مبارزه دموکرات ها بر سر اسرائیل تازه شروع شده است

پرزیدنت اوباما در روزهای پایانی مبارزات انتخاباتی میان‌دوره‌ای، با چرخش در دیترویت، از نوعی کثرت‌گرایی مبهم استفاده کرد که دموکرات‌ها در دوران ریاست‌جمهوری او به آن افتخار می‌کردند. وی با اشاره به اینکه میشیگان این فرصت را داشت که یک شاهکار غیرمحتمل انجام دهد: با انتخاب عبدالالسید برای پیوستن به الیسا اسلاتکین در سنا، ایالت می‌تواند هیئت خود را به نمادی از دشمنی‌های مدفون و هماهنگی متعالی تبدیل کند. اوباما گفت: "شما یک مرد مسلمان دارید، یک زن یهودی دارید که برای شما در سنای ایالات متحده می جنگد." "این چیزی است، میشیگان، شما می توانید به آن افتخار کنید."

دقیقا یک هفته طول کشید تا این خوش بینی در قفسه های خشن تر سیاست مدرن دموکرات به گل نشست. یکشنبه بعد، هیلی استیونز، نماینده مجلس نمایندگان، حمایت خود از السید را پس گرفت و آن را به رقیب خود، مایک راجرز جمهوری خواه داد، و تا حدی به موضع السید در مورد موضوعی اشاره کرد که امسال بیش از هر زمان دیگری دموکرات ها را دچار اختلاف کرده است: اسرائیل. برگشت ناگهانی مانع از پیروزی قاطع السید نشد.

اما این نتیجه نگرانی‌هایی را که این هفته بارها و بارها از دموکرات‌های میشیگان درباره احتمال تنش‌ها بر سر خاورمیانه برای گسستن ائتلاف گسترده‌ای که این حزب برای پیروزی در سال 2026 تشکیل داده بود، شنیدم پنهان کرد.

زمانی که در شب انتخابات با گروهی از فعالان دموکرات در محل سس قرمز در آن آربور نشستم، اولین بطری شراب از قبل خالی بود. تقریبا همه حاضران به السید رای داده بودند که ساعاتی بعد به عنوان اولین مسلمان منتخب به سنای ایالات متحده تاریخ را ثبت کرد. اما هیچ کس خوشحال نبود. در هر صورت، دموکرات‌های یهودی که بروشتا و ماکارونی را به اشتراک می‌گذاشتند، کمی شوکه به نظر می‌رسیدند، و به طرز وحشتناکی از یک کمپین تلخ سنا بیرون آمدند و آنچه را که به عنوان یکی از سخت‌ترین رای‌هایی که تا به حال داده بودند، حساب کردند. روبینی نایدو برای The Atlantic

آنی وولاک، سیندی بانک و بت بشرت در شب انتخابات در آن آربور، میشیگان گرد هم آمدند. همه حاضران در این میز یک چیز را می خواستند: ببینند دموکرات ها کنترل سنا را دوباره به دست گرفته و رئیس جمهور ترامپ را انکار کنند. با این حال، هیچ یک از آنها برای انتخاب سناتوری هیجان‌زده نبودند که می‌خواهد اسرائیل را منحوس کند، درباره صهیونیسم به گونه‌ای صحبت می‌کند که به گفته آنها یهودیان میشیگان را ناامن می‌کند، و با حسن پیکر، پخش‌کننده چپ افراطی که می‌گوید «آمریکا سزاوار 11 سپتامبر بود» به مبارزات انتخاباتی پرداخت. به عبارت دیگر: آنها نمی‌خواستند سناتوری مانند کاندیدایی که همه به جز دو نفر از مردم است انتخاب کنند

دور میز به تازگی رای داده بود. دکی الکساندر، که شام ​​11 نفر را سازماندهی کرد، به من گفت: «بیان عمق درد دلی که اینجا روی زمین در حال رخ دادن است، سخت است. اسکندر، استاد تئاتر، معاون حزب دموکرات ایالتی و رهبر گروه یهودی آن، با اطمینان اما نه هیجانی به السید رای داد. او راست افراطی را بیشتر مشکلی برای کشور و یهودیان آمریکایی می داند و شوهرش بروس کوتینسکی معتقد است که چپ افراطی تهدید بزرگتری است. او با اکراه به راجرز، جمهوری خواه رأی داد.

