزی جابه‌جا می‌شود، و اینکه آیا این معاوضه‌ها در سن هشت، ۱۳ و ۱۷ سالگی متفاوت است یا خیر. و یادگیری تنها بخشی از دوران کودکی است که هوش مصنوعی شروع به تغییر شکل می‌کند. کودکان و نوجوانان در حال حاضر برای همنشینی به سیستم های مکالمه روی می آورند.

اطمینان عاطفی و توصیه نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در سال 2026 نشان داد که 12 درصد از نوجوانان آمریکایی از چت ربات‌های هوش مصنوعی برای حمایت عاطفی یا مشاوره استفاده کرده‌اند. برخی از این سیستم‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تعامل‌های شخصی‌شده و از نظر احساسی پاسخگو ارائه دهند که می‌تواند آنها را به ویژه برای کاربران جوان جذاب کند. برای یک نوجوان تنها، این می تواند تعامل هوش مصنوعی را به طور غیرعادی جذاب کند. این بدان معنا نیست که هوش مصنوعی ذاتا برای کودکان بد است. هوش مصنوعی مولد می تواند به یک پشتیبانی خارق العاده تبدیل شود.

ممکن است به کودکان کمک کند ایده‌ها را کشف کنند، بر موانع یادگیری غلبه کنند، خلاقیت خود را ابراز کنند و به روش‌هایی که ما تازه درک می‌کنیم دسترسی پیدا کنند. همچنین ممکن است به جوانان کمک کند مکالمات دشوار را تمرین کنند یا منابع حمایتی مناسب را در صورت نیاز پیدا کنند. اما "ممکن است کمک کند" و "ما می توانیم بعدا مشکلات را برطرف کنیم" نمی تواند کل چارچوب ایمنی کودک ما باشد. دانشمندان به طور فزاینده ای همین را می گویند.

یک مطالعه بین‌المللی اخیر که شامل 272 کارشناس هوش مصنوعی بود، خطراتی را از اطلاعات نادرست و اتکای بیش از حد گرفته تا قابلیت‌های خطرناک و فشارهای رقابتی در میان توسعه‌دهندگان شناسایی کرد. محققان دیگر شروع به ترسیم چگونگی تأثیر هوش مصنوعی مولد بر رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان کرده‌اند و دریافتند که نتایج ممکن است به شدت به سن، شدت استفاده، طراحی سیستم، مشارکت بزرگسالان و آنچه که تعاملات هوش مصنوعی در زندگی کودک جایگزین می‌شود، بستگی داشته باشد. این تمایزات اهمیت زیادی دارند. یک معلم هوش مصنوعی که به یک نوجوان کمک می کند تا از طریق یک معادله دشوار کار کند با یک t متفاوت است

کلاه پاسخ را می دهد. یک ربات چت که برای طوفان فکری یک داستان استفاده می شود با رباتی که آن را می نویسد متفاوت است. ابزاری که کودک مضطرب را تشویق می کند تا با یک بزرگسال مورد اعتماد صحبت کند با ابزاری که برای تبدیل شدن به معتمد کودک طراحی شده است متفاوت است. با این حال محصولات سریعتر از توانایی ما برای مطالعه این تفاوت ها در حال تکامل هستند. قبل از اینکه هوش مصنوعی از دوران کودکی جدایی ناپذیر شود، باید زیرساخت های علمی مورد نیاز برای درک اثرات آن را بسازیم، در حالی که هنوز زمان برای شکل دادن به آنها وجود دارد.

این به معنای سرمایه‌گذاری تهاجمی در تحقیقات مستقلی است که کودکان را در طول زمان دنبال می‌کند و به محققان اجازه می‌دهد به داده‌هایی دسترسی داشته باشند که به آنها اجازه می‌دهد تا چگونگی تأثیر ویژگی‌های هوش مصنوعی بر یادگیری، روابط، رشد عاطفی، سلامت روان و رفتار را ارزیابی کنند. توسعه‌دهندگان باید قبل از اینکه محصولات به میلیون‌ها کاربر جوان برسد، به جای پس از ظهور آسیب‌ها، با کارشناسان رشد کودک کار کنند.

ارزیابی های ایمنی باید به جای تلقی یک کودک 10 ساله به عنوان یک نسخه کوچکتر از بزرگسالان، سؤالات خاص رشدی را مطرح کنند. Children and Screens اخیرا به محققان در زمینه رشد کودک، علوم اعصاب، روانشناسی، آموزش و ایمنی دیجیتال پیوسته اند تا شواهد در حال ظهور پیرامون هوش مصنوعی و کودکان را ترسیم کنند. یک نتیجه اجتناب ناپذیر بود: تأثیرات به آنچه می سازیم بستگی دارد. آینده ای که به دست می آوریم با انتخاب هایی که اکنون انجام می شود شکل خواهد گرفت. سوال این نیست که آیا کودکان با هوش مصنوعی بزرگ خواهند شد یا خیر. آنها خواهند شد.

سوال این است که آیا، این بار، ما تحقیقات، پادمان‌ها و راهنمایی‌های علمی مورد نیاز برای درک آنچه که هوش مصنوعی با کودکان انجام می‌دهد ایجاد خواهیم کرد - در حالی که هنوز فرصت داریم تا آنچه را که در آینده می‌آید شکل دهیم. کریس پری مدیر اجرایی کودکان و پرده‌ها است.