ما با کودک نوپایم پرواز کرده ایم و سفرهای جاده ای طولانی داشته ایم. یک سواری 9 ساعته آمتراک مهارت های فرزندپروری ما را آزمایش کرد.

سفر طولانی با قطار Amtrak با کودک نوپایم آسان نبود، اما دوباره این کار را انجام خواهم داد. جسیکا پیت تیبو من و شوهرم اخیرا با دختر 3 ساله خود یک سفر 9 ساعته آمتراک داشتیم.

ما دوست داشتیم که دستشویی ها به راحتی در دسترس باشند، به خصوص که کودک نوپا ما در حال آموزش لگن است.

سرگرم کردن کودک در یک قطار طولانی کار آسانی نبود، اما قیمت و منظره آن ارزش آن را داشت. من با دختر 3 ساله ام آلی زیاد سفر کرده ام. چه پرواز از کالیفرنیا به سواحل شرقی، چه با قطار کوتاه، چه رانندگی از ویرجینیا به کارولینای جنوبی، من و شوهرم هنوز در تلاشیم تا بفهمیم کدام روش سفر برای این فصل از زندگی کمترین درد را دارد.

بنابراین، هنگامی که تصمیم گرفتیم در تعطیلات آخر هفته یک سفر نه ساعته آمتراک داشته باشیم، از خود پرسیدیم که چگونه این شیوه حمل و نقل برای کودک نوپایی که هنوز در حال تمرین کردن است، کار می کند.

ممکن است در این مسیر تنش‌هایی وجود داشته باشد، اما خیلی راحت‌تر از آن چیزی که پیش‌بینی می‌کردم پیش رفت.

ما دوست داشتیم که کودک نوپای ما برای یک بلیط نیم بها واجد شرایط باشد.

جسیکا پیت تیبو

اگرچه من و شوهرم قرار بود در طول این سفر توقف‌های مختلفی داشته باشیم - مقصد نهایی من پنسیلوانیا بود تا دوستانش را ببینم، در حالی که او و آلی 80 دقیقه دیگر برای دیدن دوستانش در نیوجرسی سفر می‌کردند - هزینه کل کرایه‌های ما قیمت مناسبی داشت.

از آنجایی که من حدود سه ماه قبل از سفر بلیط ها را خریدم، بلیط من فقط 48 دلار یک طرفه بود و شوهرم - از جمله بلیط نیم بها دخترم - کمی بیش از 70 دلار بود.

تلاش برای یافتن صندلی‌های کنار هم در مربی کمی استرس‌زا بود.

جسیکا پیت تیبو

هنگامی که قطار به ایستگاه نورفولک، ویرجینیا رسید، ما از هم جدا شدیم تا چند صندلی در اتوبوس پیدا کنیم: شوهر و دخترم به نحوی اول در خط سوار شدنشان بودند، در حالی که من در یک مسیر کندتر بودم، اما من فقط هفت دقیقه بعد از رسیدن قطار سوار شدم.

شوهرم به من پیام داد که صندلی‌هایی را پیدا کرده است، اما به زودی متوجه شد که آنها در یک «ماشین آرام» هستند، فضایی مشخص که مهمانان باید مکالمه را محدود کنند.

از ترس اینکه مبادا به خاطر حضور با یک کودک نوپا از آن ماشین بیرون بیاییم، با قدرت به سمت آخرین ماشین غیرآرام موجود رفتم تا جای دیگری برای نشستن پیدا کنم.

علی‌رغم اینکه دخترم دقایقی بعد از اینکه صندلی‌هایمان را گرفتیم، برای اولین بار دچار بحران شد، ایستگاه را به موقع ترک کردیم.

سرگرم کردن یک کودک 3 ساله در یک قطار طولانی کار آسانی نبود.

جسیکا پیت تیبو

هنگامی که ما را حل و فصل، ما سعی کردیم به Allie به چرت زدن، اما بارها و بارها ناموفق.

