محقق Ark در سایت Durupinar ترکیه به "Post" می گوید: "ما همه در یک قایق هستیم."

جروزالم پست هفته گذشته از سازند دوروپینار، تپه قایق‌شکل در شرق ترکیه که برخی معتقدند محل استراحت کشتی نوح است، بازدید کرد تا ببیند اولین دور حفاری انجام شده توسط کشتی نوح اسکن (NAS) چه اتفاقی افتاده است. بازدید پست پس از پایان آخرین فصل NAS در طول هفته فعالیت میدانی در سراسر جهان انجام شد. در کنیسه و خواندن داستان طوفان و کشتی. اما داستان نوح فقط متعلق به قوم یهود نیست: این داستان در تورات، انجیل و قرآن، و گروهی که در s.

آن را منعکس می کند. For Adv. اوهاو کوهن، این نکته است. کوهن، یک وکیل و محقق اسرائیلی که با NAS کار می کند، با پست به اشتراک گذاشت: «در زمانی که ملت ها و مذاهب بیش از هر زمان دیگری از هم جدا شده اند، این پروژه یهودیان، مسیحیان، مسلمانان و محققان را از سراسر جهان به دنبال یک تاریخ مشترک گرد هم می آورد.

«هرچه در نهایت کشف کنیم، چیزی عمیقا معنادار در مورد افراد با مذاهب مختلف وجود دارد که در کنار هم کار می‌کنند، که با داستانی که متعلق به تمام بشریت است متحد می‌شود.» او گفت: «به هر حال، اگر همه ما از نوادگان نوح هستیم، پس واقعا همه در یک قایق هستیم. NAS، به رهبری اندرو جونز، کار جاری در Durup را مستند می‌کند. در ماه مه 2026، دولت ترکیه درخواست این گروه را برای شروع مطالعه تهاجمی این سایت، که یک نقطه عطف بزرگ پس از دهه‌ها تجزیه و تحلیل سطح سطحی بود، تأیید کرد. تحت هدایت پروفسور دکتر.

چنکر آتیلا از گروه باستان شناسی دانشگاه سیواس جمهوریت، این تیم حفاری هسته را در ماه ژوئیه آغاز کرد. هنگامی که فصل در سپتامبر به پایان رسید، تیم نمونه‌هایی را از داخل سازند به چندین دانشگاه از جمله دانشگاه بار-ایلان برای آزمایش فرستاد و گزارش نهایی در بهار 2027 انتظار می‌رود. مردی که مدام برمی‌گشت برای جونز، شیفتگی دوروپینار به بیش از 30 سال قبل بازمی‌گردد.

او که در یک خانه مسیحی بزرگ شد و به «هر چیزی مرتبط با کتاب مقدس» علاقه داشت، برای اولین بار در مدرسه راهنمایی درباره شکل گیری آن شنید. جونز که در حاشیه هشتمین سمپوزیوم بین المللی کوه آرارات و کشتی نوح در دانشگاه آگری ابراهیم سسن نشسته بود، به پست گفت که علاقه او به این مکان به سرعت فراتر از آن شد و دیوید را به کاوشگرانی رساند که به مطالعه آن می پرداختند. Fasold.او اولین بار در سال 1997، پس از سفر به ترکیه با یکی از دوستانش در دوران کالج، از دوروپینار بازدید کرد. جونز گفت: "احساس می کرد که رها شده است. در آن زمان هیچ درختی در اطراف آن وجود نداشت."

جونز توضیح داد: «این شکل قایق بسیار تنها در کنار کوه بود.» جونز توضیح داد که مرکز بازدیدکنندگان، که در سال 1987 ساخته شد، یک ساختمان بدون خاکستر بود که توسط یک نگهبان کرد سیگاری زنجیروار اداره می‌شد که «به ما چای پیشنهاد می‌داد و هیچ اطلاعاتی در مورد کشتی نوح نداشت، هیچ چیزی. 2013 با یک گروه تور و دوباره با راهنمایان کردی که در سفرهای قبلی ملاقات کرده بود، ارتباط برقرار کرد.

آنها از او پرسیدند که آیا می‌خواهد چیزی علمی را دنبال کند، زیرا اتفاقات کمی در این سایت می‌افتد. «بعضی از گردشگران به آنجا می‌رفتند، اما دوباره، به نوعی شبیه سال 1997 بود. هیچ‌کس به آن اهمیتی نمی‌داد. در] اواخر دهه 1980،” جونز گفت.

این به نوعی شروع تلاش فعلی بود زیرا همه را هیجان زده کرد.» اسکن های بیشتر در سال 2019 با استفاده از رادار، لیدار و دوربین های حرارتی در کنار کانال علمی، آنچه را که او به عنوان یک الگوی غیرطبیعی از ناهنجاری ها توصیف کرد، نشان داد. هنگامی که کووید در سال 2020 و به دنبال مرگ والدینش مرزها را بست، جونز به ترکیه نقل مکان کرد تا به سایت نزدیک‌تر شود و بوروکراسی مربوط به حفاری آن را بیاموزد. در سال 2022، NAS مرکز بازدیدکنندگان سایت را بازسازی کرد. امروزه، با کفپوش چوبی، با پوسترهایی در مقیاس بزرگ که نتایج اسکن‌های سال‌های 2014 و 2019 را نشان می‌دهد، پوشش داده شده است.

