«ما همه چیز را اشتباه انجام دادیم!» تراژدی گروه بی‌هیاهو پشت آهنگ Blondie's Hanging on the Telephone

آن‌ها به‌طور وحشیانه کنسرت می‌کردند، به گروه‌های دیگر کمک می‌کردند تا به شهرت برسند و درخشش ترانه‌سرایی‌شان به بلوندی یک آهنگ امضا داد. آیا یک آرزوی مرگ در حال حاضر می تواند ببیند که اعصاب بالاخره آن را بزرگ می کنند؟

اعصاب باید همه چیز را می داشت. سه نفر جک لی (گیتار، آواز)، پیتر کیس (بیس، آواز) و پل کالینز (درامز، آواز) که در سال 1974 شکل گرفتند و با ملودی های کرم گوش، ظاهر زیبا و اخلاق کاری پرزحمت استعداد داشتند، می نوشتند، تمرین می کردند و آهنگ می زدند که گویی زندگی آنها به آن وابسته است. نه کاملا پانک و نادیده گرفته از توصیف "پاپ پاور"، آنها قصد داشتند درخشش حماسی را در آهنگ‌های دو دقیقه‌ای جوشان جمع کنند.

هنگامی که صنعت موسیقی آنها را نادیده گرفت، Nerves تصمیم گرفتند که شانس خود را بسازند، EP خود را فشار دهند و یک تور طاقت فرسا در سراسر کشور را رزرو کنند که شاهد آن بود که آنها مراحل را با Devo و Ramones به اشتراک بگذارند. پس از جدایی آنها در سال 1978، یک کد تلخ و شیرین برای حرفه کوتاه آنها به سرعت دنبال شد: خطوط موازی، سومین آلبوم پرطرفدار بلوندی که با نسخه کاور آهنگ آویزان در تلفن آنها افتتاح شد. قبلا یک کارت تلفن اعصاب بود، به نظر می رسید که Blondie آنها را از تاریخ پاک می کند. به خواندن ادامه دهید...