«ما می‌توانیم به معنای واقعی کلمه همزمان در دو مکان باشیم»: گالری هنری ونکوور، اوا رسپینی و سیریش رائو را به مدیران اجرایی ارتقا می‌دهد.

موزه امروز اعلام کرد، ایوا رسپینی و سیریش رائو به عنوان مدیران عامل در گالری هنری ونکوور (VAG) خدمت خواهند کرد که بلافاصله شروع به کار خواهند کرد. رسپینی همچنین به عنوان متصدی ارشد، نظارت بر دیدگاه هنری مؤسسه، استراتژی نمایشگاه، توسعه مجموعه و پروژه در حال انجام برای ساخت یک ساختمان جدید را بر عهده خواهد داشت. رائو، در عین حال، مدیر اجرایی، رهبری عملیات، درآمد کسب شده و امور مالی به همراه نظارت بر گسترش جامعه، مشارکت‌های سازمانی و برنامه‌ریزی میان رشته‌ای خواهد بود.

رسپینی و رائو به مدت یک سال و نیم به طور موقت موزه را به طور مشترک اداره می کردند، از زمانی که آنتونی کیندل، مدیرعامل و مدیر اجرایی، دفتر گوشه ای را که از سال 2020 اشغال کرده بود، ترک کرد. موزه که در سال 1931 تأسیس شد، قرار بود به ساختمان Herzog & de Meuron در مرکز شهر منتقل شود، اما پس از لغو 0 میلیون دلار بودجه از زمان تصدی وی، این موزه در سال 1931 تأسیس شد. (288.8 میلیون دلار) تا 600 میلیون دلار کانادا (435 میلیون دلار)، همانطور که در Vancouver Sun گزارش شده است. سپس موزه از 14 شرکت معماری کانادایی دعوت کرد تا برای طراحی ساختمان جدید درخواست دهند.

رسپینی و رائو در نهایت Formline Architecture + Urbanism و KPMB Architects را برای طراحی خانه جدیدی برای موسسه انتخاب کردند.

تحت نظارت آنها، این موزه بالاترین سطح حضور و عضویت خود را از قبل از همه گیری COVID-19 داشته است.

رسپینی در یک گفتگوی ویدیویی گفت: «من در چندین موزه آمریکای شمالی کار کرده‌ام و احساس می‌کنم که گالری هنری ونکوور در آستانه فصل جدیدی است. به‌عنوان یک کیوریتور، اغلب پیش نمی‌آید که بتوان بخشی از یک فصل جدید بود، و به آینده و تقریبا گذشته 100 ساله متصدیان و کارگردان‌های بزرگی که پیش از ما آمده‌اند فکر کرد.»

رائو افزود: "ما به اندازه کافی بزرگ هستیم که در یک گفتگوی جهانی شرکت کنیم، اما آنقدر زیرک هستیم که بتوانیم مدلی برای یک موسسه و یک شهر ارائه کنیم. این دقیقا اندازه مناسبی برای بازی کردن است."

گالری هنری ونکوور گتی ایماژ.

VAG اولین کسی نیست که دو کارمند داخلی را به سمت های رهبری ارتقا می دهد. همین تابستان، موزه هنر بوفالو AKG، جیلیان جونز، معاون مدیر و کاتلین شافی، سرپرست ارشد، به ترتیب به عنوان مدیران اجرایی و مدیر هنری، رهبران یکسانی شدند.

رسپینی اذعان کرد: «رهبری موزه کار آسانی نیست. او گفت که مدل مشارکتی "دو سر و دو تجربه زندگی متفاوت را به ارمغان می آورد، که برای ما و هیئت مدیره بسیار جذاب بود. ما دو نفر نیستیم که یک کار را انجام دهیم، ما دو نفر هستیم که سه کار را انجام می دهیم." او افزود: «این زمانی است که موزه‌ها باید شیوه‌های متفاوتی از زندگی را بیاموزند.»

رائو گفت: «در حالی که هدف بزرگ‌تری از چشم‌انداز داریم، در برابر یکدیگر پاسخگو هستیم. "این افزایش بزرگی در مسئولیت پذیری نسبت به آنچه که هر رهبر واحدی خواهد داشت. این برای ما کارساز است. لزوما برای همه نیست. از آنجا که ما چنین چیزهای متمایز را روی میز می آوریم، از نظر هدف و چشم انداز همپوشانی داریم."

