محدودیت های استفاده از آداپتور USB-C به HDMI چیست؟
آداپتورها به شما امکان می دهند از سخت افزار موجود خود نهایت استفاده را ببرید، اما همیشه با مصالحه همراه هستند.
زمانی که پورت های شما با هم مطابقت ندارند، یک آداپتور می تواند شکاف را پر کند، اما باید لینک های ضعیف در طول زنجیره را بررسی کنید.
اگرچه کابلهای USB-C قادر به انتقال دادهها با سرعت بالا و شارژ سریعتر هستند، تغییر آنها مشکلات ارتباطی خاص خود را ایجاد کرده است. اگر لپتاپ شما فاقد خروجی HDMI است و نمایشگر شما ورودی USB-C ندارد، ممکن است یک آداپتور USB-C به HDMI را برای اتصال دستگاه خود به تلویزیون، مانیتور یا پروژکتور در نظر بگیرید. اگرچه این آداپتورها می توانند به پورت های ناهماهنگ کمک کنند، اما همیشه راه حل مناسبی نیستند. ممکن است نتوانند ویدیوی با وضوح بالا ارسال کنند یا به سادگی یک صفحه خالی نمایش دهند.
این مشکلات معمولا به نوع کابل ها، پورت ها و آداپتوری که استفاده می کنید مربوط می شود. نکته مهم این است که همه پورتهای USB-C از ویدیو پشتیبانی نمیکنند، برخی از آنها فقط میتوانند دستگاه شما را شارژ کنند و انتقال داده را انجام دهند. علاوه بر این، نوع آداپتور HDMI و کابلی که استفاده می کنید حداکثر وضوح و نرخ تازه سازی خروجی را تعیین می کند.
برای راه اندازی دائمی، هاب های USB-C با رتبه برتر اغلب بهترین گزینه هستند. یا به جای آداپتور، ممکن است یک کابل USB-C به HDMI داشته باشید. توصیه زیر تا حد زیادی برای هر سه گزینه اعمال می شود.
به این اتصالات به عنوان یک رله فکر کنید، با پورتها، کابلها و آداپتورهای شما، همه سیگنالهای یکسانی را بین دستگاه و نمایشگر شما اجرا میکنند. درگاه USB-C دستگاه شما یک سیگنال ویدیویی را از طریق آداپتور HDMI منتقل می کند، جایی که به سیگنال HDMI تبدیل می شود که نمایشگر شما می تواند بخواند. سپس، آن را به کابل HDMI شما میدهند، که آن را به خط پایان تلویزیون یا نمایشگر دیگر میبرد.
کیفیت این اتصال توسط ضعیف ترین حلقه در زنجیره تعیین می شود. با یک پورت ناسازگار، کابل قدیمی یا آداپتور ارزان قیمت بیش از حد گرم، کل تنظیمات آسیب می بیند.
بیایید با پورت USB-C خود شروع کنیم. پورتهای USB-C تنها در صورتی میتوانند خروجیهای ویدیویی را حمل کنند که از حالت جایگزین DisplayPort پشتیبانی کنند، که از همان رابط نمایشگر دیجیتال DisplayPort استفاده میکند که ممکن است از کارتهای ویدیویی بشناسید. اینکه کدام سطح از حالت DP Alt USB-C شما پشتیبانی میکند بر کیفیت ویدیوی شما تأثیر میگذارد. سیگنالهای DisplayPort 1.4 میتوانند به وضوح 8K با نرخ تازهسازی 60 هرتز برسند، اگرچه نمایشگرهای 8K آنقدر گران هستند که هنوز به سختی مورد استفاده قرار میگیرند. DisplayPort 1.2 می تواند به وضوح 4K در 60 هرتز دست یابد.
حالت DP Alt یک ویژگی اختیاری است که سازندگان می توانند آن را به پورت های USB-C استاندارد اضافه کنند. استاندارد Thunderbolt از همان اتصال USB-C استفاده می کند، اما با استانداردهای تضمین شده نرخ انتقال داده (بسته به نسل) ارائه می شود و شامل خروجی ویدیو می شود. برای تأیید قابلیتهای یک پورت، صفحه راهنمای یا مشخصات آنلاین را بررسی کنید.
حتی اگر پورت USB-C شما بتواند از حالت DP Alt استفاده کند، کابل شارژ USB-C اولیه سیگنال های ویدیویی را منتقل نمی کند. شما به یک کابل با امکانات کامل نیاز دارید. اگر دستگاه دریافت کننده پورت USB-C برای ورودی ویدیو ندارد، به یک آداپتور کابل USB-C به HDMI با تراشه ای نیاز دارید که سیگنال DP Alt یا Thunderbolt شما را به سیگنال HDMI تبدیل می کند. کیفیت این اتصال بستگی به نوع سیگنال HDMI دارد که کابل و آداپتور با آن سازگار است.
در حالت ایدهآل، لپتاپ شما حداقل دو درگاه USB-C داشته باشد تا بتوانید با یکی از آنها شارژ کنید در حالی که صفحه نمایش را با دیگری روشن کنید.
همه سیگنال های HDMI یکسان ایجاد نمی شوند. از زمان معرفی آن در سال 2002، استاندارد HDMI چندین بار تکرار شده است که هر کدام پهنای باند بیشتری را برای رزولوشن بالاتر و نرخ تازهسازی سریعتر دارند. اتصال شما به قدیمی ترین نسلی که توسط هر یک از درگاه ها، کابل یا آداپتور پشتیبانی می شود محدود می شود.
در حالی که HDMI 2.2 تایید شده است، هنوز واقعا مورد استفاده قرار نگرفته است. بنابراین، با کیفیت ترین گزینه ای که به طور گسترده در دسترس است، HDMI 2.1 است. این نسل از HDMI که با نام Ultra High Speed نیز شناخته میشود، کارآمدتر از همتایان قبلی خود است و میتواند پهنای باند تا 48 گیگابیت بر ثانیه را حمل کند. اتصال HDMI 2.1 وضوح 8K در 60 هرتز و وضوح 4K در 120 هرتز را ارائه می دهد. از دیگر ویژگیهای آن میتوان به پشتیبانی از نرخهای نوسازی متغیر، سازگاری گستردهتر سیگنال HDR و پشتیبانی از eARC با پانچ صوتی کافی برای کنترل Dolby Atmos و DTS:X اشاره کرد.
یک ردیف پایین تر کابل ها و آداپتورهای HDMI 2.0 هستند. آنها همچنان قادر به رزولوشن 4K هستند، البته با نرخ تازه سازی 60 هرتز. آداپتورها و کابل های HDMI 2.0 باید اکثر نیازهای پخش را برآورده کنند. بزرگترین محدودیت در مقایسه با جانشین 2.1 آن، پهنای باند به میزان قابل توجهی کمتر از 18 گیگابیت در ثانیه است که آنها را برای بازی های سطح بالا ایده آل نمی کند.
از آداپتورها و کابل های HDMI نسل قبلی خودداری کنید، زیرا کیفیت سیگنال شما را به میزان قابل توجهی از استانداردهای فعلی پایین می آورند. HDMI 1.4 همچنان می تواند به وضوح 4K برسد، اما با نرخ تازه سازی 30 هرتز کاهش یافته است. مگر اینکه یک آداپتور بسیار قدیمی را نگه داشته باشید، اینها مشکلی ایجاد نخواهند کرد.
متن اصلی (انگلیسی)
What are the limitations of using a USB-C to HDMI adapter?
Adapters let you make the most of your existing hardware, but always come with compromises.