محیط شیمیایی، نه اندازه به تنهایی، به آنزیم پردازش کننده گلوکز کمک می کند تا با افزایش دما فعال بماند.
سلول ها با وجود تغییر شرایط باید انرژی تولید کنند. اما چه چیزی آنزیم های متابولیک را در طول نوسانات دما فعال نگه می دارد؟ تیمی به رهبری پروفسور سیمون ابینگهاوس و دکتر هارشیتا راستوگی در دانشگاه روهر بوخوم و مرکز تحقیقات علوم شیمی و پایداری این سوال را با استفاده از ایزوفرم پلاکتی فسفوفروکتوکیناز-1 (PFKP)، آنزیم مرکزی در متابولیسم گلوکز، بررسی کردند.
سلول ها با وجود تغییر شرایط باید انرژی تولید کنند. اما چه چیزی آنزیم های متابولیک را در طول نوسانات دما فعال نگه می دارد؟ تیمی به رهبری پروفسور سیمون ابینگهاوس و دکتر هارشیتا راستوگی در دانشگاه روهر بوخوم و مرکز تحقیقات علوم شیمی و پایداری این سوال را با استفاده از ایزوفرم پلاکتی فسفوفروکتوکیناز-1 (PFKP)، آنزیم مرکزی در متابولیسم گلوکز، بررسی کردند.
متن اصلی (انگلیسی)
Chemical surroundings, not size alone, help glucose-processing enzyme stay active as temperatures rise
Cells must produce energy despite changing conditions. But what keeps metabolic enzymes functional during temperature fluctuations? A team led by professor Simon Ebbinghaus and Dr. Harshita Rastogi at Ruhr University Bochum and the Research Center for Chemical Sciences and Sustainability investigated this question using the platelet isoform of phosphofructokinase-1 (PFKP), a central enzyme in glucose metabolism.