علاوه بر این، او گفت: "ما می توانیم به معنای واقعی کلمه در دو مکان در یک زمان باشیم."

رسپینی در آگوست 2023 به عنوان معاون مدیر و مدیر برنامه‌های کیوریتوریال به موزه ملحق شد و از سال 2015 سرپرست موزه هنرهای معاصر بوستون بود. او در طول مدت حضورش در آنجا، کیوریتور و یکی از کمیسران دوسالانه ونیز ارائه سیمون لی برای پاویون ایالات متحده بود. او همچنین یک نمایشگاه گذشته‌نگر لی را که بین سال‌های 2023 تا 2025 از موزه‌های آمریکا بازدید می‌کرد، انجام داد.

در VAG، رسپینی به رشد سریع مجموعه دائمی خود کمک کرده است. در سال 2025، موزه 122 اثر را از مجموعه‌داران منطقه بریژیت و هنینگ فریبه هدیه گرفت که ارزش آن حدود 10 میلیون دلار تخمین زده می‌شود و نمونه‌هایی از کارل آندره، مری کورس، تاسیتا دین، برایان یونگن، ویلیام کنتریج، جولی مهرتو، رابرت راوشنبرگ و جف وال را شامل می‌شود. همچنین در سال 2025 از خرید مشترک (با مرکز هنری واکر مینیاپولیس) اثر اصلی نان گلدین عکاس آمریکایی سندرم استندال (2024) خبر داد.

در ماه مارس گذشته، موزه یک هدیه بزرگ از بیش از 800 اثر از مجموعه عکاس آمریکایی استفان شور "مکان های غیر معمول" را اعلام کرد.

رائو در ژانویه 2023 به عنوان مدیر مشارکت عمومی و یادگیری به این موسسه ملحق شد و به این فکر کرده است که موزه‌ها چه چیزی می‌توانند به جامعه کمک کنند، از جمله از طریق برنده جایزه Art of Wellbeing Lab و راه‌اندازی مشارکت با برنامه نسخه‌نویسی PaRx بنیاد پارک‌های بریتیش کلمبیا، که به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی اجازه می‌دهد پذیرش رایگان موزه را برای بیماران خود تجویز کنند. از جمله قدردانی های دیگر از کار او، او در مجله ونکوور قدرت 50 گنجانده شد.

او قبل از پیوستن به VAG، در میان سایر نقش‌ها، مدیر کتاب‌های تارا هند، مدیر هنری بنیانگذار انجمن تابستانی هند و شریک موسس انتشارات و مشاوره هنری ایدفیکس بوده است.

این موسسه همچنین در دوران رهبری خود شاهد چالش هایی بوده است. در ژوئن 2025، VAG حدود 30 کارمند اتحادیه را اخراج کرد و گفت که این امر برای "تضمین پایداری طولانی مدت" ضروری است.

رسپینی گفت: "ما واقعا مفتخریم که در وضعیت مالی با ثباتی قرار داریم." ما بودجه متعادلی را اجرا می کنیم و قصد داریم به این کار ادامه دهیم - بدون انتخاب های دشوار زیاد. این اعداد نیست، زندگی مردم است.

هر دو هیجان زده هستند که موزه را در مسیری به سمت خانه جدید هدایت کنند. رائو گفت: "کشور در حال انجام یک حسابرسی در هویت خود است." او گفت: "یک سوال بسیار در ذهن کانادایی ها است: هویت فرهنگی چگونه به نظر می رسد؟ ما این فرصت را داریم که در برنامه و معماری خود به آن پاسخ دهیم."

رسپینی گفت نه تنها آنها فرصت خواهند داشت که از پایه به معنای معماری بسازند، "بلکه ما در واقع در حال ساختن یک موزه از پایه هستیم: موزه قرن بیست و یکم چیست؟ موزه ها باید مکانی برای گردهمایی، شادی، الهام و یادگیری باشند، نه فقط معبدی برای هنر."