مدت‌ها پس از آتش‌سوزی‌های مائوئی، فلزات سمی در بدن ساکنان باقی می‌مانند

در آگوست سال 2023، مجموعه‌ای از آتش‌سوزی‌های جنگلی در سراسر مائوئی رخ داد که بیش از 100 نفر را کشت، هزاران خانه را ویران کرد و میلیاردها خسارت را به بار آورد. نوئلانی آهیا، که کاناکا مائولی و یکی از بنیانگذاران Maui Medic Healers Hui است، به بسیج نزدیک به 600 داوطلب در لاهاینا، از جمله پزشکان، پرستاران و درمانگران کمک کرد.

سه سال بعد، بحران مسکن و بهداشت همچنان حاد است. Maui Medic Healers Hui یک کلینیک رایگان راه اندازی می کند، اما Ahia آرزو می کند که 10 کلینیک دیگر برای رفع نیازهای جامعه داشته باشد. او گفت: "آتش ممکن است خاموش شده باشد، اما فاجعه با هیچ تصوری تمام نمی شود."

این ویرانی فراتر از تلفات جانی و ساختمان های ویران شده بود. تحقیقاتی که سال گذشته توسط محققان دانشگاه هاوایی در مطالعه قرار گرفتن در معرض آتش‌سوزی مانوآ در مانوآ یا MauiWES منتشر شد، نشان داد که بیش از 1 نفر از هر 5 ساکن، عملکرد ریه را کاهش داده است.

اکنون، تحقیقات جدید از همان پروژه، سطوح بالایی از فلزات سمی را در ساکنان جزیره ماه‌ها پس از آتش‌سوزی، با قرار گرفتن در معرض بیشتر مرتبط با اختلال عملکرد ریه، نشان داده است. این یافته‌ها شواهد بیشتری را ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد عواقب سلامتی آتش‌سوزی‌های فاجعه‌بار می‌تواند مدت‌ها پس از خاموش شدن شعله‌ها و پاک شدن دود باقی بماند.

Alika Maunakea که Kanaka Maoli و یکی از کارگردانان MauiWES است، به Grist گفت: «آنچه را که ما به عنوان یک رویداد یکبار در نظر می گیریم و گاهی به آن نگاه می کنیم، دیگر واقعا یکبار نیست.

محققان هنوز نمی‌دانند چه مقدار از آلودگی ناشی از آتش‌سوزی‌ها بوده و چه مقدار از قبل در محیط وجود داشته است. این تمایز اهمیت دارد زیرا آتش‌سوزی‌ها به‌طور فزاینده‌ای در شهرهایی مانند لاهاینا و شهرهایی مانند لس‌آنجلس می‌روند، جایی که آتش زدن خانه‌ها، ماشین‌ها و زیرساخت‌ها می‌تواند آلاینده‌هایی را که مردم برای ماه‌ها یا سال‌ها پس از آن با آن‌ها مواجه می‌شوند، بر جای بگذارند.

اعضای جامعه در یک گردهمایی «لاهاینا استرانگ» در اکتبر 2023 دست در یک حلقه دعا می‌گیرند. ماریو تاما / گتی ایماژ

Maunakea در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: "ما به طور سنتی در مورد قرار گرفتن در معرض آتش سوزی وحشی عمدتا از طریق لنز دود فکر می کردیم." اما وقتی کل یک جامعه می سوزد، ما با یک محیط قرار گرفتن در معرض بسیار پیچیده تر سر و کار داریم. او گفت که محققان همچنین باید بدانند که چه آلاینده هایی قبلا وجود داشته است، چه چیزی ممکن است آتش را آزاد کند و چه چیزی وارد بدن ساکنان شده است.

در این تحقیق که 1400 بزرگسال در سراسر مائوئی را 6 تا 18 ماه پس از آتش سوزی مورد مطالعه قرار داد، 24 فلز در نمونه های ادرار اندازه گیری شد. در یک نظرسنجی بهداشتی سراسری که قبل از آتش‌سوزی انجام شد، مشخص شد شرکت‌کنندگان دارای غلظت‌های بالاتری از چندین فلز نسبت به افراد دیگر بودند. این شامل 2.2 برابر آرسنیک، 2.3 برابر باریم و 3.8 برابر منگنز بود. آنتیموان که در مواد بازدارنده شعله استفاده می شود و قبلا با تحریک ریه، درد معده و سایر علائم مرتبط بود، در سطوحی نزدیک به 40 برابر بیشتر یافت شد.