شش بار او را به حمام بردیم، از او خواستیم که پنج بار به شارژر تلفن لگد نزند و حتی با گفتن «وقتی می‌خوابی قطار سریع‌تر می‌رود» او را اغوا کردیم. صرف نظر از این، هیچ چیز کار نمی کند.

درست قبل از ساعت 3 بعد از ظهر، فقط چند ساعت از سفر ما گذشته بود، آلی مدام می پرسید که آیا به مقصد نهایی خود رسیده ایم یا خیر.

بعدا هنگام مطالعه مجله High Five از مقداری آب و هویج لذت برد. او همچنین از خواندن اسباب بازی Toniebox خود و سرگردانی در قطار لذت می برد.

همانطور که از مرکز شهر فردریکزبورگ، ویرجینیا عبور می کردیم، برای مردم بیرون دست تکان می دادیم، که به سرگرمی آلی نیز کمک کرد.

ما نمی‌دانستیم که آموزش روی کشتی چگونه نتیجه می‌دهد.

جسیکا پیت تیبو

حتی با وجود اینکه آلی روز قبل از حرکت ما گفت: "من مدفوع کردم تا بتوانم به تعطیلات بروم"، ما هنوز متعجب بودیم که وقتی در قطار بودیم وضعیت آموزش کوته‌ها چگونه پیش خواهد رفت. در صورت بروز هر گونه حادثه، لباس، لباس زیر و دستمال های اضافی دست ما بود.

خوشبختانه، نزدیکترین حمام به صندلی ما بسیار تمیز بود، اما بعد از سه ساعت، به نظر می رسید که یکی از این دو حمام دیگر آبگیری نشده است، بنابراین مجبور شدیم از حمام دیگر استفاده کنیم.

وای فای لکه دار خسته کننده بود، اما حداقل دخترم می توانست چرت بزند.

جسیکا پیت تیبو

بعد از اینکه آلی و پدرش به ماشین کافه رفتند - جایی که او دوباره دچار بحران شد - با یک قهوه کنسرو 5 دلاری خوشمزه از La Colombe برگشتند که من و شوهرم از هم جدا شدیم.

من عاشق قهوه داخل هواپیما بودم، اما از اینکه وای فای به سختی کار می‌کند هیجان‌زده نبودم و آپلود عکس یا پخش قسمتی از یکی از برنامه‌های تلویزیونی مورد علاقه Allie را غیرممکن می‌کرد.

با وجود این، با وجود خدمات تلفنی ناسازگار، من همچنان می‌توانستم در طول سفر با دوستان و خانواده ارتباط برقرار کنم.

صرف نظر از چالش‌های موجود در قطار، ساعت 4:40 بعد از ظهر، بعد از اینکه به آلی گفتم ماسک خواب من "جادویی" است، او سرانجام 70 دقیقه چرت زد و من آهی آسوده کشیدم.

در کل، سواری ارزشمندی بود.

جسیکا پیت تیبو

من از قطار در فیلادلفیا پیاده شدم، در حالی که آلی و شوهرم فقط 80 دقیقه دیگر سوار شدند.

علیرغم روز طولانی سفر، ما تجربه خوبی از یک سواری طولانی با آمتراک با کودک نوپای خود داشتیم و قطعا این ماجراجویی را ارزش قیمت آن را داشتیم.

ما قطعا این کار را دوباره انجام می‌دهیم، زیرا استرس بسیار کمتری نسبت به رانندگی در ترافیک، توقف در ایستگاه‌های استراحت مشکوک، ایستادن در صف‌های طولانی امنیتی یا مقابله با تاخیر در پرواز بود.

بعلاوه، همه سرنشینان هواپیما رفتار دوستانه ای داشتند، دسترسی به سرویس های بهداشتی آسان بود، و حتی در طول مسیر شاهد مناظر شگفت انگیزی بودیم.

Business Insider برای نظر دادن با Amtrak تماس گرفت.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید