ما نمیتوانیم با هوش مصنوعی مانند انسان رفتار نکنیم. اما آیا باید؟
دکتر شری ترکل می نویسد: «زمانی که حتی به بدوی ترین مبادلات با یک مصنوع رابطه ای کشیده می شویم، معتقدیم که برای ما اهمیت می دهد. و ما در ازای آن از آن مراقبت می کنیم.»
ما معمولا این رباتها را تنها زمانی در YouTube میبینیم که در حال اجرای یک روال هنرهای رزمی هماهنگ یا رقصیدن در «America’s Got Talent» هستند. در اینجا، آنها قابل دسترسی هستند. حتی با وجود اینکه می دانم حساس نیست، می خواهم دوستش باشم.
با اجازه نورتون به روباتی که نام مستعارش گیب است نزدیک می شوم. برای یک لحظه، من مطمئن نیستم که چگونه با چیزی که دارای حسگر LiDAR است تعامل داشته باشم، اما به طور پیش فرض با آن مانند یک فرد رفتار می کنم.
من می گویم: «سلام، قربان، از آشنایی با شما خوشحالم»، دست دستکش و زبردستش را گرفتم و تکان دادم.
بعدا وقتی در مراسم رونمایی از کتاب «صمیمیت مصنوعی» دکتر شری ترکل در جشنواره آینده MIT شرکت میکنم، به این تعامل فکر میکنم - انگیزه غریزی من برای دوستی با یک روبات.
ترکل که در سال 1976 به دانشکده MIT ملحق شد، شاید بیش از هر کس دیگری در مورد رابطه بین انسان و رایانه تحقیق کرده و تأثیر روانی فناوری را از اولین رایانه های خانگی تا ChatGPT ترسیم کرده است.
ترکل در کتاب می نویسد: «زمانی که حتی به بدوی ترین مبادلات با یک مصنوع رابطه ای کشیده می شویم، معتقدیم که برای ما اهمیت می دهد. و ما در ازای آن از آن مراقبت می کنیم.»
من تنها نیستم که تمایل دارم رباتها و مدلهای زبانی بزرگ (LLM) را انسانسازی کنم - همانطور که ترکل اشاره میکند، به نظر میرسد که این در طبیعت ماست. یک مطالعه نشان داد که حدود 70 درصد از مردم هنگام تعامل با هوش مصنوعی مودب هستند، در حالی که مطالعه دیگری نشان داد که کاربران به احتمال زیاد وقتی یک مکالمه از اولین اخطار و پاسخ گذشته است، به چتباتها «لطفا» یا «متشکرم» میگویند.
دکتر پت پاترانوتاپورن، یکی از همکاران ترکل که گروه تحقیقاتی روانشناسی سایبورگ را در آزمایشگاه رسانه MIT تأسیس کرده است، به TechCrunch گفت: «مردم تمایل دارند استفاده درست یا نادرست را دسته بندی کنند، اما من فکر نمی کنم این یک مرز مشخص باشد. سوال این است که وقتی با [AI] صحبت می کنیم، چه کسی می شویم؟
هیچ پیامد مادی ادب من نسبت به ربات گیب وجود ندارد، اما از آنجایی که LLM ها در همه چیز از جستجوهای Google گرفته تا تعاملات خدمات مشتری نفوذ می کنند، تعامل مردم با این ربات های چت به ظاهر حساس تبدیل به یک امر عادی شده است. ما بیش از هر زمان دیگری در مقابل طرف دیگر این انگیزه آسیب پذیر هستیم، و آن این است که برخی افراد می توانند آنقدر مشروعیت را به احساسات چت بات ها نسبت دهند - که طوری برنامه ریزی شده اند که هرگز جرقه ای درگیری ایجاد نکنند - که در نهایت آنها را نسبت به انسان های دیگر ترجیح می دهند.