یک مدل مقیاس سه بعدی از Durupinar که با استفاده از داده های GPR از سایت ساخته شده است، در وسط فضا قرار دارد. در طول بازدید، به پست چندین فسیل دریایی که قبلا در Durupinar و اطراف آن پیدا شده بود نشان داده شد. در سال 2024، ویلیام کرابتری، دانشمند خاک، 88 نمونه خاک گرفته شده از داخل و خارج از سایت را آزمایش کرد.

او دریافت که خاک از داخل سازند دارای مواد آلی بیشتر، پتاسیم بیشتر و pH حدود یک واحد کمتر از خاک خارج از آن است. اما بدون شریک دانشگاه ترکیه، NAS نمی‌توانست کاری بیش از آزمایش سطح انجام دهد. پاسخ آنها در آتیلا، باستان‌شناس کلاسیک از دانشگاه سیواس ترکیه که با جونز ارتباط برقرار کرد، آمد. وزارت تغییرات آب و هوا برای اجازه انجام یک مطالعه تهاجمی از سازند دوروپینار، با طرح کلی چند مرحله‌ای دقیق از طرح آنها. «ما حفاری هسته‌ای داشتیم.

تا 75 متر پایین، همه چیز ژئوفیزیکی که می‌توانستم به آن فکر کنم. اما من فقط همه را انداختم و گفتم، ببینیم آنها چه چیزی را تایید می‌کنند.» طبق گفته جونز، تنها سؤالی که وزارتخانه پرسیده بود در مورد عمق درخواستی حفاری هسته بود. او توضیح داد که علامت 75 متری به دلیل تخمین اعتقادی بود که سنگ بستر در 70 متر زیر سطح قرار داشت.

آتیلا به پست گفت: «برای اینکه ببینیم چه چیزی را تا آخر می بینیم.» آتیلا به پست گفت: وزارتخانه دو هفته بعد این طرح را تصویب کرد، بدون اینکه هیچ تغییری در هیچ یک از درخواست‌ها و برنامه‌ها ایجاد شود. تمرین‌ها چه نتیجه‌ای گرفتند مشارکت بین آتیلا و جونز نتایجی را به همراه داشت که تیم می‌گوید ارزش دنبال کردن آن‌ها را دارد، اگرچه هیچ‌کس ادعای اثبات نمی‌کند. در طول فصل اخیر، تیم در چهار فصل اخیر و در خارج از 2 به پایان رسید. متر در مکان ها

به گفته جونز، هیچ یک به سنگ بستر برخورد نکرد، که به گفته او نشانه تشکیل سنگ طبیعی است. «فکر می‌کنم این به نفع ماست.» به ویژه، جونز گفت که مته پس از برخورد با یک شی ناشناس شکسته شد. قبل از شکستن، قطعه "از میان صخره بسیار خوب عبور کرده بود... اگر به یک تخته سنگ یا چیزی برخورد کنیم، مستقیما از میان آن به داخل خاک می رویم." جونز تأیید کرد که NAS می تواند در طول فصل بعدی خود حفره ای عریض تر ایجاد کند تا قطعه شکسته را بازیابی کند. به منتقدانی که ادعا می کنند حفاری به اندازه کافی عمیق نشده است، جونز می گوید

تیم NAS در کنار حفاری هسته و جمع‌آوری نمونه‌های خاک، اسکن‌های راداری جدیدی را با استفاده از BakhtarRadar که یک سیستم تصویربرداری زیرسطحی توسعه یافته توسط مهندس دکتر خسرو باختر است، انجام داد. حفره های زیر سازند

محققان این ویژگی‌ها را به‌عنوان راهروها، محفظه‌ها و سطوح داخلی متعدد شبیه به توصیف کتاب مقدس کشتی تفسیر می‌کنند. آتیلا گفت، تیم رادار از ایالات متحده آمده بود، اما به دلیل باران شدید و سایر محدودیت‌ها، تنها هفت روز فرصت داشت تا روی سایت کار کند. او خاطرنشان کرد که انتظار می رود تیم در سال 2027 بازگردد. در مورد خلاءهای زیر ترکیب، آتیلا مراقب بود که نتایج را زیاده روی نکند. او گفت: "نمی خواهم به طور مطلق بگویم." «این یک راهرو است.

شاید این می تواند یک حفره زمین شناسی باشد.» او گفت که برنامه ریزی میدانی آینده در این سایت برای تعیین اینکه آیا «حفره» متعلق به کشتی است یا به یک سازند زمین شناسی. کوهن گفت: بررسی شواهد و درک اهمیت تصویر بزرگتر.

