"مثل یک سلبریتی چرند بودن": درون دنیای داوران سطح بالای فوتبال

جان ماس بهترین خط را برای خلاصه کردن زندگی یک داور سطح بالا داشت. سوت زن سابق لیگ برتر به نویسنده ویلیام رالستون گفت: «مثل اینکه یک سلبریتی خفن بودن». معروف، اما بدون نکات خوب.

ماس نزدیک به یک ربع قرن داور بود و با انجام صدها و صدها بازی به اوج بازی انگلیسی رسید. با این حال، اگرچه او به وضوح یک داور عالی بود، مورد اعتماد و احترام افراد کافی که برای داشتن یک حرفه طولانی در سطح بالا از آن مهم بودند، هنوز هم متوجه می‌شوید که تقریبا نیمی از مدخل ویکی‌پدیا به اشتباهات او اختصاص دارد. چرا کسی مزاحم می شود؟

کتاب جدید رالستون، «شغل غیرممکن»، دقیقا به این سؤال پرداخته است. رالستون به مدت چهار سال در دنیای داوری فوتبال غوطه ور شد، از واجد شرایط بودن برای بازی در لیگ های پایین تا نشستن با داور فینال جام جهانی. نتیجه یکی از بهترین کتاب‌های فوتبال در سال‌های اخیر است که در هر گوشه‌ای از دنیای داوران قابل تصور است.

رالستون می‌گوید: «در ابتدا، داوران زیادی وارد این بازی می‌شوند زیرا می‌خواهند در بازی شرکت کنند. بسیاری از داورانی که من با آنها صحبت کردم، بازیکنان سابق بودند - آنها یا بازی را در سطح بالایی بازی کردند و جاه‌طلبی‌های حرفه‌ای داشتند، اما آسیب دیدند، همانطور که با دانیل سیبرت، داور آلمانی که فینال لیگ قهرمانان امسال را انجام داد، اتفاق افتاد. یا به‌اندازه کافی خوب داوری نشدند.

"در سطح بالاتر، پول بدیهی است که یک عامل است. داوران برتر دستمزد خوبی می گیرند، آنها می توانند از آن حرفه ای بسازند. و سپس انگیزه ای وجود دارد که تا جایی که می توانید پیش بروید، برای بازی های بزرگتر، حضور در لیگ قهرمانان، جام جهانی و غیره. اما چیز عمیق تری نیز وجود داشت که من کشف کردم، که تقریبا همه داورانی که با آنها صحبت کردم - صرف نظر از سطح داوری، به آن اشاره کردند.

"کسی مانند کلمنت تورپین، داور فرانسوی را که یکی از بهترین های جهان است، در نظر بگیرید. هیجان او بسیار دقیق است. لحظه سوت زدن و راه رفتن از وسط زمین تا رختکن است. آن پنج دقیقه برای او کاملا سعادتمندانه است. زیرا درد اشتباه گرفتن یک مسابقه آنقدر شدید است که وقتی باعث ناراحتی می شوید." به نظر می رسد یک معامله رم است، در کل. یا حداقل این نتیجه ای است که بسیاری از افراد عادی که کتاب رالستون را می خوانند مطمئنا به این نتیجه می رسند.

چند دقیقه رضایت خوش‌خیم بعد از بازی، با توجه به اینکه خطرات منفی بسیار شدید هستند، پاداش مناسبی به نظر نمی‌رسد.

رالستون در کتاب خود داستان‌هایی از داورانی دارد که نشانی‌هایشان منتشر شده است، کسانی که به امنیت بیرون از اتاق هتلشان نیاز داشته‌اند و خانواده‌هایشان هدف قرار گرفته‌اند. یکی از بچه‌ها، یک فروشنده ماشین دست دوم در زندگی واقعی، به محض اینکه متوجه شد با چه کسی طرف است، از یک مشتری خواست که قرارداد توافق شده را پاره کند.

نه کاملا در سطح تهدید به مرگ، به اندازه کافی منصفانه. اما هنوز هم مطمئنا به اندازه کافی درد در حلقه وجود دارد که بهتر است تقریبا هر کار دیگری را در اوقات فراغت خود انجام دهید.

رالستون می گوید: «این یک نکته عادلانه است. "اما من می گویم که داوری خودم در سطوح پایین تر، آن اعتیاد، آن هیجان واقعا رضایت بخش است. منظورم این است که من گاهی تعجب می کنم که چرا بیرون می روم اما مشتاقانه منتظر آن هستم. من جمعه داوری می کنم و می دانم که بیرون رفتن از زمین بعد از انجام آن واقعا رضایت بخش است.

