ما هر دو یک سوگند خوردیم. متحدان افغان هنوز منتظرند | نظر

ما هر دو قسم خوردیم که از قانون اساسی حمایت کرده و از آن دفاع کنیم، با فاصله ای نزدیک به یک دهه. یکی از ما، متیو مارسلوس، در این کشور به دنیا آمد و هرگز مجبور به کسب جایگاه خود در آن کشور نشد. دیگری، محمد کراغول، پس از هشت سال خدمت در کنار نیروهای ویژه ایالات متحده در عراق، سه سال در زندان عراق پس از خروج آمریکایی ها و دو سال و نیم انتظار برای ویزا به اینجا رسید. از ژانویه، دولت صدور این نوع ویزا را برای افغان هایی که همان کار را انجام می دادند متوقف کرده است. باید دوباره شروع شود.

قراقول 17 ساله بود و هنوز در دبیرستان در بغداد تحصیل می کرد که در سال 2005 به نیروهای عملیات ویژه عراق پیوست. او رهبری یک تیم شناسایی را برعهده داشت و برای گروه های 5 و 10 نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده در حملات شبانه ترجمه می کرد. یکبار به یک تیم آمریکایی هشدار داد که کف چکمه هایشان را به سمت یک افسر مسن عراقی نشانه نگیرند، زیرا در عراق این بی احترامی است.

آمریکایی ها در سال 2011 آنجا را ترک کردند. سال بعد، یک قاضی عراقی نام قراقول را به شبه نظامیان مورد حمایت ایران داد. در مارس 2013، افسران همسو با شبه نظامیان او را ربودند. زمانی که پدر، همسرش و یک سرباز نیروی ویژه آمریکایی شروع به حمایت از او کردند، افسران این آدم ربایی را به یک پرونده جاسوسی تبدیل کردند که قراقول می گوید آنها آن را ساختند. او تا می 2016 نگه داشته شد. در 15 ماه اول، او در قفس زیرزمینی نگهداری می شد و هیچ چهره یا نور روز را نمی دید. او می گوید در سه ماه اول هر شب شکنجه می شد.

پس از 15 ماه، او به یک زندان نظامی منتقل شد و در آنجا دادگاه نظامی به پرونده او رسیدگی کرد.

در سال 2017، یک سال پس از خروج کاراغول از زندان، مارسلوس در سیراکوز، نیویورک سوگند نام نویسی کرد. او 28 ساله بود و از زندگی خود ناراضی بود و می خواست به زور تغییر کند. او از کودکی می‌خواست نویسنده چاپ شود و تا مارس 2018 ارتش آثار او را منتشر می‌کرد. یک سال بعد، مارسلوس داستان یکی از همکارانش را در مورد یک زبان شناس عراقی خواند که یک گروهبان ستاد ارتش ایالات متحده شده بود. هرگز نگفت که او چگونه به اینجا رسیده است. مارسلوس در شش سالی که داستان ارتش را روایت می‌کرد، هرگز خبری از ویزاهای ویژه برای عراقی‌ها و افغان‌هایی که برای دولت ما کار می‌کردند، نشنید.

مارسلوس در 11 ژانویه 2023 ارتش را ترک کرد. در وداع او، یادبودها و جوایزی دریافت کرد. در همین حال، کاراغول هنوز در عراق بود و منتظر ویزا بود که در آوریل 2021 درخواست کرده بود. درست پس از آزادی او در سال 2016، قاضی که قبلا نام خود را به شبه نظامیان تحت حمایت ایران داده بود، نام و آدرس او را به یک گروه القاعده داد.

در اکتبر 2023، کاراغول سرانجام به همراه خانواده‌اش و فقط عکس‌های قدیمی‌اش در دنور فرود آمد. او قبل از اینکه پاسپورتش مهر شود، پرچم بزرگ آمریکا را در ترمینال دید. همسر ناظر آمریکایی او در زمان تحویل بار با او ملاقات کرد و این زوج به مدت دو هفته میزبان او بودند.

کاراغول از سال‌هایی که در کنار نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده بود، می‌خواست به ارتش ایالات متحده ملحق شود، و سرپرست او این را در درخواست ویزا نوشت. او با همسرش در کنارش در مراسم سوگند نام نویسی کرد و در ژوئن امسال به عنوان مهندس رزمی در گارد ملی ارتش یوتا فارغ التحصیل شد. گروهبان های مته او از دادن شغل رهبری کارآموزی به او خودداری کردند. آنها به او گفتند که قبلا این کار را کرده بود و سربازان جوان به این فرصت نیاز داشتند. پس از خاموش شدن چراغ، آن سربازان جوان به تخت خواب او آمدند تا بپرسند جنگ چگونه است.

کاراغول با ویزای مهاجرتی ویژه (SIV) از طریق برنامه مترجم و مترجم عراقی به اینجا آمد. ایالات متحده یک برنامه جداگانه SIV را برای افغان هایی که برای یا از طرف دولت ایالات متحده کار می کردند، اجرا می کند. بسیاری از افغان‌ها و عراقی‌هایی که همین کار را برای نیروهای آمریکایی انجام دادند، هنوز منتظر نیروهای آمریکایی هستند. از اول ژانویه، اعلامیه 10998 ریاست جمهوری، صدور ویزا برای اتباع افغان را به حالت تعلیق درآورده و معافیت هایی را که در اعلامیه قبلی SIV های افغان را شامل می شد، حذف کرده است. وزارت امور خارجه 18319 مورد از این ویزاها را در سال مالی 2025 با احتساب اعضای خانواده صادر کرد.

از ژانویه تا مارس، سه مورد را منتشر کرد. تا 31 ژانویه، بیش از 23000 افغانی که وزارت امور خارجه خدمت آنها را تایید کرده بود، بدون احتساب خانواده هایشان، همچنان در انتظار بودند. در پایان ماه مارس، 5978 ویزا باقی مانده است.

این اعلامیه به اطلاعات ناقص غربالگری و بررسی از کشورهای تحت پوشش خود اشاره می کند. ما هر دو به بررسی دقیق اعتقاد داریم. اتهامات عراقی علیه کراغول هنوز هم هر بار که برای شغلی درخواست می کند، مطرح می شود. وزارت امور خارجه ویزای او را صادر کرد و ارتش بعدا سربازی او را پذیرفت. فرآیندی که برای محافظت از آمریکایی‌ها انجام می‌شود، باید افراد را بر اساس شواهد ارزیابی کند، نه اینکه یک قانون کلی بر اساس ملیت اعمال کند.

دولت می تواند معافیت را برای متقاضیان افغان SIV بازگرداند و در عین حال غربالگری امنیتی فردی را حفظ کند. کنگره، که تعداد ویزاها را تعیین می کند، باید ویزاهای اضافی کافی را برای متقاضیانی که خدمات واجد شرایط آنها قبلا تأیید شده است، مجاز کند.

این روز کهنه سربازان اولین روز کاراغول از زمانی است که او آموزش ارتش ایالات متحده را به پایان رساند. سربازان جوانی که به تخت خواب او آمدند همان سوگند یاد کردند. برخی از آنها روزی مستقر خواهند شد و به شخصی مانند او نیاز خواهند داشت تا به آنها بگوید که چکمه های خود را به کجا نشان ندهند. او نیمی از وعده خود را در 17 سالگی شروع کرد. آمریکا نیمی از وعده خود را در فرودگاهی در دنور، زیر پرچم امضا کرد. ما از آن می‌خواهیم که امضای قرارداد را برای مردانی که هنوز منتظر هستند، به پایان برساند.

محمد کراغول هشت سال در نیروهای عملیات ویژه عراق در کنار گروه های 5 و 10 نیروی ویژه ارتش ایالات متحده خدمت کرد و یک مهندس رزمی در گارد ملی ارتش یوتا است. او در مقام شخصی می نویسد; نظرات او نماینده ارتش ایالات متحده یا گارد ملی یوتا نیست. متیو مارسلوس از سال 2017 تا 2023 در امور عمومی ارتش خدمت کرد و مدیر ارتباطات در No One Left Behind، یک سازمان غیرانتفاعی است که به متحدان زمان جنگ افغانستان و عراق خدمت می کند، جایی که کاراغول یک سفیر داوطلب است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به نویسندگان است.