[ بخوانید: سوال حسن پیکر ]

حتی زمانی که این گروه مشتاقانه در مورد دستاوردهای پیش بینی شده دموکرات در سراسر کشور بحث می کرد، گفتگوی آنها در مورد پیروزی قریب الوقوع السید دارای کیفیتی ناپسند بود. اوایل آن شب، ریما محمد، عضو هیئت مدیره مدرسه آن آربور، وقتی در مورد رقابت مجلس سنا در خارج از محل رای گیری روبروی استادیوم میشیگان فکر می کرد، هیچ دلهره ای نداشت. داروساز 46 ساله به آرامی صحبت می کرد، صدایش پس از یک آخر هفته طولانی تلاش برای رای گیری.

محمد، یک آمریکایی فلسطینی که پدربزرگ و مادربزرگش در سال 1948 به زور از خانه های خود در اسرائیل کنونی آواره شدند، برای اخذ اقامت در دانشگاه میشیگان، جایی که او اکنون در آنجا تدریس می کند، به آن آربور آمد. محمد در سینسیناتی فقیر بزرگ شد، بخشی از تنها خانواده رنگین پوست در محله ای بسیار محافظه کار. او به من گفت که پیروزی السید "تغییر دهنده زندگی" خواهد بود، به خصوص برای دیدن چهار فرزندش. محمد توضیح داد: «حتی بحث مسلمان بودن هم نیست.

او گفت که پیروزی نشان می‌دهد که «انتخابات را شرکت‌ها و گروه‌هایی مانند آیپک خریداری نمی‌کنند» و «همچنین آن نفرت پیروز نخواهد شد».

درگیری اسرائیل و فلسطین شاید بزرگترین و زشت ترین نقطه اختلاف در حزب دموکرات در سه سال پس از حملات 7 اکتبر حماس به اسرائیل و در نتیجه جنگ در غزه بوده است. پرزیدنت بایدن، یک صهیونیست خودخوانده که اسرائیل را شریک امنیتی ضروری ایالات متحده و کشوری با ارزش های مشابه می دانست، قول حمایت آمریکا از جنگ علیه حماس را داد که واکنش فعالان مترقی را به دنبال داشت.

یک جنبش اعتراضی منجر به رای بیش از 100000 دموکرات در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری سال 2024 میشیگان شد تا نارضایتی خود را ثبت کنند. پرزیدنت ترامپ در دیربورن، قلب جامعه عرب آمریکایی میشیگان، که از لحاظ تاریخی به دموکرات‌ها رأی می‌دهد، رأی بیشتری نسبت به کامالا هریس دریافت کرد. روبینی نایدو برای The Atlantic

مدرسه ابتدایی مک دونالد در دیربورن، میشیگان. روبینی نایدو برای The Atlantic

ریما محمد برای هیئت مدرسه آن آربر نامزد می شود.

امسال، انتخابات مقدماتی سنای دموکرات در میشیگان به میدان اصلی نبرد داخلی این حزب بر سر رابطه ایالات متحده با اسرائیل تبدیل شد. استیونز از اسرائیل به عنوان متحدی «ناکامل» دفاع کرد، متحدی که «معتمدترین دوست» آمریکا در خاورمیانه است. السید تصریح کرده است که اسرائیل را شریک آمریکا نمی داند. او کشور را «تشنه خون» خواند و گفت که مانند ایران، تهدیدی برای ایالات متحده است – لفاظی هایی که برخی یهودیان میشیگان نگران آن هستند که ممکن است درها را به روی عناصر ضد یهود در چپ باز کند.

پس از اینکه السید در انتخابات مقدماتی پیروز شد و استیونز از او حمایت کرد، این موضوع کم رنگ شد و حزب متحد به نظر می رسید، به ویژه در میان حملات آشکارا اسلام هراسانه جمهوری خواهان به السید. محور آخرین ثانیه استیونز به راجرز موضوعی را دوباره مطرح کرد که دموکرات‌ها نمی‌توانند برای مدت طولانی‌تری از آن چشم‌پوشی کنند.

دموکرات‌هایی که می‌خواهند کنترل کنگره را در دست بگیرند، اکنون باید دریابند که چگونه اختلافات بر سر اسرائیل و غزه را که هیچ نشانه‌ای از اصلاح را نشان نمی‌دهند، مدیریت کنند. دیوید کرامر، یکی از مدیران بیمه که به عنوان رئیس کمپین اولیه استیونز خدمت می کرد، به من گفت که با ورود تعدادی از منتقدان اسرائیلی به واشنگتن، "نبرد واقعی برای روح حزب" وجود خواهد داشت. السید در حال حاضر در مورد این موضوع صحبت می کند.

او اواخر روز سه‌شنبه در سخنرانی پیروزی خود درباره محافظت از کودکان فلسطینی در برابر «قتل شدن توسط دلارهای مالیاتی ما» صحبت کرد و گفت که مردم میشیگان «نمی‌خواهند پول ما برای آپارتاید، نسل‌کشی یا جنگ ارسال شود». او چند لحظه وقت گذاشت و به آیپک طعنه زد: «از اینکه این فرصت را به من دادید که دو بار شما را شکست دهم متشکرم.»

رای دهندگان یهودی و مسلمان به طور یکسان این هفته به من گفتند که انتخاب السید را لحظه ای محوری در تحول دموکرات ها در مورد موضوع حاشیه ای درگیری اسرائیل و فلسطین می دانند. دموکرات ها بدون شک در جریان جنگ غزه به سمت چپ حرکت کرده اند. همه سناتورهای دموکرات به جز هفت سناتور اوایل سال جاری به جلوگیری از انتقال تسلیحات خاص به اسرائیل رأی دادند، آماری که زمانی غیرقابل تصور بود.

(جمهوری خواهان، اگرچه هنوز مطمئن تر از دموکرات ها طرفدار اسراییل هستند، اما از آن جا دور شده اند.) سوال این است که آیا السید موفق خواهد شد که دموکرات ها را حتی بیشتر به سمت چپ سوق دهد، یا اینکه آیا این حزب با تعداد زیادی از قانونگذاران جدید و اکثریت شگفت آور بزرگ سنا، می تواند فضایی برای طیف وسیعی از عقاید پیدا کند.

[بخوانید: ضد دمکرات]

بسیاری از مقامات و فعالان مسلمان، انتخاب السید را به عنوان لحظه ای برای فعالیت های طرفدار فلسطین می دانند. صبح روز سه‌شنبه، بیرون از یک مدرسه ابتدایی صد ساله آجر قرمز در دیربورن که به عنوان محل رای‌گیری برای بسیاری در جامعه بزرگ عرب آمریکایی شهر عمل می‌کرد، علاباس فرهت هنگام خوشامدگویی به رای‌دهندگان، صبح بخیر خود را با عبارات عربی پاشید. نماینده ایالتی 26 ساله از دیربورن گفت که او کمتر به این اهمیت می دهد که السید اولین سناتور مسلمان باشد تا اینکه او "اول آمریکا"، "اول میشیگان" ایالات متحده باشد.

سناتور.» السید معتقد است که حمایت مالی واشنگتن از جنگ اسرائیل در غزه - که ده ها هزار کشته پس از حمله شبه نظامیان حماس به اسرائیل در سال 2023 و کشتن حدود 1200 نفر بر جای گذاشت - به این معنی است که پول مالیات کمتری برای مراقبت های بهداشتی و آموزش در آمریکا در دسترس است. این پیام برای فرهت که خانواده اش اهل جنوب لبنان هستند طنین انداز می شود. فرهات به من گفت: «او در زمانی که چیزی اشتباه باشد، به گونه‌ای صحبت می‌کند که وضعیت موجود نمی‌داند چگونه با آن برخورد کند. روبینی نایدو برای The Atlantic

علاباس فرهت نماینده دولت السید می داند که نگرش دموکرات ها نسبت به اسرائیل تغییر کرده است. در نظرسنجی ژوئن AP/NORC، 58 درصد گفتند که ایالات متحده بیش از حد از اسرائیل حمایت می کند، در حالی که این رقم در اوایل سال 2024، 45 درصد بود. 62 درصد از دموکرات ها گفتند که ایالات متحده به اندازه کافی از فلسطینی ها حمایت نمی کند. یهودیان میشیگان نیز این روندها را درک می کنند. آنها فقط در مورد اینکه آیا آنها را تشویق کنند - همانطور که یک گروه عمدتا جوان و مترقی انجام داده است - یا سعی در معکوس کردن آنها دارند، اختلاف نظر دارند.

هانان لیس، تاجری که زمان خود را بین منطقه متروی دیترویت و اسرائیل تقسیم می کند، سال ها از سیاستمداران دموکرات حمایت کرده است. در این سال، او برای جوسلین بنسون دموکرات، فرماندار منتخب جدید، پول جمع آوری کرد و همچنین برای راجرز جمع آوری کمک مالی برگزار کرد. لیس معتقد است که اسرائیل با "یک تهدید وجودی" روبرو است و او نگران است که دموکرات ها اهمیتی نمی دهند. او این هفته در تماسی تلفنی از اسرائیل به من گفت: «من به نحوه برخورد حزب با این موضوع خوشبین نیستم.

جاش وینستون نیز احساس امیدواری نمی کند. خاخام اصلاح طلب در شب انتخابات در آن آربر به من گفت که او از لفاظی های السید نگران است - به ویژه زمانی که او اسرائیل را "تشنه خون" می خواند و به نظر می رسد که بحران هزینه زندگی آمریکا را به حمایت ایالات متحده از این کشور وابسته می کند - می تواند باعث شود مردم ناامیدی خود را از یهودیان، که بسیاری از آنها با اسرائیل ارتباط عمیقی دارند، از بین ببرند. وینستون، که از بیان اینکه به چه کسی رای داده است خودداری کرد، گفت: "برای من، این فقط در مورد ایمنی یهودیان در میشیگان بود."

چندین یهودی دموکرات به من گفتند که از آگهی ضد راجرز در روزهای پایانی انتخابات که زوج آمریکایی را در یک فروشگاه مواد غذایی نشان می‌داد که نمی‌توانند تخم مرغ بخرند، نگران شدند، زیرا این پول باید برای «کشتن فلسطینی‌ها» مصرف شود. السید گفته است که با این تبلیغ که توسط یک گروه خارجی ساخته شده است، «موافق نیست». روبینی نایدو برای The Atlantic

روز انتخابات در آن آربر. السید تلاش های دیگری برای اطمینان بخشیدن به منتقدان یهودی خود انجام داده است. شاید پایین ترین نقطه برای رابطه او با یهودیان دموکرات بدبین در ماه مارس رخ داد، زمانی که او حمله تروریستی در کنیسه ای در نزدیکی دیترویت را محکوم کرد، اما همچنین گفت که "آسیب رساندن به مردم به مردم صدمه می زند"، و اشاره کرد که خانواده عامل این حمله در حملات هوایی اسرائیل کشته شده اند. برای بسیاری از رای دهندگان یهودی اینجا، این نظر به عنوان توجیه یا حداقل همدردی بی مورد خوانده می شود. چند ماه بعد، پس از انتخابات مقدماتی، او به یهودیان دموکرات گفت که از استفاده از این کلمات پشیمان است.

او همچنین در پایان مبارزات انتخاباتی یک مدیر تبلیغاتی یهودی را استخدام کرد و شخصا با بسیاری از دموکرات‌های برجسته یهودی از جمله برخی - مانند وینستون و دکی الکساندر - که نسبت به او بدبین بودند ملاقات کرد. جلسات لزوما کمکی نکردند. اسکندر گفت که السید به او گفت که می تواند بدون رای یهودیان پیروز شود و آرای سایر جوامع اقلیت را تشکیل خواهد داد. (سخنگوی السید به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد.)

