محققان اسرائیلی از ابزارهای سنگی باستانی برای ردیابی مهاجرت شکارچیان استفاده می کنند

بر اساس یک مطالعه اخیر، تکه‌های ابزار سنگی باستانی که در غاری در ارتفاعات ارمنستان پیدا شده‌اند، بینش جدیدی را در مورد شیوه زندگی پیچیده عشایری شکارچیان-گردآورنده دوره پارینه سنگی میانه نشان داده است. این مطالعه توسط تیمی از محققان بین‌المللی به سرپرستی دکتر آریل مالینسکی-بولر و دانشجویان دکترا دیوید نورا، یوانیس اویکونومو و دومینیک روگال از دانشگاه عبری اورشلیم انجام شد. این مطالعه در مجله Quaternary Science Reviews منتشر شد. در ارمنستان به منظور تر

چگونه انسان‌های اولیه فناوری خود را برای زنده ماندن در محیط‌های خشن و در حال تغییر تطبیق دادند. این مطالعه به طور خاص بر اواخر دوره پارینه سنگی میانه متمرکز بود، تقریبا بین 33000 تا 52000 سال پیش، زمانی که شکارچیان باستانی تلاش کردند تا تغییرات محیطی شدید در منطقه قفقاز جنوبی را تغییر دهند. آبسیدین از راه دور حمل می شد، سنگ محلی در صورت نیاز استفاده می شد در حالی که ابزارهای ابسیدین با کیفیت بالا در فواصل طولانی حمل می شد.

برای استفاده، برخی از منابع آتشفشانی تا 200 کیلومتر دورتر، ابزارهای ساخته شده از چرت محلی که نشان دهنده ذکاوت شکارچی-گردآورنده است. محققان دریافتند که قطعات ابزار ابسیدین شواهدی از تغییر شکل و نگهداری مداوم دارند، که نشان می دهد آنها به طور خاص برای بقای استفاده توسط گروه های متحرک در حال حرکت در مناطقی با ارتفاع زیاد طراحی شده اند. آنها پیدا شدند و به شکارچی-گردآورندگان اولیه اشاره کردند که از منابع نزدیک برای کارهای کوتاه مدت هنگام اقامت در یک مکان خاص استفاده می کردند.

با اتخاذ یک چارچوب تحلیلی برای ردیابی قطعات ریز کوچکتر از 20 میلی متر، محققان توانستند شواهد تقریبا نامرئی تعمیر ابزار را شناسایی کنند، حتی زمانی که خود ابزارها از سایت حذف شده بودند. یافته ها روش های سنتی طبقه بندی فرهنگ های باستانی را صرفا بر اساس اشکال ابزار ثابت موجود در اردوگاه های آنها به چالش می کشد. از مسیرهای مهاجرت فصلی "مطالعه ما نشان می دهد که شکارچیان باستانی متفکرانی بسیار انعطاف پذیر و استراتژیک بوده اند."

کمک مالینسکی بولر. آنها به یک روش واحد برای انجام کارها متکی نبودند. در عوض، آنها به دقت ابزارهای قابل حمل و مسافت طولانی را با منابع محلی فوری متعادل کردند، غارهایی مانند آرارات-1 را به عنوان قطب های مهم برای استراحت، تعمیر وسایل خود و برنامه ریزی حرکت بعدی خود در یک چشم انداز چالش برانگیز در نظر گرفتند.» این پروژه از سوی شورای تحقیقات اروپا و بنیاد فریتز تیسن حمایت شد.