از آنجایی که محققان فاقد داده های قابل مقایسه از قبل از آتش سوزی هستند، نمی توانند تعیین کنند که چه مقدار از قرار گرفتن در معرض فلز ناشی از فاجعه است. Maunakea به Grist گفت که در پاسخ به این سوال گام بعدی این پروژه است که کمک مالی 3.6 میلیون دلاری از موسسه ملی علوم بهداشت محیطی دریافت کرده است. این کار شامل بررسی اینکه آیا و تا چه حد فعالیت های کشاورزی و صنعتی گذشته به آلودگی کمک کرده است، می شود.

آهیا گفت: درک این نکته مهم است که اینها همه بخشی از استعمار شهرک نشینان هستند. "بنابراین آنچه ما به آن نگاه می کنیم عوامل مخدوش کننده ای است که به سلامت مردم محلی ما آسیب می رساند."

بعدی را بخوانید

دو سال پس از آنکه آتش‌سوزی همه چیز را گرفت، صاحبان خانه‌های مائوئی با تهدید جدیدی روبرو هستند: سلب مالکیت

آنیتا هافشنایدر

دهه‌ها کشاورزی مزرعه‌ای سیستم‌های آبی را تغییر داد، علف‌کش‌ها را معرفی کرد و گیاهان بومی را جابجا کرد و میراثی در جزایر باقی گذاشت که هنوز هم احساس می‌شود. بلایایی مانند آتش سوزی و طوفان می تواند این مشکلات زیست محیطی جاری را تشدید کند.

کیتی کاملاملا که کاناکا مائولی و استادیار دانشگاه ایالتی آریزونا مستقر در هاوایی است، می‌گوید: «اگر داستان را با شروع آتش شروع کنیم، تصمیم‌هایی را که به چشم‌انداز و توانایی جامعه برای پاسخ‌دهی شکل می‌داد از دست می‌دهیم. «تغییرات خرد اقلیم در مکان‌هایی عمل می‌کند که قبلا با تاریخچه مالکیت زمین، انحراف آب، توسعه و دسترسی نابرابر به منابع شکل گرفته‌اند.»

کاملاملا گفت که بهبودی واقعی باید فراتر از آتش باشد. او با استفاده از کلمه هاوایی برای زمین، که دارای معنا و رابطه عمیق‌تری نسبت به ملک یا مکان صرف است، گفت: «من می‌خواهم بهبودی با این‌که آیا مردم می‌توانند در جوامع خود باقی بمانند، از «آینا» مراقبت کنند، و دانش و اعمال خود را در محل منتقل کنند، سنجیده شود. بازسازی نباید همان شرایطی را ایجاد کند که مردم را در معرض خطر قرار داده است. مراقبت از «آینه» و مراقبت از مردم باید با هم بودجه و برنامه ریزی شود.

Maunakea گفت که انبوه فشارهای متقاطع یکی از دلایلی است که او می خواست این تحقیق را دنبال کند. با تسریع تغییرات آب و هوایی، مشکلات طولانی مدت بومیان هاوایی مانند مسکن، مضرات گردشگری و میراث مزارع می تواند مشکلات را تشدید کند. او گفت: «ما نگران این هستیم که بلایایی مانند این که در مائوئی تجربه می‌کنیم، و همچنین سیل‌ها و طوفان‌های دیگری که اکنون تجربه می‌کنیم، به افزایش شکاف‌ها در نابرابری‌های بهداشتی که در حال حاضر در آن جمعیت‌ها وجود دارد، ادامه می‌دهد.»

با حرکت رو به جلو، این پروژه نه تنها خطرات بهداشتی را شناسایی می کند، بلکه به ساکنان کمک می کند تا به آنها پاسخ دهند. شرکت کنندگان در مطالعه نتایج خود را دریافت می کنند، در مورد آنها بحث می کنند و با متخصصان بهداشت ملاقات می کنند. Maunakea گفت: "مردم اکنون می دانند که این نوع خطرات بالقوه وجود دارد، و اینکه چه کاری باید در مورد آنها انجام شود یک نگرانی بزرگ است." ما هنوز همه پاسخ‌ها را به طور قطعی نداریم، اما در حال برداشتن گام‌های بعدی هستیم تا تصویر بهتری داشته باشیم و جامعه خود را در مورد آن آگاه کنیم.»

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان مدت‌ها پس از آتش‌سوزی‌های مائوئی، فلزات سمی در بدن ساکنان در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد.