«مثل یک نانوا تماشاگر را خمیر می‌کنم!» اسطوره موسیقی هاوس، اسطوره موسیقی هاوس، پیون اورت درباره زندگی پس از سرطان و غلبه بر جنبش «Disco Sucks»

یک مستند جدید شیکاگوئی را از اعجوبه شیپور تا نماد آواز گابریل و ماوریک DIY دنبال می کند. او می گوید: «همه نمی خواهند نبوغ موسیقی را ببینند».

در فستیوال We Out Here در دورست در ماه اوت، صدای هزاران نفر شنیده می‌شد که یک آهنگ ترومپت را می‌خوانند که انگار یک جلسه کارائوکه با گروه برنجی غول‌پیکر است. روی صحنه، پیون اورت، اجرای گابریل، یکی از مشهورترین سرودهای تاریخ موسیقی رقص، را اجرا کرد. ساخته‌شده با تهیه‌کننده روی دیویس جونیور، معروف‌ترین نسخه، که در اواسط دهه ۹۰ در کلوپ‌های بریتانیا منفجر شد، یک آهنگ گاراژ خانه معنوی درباره «فرشته عشق» است که می‌تواند هم بازی‌بازان و هم دی‌جی‌ها را به گریه بیاندازد.

اما اورت خیلی بیشتر از یک آهنگ است. دیمون آلبارن از گوریلاز به من می‌گوید که "پون صدایی دارد که یک بار در یک نسل وجود دارد... او یک الهام بخش بزرگ برای همه ما است." بنیانگذار We Out Here، ژیل پترسون می‌گوید که شیکاگو در کنار مودیمن و آمپ فیدلر از دیترویت، «نزدیک‌ترین چیزی است که موسیقی رقص به یک شخصیت پرنس دارد». کاتالوگ Everett که یک صنعت کلبه‌ای پرکار چند ساز و تک‌نفره است، بیش از 500 آهنگ را در بر می‌گیرد، در سراسر هاوس، نئو سول، هیپ هاپ، سامبا و موارد دیگر. ادامه مطلب...