"بدیهی است که من هیچ یک از هزینه های آن را مانند شما در سطح بالا ندارم. خانواده من تهدید نمی شوند یا چیزی شبیه به آن. من این کار را در سطح بسیار پایین انجام می دهم بنابراین هزینه ها بسیار کمتر است. اما این عجله بسیار شدید است. من متوجه شدم." برای این کتاب، رالستون با افرادی مانند آنتونی تیلور، یکی از برجسته ترین داوران لیگ برتر مصاحبه کرد. او چند ساعت قبل از قضاوت ال کلاسیکو 2024 در برنابئو با خوزه ماریا سانچز مارتینز برای ناهار نشست.

او برخی از داورانی را که اشتباهاتشان یکی از بدنام ترین داوران تاریخ فوتبال مدرن بود را ردیابی کرد - تام هنینگ اووربو (چلسی - بارسلونا، 2009)، مارتین هانسون (فرانسه - ایرلند، بازی تیری آنری). زمان و تلاش زیادی طول کشید تا برخی از آنها صحبت کنند، اما وقتی این کار را انجام دادند، او متوجه شد که آنها دیوانه شده اند که داستان خود را تعریف کنند.

کن اوایل: تیری هانری، یک پرواز از دست رفته، و دست نامرئی تاریخ

"در ابتدا کار دشواری بود زیرا سازمان های اطراف آنها می خواهند تا حد امکان از آنها محافظت کنند. آن سازمان ها کمی کار دشواری دارند زیرا می خواهند آنها را انسانی کنند. آنها می خواهند مهارت کار خود را نشان دهند، اما همچنین نمی خواهند بروند و اجازه دهند روزنامه نگاران بروند و از آنها سؤالات مفتضحانه ای بپرسند که باعث ایجاد تیتر در مورد تصمیمات قبلی می شود. این تعادل واقعا دشوار است.

"اما، بله، وقتی آنها صحبت کردند، داوران واقعا باز بودند و آنها واقعا در مورد چالش های شغل خود صحبت می کردند. و من فکر می کنم به طور کلی آنها می خواهند در مورد این پیچیدگی صحبت کنند. آنها می خواهند مردم پیچیدگی های نامرئی نقش خود را درک کنند. اما من فقط فکر نمی کنم در گذشته واقعا به آنها اجازه داده شده باشد و من فکر می کنم که آنها احتمالا نسبت به روزنامه نگاران بسیار محتاط بوده اند."

خواندنی جذاب را ایجاد می کند. فصل مربوط به مشکلاتی که داوران رنگین‌پوست در انگلستان با آن مواجه هستند، چشم‌نواز و افسرده‌کننده است. فصلی عجیب از جنگ صلیبی دیوید دین، فرمانده سابق آرسنال، که اکنون در دهه 80 خود است، اما به طور غیرمعمولی با مفهوم زمان ناب وسواس دارد، وجود دارد. و، البته، همیشه غبار VAR بر همه چیز آویزان است.

در کل، داوران طرفدار VAR هستند. این امر به ویژه زندگی خط‌نماها را بهبود بخشیده است، چرا که VAR به عنوان یک شبکه ایمنی عمل می‌کند. اما همانطور که رالستون در کتاب نشان می دهد، در حالی که تفاوت زیادی بین داور در زمین بازی و نشستن در یک اتاق ساکت برای بررسی اشتباهات وجود دارد، ما به طور غریزی با هر دو فریبکار دقیقا یکسان رفتار می کنیم.

ما این کار را کاملا انجام می دهیم. ما با این دو کار به گونه ای رفتار می کنیم که انگار یک چیز هستند. اما یکی از چیزهای مهمی که در مورد داوری درون زمین می آموزید این است که بیشتر در مورد مدیریت احساسات 22 بازیکن گاهی اوقات تا قوانین بازی است. تصمیمات زیادی وجود دارد که یک منطقه خاکستری دارند، یعنی 50-50.

و اگر تصمیمی در مورد کارت زرد گرفته شود، این در چارچوب روابط درون زمینی است که شما در طول بازی ایجاد کرده‌اید. اما VAR مشمول هیچ‌یک از این موارد نیست. بدیهی است که او می‌تواند صحبت‌ها را بشنود، اما او کسی نیست که باید بازیکنان را کنترل کند و جلوی چرخش بازی را بگیرد.

اگرچه گاهی اوقات VAR مداخله می کند و تصمیمی می دهد که ممکن است از نظر فنی صحیح باشد. ممکن است از نظر فنی خطا باشد. اما واقع بینانه، بازی نیازی به توقف ندارد. داور درون زمین احساس بهتری نسبت به اتفاقات بازی دارد... این همان نبرد روانی است که هر داور و VAR با آن روبرو هستند."

The Impossible Job اثر ویلیام رالستون در حال حاضر توسط Penguin Books منتشر شده است.