ما به شدت در مورد جمعیت بومی پیش از اروپا در استرالیا نگران بودیم

در حدود یک قرن گذشته، اتفاق نظر بر این بود که قبل از حمله بریتانیا در سال 1788، حدود 300000 نفر بومی در استرالیا زندگی می کردند. به نظر می رسد که این عدد یک دست کم گرفتن وحشیانه بود - در واقع بیش از دو میلیون نفر وجود داشتند.

طبق ستون این تیم برای The Conversation، تخمین قدیمی "عمدتا بر اساس مشاهداتی بود که پس از بیماری، سلب مالکیت و خشونت قبلا جوامع بومی را ویران کرده بود." در مقاله ای که دیروز در Nature Human Behavior منتشر شد، این تیم توضیح داد که چگونه با استفاده از سه روش مستقل از سرشماری های دوران استعمار، میانگین جمعیت 2.22 میلیون نفر بومی در سال 1788 نشان داده شد.

کوری برادشاو، یکی از نویسندگان این مطالعه و بوم شناس دانشگاه فلیندرز استرالیا، در بیانیه ای گفت: «درک اندازه جمعیت بومی در استرالیا قبل از حمله اروپا در سال 1788 برای بیان حقیقت و آشتی ضروری است.

این تیم در ستون خود به ایرادات بسیاری در برآوردهای قبلی جمعیت بومی استرالیا اشاره کرد. برای شروع، اولین سرشماری جامع بومیان استرالیا تا سال 1971 اتفاق نیفتاد. سوابق استعماری اولیه عمدتا بر اساس تعداد افرادی بود که در "توزیع‌های پتو و انبارهای جیره‌بندی، زندگی در مأموریت‌ها و ذخیره‌گاه‌ها، یا کار در ایستگاه‌های دامداری" بودند.

افراد با اجداد مختلط اغلب کنار گذاشته می شدند. و این حتی قبل از این است که بررسی کنیم که چگونه پاتوژن‌ها - آبله، سرخک، آنفولانزا و سل - که توسط استعمارگران بریتانیایی معرفی شده‌اند، جمعیت بومی را ویران کردند. سپس دوباره، آیا ما واقعا شگفت زده شده ایم؟

برادشاو به گاردین گفت: «اگر شما یک کشاورز مرزی، یک استعمارگر هستید که به یک منطقه جدید آمده‌اید، و سعی می‌کنید مردم را از سرزمین «خود» بیرون کنید، قرار نیست در مورد اینکه چند نفر را برای این کار کشته‌اید، بنویسید. اگر تمایلی سیستماتیک برای تصاحب زمین وجود داشته باشد [مردم کمتر به معنای] توجیه بهتری برای امپریالیسم است.»

برای آخرین تحقیقات، این تیم سه رویکرد مختلف، ارزیابی تاریخ های رادیوکربن نمونه های باستان شناسی، بازسازی ژنتیکی، و مدل سازی محیطی ظرفیت حمل سرزمین های استرالیا قبل از استعمار را در پیش گرفت. آنها در برآورد متوسط ​​2.22 میلیون نفر فرود آمدند، که برابر با 0.29 نفر در هر کیلومتر مربع است. این تیم در ستون خود نوشت که این عدد "متوسط" و مطابق با تراکم مشاهده شده جمعیت های بومی است که پس از تاثیرات استعماری مشاهده شده است.

پیامدهای برآوردهای جدید کاملا تلخ است. مدل‌سازی جمعیت‌شناختی نشان داد که تا سال 1861 - 73 سال پس از ورود بریتانیا - جمعیت بومی کاهش 93 درصدی یا در مجموع حدود 2.06 میلیون مرگ را تجربه کردند. محققان خاطرنشان کردند که این تعداد نیز تخمینی است و دامنه کل مرگ و میرها بین 700000 تا 4.2 میلیون نفر است. نه اینکه این بهتر باشد. همانطور که این تیم نوشت، "حتی پایین ترین تخمین قابل قبول نیز حاکی از تلفات فاجعه بار زندگی در مقیاس قاره ای است."

هنگامی که بریتانیا به استرالیا حمله کرد، اقدامات خود را با ادعای terra nulliu s یا اینکه سرزمینی که به آن تجاوز کرد متعلق به کسی نبود، توجیه کرد. یک بار مزخرف؟ مطمئنا آیا برآورد جدید این توجیه را بیشتر تضعیف می کند؟ باز هم بله.

لاریسا بهرنت، رئیس مرکز عالی شورای تحقیقاتی استرالیا برای تاریخ‌ها و آینده‌های بومی و زیست‌محیطی، در بیانیه فلیندرز می‌افزاید: «این یافته‌های تحقیقاتی ما را به بازنگری در مقیاس آنچه پس از سال 1788 روی داد، به چالش می‌کشد. ما در مورد یک پیامد حاشیه ای استعمار صحبت نمی کنیم، بلکه یک فاجعه جمعیتی در قلب داستان استرالیا است.

تمام آنچه گفته شد، تیم تاکید کرد که این داستان، در عین حال که ناامیدکننده و ویرانگر است، داستانی از بقا و انعطاف‌پذیری را نیز به تصویر می‌کشد. محققان در این ستون نوشتند که در پایان، جوامع بومی «تحت فشار فوق‌العاده سازگار شدند» و فرهنگ، زبان و دانش خود را حفظ کردند. آنها افزودند که مواجهه با مقیاس گذشته ناراحت کننده برای "سرزنش کردن نیست، بلکه ایجاد درک مشترک از گذشته ما" است.