ما به روسای جمهور مخالف خدمت کردیم، اما در مورد چگونگی رفع آشفتگی مرکز داده توافق داریم

یکی از ما ریاست آژانس حفاظت از محیط زیست را در زمان پرزیدنت بایدن بر عهده داشت. دیگری ریاست کمیسیون فدرال تنظیم مقررات انرژی در دوران ریاست جمهوری ترامپ را بر عهده داشت. ما در بسیاری از موارد با هم اختلاف نظر داریم، اما نه در این: وضعیت موجود در حال شکست آمریکاست.

مراکز داده سریع‌تر از قوانینی که برای کنترل آن‌ها در نظر گرفته شده است توسعه می‌یابند. جوامع در حال عقب نشینی از افزایش قبوض برق، آلودگی هوا، کاهش منابع آب و سر و صدای مداوم هستند. اپراتورهای شبکه در مورد قابلیت اطمینان هشدار می دهند. فرمانداران و هیئت‌های شهرستانی در حال بداهه‌گویی هستند، از تعلیق‌ها گرفته تا قوانین جدید مجوز، زیرا واشنگتن هیچ چارچوبی ندارد، حتی با وجود درخواست صنعت.

فرمانداران و جوامع در هر دو حزب زنگ خطر را به صدا در می آورند.

این را قبلا دیده بودیم

یک قرن پیش، هواپیما سال ها جلوتر از قوانین حاکم بر آن بود. خلبانان خطوط ریلی و جاده ها را در فاصله چند صد فوتی از زمین دنبال کردند و در نور کم با آتش فرود آمدند.

ایالات متحده هواپیما را اختراع کرد اما هیچ سیاست ملی هوانوردی نداشت و اروپا جلوتر می رفت. در سال 1925، رئیس جمهور کالوین کولیج، هیئتی را برای مطالعه هوانوردی برای دفاع ملی تشکیل داد. یافته‌ها صریح بودند: هوانوردی برای دفاع از کشور ضروری بود، هوانوردی غیرنظامی در خدمت یک هدف ملی بود و تا زمانی که دولت فدرال استانداردهایی را برای هواپیما و افرادی که با آنها پرواز می‌کنند تعیین نکند، مردم به آن اعتماد نمی‌کنند. کنگره با قانون تجارت هوایی 1926 پاسخ داد که وزارت بازرگانی را مسئول پروازهای تجاری قرار داد.

در اواخر دهه 1930، این کشور دارای چهار خط هوایی بزرگ و بیش از یک میلیون مسافر هوایی در سال بود. وقتی هوانوردی از وزارت بازرگانی پیشی گرفت، کنگره نظارت را در یک آژانس مستقل واحد در سال 1938 و سپس در سال 1958 تحت نظارت FAA، که به سرعت برای تقویت مدیریت ترافیک هوایی و قوانین ایمنی حرکت کرد، تجمیع کرد. همانطور که صنعت همچنان در حال رشد بود، کنگره استانداردهای ایمنی، سر و صدا و انتشار گازهای گلخانه ای را برای محافظت از جوامعی که در زیر مسیرهای پرواز زندگی می کنند، اضافه کرد.

هر چارچوب برای حفظ رقابت و امنیت کشور و در عین حال محافظت از مردم طراحی شده بود و صنعت در درون آنها رشد کرد.

مراکز داده در مرحله آتش سوزی هستند، اما ما دهه ها برای درست کردن آن فرصت نداریم.

علائم هشدار دهنده و واکنش دولت

در ماه مه، شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی یک هشدار سطح 3 صادر کرد که جدی‌ترین آن بود و هشدار داد که نوسانات ناگهانی در تقاضای مرکز داده، ثبات شبکه را تهدید می‌کند. ماه گذشته، کمیسیون خدمات عمومی پنسیلوانیا گزارش داد که بزرگترین شبکه در این کشور از سال آینده استاندارد قابلیت اطمینان خود را از دست خواهد داد.

فرمانداران تنها راهی را که سیستم فعلی اجازه می دهد پاسخ می دهند. به عنوان مثال، برخی از آنها تا یک سال مهلت قانونی برای تاسیسات جدید در مقیاس بزرگ وضع می کنند، در حالی که برخی دیگر مانند ویرجینیا پروژه های مراکز داده بزرگ آینده را از روند سریع مجوز خود حذف کردند و به توسعه دهندگان این امکان را می دهد تا توافقنامه های مزایای جامعه را ایجاد کنند، از قابلیت اطمینان شبکه محافظت کنند و استانداردهای مربوط به آب، آلودگی، کنترل صدا و استخدام محلی را رعایت کنند. «پاسخ عمومی نه» یا پیشروی افسارگسیخته بیشتر یک پاسخ سیاسی کوتاه مدت است.

