متولد شده برای پاره شدن: نسلی که تحت حکومت حوثی ها در یمن بزرگ شده اند

بنیانگذار و رئیس مرکز جامعه آمریکایی یافا.

نزدیک به هشت سال پیش، درباره نسلی از کودکان یمنی که تحت حکومت حوثی ها بزرگ می شوند، هشدار دادم. در زمانی که برخی هنوز امیدوار بودند که مردم در صعده، در شمال یمن، علیه این گروه قیام کنند، من این سوال را مطرح کردم که سرنوشت یک نسل کامل که تحت کنترل آن بزرگ شده است، چه خواهد شد.

امروز، این هشدار وزن ویرانگری دارد. کودکانی که تحت حکومت حوثی ها به دنیا آمده اند، اکنون برای جنگ استخدام می شوند. مدارس و اردوگاه‌های تابستانی برای تلقین و آموزش نظامی استفاده می‌شود و جوانان را در معرض استخدام قرار می‌دهند، زمانی که باید آموزش ببینند و آینده‌ای را می‌سازند. این اقدامات توسط هیئت کارشناسان سازمان ملل متحد در مورد یمن و وزارت کار ایالات متحده مستند شده است.

زمانی که اسلحه‌ها ساکت می‌شوند، نمی‌توان دوران کودکی را که در اثر ترس به سر می‌برد، بازسازی کرد. آسیب به آموزش، معیشت، روابط و توانایی تصور زندگی فراتر از جنگ می رسد. یونیسف اثرات عمیق اختلال در مدرسه را بر یادگیری، رشد عاطفی و سلامت روان کودکان توصیف می کند.

به همین دلیل است که انتظار برای قیام علیه حوثی ها هرگز راهبرد کافی نبوده است. افرادی که تحت اجبار زندگی می کنند با عواقبی روبرو می شوند که ناظران دور چنین نمی کنند. سکوت تحت سرکوب نمی تواند به عنوان رضایت تلقی شود، و همچنین نمی توان بقا را با وفاداری اشتباه گرفت.

اما عواقب اجازه دادن به قدرت حوثی ها برای رشد بسیار فراتر از مردمی است که تحت کنترل آن زندگی می کنند. حملات اخیر در عدن، حضرموت، شبوه و عربستان سعودی نشان می‌دهد که سیاست بین‌المللی تا چه حد فوری باید با این تهدید مقابله کند.

در عدن، حمله 15 اکتبر به کاخ مشیق انفجارهایی را به همراه داشت و دوباره ترس را در مقر دولت شناخته شده بین المللی یمن ایجاد کرد. حمله بعدی گزارش شده به فرودگاه عدن در 21 اکتبر بر آسیب‌پذیری شهری که ساکنان آن نیاز به دسترسی قابل اعتماد به حمل و نقل و خدمات ضروری دارند، تأکید کرد.

برای مردم عدن، بمباران مجدد خاطره نبردهای قبلی را در کنار نگرانی از آنچه در آینده خواهد آمد، به همراه دارد. جمعیتی که در تلاش برای بازسازی هستند، نباید بارها و بارها مجبور شوند که زندگی روزمره خود را بر اساس احتمال موشکی دیگر سازمان دهند.

در حضرموت، گزارش‌ها در 21 اکتبر حملاتی را به فرودگاه بین‌المللی الریان در مکلا تشریح کردند که در ابتدا هیچ گونه تلفاتی گزارش نشده بود. خبرگزاری فرانسه نیز گزارش داد که یک پایگاه نظامی در فرودگاه مورد حمله قرار گرفته است. وجود تاسیسات نظامی از اهمیت حفاظت از غیرنظامیان و زیرساخت هایی که آنها به آن وابسته هستند نمی کاهد. فرودگاه ها مردم را به درمان پزشکی، اشتغال، بستگان و دنیای خارج متصل می کنند.

در شبوه، حمله موشکی 19 اکتبر به کمپ آموزشی العالم برای نیروهای امنیتی اصابت کرد و تلفات گسترده ای برجای گذاشت. خبرگزاری رویترز به نقل از فرماندار، ده ها کشته و بیش از 200 زخمی را گزارش کرد. این اعتصاب ضربه مهلکی به پرسنل مسئول حفظ امنیت محلی وارد کرد و تلفات بسیار فراتر از اردوگاه، در جوامعی که برای کشته شدگان خود عزادار بودند و از مجروحان مراقبت می کردند، احساس شد.

در آن سوی مرز، حملات به فرودگاه های عربستان غیرنظامیان را کشته و سفرهای بین المللی را مختل کرده است. حمله 10 اکتبر به فرودگاه بین المللی ملک خالد ریاض 13 کشته برجای گذاشت. مسافران ملیت های مختلف در معرض درگیری قرار گرفته اند که خودشان انتخاب نکرده اند. این خطر در حال حاضر فراتر از مرزهای یمن است.

این حملات با هم شکست رویکردی را نشان می دهد که به اندازه کافی توانایی های حوثی ها را محدود نکرده است. فعالیت دیپلماتیک را نمی توان با جلسات برگزار شده یا تضمین های دریافتی در حالی که موشک ها همچنان به شهرها، فرودگاه ها و زیرساخت های حیاتی می رسد، سنجید.

سوابق همچنین نیازمند شفافیت در مورد نامگذاری تروریستی حوثی ها است. شورای دفاع ملی یمن این گروه را در اکتبر 2022 به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرد و ایالات متحده آن را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی از 5 مارس 2025 تعیین کرد.

دولت های دیگر باید این نام گذاری ها و شواهد پشت آن را جدی بگیرند. نامزدی باید دارای شرایط، تأیید و پیامدهایی باشد. حوثی ها در آوریل 2022 یک برنامه اقدام سازمان ملل را برای پایان دادن به تخلفات شدید علیه کودکان، از جمله استخدام، امضا کردند. گزارش های بعدی دیده بان حقوق بشر ادامه استخدام کودکان را مستند کرد. بنابراین، تعهدات باید بر اساس اجرای آنها قضاوت شود، نه صرفا با امضای اسناد.

مجازات‌های نمادین یا پاداش‌های سیاسی برای تروریسم، سابقه خطرناکی در روابط بین‌الملل ایجاد می‌کند: خشونت امتیازات را می‌برد و اجبار مسلحانه قدرت سیاسی را می‌خرد. سایر گروه‌های مسلح نیز می‌توانند همین درس را بگیرند، به‌طور بالقوه گروه‌های نزدیک‌تر به خانه برای کشورهایی که در اقدامی کوتاهی می‌کنند.

یک واکنش معتبر باید تأمین و تأمین مالی غیرقانونی تسلیحات را مختل کند، حفاظت غیرنظامیان را تقویت کند، از ناوبری دریایی دفاع کند، و پیامدهای هدفمندی را بر کسانی که سوءاستفاده‌ها را هدایت و امکان‌پذیر می‌کنند، تحمیل کند. کمک های بشردوستانه و تجارت مشروع باید محافظت شود. غیرنظامیان هرگز نباید دو بار هزینه کنند: اول برای سرکوب حوثی ها، سپس برای اقداماتی که برای مقابله با آن در نظر گرفته شده است.

حفاظت از نسل آینده همچنین مستلزم سرمایه گذاری مستمر در آموزش، اطلاعات مستقل، مراقبت های روانی اجتماعی و ادغام مجدد کودکان آزاد شده از گروه های مسلح است. فعالیت یونیسف برای حمایت از کودکان در یمن شامل حمایت روانی اجتماعی و کمک به ادغام مجدد است. جلوگیری از استخدام به معنای دادن آینده ای مناسب به کودکان و جوامع آنهاست.

یمن شمالی و جنوبی با خطرات فوری روبرو است و عربستان سعودی و کشتیرانی بین المللی قبلا عواقب آن را احساس کرده اند. هیچ دولتی نباید تصور کند که تهدیدی که برای رشد باقی مانده از نظر جغرافیایی مهار می شود.

نزدیک به هشت سال پس از هشدار من، نمی توان از نسل دیگری خواست که منتظر بماند. تهدید محرز است. سیاست بین المللی باید در نهایت با آن مطابقت داشته باشد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.