ما باید کودکان اوکراینی، غیرنظامیان بازداشت شده و اسیران جنگی را برگردانیم

هر روز صبح ساعت 9 صبح، اوکراین متوقف می شود. در سراسر شهرهای اوکراین، بلندگوهایی که معمولا برای هشدار در مورد حملات هوایی روسیه استفاده می‌شوند، تیک ثابت یک ساعت را پخش می‌کنند. خیابان های شهر پر از زندگی در سکوت فرو می روند. چراغ های راهنمایی قرمز می شوند. ماشین ها می ایستند برای یک دقیقه، یک کشور مکث می کند. این لحظه سکوت روزانه اوکراین است، یک اقدام سراسری برای یادبود کشته شدگان در جنگ غیرقانونی روسیه.

در محل کار، خانه‌ها، مدارس، بازارها و بزرگراه‌ها، اوکراینی‌ها برای قدردانی از کسانی که جان خود را برای دفاع از حاکمیت و آزادی کشورشان فدا کردند، مکث می‌کنند و هزاران غیرنظامی را که جانشان در اثر تجاوز روسیه از دست رفته است را به یاد می‌آورند. این سکوت همچنین نشان دهنده غیبت هزاران خانواده ای است که عزیزانشان هنوز به خانه نیامده اند. در میان آنها هزاران کودک اوکراینی هستند که در طول جنگ توسط روسیه به زور منتقل و به طور غیرقانونی اخراج شده اند.

بسیاری از خانواده‌ها و جوامع خود جدا شده‌اند و بخش‌هایی از هویت اصلی‌شان از بین رفته است: زبان، فرهنگ و حتی نامشان. دیگران غیرنظامیانی هستند که به طور غیرقانونی در سرزمین هایی که به طور موقت توسط روسیه اشغال شده اند، بازداشت شده اند. بسیاری از آنها برای آموزش زبان خود، تمرین فرهنگ خود، سخن گفتن علیه اشغالگری یا به اشتراک گذاشتن حقیقت در مورد آنچه شاهد بوده اند، متحمل عواقب شده اند.

برخی از آنها به بازداشتگاه‌های روسیه منتقل شده‌اند، جایی که بدون تشریفات قانونی نگهداری می‌شوند، از تماس با عزیزانشان محروم هستند، از مراقبت‌های پزشکی کافی محروم شده‌اند، و از نظارت مستقل محافظت می‌شوند. برای اسیران جنگی اوکراینی در بازداشت روسیه، شرایط مشابه نگران کننده است. عودت کنندگان رفتار خشن را گزارش کرده اند، در حالی که نهادهای مستقل سوء استفاده گسترده از جمله شکنجه و خشونت جنسی را مستند کرده اند. اینها عوارض جانبی جنگ روسیه نیست.

اقدامات روسیه نقض مکرر و مستند حقوق بین الملل است که در مقیاس وسیع انجام می شود و در تلاش برای خم کردن اراده مردم اوکراین است. پشت هر پرونده یک داستان انسانی نهفته است: پدر و مادری که منتظر فرزند است، همسری که منتظر تماس تلفنی است، خانواده ای که منتظر کسی است که به خانه بیاید. می دانیم که معیار واقعی صلح در این داستان های انسان محور یافت می شود. این در کودکی که به خانواده خود بازگردانده شده است، یک غیرنظامی که از بازداشت غیرقانونی آزاد شده است، یک اسیر جنگی که با عزیزانش ملاقات کرده است، و در جامعه ای که فرصت بهبود و بازسازی داده شده است، دیده می شود.

دامنه این موضوع بسیار زیاد است و هیچ کشور یا سازمانی نمی تواند به تنهایی به آن رسیدگی کند. موفقیت مستلزم همکاری پایدار میان دولت ها، سازمان های بین المللی، بازیگران بشردوستانه و جامعه مدنی است. به همین دلیل است که کانادا، نروژ و اوکراین وزرای امور خارجه و شرکای بین‌المللی خود را در تورنتو در تاریخ سپتامبر برگزار کردند.

28 و 29 برای "مسیرهای صلح: دومین کنفرانس بین المللی در مورد بازگشت کودکان اوکراینی، غیرنظامیان بازداشت شده، و زندانیان جنگ." این کنفرانس با تکیه بر پیشرفت‌های حاصل شده در کنفرانس وزیران با موضوع مشابه، به میزبانی سه کشور ما در کانادا در سال 2024، شرکای بین‌المللی را گرد هم آورد تا از تلاش‌های اوکراین برای بازگرداندن، بازپروری و ادغام مجدد کودکان اخراج شده اوکراینی، غیرنظامیان بازداشت شده و اسیران جنگی حمایت کنند.

بازگشت آنها یک ضرورت بشردوستانه و برای هر فرآیند صلح حیاتی است و به ایجاد اعتماد و ایجاد زمینه‌های صلح عادلانه، پایدار و با عزت کمک می‌کند. هر فردی که برمی گردد یک خانواده را دوباره جمع می کند. هر خانواده ای که دوباره گرد می آید یک جامعه را تقویت می کند. و هر جامعه ای که شکوفا می شود به بازسازی اوکراین کمک می کند. هر روز صبح، میلیون‌ها اوکراینی مکث می‌کنند تا کسانی را که رفته‌اند و کسانی را که هنوز برنگشته‌اند به یاد بیاورند.

به یاد آنها و با شجاعت و نبوغ خارق‌العاده، آنها همچنین آنچه را که روسیه آسیب رسانده است، ترمیم می‌کنند، از یکدیگر مراقبت می‌کنند و جوامعی را تقویت می‌کنند که تجاوز روسیه به دنبال از هم پاشیدن آنها بوده است. ما امیدواریم که راه‌های صلح جامعه بین‌المللی را نه تنها برای توقف در یادبود اوکراین، بلکه در کنار آن برای کمک به بازگرداندن هر کودک تبعید شده، غیرنظامی بازداشت شده و اسیر جنگی به خانه بسیج کند. Mark D. Wiseman سفیر کانادا در U.S. H.E. Anniken Huitfeldt سفیر نروژ در ایالات متحده است. Denys Sienik کاردار است.

سفارت اوکراین در آمریکا