ما هنوز در بحران هزینه زندگی نیستیم
به نظر می رسد که ایالات متحده در لبه یک بحران قرار دارد. اما بدون شک تحت فشار مالی است.
در 3 نوامبر، رای دهندگان ایالات متحده کنگره جدیدی را انتخاب می کنند. در یک نظرسنجی AP-NORC که در اواسط اکتبر انجام شد، 84 درصد از رای دهندگان هزینه زندگی را از مهمترین مسائل خود نام بردند. نگرانی در مورد قبوض معمولی بود. در نظرسنجی KFF در سپتامبر، 52 درصد از رای دهندگان نگران تامین هزینه غذا و 51 درصد در مورد خدمات آب و برق بودند. این نگرانی باعث شد تا صحبت از یک بحران در مطبوعات مطرح شود، به طوری که بلومبرگ پوشش خود را تحت عنوان "بحران هزینه های زندگی ایالات متحده" و نوشتن CNBC از "بحران مقرون به صرفه" منتشر کرد.
با این حال، همانطور که آزمایشی بر اساس تعریف صندوق بینالمللی پول نشان میدهد، افزایش قیمتها در سال جاری کمتر از بحران هزینه زندگی در اکثر کشورها، از جمله ایالات متحده است. این آزمایش به دنبال افزایش قیمتهای ضروری است، که زمانی اتفاق میافتد که افزایش هزینههای غذا، مسکن و حملونقل در یک چهارم، بیش از دو برابر نوسان عادی خود، از افزایش معمول کشور غلبه کند. با این آزمایش، امسال در 10 کشور از 99 کشور منتخب، اقلام ضروری افزایش یافت. در سال 2022، همین آزمایش 62 نفر از آنها را گرفت که ایالات متحده، بریتانیا و آلمان در میان آنها بودند.
با حسن نیت از آزمایشگاه داده جهانی
ایالات متحده فقط کمتر از یک اوج سقوط کرد. اقلام ضروری ایالات متحده در سه ماهه دوم 2.7 درصد افزایش یافت که چهارمین بالاترین میزان از سال 2005 است.
بنابراین به نظر می رسد که ایالات متحده در لبه بحران هزینه زندگی قرار دارد. با این حال، تا کنون، کشور به جای بحران، تحت فشار مالی است، زیرا مردم همچنان اقلام اضافی بیشتری مانند لباس، مبلمان، اوقات فراغت و وعدههای غذایی را میخرند. میانگین افراد در ایالات متحده در سال جاری، پس از تورم، حدود 1.4 درصد بیشتر از این موارد اضافی را خریداری می کنند. وعدههای غذایی خارج از خانه درخشانترین نشانه است، زیرا هزینههای هر نفر در رستورانهای ایالات متحده بیش از هر سالی است که حداقل از سال 2018 به بعد.
چرا هنوز احساس بحران می کند؟
حتی بدون اینکه مردم کمتر خرید کنند، باز هم احساس بحران میکند، زیرا قیمتهای بالاتر میزان خرید بیشتری را کاهش میدهد. مردم ایالات متحده حدود 48 درصد بیشتر از سال 2019 برای هر نفر خرج می کنند، با این حال پس از کاهش قیمت ها، افراد متوسط حدود 16 درصد بیشتر خرید می کنند. امسال حدود 63 درصد از هر دلار اضافی به قیمت های بالاتر می رود.
بسیاری از کشورهای دیگر در این ترکیب تیرگی و مخارج مشترک هستند. اعتماد مصرف کننده، معیار ماهانه OECD از احساس مردم نسبت به امور مالی خود، در اکثر 41 کشوری که تحت پوشش آن قرار می گیرد، کمتر از میانگین بلندمدت خود است، با این حال در همه آنها به جز دو کشور (آفریقای جنوبی و بلژیک) مردم همچنان بیشتر خرید می کنند. مصرف کنندگان چینی حتی نسبت به مصرف کنندگان آمریکایی احساس ناراحتی بیشتری می کنند، اما حدود 5 درصد بیشتر خرید می کنند، و آلمانی ها نیز که غمگین هستند، کمی بیشتر خرید می کنند. بنابراین، در اکثر این کشورها، مردم نسبت به پول خود احساس ناراحتی می کنند، اما هنوز شروع به خرید کمتر نکرده اند.
