محققان می گویند یارانه سوخت های فسیلی «بدترین سیاست انرژی در جهان» است

در سرمقاله ای در Science، پاشا مهدوی و مایکل راس، کارشناسان سیاست انرژی مستقر در ایالات متحده، استدلال می کنند که دولت هایی که یارانه سوخت های فسیلی مصرف کننده را در واکنش به افزایش قیمت انرژی ایجاد می کنند، «بدترین سیاست انرژی در جهان» است. مهدوی، دانشیار دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، در ایالات متحده، و راس، استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، می نویسند که به دنبال افزایش قیمت سوخت های فسیلی به دلیل جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بسیاری از کشورها یارانه هایی را برای مصرف کنندگان اتخاذ کرده اند که قیمت سوخت های فسیلی را پایین نگه می دارد.

دولت ها این شکاف را از طریق روش های دیگری مانند مالیات، استقراض یا کاهش هزینه ها در جاهای دیگر تامین می کنند. مهدوی و راس استدلال می‌کنند که یارانه‌های سوخت‌های فسیلی بد هستند، زیرا بودجه‌های دولت را تخلیه می‌کنند، آلودگی هوا را تشدید می‌کنند، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر را منع می‌کنند و پس از اجرا رهایی از شر آن بسیار دشوار است. نویسندگان می نویسند: "از حدود 130 اصلاحات یارانه ای که در 21 یارانه بزرگ بین سال های 2016 تا 2023 انجام شد، 70٪ در عرض یک سال سقوط کردند. بیش از 90٪ در عرض 3 سال از بین رفت."

راس از طریق ایمیل به Mongabay گفت که او هنوز اصلاحیه یارانه سوخت را پیدا نکرده است که کارآمد باشد و بتوان آن را به طور گسترده اعمال کرد. او گفت: "آنها بسیار کم هستند. مکزیک در حدود سال 2017 پس از یک فرآیند طولانی و پیچیده از شر یارانه های خود خلاص شد، اما در نهایت کارساز شد." نویسندگان می نویسند که دولت ها به دنبال یارانه سوخت می روند، سپس حذف آن را دشوار می دانند زیرا مصرف کنندگان با قیمت بنزین بسیار هماهنگ هستند. «برخلاف قبض برق یا قیمت نان، گاز... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است