ما دانشجویانی داریم که قرار بود پزشکی یا حقوق را انتخاب کنند. اکنون آنها مهندسی نرم افزار همهجانبه را انتخاب می کنند.

هر سفر با یک قدم شروع می شود. اما برای استفن کینزلا، این بیشتر یک مکالمه بود. Kinsella که استاد اقتصاد است، مدیر برنامه مهندسی نرم افزار همه جانبه دانشگاه لیمریک (UL) است که نحوه آموزش مهندسین نرم افزار آینده نگر را تغییر داده است.

همه چیز با گفتگوی شام در سال 2019 بین Kinsella، بنیانگذاران Stripe، جان و پاتریک کولیسون و یکی از بنیانگذاران Intercom، Des Traynor آغاز شد.

کینزلا توضیح می‌دهد: «این گفتگو پیرامون دوره‌های علوم رایانه بود – آنها باید از طریق انجام کارآموزی بیشتر، دوره‌های کارآموزی بیشتری داشته باشند، باید در سطح پرستیژ پزشکی یا حقوق باشند، که در واقع باید گروه متنوع‌تری داشته باشند.» "بیش از این نبود."

اما جرقه یک ایده را برانگیخت. Kinsella گفتگو را با همکارانش در بخش علوم کامپیوتر ادامه داد. بین آنها، آنها پیشنهادی برای یک دوره جدید ارائه کردند که نحوه تدریس موضوع را تغییر می دهد.

Kinsella گفت: "پیشنهاد اساسا می‌گوید که ما باید با آموزش علوم کامپیوتر همانطور که با آموزش پزشکی رفتار می‌کنیم رفتار کنیم. باید شدیدتر باشد - بیش از 40 هفته در سال - باید دارای مکان‌های بسیار بیشتری باشد، و باید یادگیری بیشتری از طریق انجام و یادگیری مبتنی بر مسئله عملی به جای زمان سخنرانی ارائه دهد."

دوره مهندسی نرم افزار فراگیر (ISE) مطمئنا همه چیز را تغییر داده است. این دوره یک مسیر ترکیبی و یکپارچه از لیسانس به کارشناسی ارشد است که دانش آموزان در 2 سال و نیم مدرک لیسانس علوم را دریافت می کنند. سال اضافی را ادامه دهید و در عوض دانش آموزان مدرک کارشناسی ارشد می گیرند. از میان اولین گروه از دانشجویان، اکثریت برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد باقی ماندند و در ماه اوت فارغ التحصیل شدند. کسانی که مدرک کارشناسی را به پایان رساندند در شرکت هایی مانند Stripe، Tines و Intercom (که اکنون به عنوان Fin شناخته می شود) استخدام شدند.

این شامل پنج اقامتگاه است که دانشجویان در شرکت های شریک قرار می گیرند.

Kinsella می‌گوید: «یک دانش‌آموز می‌تواند به استرایپ، آمازون، یک استارت‌آپ، وزارت دادگستری برود و سپس در یک شرکت اجتماعی مانند FoodCloud به پایان برساند.

این امر دانش‌آموزان را در محل کار قرار می‌دهد تا با مشکلات و محصولات دنیای واقعی مقابله کنند، مانند کار بر روی یک ابزار تشخیص زودهنگام و مداخله برای فلج مغزی در نوزادان در مرکز نوزادان در دانشگاه کالج کورک. دیگران روی سیستم های مدیریت باتری بی سیم و ابزارهای محافظت از خانه کار کرده اند.

این نه تنها کارمند بعدی استرایپ، بلکه جان و پاتریک کالیسون بعدی را تولید می کند

استیون کینزلا

حمایت از صنعت به بخش اصلی این دوره تبدیل شده است. Kinsella می‌گوید که هزینه‌های آن در مقایسه با سایر رویکردها بالا است و منابع دولتی نیازها را برآورده نمی‌کند. برای کمک به پر کردن این شکاف، این دوره دارای یک شبکه شریک است که شرکت‌ها در ازای هر مکان، سهمی را پرداخت می‌کنند. با 12 شروع شد، اکنون این تعداد به بیش از 70 رسیده و در حال رشد است.

Kinsella تصدیق می‌کند که پیشنهاد عجیبی برای شرکت‌ها بود - پرداخت پول به دانشگاه برای آموزش دانشجویان بیشتر تا شرکت‌ها بتوانند در آینده به آنها به عنوان کارمند حقوق بدهند - اما حمایت از دوره قوی بود. دانش‌آموزانی که دوره را به پایان می‌رسانند، به لطف جایگاه‌ها، تجربه و تخصص فنی بیشتری خواهند داشت و همچنین تجربه بیشتری از فرهنگ‌های مختلف محل کار خواهند داشت.

یکی دیگر از عناصر کلیدی این طرح، جذب تهاجمی برای دوره، وسوسه کردن دانشجویان از سایر دوره های با اعتبار بالا بود.

کینزلا توضیح می‌دهد: «یک دانش‌آموز باهوش را انتخاب کنید که می‌خواهد فیزیک نظری را در ترینیتی بخواند و نظرش را تغییر دهید - و نظر مادرش را تغییر دهید. این چیزی است که اتفاق افتاده است. اساسا ما دانشجویانی داریم که قرار بود پزشکی یا حقوق را انتخاب کنند. اکنون آنها مهندسی نرم افزار همهجانبه را انتخاب می کنند.

برای امی ماهون فارغ التحصیل اخیر، انتخاب ISE و ادامه تحصیل برای تکمیل مدرک کارشناسی ارشد طبیعی بود.

