"مثل مته ای که در چشم من می رود": چرا راز سندرم هاوانا از مردن خودداری می کند

ده‌ها افسر سیا در دهه گذشته به علائم ناتوان‌کننده مبتلا شده‌اند. آیا آنها نتیجه "هیستری دسته جمعی" هستند؟ یا از حملات با سلاح انرژی هستند و اگر چنین است، چه کسی مسئول است؟ و آیا پوششی صورت گرفته است؟

اندکی پس از ساعت 1 بامداد یک شب در آوریل 2019، یک افسر سیا در یک سفر کاری به لندن در اتاق هتل خود از شدیدترین درد سر که تا به حال تجربه کرده بود از خواب بیدار شد. بدنش از عرق خیس شده بود و احساس می کرد چشمانش در حدقه خود می چرخد. او با مانور از رختخواب بیرون آمد، به این امید که به حمام برسد و استفراغ کند، اما متوجه شد که احساس تعادلش او را رها کرده است. سرانجام، او دوباره به خوابی گیج کننده و کم عمق فرو رفت.

روز بعد، با رسیدن به جلسه کاری که برای آن سفر کرده بود، افسر متوجه شد که نام همکاران در اتاق را به خاطر نمی آورد، افرادی که به خوبی می شناخت. با شروع جلسه، او به سختی توانست بحث را دنبال کند. در ابتدا، او آن را به یک مورد وحشتناک – اگر نه عجیب – از مسمومیت غذایی تبدیل کرد. اما در هفته های بعدی، علائم نگران کننده ادامه یافت: مه مغزی، از دست دادن تعادل و وزوز گوش شدیدتر. ادامه مطلب...