محقق می گوید که قبایل جزیره ای منزوی هند برای زنده ماندن از تهدیدات فزاینده به خودمختاری نیاز دارند

مانیش چاندی، محقق سابق پژوهشی که دهه‌ها را با جوامع قبیله‌ای در منطقه کار کرده است، می‌گوید قبایل بومی منزوی و تماس‌گرفته در جزایر آندامان و نیکوبار هند با تهدیدهای ناشی از ماهیگیری غیرقانونی، پروژه‌های توسعه بزرگ و سیاست‌های رفاهی نادرست دولت مواجه هستند که خودکفایی آنها را تضعیف می‌کند. چاندی در زمانی که با تیم محیط زیست آندامان نیکوبار و بنیاد حفاظت از طبیعت بود، با جوامع کار کرد. او همچنین عضو سابق هیئت مشاوران موسسه تحقیقات قبیله ای تحت مدیریت آندامان و نیکوبار است.

چاندی در مصاحبه با Latoya Abulu از Mongabay می گوید که حفاظت از خودمختاری بومی هم برای بقای قبیله و هم برای حفظ محیط زیست در جزایر آندامان و نیکوبار که در جنوب شرقی سرزمین اصلی هند قرار دارند، حیاتی است. چاندی می‌گوید ذخایر قبیله‌ای مجمع‌الجزایر - محل زندگی گروه‌های بومی که در انزوای داوطلبانه زندگی می‌کنند، مانند سنتینلس جزیره سنتینل شمالی و شومپن جزیره بزرگ نیکوبار - حاوی برخی از غنی‌ترین تنوع زیستی منطقه است که عملکردی بهتر از حدود 100 پارک ملی رسمی و پناهگاه‌های حیات وحش در سراسر جزایر دارد.

چاندی به Mongabay می‌گوید: این به این دلیل است که مناطق حفاظت‌شده قبیله‌ای هم بزرگ هستند و هم «برای استخراج و استقرار چوب استفاده نشده‌اند و بنابراین تنوع زیستی زیستگاه‌های مختلف و همچنین گونه‌ها را حفظ می‌کنند». با این حال، چندین فشار فزاینده این جوامع را تهدید می کند. چاندی خاطرنشان می‌کند که تراول‌های تجاری و شکارچیان غیرقانونی اغلب به مناطق حائل ساحلی نفوذ می‌کنند، کوسه‌ها، خرچنگ‌ها و لاک‌پشت‌هایی را که جوامع جزیره برای امرار معاش به آنها وابسته هستند، برداشت می‌کنند.

در جزیره نیکوبار بزرگ، یک پروژه توسعه پیشنهادی توسط دولت مستقیما با زمین‌های علوفه اجدادی همپوشانی دارد و… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.