پاترانوتاپورن گفت: "شما می توانید آن را مانند فانتزی و تخیلی تصور کنید. ما به سینما می رویم با اینکه می دانیم داستان کاملا تخیلی است، اما می خواهیم بعد خاصی از تجربه انسانی را تجربه کنیم که شاید واقعیت ما نتواند به ما بدهد." "چگونه از این توانایی برای تجربه سایر ابعاد تجربه انسانی بدون از دست دادن آن به خیال پردازی سود می بریم، جایی که دیگر نمی توانید به واقعیت بازگردید؟"
پاترانوتاپورن خود را «خوشبین منتقد» توصیف میکند و پتانسیل هوش مصنوعی را برای کمک به شکوفایی انسان مطالعه میکند. اما او به خوبی می داند که این فناوری تا چه حد می تواند خطرناک باشد. او حتی به عنوان کارشناس در یک دعوای مرگ غیرقانونی به دلیل خودکشی سول ستزر، سوم، 14 ساله خدمت کرد، که مادرش از پلتفرم چت بات Character.AI شکایت کرد و ادعا کرد که یک چت بات که از شخصیت «بازی تاج و تخت» الگوبرداری شده بود، پسرش را تشویق کرده به زندگی خود پایان دهد.
پاترانوتاپورن گفت: "این می تواند موقعیتی ایجاد کند که مردم در ایجاد آینده خود احساس عاملیت نداشته باشند - مانند زمانی که می گویید هوش مصنوعی جایگزین همه خواهد شد، مردم می پرسند، ما چه کار خواهیم کرد؟ و این شرکت ها واقعا از نظر اخلاقی یا مسئولانه پاسخ نمی دهند." "چگونه تخیل داشته باشیم در حالی که هنوز مسئول تاثیر آن تخیل هستیم؟"
در حالی که کتاب ترکل خطر روی آوردن به هوش مصنوعی برای حمایت عاطفی را به جای افراد دیگر بررسی می کند، او فکر نمی کند که تعاملات هوش مصنوعی و انسان به طور کلی مضر است.
او پروژه ای را به یاد می آورد که در آن یک دانش آموز یک ربات هوش مصنوعی ایجاد کرد تا به افراد کمک کند برای مصاحبه های شغلی تمرین کنند.
"استعاره بزرگ من این است که در مسیر خود بمانید، چت بات!" ترکل در این مراسم گفت. مربیگری برای مصاحبه شغلی؟ این یک خط است. من می توانم این کار را انجام دهم... یک چت بات که به یک کودک سه ساله می گوید: "من پدر و مادرت هستم، تو می توانی با من صحبت کنی، نه با والدینت"، در یک مسیر نیست."
اما وقتی این فناوری حتی اندکی از مسیر خود منحرف میشود، در برابر روشی که میتواند به آرامی شک و تردید ما را از بین ببرد آسیبپذیر میشویم و باعث میشود به آن اعتماد کنیم. می تواند با چیزی به سادگی یک دست دادن شروع شود.
وقتی از طریق پیوندهای موجود در مقالات ما خرید می کنید، ممکن است کمیسیون کمی کسب کنیم. این بر استقلال تحریریه ما تأثیر نمی گذارد.
میتوانید با ارسال ایمیل به [email protected] یا از طریق پیام رمزگذاریشده به آدرس @amanda.100 در سیگنال، با آماندا تماس بگیرید یا آن را تأیید کنید.
ایالات متحده مایکروسافت، ادوبی و شرکت های بزرگ فناوری اطلاعات را از برنامه گرین کارت برای کارگران خارجی ماهر عایشه مالک محروم کرد.
قاضی فدرال، آنتونی ها را "نظارت جمعی بی رویه" می نامد
آمازون در پاسخ به عکس العمل مرکز داده، می گوید دیگر از NDA آنتونی ها استفاده نمی کند
کارمند ایمنی OpenAI با این ادعا که آنتونی ها «فرهنگ شرکت شکسته است» استعفا داد
متن اصلی (انگلیسی)
We can’t help treating AI like it’s human. But should we?
"When we are drawn into even the most primitive exchanges with a relational artifact, we believe it cares for us," Dr. Sherry Turkle writes. "And we are wired to care for it in return."