با حسن نیت از آزمایشگاه داده جهانی
آیا مردم در جایی که قیمت های ایالات متحده افزایش یافته کمتر خرید می کنند؟
هنوز نه، اگرچه داده های اداره آمار کار نشان می دهد که قیمت ها در پنج منطقه متروی ایالات متحده افزایش یافته است. در دیترویت، بوستون، نیویورک، سانفرانسیسکو و فیلادلفیا، قیمتهای ضروری به اندازهای سریع افزایش یافت که بهعنوان یک جهش محسوب میشد، اما این رقم ملی چنین نکرد. بنابراین، این پنج شهر با بخش اول تعریف صندوق بین المللی پول از بحران هزینه زندگی مطابقت دارند.
دیترویت بیشترین افزایش را داشت، اما هزینه هر نفر برای وسایل اضافی در آنجا هنوز 1.03 درصد افزایش مییابد در مقابل 1.45 درصد در منطقه آرام متروی معمولی. مردم در هر پنج شهر هنوز وسائل اضافی بیشتری می خرند، بنابراین از بحرانی که صندوق بین المللی پول توصیف می کند، که در آن اقلام ضروری گران تر، خانوارها را برای هر چیز دیگر هزینه کمتری می کنند، کوتاهی می کنند.
با حسن نیت از آزمایشگاه داده جهانی
بحران واقعی از کجا شروع شده است؟
نه در ده کشوری که اقلام ضروری در آنها افزایش یافته است. هزینههای اضافی در آنجا تقریبا به همان سرعتی رشد میکند که در کشورهایی که قیمتها آرام بودند. سنبله بیشتر در حمل و نقل رخ داد که هزینه سوخت را متحمل می شود. بدون حمل و نقل، هشت نفر از ده مورد، فرانسه و تایلند در میان آنها افزایش نمی یافتند.
نشانههای یک بحران واقعی در 18 کشور دیگر، بیشتر در آفریقا و خاورمیانه، از آفریقای جنوبی گرفته تا کویت و قطر، که در آن افراد بیشتری در فقیرترین گروه هزینهها قرار میگیرند، ظاهر شده است. در این 18 نفر، 13 میلیون نفر بیشتر در سال جاری به آن گروه پیوسته اند. به طور متوسط، افراد در این 18 سال نسبت به یک سال قبل غذای کمتر و مواد اضافی کمتری خریداری می کنند.
با حسن نیت از آزمایشگاه داده جهانی
ایران و عراق، دو کشور از 18 کشوری که بیشترین افراد را به آن گروه اضافه کردهاند، از جنگ امسال در خاورمیانه ضربه خوردند. هزینه عراق به ازای هر نفر برای اضافات در سال جاری حدود یک دهم کاهش می یابد، اما پیش بینی می شود که بیشتر این ضرر را در سال 2027 جبران کند. این 18 نفر با هم 5.8 درصد از مردم جهان را در اختیار دارند اما تنها 1.3 درصد از اضافات آن را می خرند، بنابراین کاهش آنها از هزینه های اضافی جهانی کم می کند.
در نهایت، هزینههای زندگی که در میانترمها غالب است، به جای بحران، فشار مالی را به همراه داشته است، زیرا مردم بیشتر میپردازند اما همچنان بیشتر میخرند. آزمایشگاه داده جهانی در سال 2027 نیز همین انتظار را دارد، با افزایش هزینه های اضافی در ایالات متحده و بهبود ده و بیشتر 18 مورد. بنابراین کلمه بحران آنچه را که اکثر خانوارها در سال جاری با آن مواجه هستند، بیش از حد بیان می کند. سه خطر بزرگ باقی مانده است. جنگ از فوریه نفت را 68 درصد افزایش داده است، نرخ وام مسکن به 7.3 درصد افزایش یافته است و کاهش سهم هوش مصنوعی به دهمین ثروتمندترین افراد که 88 درصد از سهام ایالات متحده را در اختیار دارند، خواهد زد. هر کسی که در نوامبر برنده شود
3، بنابراین حمایت از خانوارها اگر دنبال شود که مردم هنوز چقدر خرید می کنند، نه فقط قیمت هایی که می پردازند، بهترین نتیجه را خواهد داشت.
نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
We’re not in a cost-of-living crisis — yet
The U.S. appears to stand at the edge of a crisis. But it is under financial pressure, no doubt.