"شاید، اما این چیزی است که شما باید انجام دهید" آغاز یک چارچوب مسئول است.

چرا ما نمی توانیم فقط نه بگوییم

مراکز داده قدرت محاسباتی را در خود جای داده اند که زیربنای رقابت آمریکا، امنیت ملی ما و به طور فزاینده ای زندگی دیجیتالی روزمره را تشکیل می دهد. آنها ساخته خواهند شد، اما سؤال این است که چگونه، کجا و چه کسی سود می برد؟ مسئولیت ما تعیین شرایط است.

هوش مصنوعی به سرعت به موضوع امنیت ملی و رقابت جهانی تبدیل شده است. کشوری که در هوش مصنوعی پیشتاز است به نوشتن قوانین اقتصاد جهانی برای نسل‌ها کمک خواهد کرد و ایالات متحده به همه آن‌ها نیاز خواهد داشت: محاسبات ابری، ابزارهای هوش مصنوعی روزمره که آمریکایی‌ها در حال حاضر از آن استفاده می‌کنند، و پیشرفته‌ترین سیستم‌هایی که می‌توانند جامعه را به بالاترین سطوح سوق دهند یا احتمالا آن‌طور که در حال حاضر می‌شناسیم آن را نابود کنند.

به زبان ساده، برای اینکه از نظر اقتصادی رقابتی باقی بماند، آمریکا به قدرت محاسباتی نیاز دارد که با دشمنانش مطابقت داشته باشد یا آنها را شکست دهد. بحث بر سر پیشرفته ترین سیستم های هوش مصنوعی همچنان در محافل امنیت ملی مطرح خواهد شد. تمرکز ما فوری‌تر است: زیرساخت پشت ابزارهای معمولی هوش مصنوعی که اکنون یک چهارم بزرگسالان آمریکایی روزانه از آن استفاده می‌کنند.

بنابراین ما باید به جلو شارژ کنیم، اما نه با رویکرد یک اندازه متناسب با همه. امکانات در تکنولوژی خنک کننده، مشخصات بار، ردپای و تقاضا برای آب متفاوت است. نیازهای جامعه در سراسر کشور متفاوت است و آنها باید در نحوه مشارکت خود نظر داشته باشند. تناسب باید یک انتخاب عمدی باشد، نه تحمیلی. در اینجا به نظر می رسد که این انتخاب به خوبی انجام شده است.

از جامعه شروع کنید

با رویکردی عمل‌گرایانه و منصفانه، زیرساخت‌های مرکز داده می‌توانند از ترکیبی از سوخت‌های بار پایه، ذخیره‌سازی باتری و انرژی‌های تجدیدپذیر و در عین حال اولویت‌بندی نیازها و تأثیرات جامعه کار کنند. جوامع نباید هزینه‌های زیرساخت‌های آب، اتصالات داخلی و ارتقاء انتقال را بر عهده بگیرند. در واقع، در شرایط مناسب، مراکز داده می‌توانند شبکه را قوی‌تر از آنچه که می‌دانستند ترک کنند و در عین حال منافع مشترک قابل توجهی را برای جامعه فراهم کنند، اگر آن‌ها را مطابق آن استاندارد نگه داریم.

صنعت این را سخت‌تر از آنچه لازم بود کرده است، و این داستانی است که قبلا دیده‌ایم. پس از رونق فرکینگ، برخی از توسعه دهندگان خطوط لوله برای سهم بازار به رقابت پرداختند و در مکان یابی، بازسازی و ظاهر کوتاهی کردند. پروژه هایی که جوامع در ابتدا از آنها استقبال کرده بودند، ناگهان با مخالفت شدید روبرو شدند و شرکت ها مجبور به بهبود شدند. امروزه مراکز داده در همین مسیر قرار دارند. در ویرجینیای شمالی، بیشتر سر و صدایی که همسایگان از آن شکایت دارند، نه از ساختمان‌ها، بلکه از ژنراتورهای گازی است که پشت سر آنها کار می‌کنند.

بسیاری از این مشکلات قابل حل هستند، اگر افراد مناسب درگیر شوند تا اطمینان حاصل شود که جامعه از همان ابتدا درگیر است. طرف‌های مناسب باید به‌طور شفاف درباره یک توافق‌نامه منافع اجتماعی مذاکره کنند که ارزشی را به جامعه بازگرداند و تغییرات پایدار متناسب با نیازهای منحصربه‌فرد آن ایجاد کند، مانند جایگزینی زیرساخت‌های قدیمی آب و برق، کاهش هزینه‌ها برای ساکنان آسیب‌دیده، و ایجاد یک برنامه درسی تجارت در دبیرستان محلی.

