محافظت از کودکان در برابر آسیب کافی نیست - سیستم‌های رفاهی باید از بهبودی از طریق مراقبت‌های بهداشت روانی با کیفیت حمایت کنند

توسط Emmanuelle Khoury، Rosemary R. Carlton، The Conversation

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در کبک و در سراسر کانادا، افرادی که در بخش رفاه کودکان کار می کنند کارهای قابل توجهی را برای محافظت از کودکان و جوانان در برابر بدرفتاری و حمایت از خانواده هایی که با چالش های پیچیده روبرو هستند انجام می دهند.

اما هنگامی که فجایع رخ می دهد، مانند مرگ و میر اخیر کودکان و جوانانی که از خدمات رفاهی کودکان در کبک استفاده می کنند، بحث عمومی به سمت مسئولیت پذیری، عملکرد سازمانی و شکست سیستمی سوق پیدا می کند.

ما باید بفهمیم چه اتفاقی افتاده و آیا سیستم‌ها آنطور که باید کار می‌کنند یا خیر. با این حال، تمرکز بر این سؤالات به تنهایی می تواند به طور ناخواسته توجه را به ریسک، شکست و مسئولیت محدود کند. به راحتی تحت الشعاع قرار می گیرد که چگونه سیستم های رفاه کودکان از رفاه گسترده تر جوانان تحت مراقبت خود حمایت می کنند.

اگر سیستم‌های رفاه کودک می‌خواهند جوانان را در درازمدت ایمن نگه دارند، آنها باید نه تنها به خطرات آسیب‌رسانی بلکه به شرایطی که از سلامت و رفاه روانی حمایت می‌کنند نیز توجه کنند. بسیاری از جوانانی که درگیر امور رفاهی کودکان هستند، با تروما، غم و اندوه و از دست دادن، درگیری و اختلال خانوادگی، بی ثباتی، تبعیض، فقر و چالش های بهداشت روانی زندگی می کنند.

در سراسر کار ما در مورد بهبود سلامت روان جوانان و رفاه کودکان، یک موضوع مشترک ظاهر شده است. جوانان از خدماتی بهره مند می شوند که امید را تقویت می کند، نقاط قوت آنها را می شناسد، آنها را به طور فعال در تصمیماتی که بر آنها تأثیر می گذارد مشارکت می دهد و فرصت های معناداری برای ارتباط و مشارکت ایجاد می کند.

این بینش ها مستلزم درک وسیع تری از حفاظت است.

در حالی که سیستم‌های رفاه کودکان اغلب بر اساس میزان پیشگیری از آسیب قضاوت می‌شوند، خود جوانان اغلب مجموعه وسیع‌تری از نیازها و علایق را توصیف می‌کنند. یکی از ثابت‌ترین یافته‌ها در تحقیقات سلامت روان جوانان این است که جوانان می‌خواهند دیدگاه‌هایشان مهم باشد.

حق مشارکت جوانان در امور مربوط به مراقبت از آنها در قوانین و سیاست های رفاه کودک نوشته شده است. با این وجود، شکاف قابل توجهی بین گوش دادن به جوانان و گنجاندن واقعی دانش آنها در تصمیم گیری وجود دارد.

مطالعه اخیر یکی از نویسندگان این مقاله در مورد برخوردهای بالینی در خدمات سلامت روان جوانان نشان می دهد که مشارکت گاهی اوقات می تواند نمادین شود تا معنادار.

به عنوان مثال، به نظر می رسد برخی از جوانان شرکت کننده در مطالعه با برنامه های مراقبتی پیشنهادی در طول جلسات درمانی موافق بودند. اما آنها توضیح دادند که در ابراز مخالفت احساس راحتی نمی کردند یا از اینکه گزینه های جایگزین برای آنها در دسترس است بی اطلاع بودند.

هنگامی که جوانان احساس می کنند تجربیات و صدای آنها جدی گرفته می شود، اعتماد رشد می کند، تعامل بهبود می یابد و احساس عاملیت آنها افزایش می یابد.

در مقابل، زمانی که دیدگاه‌های آنها نادیده گرفته می‌شد یا به حداقل می‌رسید، جوانان در این مطالعه گفتند که احساس می‌کردند خدمات به جای اینکه با آنها انجام شود، کاری به آنها می‌شود. این تمایز هنگام تأمل در مورد چگونگی حمایت بهتر از جوانان مهم است.

