محققان به مدت 40 سال کودکان را ردیابی کردند، سپس سرنخی در مورد پیری یافتند

بر اساس یافته های یک مطالعه جدید، داشتن شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر در نوجوانی ممکن است عواقب خوبی در زندگی بزرگسالی داشته باشد.

محققان دانشگاه Jyväskylä، فنلاند، ارتباطی بین BMI بالاتر نوجوانان - اندازه‌گیری وزن بدن نسبت به قد که برای بررسی کمبود وزن، اضافه وزن یا چاق بودن افراد استفاده می‌شود - و پیری بیولوژیکی سریع‌تر پیدا کردند. این مطالعه در 12 آگوست در مجله بین المللی چاقی منتشر شد.

Elina Sillanpää، سرپرست مطالعه و دانشیار ارتقای سلامت در دانشگاه Jyväskylä فنلاند، به نیوزویک گفت که افزایش سریع پیری بیولوژیکی "خطر بیشتر محدودیت‌های عملکردی، بیماری‌های قلبی متابولیک، زوال شناختی و مرگ زودرس را پیش‌بینی می‌کند."

او می‌گوید: «این نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض و رفتارهای اولیه در زندگی می‌تواند آثار بیولوژیکی بر جای بگذارد که بر سرعت پیری ما و احتمال داشتن چند سال سلامتی در آینده تأثیر می‌گذارد.

محققان داده‌های بیولوژیکی بیش از 3500 شرکت‌کننده از مطالعه فنلاندی‌های جوان را که از سال 1980 تا سال‌های 2018 تا 2020 دنبال شدند، بررسی کردند.

آنها گفتند که نوجوانانی که استعداد ژنتیکی نسبت به BMI بالاتر دارند، و همچنین آنهایی که BMI بالایی دارند و تحت تأثیر ژنتیک نیستند، ممکن است در بزرگسالی مستعد ابتلا به خطرات سلامتی مرتبط با چاقی باشند.

محققان گفتند این یافته ها نیاز به استراتژی های پیشگیری اولیه را برجسته می کند.

دکتر توماس رابینسون، پروفسور سلامت کودکان و مدیر مرکز وزن سالم در دانشگاه استنفورد، به نیوزویک گفت که از این یافته‌ها تعجب نکرده است، زیرا مشخص شده است که چاقی با معیارهای مختلف پیری بیولوژیکی پیشرفته، از جمله در میان کودکان چاق، مرتبط است.

او به مطالعه‌ای در سال 2023 اشاره کرد که در آن شرکت داشت و گفت: «پیری بیولوژیکی در کودکان چاق در طول شرکت در یک برنامه شش ماهه کنترل وزن رفتاری تغییر می‌کند».

او گفت که نتایج «پیشنهاد انجام اقدام با شرکت در برنامه‌ای برای ترویج کیفیت بالاتر، کالری کم، چربی کم، خوردن قند کم، فعالیت بدنی بیشتر و زمان کمتری برای صفحه نمایش، به طور قابل‌توجهی سرعت پیری بیولوژیکی کودکان را کاهش داد.»

سیلانپا گفت که BMI بالاتر در نوجوانی "ممکن است پیری بیولوژیکی را تسریع کند، زیرا چاقی بیش از حد با التهاب مزمن درجه پایین و اختلالات متابولیکی مرتبط است که می تواند پیری سلولی را افزایش دهد." چاقی به شیوع بافت چربی در بدن اشاره دارد.

همانطور که سلول های چربی در بدن بزرگتر می شوند، این سلول ها هورمون ها و سایر مواد شیمیایی را آزاد می کنند که باعث التهاب می شوند و در سراسر بدن پخش می شوند. این التهاب می تواند در نحوه استفاده بدن از انسولین اختلال ایجاد کند و در نتیجه مشکلات متابولیک ایجاد کند.

به گفته شورای ملی پیری، این التهاب سیستمیک در طول زمان می‌تواند منجر به بروز بیماری‌های مرتبط با افزایش سن مانند بیماری‌های قلبی، انواع خاصی از سرطان و بیماری‌های عصبی شود.

Sillanpää افزود که بنابراین "به ویژه نگران کننده" است که اثرات BMI بالاتر "ممکن است تا دهه ها بعد به طور کامل آشکار نشود."

او همچنین گفت که BMI بالاتر ممکن است "به عنوان یک نشانگر دیگر قرار گرفتن در معرض سبک زندگی نامطلوب، مانند فعالیت بدنی کم و رژیم غذایی نامناسب، که ممکن است به تسریع فرآیندهای پیری کمک کند."

سیلانپا گفت، بر اساس یافته ها، مهم است که مردم "در تغییرات اجتماعی و محیطی سرمایه گذاری کنند که به جلوگیری از افزایش وزن قبل از وقوع کمک می کند."

او گفت: «به‌جای اینکه بار را کاملا بر دوش افراد بگذاریم، باید مدارس، محله‌ها و محیط‌های غذایی سالم‌تری ایجاد کنیم که از شیوه‌های زندگی سالم از دوران کودکی به بعد حمایت کند.» "پیشگیری زودهنگام نه تنها برای پیشگیری از چاقی بلکه برای کاهش خطرات آتی بیماری مزمن، زوال عملکرد و مرگ و میر زودرس فواید قابل توجهی به همراه خواهد داشت."

رابینسون گفت که اکنون باید مطالعات بیشتری انجام شود تا "مزایای درمان‌های مختلف برای کودکان مبتلا به چاقی اندازه‌گیری شود و سعی شود بیماری‌های مزمن بزرگسالان را با ترویج وزن سالم و تغذیه سالم، فعالیت و رفتارهای زمان نمایش در کودکان به تأخیر انداخته، کاهش یا از آن پیشگیری کرد."

Pitkänen، A.، Kankaanpää، A.، Raitoharju، E. و همکاران. (2026) مسیرهای افزایش وزن نوجوانان و ارتباط آنها با پیری بیولوژیکی: یک مطالعه آگاهانه ژنتیکی. مجله بین المللی چاقی. https://doi.org/10.1038/s41366-026-02194-0

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و اما لی سانگ