[بخوانید: آنچه السید بعد انجام می دهد مهم است]

نظرسنجی ملی به طور مداوم نشان می دهد که بیش از دو سوم یهودیان به دموکرات ها رأی می دهند. برای بسیاری، ایمان آنها بر حمایت آنها از ارزش های لیبرال تأکید می کند. و تا همین اواخر، حمایت از اسرائیل به طور کلی یک موضوع بدون نمایش و اجماع بود. دموکرات‌های یهودی اکنون باید با این واقعیت مبارزه کنند که چیزی که بسیاری از آنها آن را یک باور اصلی می‌دانند - حفظ روابط مستحکم با دولت یهود - دیگر برای سیاستمداران حزب آنها امری مسلم نیست.

جردن آکر، یک وکیل دموکرات، صبح روز سه‌شنبه با من تماس گرفت تا رای خود را در نزدیکی خانه‌اش در هانتینگتون وودز به صندوق بیندازد. اوایل سال جاری، او نامزدی حزب را برای دومین دوره در هیئت رئیسه دانشگاه میشیگان از دست داد. آکر - که خانه و دفتر وکالتش در سال 2024 توسط فعالان طرفدار فلسطین که از مخالفت او با واگذاری اسرائیل ناراضی بودند تخریب شد - به من نگفت که قصد دارد به چه کسی رای دهد.

او به من گفت: «در هر صورت، فردا صبح، ما با یک سناتور منتخب بیدار خواهیم شد که به نوعی با منافع ما مخالف است و ممکن است در واقع مخالف گوش دادن به جامعه ما در مورد منافع آن باشد.» روبینی نایدو برای The Atlantic

یک رای دهنده در آن آربر. روبینی نایدو برای The Atlantic

یک رای دهنده در فرندیل، میشیگان.

رای دهندگان آمریکایی فلسطینی می گویند که می توانند با این احساس ارتباط برقرار کنند که عقایدشان به ویژه توسط حزبشان ارزش قائل نیست. عامر زهر، استاد حقوق و کمدین که در دیربورن زندگی می کند، در تمام زندگی خود یک دموکرات بوده است. زهر به من گفت، اما او چندان مشتاق نبود تا اینکه مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری برنی سندرز در یک دهه پیش، «نخستین فرصتی بود که داشتیم فلسطین در یک مبارزات انتخاباتی ملی قابل مشاهده باشد». او با یک آئودی با پلاکی که روی آن PLSTN48 نوشته شده بود به مدرسه ابتدایی دیربورن رسید.

پدرش در سال 1948، سال تاسیس اسرائیل، یک ماهه بود، زمانی که بستگان زهر به اردن، جایی که زهر متولد شد، رانده شدند. پدر و مادرش او را در کودکی به آمریکا آوردند.

زهر در السید، سیاستمداری را می‌بیند که می‌تواند از توانایی سندرز در چپ‌ترین صدا بودن در مورد هر موضوعی، حتی اگر تنها باشد، تقلید کند. زهر گفت: "او باید بیشتر از هر کس دیگری در حال حاضر آنجا باشد. او باید پرچمدار باشد." او می خواهد شاهد به رسمیت شناختن بی قید و شرط خودمختاری فلسطین از سوی واشنگتن باشد. اگر السید برای توقف تامین مالی تسلیحات برای اسرائیل نیاز به تلاش دارد، زهر از او انتظار دارد.

السید در ماه ژانویه به حداقل 10 دموکرات سال اول سنا ملحق خواهد شد، از جمله چندین میانه رو از ایالت های سنتی قرمز رنگ مانند کانزاس و کارولینای جنوبی. عقل متعارف می‌گوید که همکاران جدید السید به احتمال زیاد از سناتورهای ارشد بیشتری پیروی می‌کنند تا از یک دانشجوی سال اولی از کمربند زنگ‌زده در زمان تعیین نحوه رای دادن به بسته‌های هزینه‌های خارجی.

اما در این واقعیت سیاسی جدید، جایی که پیروزی‌های دموکرات‌ها از غیرمنتظره‌ترین مکان‌ها سرازیر می‌شود، تعجب‌آور نخواهد بود که ببینیم السید به شدت برای دیدگاه‌اش از جهان تلاش می‌کند – و برای همکاران جدیدش که گوش فرا می‌دهند.