مترقیان اقلیم بدون گفتن «اقلیم» در میان دوره ای پیروز شدند

در 20 اکتبر، دو نامزد کاندیدای نمایندگی میشیگان در سنای ایالات متحده، عبدالالسید و مایک راجرز، به مدت یک ساعت در باشگاه اقتصادی دیترویت سوالاتی را مطرح کردند. السید، دموکرات که قبلا برای فرمانداری نامزد شده بود، سال ها پیش با ارتباط بهداشت عمومی با بحران آب و هوا نامی برای خود دست و پا کرد. او در آن زمان دفاع شدیدی از قرارداد سبز جدید منتشر کرد و از مزایای اقتصادی، بهداشتی و سیاره‌ای آن سخن گفت. اما ماه گذشته در باشگاه اقتصادی دیترویت، السید به هیچ وجه به طرح جدید سبز اشاره نکرد.

در عوض، تنها اشاره‌ای به چنین طرحی از جانب رقیب وی بود که از آن به عنوان حمله به السید و کل حزب دموکرات استفاده کرد. راجرز گفت: "ما باید مطمئن شویم که بزرگترین افزایش مالیات در تاریخ کشور را نداشته باشیم."

راجرز ادامه داد که رای به السید در دوره ای از "دولت بزرگ، کنترل دولت، قوانین بیشتر، مقررات بیشتر، یک قرارداد جدید سبز دیگر" صدا می کند. از زمانی که تلاش رئیس جمهور دونالد ترامپ برای تغییر نام تجاری جنبش آب و هوا برای سرمایه گذاری عمومی در مقیاس وسیع در انرژی های تجدیدپذیر به عنوان یک «کلاهبرداری جدید سبز»، این امر رایج شده است.

دو هفته بعد، السید به راحتی در مسابقه پیروز شد.

اگرچه بسیاری از دموکرات‌های تازه منتخب نامی درباره قرارداد سبز نیو دیل صحبت نکردند، اندیشکده موسسه اقلیم و جامعه السید را متعلق به طبقه جدیدی از پوپولیست‌های اقتصادی سبز توصیف می‌کند که با مرتبط کردن نیاز به اقدام اقلیمی به افزایش قبوض آب و برق و انباشت ثروت افراد و شرکت‌ها توسط تعداد انگشت شماری، برای مناصب دولتی (و برنده) نامزد می‌شوند.

پاتریک بیگر، مدیر تحقیقات موسسه آب و هوا و جامعه، یا CCI، گفت که السید "به وضوح متوجه می شود". او گفت که پلتفرم سناتور منتخب، که مقررات سختگیرانه‌تری را در مورد مراکز داده و شرکت‌های انرژی پیشنهاد می‌کند، «واقعا هیجان‌انگیز» است. اینها آیتم های برنامه اقلیمی امیدوارکننده هستند - حتی اگر دموکرات ها به صراحت آنها را چنین نخوانند.

به عنوان مثال، رای دهندگان ممکن است به دلایلی با مراکز داده در حیاط خلوت خود مخالفت کنند، اما تعدادی از آنها برای واقعیت دیجیتالی شده ما مورد نیاز است و پیشروها اکنون فرصتی دارند تا شرکت های پشت سر خود را به کار بگیرند و آنها را متعهد به کاهش فشار خود بر محیط محلی کنند. به همین ترتیب، در جایی که رای دهندگان از کاهش قبوض آب و برق حمایت کردند، منتخبان اکنون می توانند بیشتر در مورد سرمایه گذاری در سیستم های انرژی تجدیدپذیر ارزان تر مانند انرژی خورشیدی و بادی صحبت کنند.

بیگر یک تحلیل اخیر را رهبری کرد که نامزدهای انتخابات مقدماتی و میان‌دوره‌ای امسال را بر اساس سه سوال به دست آورد: آیا نامزد برای انرژی‌های تجدیدپذیر یا سایر اقدامات آب و هوایی فشار می‌آورد؟ آیا آنها از افزایش هزینه های زندگی به عنوان یک مسئله رای دهندگان نام می برند و برنامه ای برای کاهش این هزینه ها دارند؟ آیا آنها با مقصر دانستن شرکت‌های ثروتمند و افراد قدرتمند برای بحران‌های آب و هوا و مقرون‌به‌صرفه، دیدگاه پوپولیستی را بیان می‌کنند؟ CCI استدلال می کند که نامزدهایی مانند السید که هر سه کادر را علامت می زنند، قهرمانان آب و هوای حال حاضر هستند.

سایر مترقیانی که در این گزارش از آنها نام برده می شود، ویل لارنس، یکی از بنیانگذاران جنبش طلوع آفتاب، گروه آب و هوایی که برای اولین بار زنگ خطر یک قرارداد جدید سبز را در سال 2018 به صدا درآورد می باشد. می نویسد. من برای سرمایه‌گذاری می‌جنگم تا شرایط آب و هوایی را که به آن متکی هستیم، تطبیق دهم، با تغییراتی که نمی‌توانیم جلوی آن را بگیریم، تطبیق می‌دهم و در نهایت قبض‌های برق خود را پایین می‌آورم.»

بیگر گفت: «این افراد جدیدی که به مجلس و سنا رفته‌اند و واقعا با یک رویکرد دگرگون‌کننده قوی در مورد آب و هوا موافق هستند، نشان‌دهنده «یک تغییر بزرگ» هستند.

بعدی را بخوانید

چگونه دوره های میان دوره ای می توانند عصر جدیدی را برای انرژی پاک در این 3 ایالت آغاز کنند

جیک بیتل

اما همه مترقیان آب و هوا که سال آینده عازم واشنگتن می شوند، آنقدر نسبت به نامیدن آن «موافقت جدید سبز» حساسیت نشان نمی دهند: «کلر والدز» و «داریالیزا آویلا شوالیه» نمایندگان منتخب در شهر نیویورک، آن را به طور خاص در وب سایت های کمپین خود و در مطبوعات نام می برند. با این حال، این موج جدید رهبران آب و هوا ممکن است احساس کنند زمان آن فرا رسیده است که دستور کار کربن زدایی تجدید شود. وب‌سایت‌های والدز و آویلا شوالیه نیز به ترتیب شامل «سیاره‌ای قابل زندگی برای همه» و «دنیایی قابل زندگی برای همه» هستند.

تا حدی، این تنوع تاکتیک‌های پیام‌رسانی ماهیت شکست‌خورده جنبش آب‌وهوایی را از زمان روی کار آمدن ترامپ با فهرستی از مقررات زیست‌محیطی دوران بایدن برای عقب‌نشینی منعکس می‌کند.

آرو شینی آجی، مدیر اجرایی جنبش طلوع آفتاب، گفت: اگر پیام دموکرات‌های مترقی درباره آب و هوا تغییر کرده است، به این دلیل است که منطقه‌ای که آنها در آن می‌جنگند نیز تغییر کرده است. او گفت: «من فکر می‌کنم با بدتر شدن و بدتر شدن بحران آب‌وهوایی، به طور فزاینده‌ای مشخص می‌شود که استراتژی، از نظر سیاست، باید تغییرات آب و هوایی را در تمام جنبه‌های کاری که انجام می‌دهیم بگنجاند.

به عبارت دیگر، سیاست آب و هوا نباید به عنوان موضوعی جدا از اقتصاد، بهبود زیرساخت ها یا سیاست خارجی در نظر گرفته شود. شینی آجی گفت: «این باید چارچوب تعیین‌کننده‌ای باشد که در آن باید به نحوه اداره جامعه خود فکر کنیم.

در سال 2018، جنبش طلوع آفتاب با اعتراض در خارج از دفتر نانسی پلوسی، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، به صحنه ملی راه یافت - با توافق سبز جدید به عنوان اولویت اصلی آنها. تنها هفت سال بعد، اعضای جنبش طلوع آفتاب به سازماندهی مجدد پیرامون اولویت مبارزه با اقتدارگرایی و به ویژه دولت دوم ترامپ رأی دادند. شینی آجی اذعان کرد که جنبش آب و هوا در سال های اخیر آسیب دیده است.

اما این بدان معنا نیست که مردم از بحران آب و هوا جدا شده اند. در واقع، رای دهندگان در سراسر طیف سیاسی بیش از هر زمان دیگری با آن هماهنگ هستند. شینی آجی گفت: «مردم واقعا تشنه این هستند که در مورد تغییرات آب و هوایی کاری انجام دهند. "من فکر می کنم که ما در واقع شاهد حرکت زیادی در مورد توقف بحران آب و هوا خواهیم بود. و من مطمئنا امیدوارم که جنبشی ایجاد کنم که این امر را ممکن کند."

گزارش CCI می‌گوید هر جا که مترقی‌های اقلیم یا به اصطلاح «پوپولیست‌های اقتصادی سبز» بر سر کار هستند، اکنون زمان حکومت است. (شایان ذکر است که طوماری از الکساندریا اوکاسیو کورتز که به اعضای Sunrise در تظاهرات خارج از دفتر پلوسی پیوسته بود، در این هفته راه‌اندازی شد تا در رقابت ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ شرکت کند.) حل بحران ریاست‌جمهوری بعدی، البته بیش از دو سال آینده یا دوره بعدی ریاست جمهوری طول خواهد کشید.

این داستان در ابتدا توسط گریست با عنوان «پیشروان آب و هوا» در 12 نوامبر 2026 بدون ذکر «اقلیم» در میان‌ترم‌ها برنده شدند.