مدارس ایرلندی رهبران جهانی در یک ابتکار سبز هستند. پس چرا بیشتر در آسفالت پوشیده شده است؟

تکه های براق و قهوه ای مایل به قرمز اینجا هستند. فصل کانکر در راه است. ظاهر آنها، با دانه‌ای چرخان روی سطح که شبیه روکش چوبی است، مرا به میزهای طبیعت در آغاز ترم سپتامبر بازمی‌گرداند.

کوچکترین من در دبستان است. این یک مکان کوچک است، یک مدرسه روستایی به سبک قدیمی در دوبلین، با شش نفر در کلاس او و یک حیاط به اندازه تمبر پست. بچه‌ها خوش شانس هستند که یک پارک بزرگ در نزدیکی آن‌ها دارند، که به همین خوبی است، زیرا محوطه مدرسه بسیار بی‌جان، بی روح و تاریک است: آسفالت و نه چیزهای دیگر.

با یک معیار، ایرلند در سبز کردن مدارسش پیشتاز است. ابتکار مدارس سبز Taisce، نسخه ایرلند از برنامه بین‌المللی مدارس محیط‌زیست که در سال 1994 در پاسخ به فراخوانی در اجلاس سران ریو زمین در سال 1992 برای ایجاد آموزش‌های زیست‌محیطی در مدارس راه‌اندازی شد، به 85 درصد از مدارس می‌رسد و ایرلند بالاترین سهم پرچم‌های سبز را در بین کشورهای شرکت‌کننده دارد. با این حال، در بیشتر محوطه‌های مدرسه قدم بزنید، و آسفالت، پارکینگ و علف‌هایی را خواهید دید که روی فرش چیده شده‌اند.

مرتب است، نگهداری آن ارزان است و منطق لجستیکی خاصی دارد، اما برای زندگی - حشرات و پرندگانی که در غیر این صورت آنجا بودند - یک بیابان است.

در فلاندر، برنامه Eco-Schools - MOS، MilieuZorg Op School - توسط دولت فلاندری اداره می شود. دو محقق دانشگاه آنتورپ، Jelle Boeve-de Pauw و Peter Van Petegem، می‌خواستند بفهمند که واقعا چه چیزی یک مدرسه را در شکل‌دهی به دانش، ارزش‌ها و انگیزه محیطی دانش‌آموزان خوب می‌کند. آیا این برچسب مدارس زیست محیطی است که به دست آورده است؟ یا نحوه همکاری معلمان با هم و گستردگی طبیعت در محوطه آن است؟

در مطالعه‌ای که در سال 2018 منتشر شد، آن‌ها 2152 دانش‌آموز و 1374 معلم را در 101 مدرسه ابتدایی و متوسطه فلاندری در مراحل مختلف برنامه مدارس زیست محیطی مورد بررسی قرار دادند. نتایج واضح بود: مدارس زیست محیطی دانش دانش آموزان را بالا بردند، اما برای انگیزه خود محور آنها کار چندانی نکردند. در هر صورت، آنها یاد گرفتند که سبز عمل کنند زیرا به آنها گفته شده بود. چیزی که تفاوت را ایجاد کرد تدریس فعال، یک سیاست محیطی واقعی مدرسه و فضاهای سبز در محوطه مدرسه بود که دانش آموزان واقعا از آن استفاده می کردند. نشان راه حل نیست؛ همه چیز درباره فضاهای وحشی و پر از طبیعت و معلمانی است که با هم کار می کنند.

چرا ایرلند باید از الزام والدین به خرید لپ‌تاپ برای کودکانشان برای مدرسه خودداری کند؟

شبکه پایداری مدارس ایرلندی که در سال 2021 توسط دکتر پاتریک کیروان، معلم علوم پیشگام از آردسکویل نا مارا در واترفورد راه اندازی شد، جنبشی از معلمان و دانش آموزان است که برای تسریع یادگیری مبتنی بر طبیعت و اولویت دادن به اقلیم و پایداری در سیستم آموزشی با یکدیگر همکاری می کنند. این شبکه با توصیف خود سعی می‌کند به دانش‌آموزان فضایی بدهد تا در مورد علل ریشه‌ای مسائل زیست‌محیطی فکر کنند تا بتوانند اقدامات معناداری انجام دهند.