اینها فقط نمونه‌هایی هستند، اما ساکنان در سراسر نسل‌ها می‌توانند دقیقا به آنچه مرکز داده به آنها داده است اشاره کنند: دانش‌آموزانی که برای کار در تأسیسات محلی خود فارغ‌التحصیل می‌شوند و زیرساخت‌هایی که برای حفظ آن ساخته شده‌اند.

ما شاهد شکل گیری این مدل در ویرجینیا هستیم، که نیاز به تایید محلی هر مرکز داده ای که بیش از 25 مگاوات برق مصرف می کند، صرف نظر از تاییدیه های قبلی دارد، و توافق نامه های عدم افشا را ممنوع می کند که جوامع را در تاریکی نگه می دارد. همچنین این مدلی است که از تغییر در حزب دوام آورده است. فرماندار اسپانبرگر که یک دموکرات است، به جای پاره کردن آن، در حال ساختن پایه هایی است که توسط سلف جمهوری خواه خود، گلن یانگکین، ایجاد شده است.

تحت این رویکرد، توسعه‌دهنده‌ای که یک پروژه صدادار دارد چیزی برای از دست دادن ندارد، و جامعه تصمیم می‌گیرد که کدام پروژه‌ها مناسب‌تر هستند و چگونه باید به ساکنان سود ببرند.

امکانات مناسب مناسب سایت آن است. یک کارخانه حلقه بسته که آب خنک‌کننده خود را به گردش در می‌آورد، روی یک بسته صنعتی اصلاح‌شده در پشت یک شکست قابل اجرا و استاندارد نویز قرار گرفته است، همسایه‌ای محجوب می‌سازد. چنین امکاناتی امروز با موفقیت کار می کنند و رهبری جامعه، شفافیت، جبران خسارت و سکوت را به یکباره در اولویت قرار می دهند. در نهایت، این به نفع خود شرکت‌هاست که مردم و جوامع را در اولویت قرار دهند و به همه اجازه دهند از این مرز فناوری جدید بهره ببرند.

جایی که ما ایستاده ایم

هیچ‌کدام از اینها خودش را اجرا نمی‌کند، و امروز هیچ کس در موقعیتی نیست که همه آن را اجرا کند. دولت فدرال در حال حاضر یک کیک میان وعده را با دقت بیشتری نسبت به برخی از زیرساخت هایی که اکنون زیربنای اقتصاد است، تنظیم می کند. مراکز داده از طریق یک تکه کاری ساخته شده برای یک دوره متفاوت مجاز هستند: قطعاتی در EPA، FERC، سپاه ارتش، کمیسیون های خدمات دولتی و هیئت های منطقه بندی شهرستان ها، بدون هیچ کس مسئول کل.

تکه دوزی

پچ ورک کار نمی کند. زیرساخت در این مقیاس به بدن اختصاصی نیاز دارد که بتواند با فناوری همگام شود و از تخصص در حال حاضر در آژانس های موجود استفاده کند. برای روشن بودن، وظیفه آن زیرساخت هوش مصنوعی خواهد بود، نه خود هوش مصنوعی. توسعه دهندگان، هایپرمقیاس کننده ها و ابزارهای کمکی هر کدام به سهم خود پاسخگو خواهند بود و پروژه ها را ملزم می کند تا به جوامعی که میزبان آنها هستند پاسخ دهند. با داشتن یک نهاد مسئول، هیچ جامعه ای از بین نمی رود.

یکی از ما یک جمهوری‌خواه دولتی کوچک‌تر است که در مورد فراخوان یک نهاد بوروکراسی جدید برای هماهنگی محتاط است، در حالی که دیگری یک دموکرات است که موافق است، اما به عضله مورد نیاز برای رقابت در سطح جهانی و داخلی توجه دارد. ما با هم پیشنهاد می کنیم نظارت بر هوش مصنوعی و زیرساخت دیجیتال، زیرساخت و قدرت پشت آن را زیر یک سقف قرار دهیم.

مراکز داده دقیقا مسیر هوانوردی را دنبال نمی کنند، اما شکل این لحظه آشناست. برای امنیت کشورمان، قدرت اقتصاد ما و اعتماد مردم ما، وقت آن رسیده است که نرده‌ای ملی با لمس جامعه داشته باشیم.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد