"ما اشتباه کردیم": از دیویی گرفته تا ترامپ، نظرسنجی‌ها در پیش‌بینی‌های میان‌دوره‌ای سال 2026 وجود ندارد.

یکی از نمادین‌ترین تصاویر در تاریخ سیاسی آمریکا در قرن بیستم، رئیس‌جمهور هری ترومن را نشان می‌دهد که یک نسخه از روزنامه شیکاگو دیلی تریبون با عنوان «دیوی ترومن را شکست می‌دهد» در دست دارد.

در واقع، ترومن به‌تازگی رقیب جمهوری‌خواه خود، فرماندار نیویورک، توماس دیویی را شکست داده بود و 303 رای الکترال در مقابل 189 رای دیویی به دست آورده بود. تریبون قبل از برگزاری مسابقه منتشر شده بود، اما سردبیران آن را می‌توان مقداری لطف کرد: تقریبا هر نظرسنجی مهمی دیویی را پیشتاز می‌کرد.

این شامل چیزی است که این مجله منتشر کرده است. بر اساس گزارش دیوید گرینبرگ مورخ در پولیتیکو، نظرسنجی نهایی المو روپر برای فورچون به دیویی 44 درصد و ترومن 31 درصد داده شد و ویراستاران نوشتند: «ارقام ارائه شده در اینجا آنقدر تعیین کننده هستند.»

هفتاد و هشت سال بعد، در حالی که آمریکایی‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ رای می‌دهند، پیش‌بینی‌کنندگان اصلی به شبی قدرتمند برای دموکرات‌ها اشاره می‌کنند. برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذارانی که برنامه‌ریزی می‌کنند پیرامون کدام حزب کنگره را کنترل می‌کنند، سؤال این است که این پیش‌بینی‌ها چقدر می‌توانند تحمل کنند. تاریخ کمتر از آنچه دقت آنها نشان می‌دهد می‌گوید: نظرسنجی‌های ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را در سه انتخابات متوالی دست کم گرفته‌اند و افرادی که به نظرسنجی‌ها پاسخ می‌دهند، بخش کوچک و منحرفی از رای‌دهندگان هستند.

سابقه طولانی از دست دادن مطمئن

میس 1948 نزدیک نبود. گالوپ و کراسلی هر دو در نظرسنجی نهایی خود به دیویی حدود پنج امتیاز برتری دادند، FiveThirtyEight یافتند، و راپر چند هفته قبل از روز انتخابات رای گیری را متوقف کرد. نیوزویک از 50 نویسنده سیاسی خواست تا برنده را انتخاب کنند. همه 50 نفر دیویی را انتخاب کردند. پس از آن، جرج گالوپ یک حکم صریح ارائه کرد: "ما اشتباه کردیم"، Deseret News بازگو کرد.

نظرسنجی هایی که ثابت و قابل اعتماد به نظر می رسیدند، از آن زمان به شدت نادرست بودند. تایم گزارش داد، در سال 1960، نظرسنجی راپر در آستانه انتخابات نشان داد که ریچارد نیکسون با دو امتیاز از جان اف کندی پیشی گرفت. کندی برنده شد و 303 رای الکترال را به 219 رای نیکسون رساند، هرچند که حاشیه آرای مردمی او بسیار کم بود.

یک نسل بعد، اکثر نظرسنجی ها رقابت سال 1980 بین رونالد ریگان جمهوری خواه و رئیس جمهور جیمی کارتر را به طرز وحشتناکی نزدیک می دانستند. به گفته گالوپ، نظرسنجی نهایی گالوپ باعث شد ریگان تنها سه امتیاز کسب کند. ریگان 489 رای الکترال به دست آورد و 44 ایالت را در اختیار داشت. کارتر 49 رای الکترال، 6 ایالت و ناحیه کلمبیا را به دست آورد.

هیلاری کلینتون در سال 2016 مورد علاقه بود که ترامپ را شکست دهد اما با وجود اینکه آرای مردمی را به دست آورد، 304 رای الکترال را به 227 از دست داد. در سال 2020، نظرسنجی ها به درستی به پیروزی جو بایدن اشاره کردند، اما ترامپ به خوبی از آنها پیشی گرفت. بایدن 306 رای الکترال در مقابل 232 رای به دست آورد که مشابهی قابل توجه با سال 2016 است. انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی بعدا دریافت که خطای انتخابات ملی در سال 2020 بالاترین میزان در 40 سال گذشته بوده است.

این خطا در سال 2024 کاهش یافت، اما نظرسنجی ها همچنان ترامپ را برای سومین رقابت متوالی ریاست جمهوری دست کم گرفته بودند، 538 نفر دریافتند. همانطور که مورخ W. Joseph Campbell برای Fortune در آن سال نوشت، نظرسنجی های انتخاباتی علیرغم یک رکورد شطرنجی جذابیت مردمی خود را حفظ کرده اند.

