"ما به حقیقت نیاز داریم": خواستار تحقیق عمومی در مورد تراژدی کریزلاو در چهارمین سالگرد است

صدها نفر از جمله خانواده های کسانی که در انفجار کریزلاو در 7 اکتبر 2022 جان باختند، روز چهارشنبه در محل این فاجعه جمع شدند تا چهار سال پس از آن عزیزان خود را به یاد آورند.

ده نفر از پنج تا 59 سال در این انفجار جان باختند. رابرت گاروه و دخترش شانا فلاناگان-گارو (5)، کاترین اودانل و پسرش جیمز موناگان (13)، جسیکا گالاگر، مارتین مک گیل، جیمز اوفلاهرتی، مارتینا مارتین، هیو کلی و لئونا هارپر (14 ساله) همگی در این انفجار کشته شدند.

با اقامه نماز برای عزیزان از دست رفته، بارش شدید باران در صحنه فاجعه جای خود را به آفتاب درخشان داد.

در ساعت 15:17 دقیقا در لحظه انفجار، سکوت وهم انگیزی بر روستا حاکم شد.

برخی از اعضای خانواده که عزیزانشان را در این فاجعه از دست دادند، پس از خدمت کوتاه سخنرانی کردند.

Áine Flanagan، که شریک زندگی خود رابرت و دختر شانا را در انفجار از دست داد، گفت که خانواده ها اکنون وارد پنجمین سال بدون عزیزان خود می شوند.

او گفت که این "دلخراش" بود، و تنها چیزی که آنها می خواستند حقیقت آن چیزی بود که در بعد از ظهر جمعه اکتبر 2022 اتفاق افتاد.

او گفت: «ما، خانواده ها، مستحق پاسخ هستیم.

وقتی از او پرسیده شد که زندگی بدون همسر و دخترش چگونه بود، او پاسخ داد: "دردناک است. من هر روز دلم برای آنها تنگ می شود."

دونا هارپر که دخترش لئونا تنها 14 سال داشت که پس از ورود به گاراژ برای بستنی در انفجار کشته شد، گفت که درد هرگز آسان تر نمی شود.

او گفت: "ما چهار سال بعد اینجا ایستاده‌ایم، و هیچ‌وقت آسان‌تر نمی‌شود. من هنوز هر روز، هر لحظه هر روز دلتنگ دختر کوچکم هستم."

من تقریبا 24 ساعت اینجا ایستادم، آن طرف جاده، منتظر یافتن دختر کوچکم بودم، به امید اینکه معجزه ای بیرون بیاید و دعا کنم.

او افزود که تا زمانی که خانواده ها به حقیقت علت انفجار پی نبرند، هرگز نمی توانند ادامه دهند.

او گفت: "ما به پاسخ نیاز داریم، باید بدانیم چه اتفاقی افتاده است، چرا اتفاق افتاده است، چگونه اتفاق افتاده است. ما باید حقیقت را بدانیم تا بتوانیم ادامه دهیم."

شوهر او، هیو، گفت که او هنوز به یاد می آورد که "در همین نقطه" منتظر بود تا بقایای دخترش از صحنه قتل عام خارج شود.

با این حال، او می گوید اشتباه است که بگوییم تنها دخترش هنوز در کنار خانواده اش نیست.

در حالی که اشک هایش را خفه می کرد، گفت: «او اینجاست. او با من است. او صبح آنجاست، او شب آنجاست... اولین و آخرین فکر.

"اما زندگی یکسان نیست. تغییر کرده است.

او افزود: «تعریف آن با کلمات سخت است، واقعا همینطور است، اما ضرر، قابل اندازه‌گیری نیست. فقط نمی‌توان آن را اندازه‌گیری کرد.»

او گفت که یک درخواست ساده از دولت دارد - هرگز اجازه ندهد چنین چیزی برای هیچ خانواده دیگری تکرار شود.

فقط آرزو می‌کنم که دولت وارد عمل شود، یک تحقیق عمومی به این دلیل ساده برای بررسی همه راه‌های ممکن در مورد اینکه چگونه اجازه داده شد این اتفاق بیفتد، تشکیل می‌دادند و اجازه نمی‌دادند این اتفاق تکرار شود.»

پدر جان جو دافی اسامی قربانیان را به ترتیبی که در زمان فاجعه در مراسم مرده اعلام شد، خواند.

اعضای کمیته قربانیان Stardust و همچنین اعضای Bloody Sunday Trust در همبستگی به خانواده ها پیوستند.

پدر دافی از همه افرادی که جمع شده بودند درخواست کرد تا در سفر شفا از یکدیگر حمایت کنند.

وی گفت: امروز که اینجا جمع می‌شویم، امروز اینجا در این مکان ایستاده‌ایم، غم تمام نمی‌شود و هرکس در سفری جمعی، در مرحله‌ای متفاوت در مسیر شفا قرار دارد.

"برخی ممکن است آن سفر را آغاز کرده باشند، در حالی که برخی دیگر دریافته اند که هنوز حتی قادر به شروع آن سفر به سمت شفا نیستند."

اعضای خدمات اورژانس که در آن روز در محل حضور داشتند و همچنین گاردای ارشد و تعدادی از اعضای منتخب شورای شهرستان دونگال نیز حضور داشتند.