در یک دادگاه، هیچ مدرک غیرمستقیم لزوما یک مورد را ثابت نمی‌کند، اما وزن انباشته یافته‌های مستقل می‌تواند فوق‌العاده قانع‌کننده باشد.» «این دقیقا چیزی است که من را در مورد این سایت مجذوب می‌کند. اگر این کشتی نوح نیست، ممکن است به یکی از قابل توجه‌ترین تصادفات تاریخ نگاه کنیم.

در برخی مواقع، تعداد زیادی از سرنخ‌های همگرا نیاز به توضیح دارد.» اما همه از کار در حال انجام در Durupinar استقبال نکرده‌اند. جونز با پست در میان گذاشت که مدت زیادی پس از شروع کار میدانی در این سایت در ماه ژوئیه، فرماندار محلی حفاری را برای نزدیک به یک هفته متوقف کرد پس از اینکه هم دفتر فرماندار و هم وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه تماس‌های تلفنی متعددی را از وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه دریافت کردند. در مورد اینکه چرا خارجی هایی مانند NAS اجازه داشتند تا این حد نزدیک به مرز ترکیه و ایران کار کنند و هشدار داده شد که ممکن است این کار را انجام دهند.

چیزی غیرقانونی یا آسیب رسان به سایت. پس از مشورت فرماندار با افراد آشنا به کار روی زمین، مکث برداشته شد، و تیم توانست تحت مجوز آنها ادامه دهد. آتیلا جونز گفت که در آن زمان به او گفته بود که هرگز چنین چیزی را ندیده است. "این اولین بار است که افرادی را می بینم که آنقدر علاقه مند به کار هستند که می خواهند او را دوباره فراخوانی کنند و می گویند جونز.

همه آنها ناگهان باستان شناس شدند. گلی که در اطراف یک تکه سنگ بستر عمودی جاری بود شکل کشتی مانند آن را به وجود آورد که یک تخته سنگ آهکی جامد که از نزدیکی مرز ایران سرچشمه می گرفت بر فراز آن شکل گرفت.

سال‌ها توسط یخچال‌ها و هوازدگی، و اینکه این سازند در واقع یک ناودیس (سنگ‌های چین‌خورده) است. جونز خاطرنشان کرد که هر سه نظریه به سنگ جامد زیر آن بستگی دارند، که حفاری تیم هیچ‌کدام از آنها را پیدا نکرد. جونز گفت: «ما نتایج را تحمیل نمی‌کنیم. "اگر هسته را سوراخ کنیم و به یک لایه سنگ در کل سایت برخورد کنیم، بله، خوب است، به احتمال زیاد طبیعی است.

جونز گفت که مدارک برای فصل دوم کار قبلا ارسال شده است. در حالی که مجوز اولیه ارائه شده توسط آتیلا و تایید شده توسط دولت ترکیه بسیار بیشتر از توانایی تیم در حال حاضر انجام شده است، روش‌های مختلفی وجود دارد که جونز می‌خواهد برای آنها تاییدیه بیشتری دریافت کند، مانند تصویربرداری لرزه‌ای، مغناطیس‌سنجی و میکروگرانش، و احتمالا تکنیک‌های میونید که در تصویربرداری مصر استفاده می‌شود. جونز گفت: در پایان این فرآیند دو ساله، تیم تصمیم خواهد گرفت که چگونه بر اساس کافی بودن داده های جمع آوری شده ادامه دهد.

آخرین مرحله کاوش، اگر نتایج تجزیه و تحلیل مثبت شود و NAS بتواند آن را تایید کند. جونز گفت، اگر دوروپینار کشتی باشد، این قدیمی‌ترین شی ساخته دست بشر از نظر گاه‌شماری کتاب مقدس خواهد بود، و آن را بسیار شکننده می‌کند، و هر کار بسیار تهاجمی باید با دقت انجام شود. با این حال، برای کوهن، تلاش برای ادامه کار فراتر از کنجکاوی است.

ما به طور بالقوه در برابر چیزی ایستاده‌ایم که می‌تواند اساسا درک ما از تاریخ بشر را تغییر دهد.» «با هر سرنخ جدید، هر اسکن راداری، و هر نمونه‌ای که بررسی می‌شود، مسئولیت پیگیری حقیقت تنها قوی‌تر می‌شود. چه در نهایت ثابت شود که کشتی نوح است یا نه، دور شدن بدون پایان دادن به همه احتمالات علمی، می‌تواند برای نسل آینده یک آسیب بزرگ باشد.» نقطه اتحاد در سرتاسر جهان." اگر بتوانیم بدون هیچ شکی ثابت کنیم که این کشتی نوح است، تمام جهان آن را در آن احساس خواهند کرد.

کرابتری با پست به اشتراک گذاشت، چه آنها یک ملحد، مسیحی، مسلمان، یهودی باشند. جونز اضافه کرد: «ما در دنیایی زندگی می کنیم که تقسیم شده است، اما خود داستان می تواند این نوع وحدت را برای مردم فراهم کند، و امیدواریم کسانی که می خواهند آن را در داستان و در خود سایت اینجا ببینند.»