تحقیقات نشان می دهد که روابط حمایتی به جوانان کمک می کند تا از سختی ها عبور کنند. بزرگسالان قابل اعتماد می توانند به آنها کمک کنند تا تجربیات دشوار را درک کنند، اعتماد به نفس ایجاد کنند، آینده های مختلف را تصور کنند و به فرصت ها دسترسی پیدا کنند.

روابط صرفا یک مزیت اضافی از خدمات مؤثر نیستند. آنها برای تضمین رفاه جوانان، در زمینه رفاه کودکان و فراتر از آن ضروری هستند.

بی ثباتی و فقدان اعتماد می تواند به پیامدهای بدتر درازمدت برای جوانان درگیر در رفاه کودکان کمک کند.

تحقیقات اخیر ناامیدی جوانان را از اینکه مجبورند دائما اعتماد را بازسازی کنند به دلیل جابجایی کارگران و اختلالات خدمات نشان می دهد. یک مطالعه چند ساله سطوح بالایی از بی ثباتی مکان را نشان داد. به طور متوسط، 2573 جوان شرکت کننده در این مطالعه، هر کدام 5.89 جابجایی را تجربه کردند.

مطالعه اخیر دیگری نشان می دهد که بسیاری از جوانانی که با خدمات رفاهی و بهداشت روانی کودکان درگیر هستند، در طول دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی دچار تغییرات متعددی می شوند.

هر انتقال - چه شامل یک کارگر جدید باشد چه یک کار جدید - احتمال از دست دادن کسی را دارد که تاریخچه جوان را می‌داند، نقاط قوت و ناامنی آنها را درک می‌کند و اعتماد او را به دست آورده است. ثبات نه تنها برای خود جوانان بلکه برای کل شبکه بزرگسالان و روابط اطراف آنها مهم است.

تراژدی های اخیر مربوط به رفاه کودکان و سلامت روان جوانان به درستی باعث بررسی رسمی فرآیندهای حفاظتی، استانداردهای مراقبت و پاسخگویی سازمانی می شود.

اما تحقیقات با جوانان درس گسترده تری را نشان می دهد: کیفیت مراقبت را نمی توان تنها از طریق شاخص های انطباق یا اهداف سازمانی اندازه گیری کرد، همانطور که حفاظت نمی تواند به حذف یا مدیریت خطرات فوری آسیب کاهش یابد.

ما همچنین باید به این جوانان گوش دهیم که فرصت‌های واقعی را می‌خواهند تا شنیده شوند، در تصمیم‌هایی که از طرف آنها گرفته می‌شود شرکت کنند، امید داشته باشند و با بزرگسالانی که به اندازه‌ای طولانی می‌مانند تا اعتماد ایجاد شود، روابط برقرار کنند.

سال هاست که جوانان این را می گویند. پیام آنها نه پیچیده است و نه بحث برانگیز. اما عمل به آن مستلزم آن است که سیستم‌ها بیش از ارزیابی ریسک و نشان دادن انطباق رویه‌ای انجام دهند.

این امر مستلزم تجهیز متخصصان رفاه کودک به زمان، آموزش و حمایت سازمانی لازم برای ارائه مراقبت‌های مبتنی بر رابطه و تروما به جوانان است. همچنین مستلزم کاهش اختلالات ناشی از جابجایی کارکنان و پراکندگی خدمات، و ایجاد فرصت‌های رسمی و غیررسمی برای جوانان است تا در تصمیم‌گیری‌ها، خدمات و برنامه‌های مراقبتی که بر زندگی آن‌ها تأثیر می‌گذارد، مشارکت کنند.

تا زمانی که سیستم‌ها نتوانند به جوانان گوش دهند، تجربیات آنها را جدی نگیرند، دیدگاه‌های آنها را به طور معناداری در تصمیم‌گیری بگنجانند و در روابطی سرمایه‌گذاری کنند که باعث تقویت ارتباط، اعتماد و امید می‌شود، حفاظت ناقص خواهد ماند. اینها جایگزینی برای محافظت و رفاه نیستند. آنها از جمله شرایطی هستند که هر دو را ممکن می کنند.

Emmanuelle Khoury و همکاران، Est-ce que ma parole compte ?، Revue du CREMIS (2026). DOI: 10.7202/1127009ar

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.