اواخر پاییز امسال، آنها توافقنامه دولرا ما را راه‌اندازی می‌کنند و قول می‌دهند که زمین‌های مدرسه را به پناهگاه‌های غنی از تنوع زیستی و پر از زندگی تبدیل کنند. شواهد از ماهیت فیزیکی بر اساس دلایل حمایت می کند. این توافقنامه با هفت سازمان، از جمله مدارس سبز، تنظیم شده است و از افراد دارای قدرت و اهرم - "رهبران سیستم آموزشی" - می خواهد که متعهد به بهبود طبیعت در زمینه خود، از جمله نقشه برداری از آنها برای حیات وحش با استفاده از ابزارهای مرکز ملی داده تنوع زیستی باشند.

آنها می توانند از نفوذ خود برای کمک به ایجاد یک استراتژی کل مدرسه برای تغییر آموزش طبیعت و دور کردن آن از مدلی استفاده کنند که تا کنون عمدتا به قهرمانان فردی در مدارس وابسته بوده است. همه اینها می تواند طبیعت را به ارزش اصلی زندگی مدرسه و حکومت تبدیل کند.

ایرلند از نظر تنوع زیستی سالم در رده 10 درصد پایینی کشورهای جهان قرار دارد و جوانان سنگینی این کاهش مداوم را احساس می کنند. در بزرگترین نظرسنجی در نوع خود، از 10000 جوان 16 تا 25 ساله در 10 کشور در مورد تغییرات اقلیمی سؤال شد. 59 درصد گفتند که بسیار نگران هستند و بیش از 45 درصد گفتند که این احساسات به زندگی روزمره آنها آسیب می رساند. مطالعه ای که توسط دانشگاه ییل روی 300 دانشجو انجام شد، نشان داد که اضطراب آب و هوا با افسردگی مرتبط است، اما فقط در میان آنهایی که درگیر کنش جمعی نیستند.

این یک مطالعه کوچک است، اما به یک چیز مفید اشاره می کند: چیزی که کمک می کند ممکن است کمتر در مورد یادگیری مشکل و بیشتر در مورد انجام کاری جمعی در مورد آن باشد.

در بارسلونا، کودکان در مدارس سبزتر در طول سال تحصیلی دستاوردهای بزرگتری در حافظه کاری داشتند. در فنلاند، حیاط‌های شنی با کف‌های جنگلی طبیعی (فسکو، علف‌زار، خزه‌ها و درختچه‌های کوتوله) پوشیده شد و در عرض ۲۸ روز، باکتری‌های پوست کودکان متنوع‌تر شدند. باکتری های روده آنها بیشتر شبیه به باکتری های کودکانی شد که روزانه از جنگل ها بازدید می کردند.

در طول موج گرمای تابستان امسال، 63 درصد از معلمان مدارس ابتدایی در بریتانیا گفتند که کودکان را در زمان استراحت در خانه نگه داشته اند. درختان و سطوح طبیعی محوطه مدرسه پخت را خنک می کنند و به بچه ها اجازه می دهند بیرون بمانند. در پاریس، مقامات حیاط‌ها را به طبیعت برمی‌گردانند تا آنها را خنک کنند و زندگی را بازگردانند.

قوی ترین مورد برای Dúlra این است که پروژه زمین مدرسه فرصتی برای تأثیر جمعی، سریع است. گیاهان برای زنبورها آهنربا هستند. دانش‌آموزان می‌توانند آنها را ببینند و بشمارند و علت و معلولی که زندگی را به خود جذب می‌کند، درک کنند. این حس عاملیت - که دانش آموزان مهم هستند و می توانند تأثیر بگذارند - مهم است. جوانان وقتی یاد می گیرند که خود و دیگران می توانند با همکاری تفاوت ایجاد کنند، «امید سازنده» را در خود پرورش می دهند.

مدارس می توانند آینده زمین های خود را به دانش آموزان بسپارند. به آنها اجازه دهید نقشه سایت را تهیه کنند، تغییرات را پیشنهاد دهند و آنچه را که زنده می شود ثبت کنند.

در سال 2022، موسس این شبکه، کیروان، وضعیت آموزش آب و هوا و طبیعت در ایرلند را "نام کننده" و "کاملا و کاملا ناکافی برای جایی که در حال حاضر در آن هستیم" خواند. او استدلال کرده است که وزارت آموزش و پرورش باید یک سرنخ اختصاصی پایداری در هر مدرسه را تامین کند. برای هر رهبر که توافقنامه دولرا را امضا می کند، در اینجا یک سوال وجود دارد: تا سپتامبر آینده چه کاری انجام می دادید که قبلا انجام نمی دادید؟ Dúlra به معنای طبیعت است و طبیعت صبور و قابل اعتماد است: چمن زنی را متوقف کنید و باز خواهد گشت.