او می‌گوید: «من واقعا به ماژول‌هایی که در مقطع کارشناسی ارشد تدریس می‌کردند علاقه‌مند بودم - هوش مصنوعی و یادگیری ماشین. من آنقدر تجربه مثبتی با ISE با کارمندان، اقامتگاه‌ها، هر چیزی که یاد گرفتیم داشتم که فکر می‌کردم اگر می‌خواهم کارشناسی ارشد بخوانم، هیچ تجربه‌ای بهتر از این برای من وجود نداشت. انجام آن به نوعی منطقی بود.»

ماهون در حال شروع کار به عنوان مهندس با دستگاه های آنالوگ است، جایی که آخرین اقامت خود را در آنجا انجام داد. داشتن این تجربه به او پایه خوبی برای شروع کارش داده است.

او می‌گوید: «این باعث شد همه چیزهایی که در دانشگاه یاد می‌گرفتم برایم معنادارتر شود.

شانزده دانشجو این دوره چهار ساله را به پایان رسانده و مدرک کارشناسی ارشد را کسب کرده اند. کینزلا می‌گوید که همه آن‌ها به نوعی شغل خود را تضمین کرده‌اند، یا با شرکت‌های شریک یا در یک مورد، استارت‌آپ خودشان. دو دانش‌آموز در Y Combinator پذیرفته شده‌اند، دیگران برنامه‌های صندوق تجاری‌سازی با Enterprise Ireland دارند.

این یکی دیگر از اهداف کلیدی دوره را برآورده می کند: رشد اکوسیستم در ایرلند به جای ارائه تسمه نقاله ای از استعدادهای فناوری برای شرکت های چندملیتی در اینجا. کینزلا می‌گوید: «این نه تنها برای تولید کارمند بعدی استرایپ، بلکه برای جان و پاتریک کالیسون بعدی طراحی شده است.

Kinsella می‌گوید: "ما یک اکوسیستم عالی ساخته‌ایم. اینها دانش‌آموزان عالی، شرکت‌های عالی هستند. معلمان و امکانات عالی و سپس نتایج عالی هستند." "ما به مردم اجازه می دهیم آنچه را که احساس می کنند بالاترین پاداش آنهاست انتخاب کنند. ما تعیین نمی کنیم که کجا بروند. این دوره برای تولید مهندسان نرم افزار واقعا بسیار خوبی طراحی شده است که می دانند چگونه در مشاغل کار کنند."

کلید آن حلقه بازخوردی است که برنامه درسی را مطابق با آنچه صنعت نیاز دارد، به جای آنچه دانشگاه تصمیم به تدریس دارد، حفظ می کند. این رویکرد یادگیری یکپارچه کار مفهوم جدیدی در UL نیست، اما سرعت تغییر در صنعت فناوری چالش خاصی را برای به روز نگه داشتن آموزش با نیازهای صنعت ایجاد کرده است.

آلیسون اهرن، رئیس آموزش استرایپ، می‌گوید که این فرآیند شامل همکاری شدید و اصلاح دوره برای اطمینان از درستی برنامه درسی بود.

او می‌گوید: «این یک مکالمه دائمی بین تیم اینجا و ISE و سپس همه شرکای صنعت بوده است.

ما دائما برنامه درسی را بررسی می‌کنیم و مطمئن می‌شویم که دوره با سرعت پیش می‌رود، و سپس خود دانش‌آموزان، زمانی که به دوره‌های رزیدنتی و تجربیاتشان می‌روند. این فقط یک حلقه بازخورد بزرگ از آنها، از شبکه شریک و از خود تیم است تا واقعا با صنعت همگام شوند.»

نقطه قوت این دوره، تاکیدی است که بر مهارت‌های به اصطلاح نرم - ارتباط، همکاری، مهارت‌های غیر فنی که به ایجاد تیم‌های مؤثر کمک می‌کنند، می‌کند. به عنوان بخشی از فرآیند ارزیابی مداوم، دانش آموزان در "حماسه" شرکت می کنند، جایی که آنها روی یک پروژه در مقیاس بزرگ با هم کار می کنند و مفاهیمی را که دوره معرفی کرده است، اجرا می کنند. اینجاست که پویایی تیم ظاهر می‌شود و دانش‌آموزان به تیم‌های مشارکتی کوچک‌تر تقسیم می‌شوند تا به بخش‌هایی از پروژه رسیدگی کنند.

Kinsella می‌گوید: «همان‌طور که هوش مصنوعی پیشرفت می‌کند، من فکر می‌کنم امتیاز بیشتری به مهارت‌های نرم در این توانایی داده می‌شود تا فردی باشم که می‌تواند در یک تیم کار کند و اتفاقات را رقم بزند.» "این چیزی است که هوش مصنوعی در حال حاضر نمی تواند انجام دهد."

این دوره رشد کرده و سالانه حدود 50 دانشجو می پذیرد. Kinsella می‌گوید مهم بود که در سال‌های اولیه چیزها را کوچک نگه داریم تا مطمئن شویم که دوره به نت‌های مناسبی رسیده است. او می گوید این یک تجربه یادگیری بود.

اما علیرغم توسعه دوره در چهار سال گذشته، اولین مجموعه از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد همیشه یک گروه ویژه خواهند بود. Ahern آنها را "باورنکردنی" توصیف می کند.

آنها گروهی هستند که روی ISE شرط بندی کردند و یک ساختمان خالی و یک ایده را به واقعیت تبدیل کردند.