آنچه پیش بینی های سال 2026 نشان می دهد

اگر پیش‌بینی‌های اصلی برقرار باشد، دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را خواهند گرفت و ضربه واقعی به سنا خواهند داشت. طبق آمار نیوزویک، از روز انتخابات، گزارش سیاسی کوک 204 کرسی مجلس نمایندگان را ثابت یا احتمالا دموکرات و 178 کرسی ثابت یا احتمالا جمهوری خواه، با 18 کرسی متمایل به دموکرات، 17 کرسی متمایل به جمهوری خواه و 18 کرسی رقیب رتبه بندی کرد.

نظرسنجی ان‌بی‌سی نیوز که از 28 تا 30 اکتبر انجام شد، نشان داد که 52 درصد از رای‌دهندگان ثبت‌نام شده، کنترل دموکرات کنگره را در مقابل 45 درصد برای کنترل جمهوری‌خواهان ترجیح می‌دهند.

پیش‌بینی اجماع 270toWin که چندین پیش‌بین را جمع‌آوری می‌کند، دموکرات‌ها را در 220 کرسی مجلس و جمهوری‌خواهان در سال 196 را با 19 کرسی تغییر می‌دهند. نقشه سنای آن کمتر حل و فصل شده است: آیووا، کانزاس، مین، اوهایو و تگزاس در ستون پرتاب می‌نشینند و دموکرات‌ها برای تسخیر مجلسی که جمهوری‌خواهان 53 تا 47 دارند، به کسب چهار کرسی نیاز دارند.

چرا دلتنگی ها به یک طرف متمایل می شوند

تا زمانی که آرا شمارش نشود، نمی دانیم که نظرسنجی های امسال چقدر دقیق بوده است. نظرسنجی هرگز یک علم دقیق نبوده است، و حتی زمانی که نظرسنجی‌های مبتنی بر متن و مدل‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی رایج شده‌اند، جمع‌آوری نظرسنجی‌کنندگان مواد خام به مواد خام وابسته هستند.

بزرگترین دلیل کاهش نرخ پاسخ است. در نسل‌های گذشته، نظرسنجی‌کنندگان رای‌دهندگان را از طریق تلفن ثابت صدا می‌کردند و مردم تقریبا همیشه پاسخ می‌دادند. اکنون نمایش تماس ها یا نادیده گرفتن متن ها آسان است. به گزارش ان بی سی نیوز، نرخ پاسخگویی تلفنی مرکز تحقیقات پیو از 36 درصد در سال 1997 به 6 درصد در سال 2018 کاهش یافت.

کسانی که پاسخ می دهند اغلب نماینده رای دهندگان نیستند. آندریاس فیلیپو، استاد بازنشسته احتمال و آمار در دانشگاه پاتراس یونان، چندین شکست عمده در نظرسنجی را تا عدم پاسخ ردیابی کرده است.

در ایالات متحده، مشکل یک شیب حزبی دارد. بررسی‌های AAPOR از نظرسنجی‌های سال 2016 نشان داد که آمریکایی‌های با تحصیلات بهتر به طور قابل توجهی بیشتر از رای‌دهندگان بدون مدرک که متمایل به جمهوری‌خواه هستند، به نظرسنجی‌ها پاسخ می‌دهند.

اکثر نظرسنجی ها اکنون نمونه های خود را بر اساس تحصیلات وزن می کنند. با این حال، AAPOR به این نتیجه رسید که از دست دادن 2020 ناشی از شکست در انجام این کار نبوده است، و این صنعت را مجبور به تعقیب شکافی سخت‌تر برای اندازه‌گیری بین افرادی که پاسخ می‌دهند و افرادی که پاسخ نمی‌دهند، است.

میان دوره ای ها با نظرسنجی ها مهربان تر بوده اند. در سال 2022، میانگین آرای عمومی RealClearPolitics نشان داد که جمهوری خواهان با 2.5 امتیاز پیشی گرفته اند. آنها رای مجلس ملی را با 2.8 به دست آوردند.

این باعث می شود امشب یک آزمون تمیز باشد. اگر جمهوری‌خواهان از نظرسنجی‌های خود در حوزه‌های سرگردان مجلس نمایندگان پیشی بگیرند و پنج رقابت سنا که اجماع در آن وجود ندارد، مشکل عدم پاسخگویی در یک سال بدون حضور ترامپ در برگه رای ظاهر خواهد شد. اگر نتایج نزدیک به میانگین ها باشد، همانطور که در سال 2022 انجام دادند، نظرسنجی ها قوی ترین حالت خود را خواهند داشت که درس های سال 1948 را آموخته اند.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد