مدرسه‌ای که در آن دانش‌آموزان سفیدپوست طبقه‌ی کارگر از شانس‌ها سرپیچی می‌کنند

دو سال پیش، در روز نتایج GCSE در سالن مدرسه ای در ساندرلند ایستادم و غرور و شگفتی را در چهره نوجوانان در هنگام باز شدن پاکت ها تماشا کردم.

حتی پس از سال‌ها پوشش دادن روزهای نتیجه، از دیدن مجموعه‌ای از نتایج برجسته در مدرسه‌ای که با چالش‌های زیادی روبرو بود، احساساتی شدم. تقریبا نیمی از دانش‌آموزان مدرسه، وعده‌های غذایی رایگان دریافت می‌کنند، به این معنی که والدین آنها از درآمد پایینی برخوردار هستند. در واقع، نتایج در شهر معدنی سابق Hetton-le-Hole به اندازه ثروتمندترین مناطق جنوب انگلستان قوی بود.

تابستان امسال، آکادمی هتون به نقطه عطف دیگری دست یافت، به طوری که 80 درصد از دانش آموزان آن حداقل نمره 4 را در ریاضیات و انگلیسی کسب کردند. درجه 4 تقریبا معادل "C" در سیستم قدیمی است و به عنوان پاسپورتی برای مشاغل و تحصیلات بیشتر دیده می شود.

یکی دیگر از جزئیات قابل توجه در مورد Hetton این است که تقریبا همه دانش آموزان آن از یک پیشینه سفیدپوست طبقه کارگر هستند، گروهی که برای مدتی در کانون توجه بوده اند. این هفته شاهد آغاز مرحله دوم یک تحقیق مستقل به رهبری بارونس موریس، وزیر سابق کابینه، در مورد اینکه چرا کودکان آن جوامع از همسالان خود در مدرسه عقب هستند، انجام شد. لوسی پاول، وزیر آموزش و پرورش گفت: "در حال حاضر، تعداد زیادی از کودکان سفیدپوست طبقه کارگر در هر مرحله از تحصیل عقب می مانند."

اما به نظر می رسد آکادمی هتون با این شانس مخالفت کرده است. مدیر مدرسه، ویکی پینکنی، امتناع از پذیرش درآمد کم به معنای نتایج پایین است. او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم ما فقط به خاطر جامعه‌ای که در آن کار می‌کنید، کمتر قبول کنیم.

ویکی پینکنی، مدیر هتون، می گوید درآمد پایین نباید به معنای نتایج ضعیف باشد.

نتایج فوق‌العاده، هتون را در میان گروه نخبه‌ای از مدارس به دست آورده است: دبیرستان‌های معمولی که دانش‌آموزان را از نظر تحصیلی انتخاب نمی‌کنند، و جایی که 80 درصد دانش‌آموزان آن نمره بسیار مهم 4 را در ریاضیات و انگلیسی کسب می‌کنند.

در واقع، تنها 339 مدرسه غیرانتخابی در انگلستان وجود داشت که از حدود 3000 مدرسه ای که داده های مربوطه را منتشر کردند، میانگین 80 درصد قبولی در ریاضیات و انگلیسی را برای سه سال منتهی به 2025 داشتند. مدارس با پیشرفت عالی اخیرا کانون توجه برخی از سیاست‌ها قرار گرفته‌اند و نمایندگان مجلس در چندین حزب استدلال می‌کنند که ما باید آنها را از نزدیک مطالعه کنیم.

آنها در مورد چگونگی افزایش استانداردها چه می توانند به ما بگویند؟ و آیا مدارس دیگری که با چالش‌های مشابه هتون روبرو هستند، می‌توانند به نتایجی به همان اندازه چشمگیر دست یابند؟

با یک نگاه اجمالی به آن 339 مدرسه با پیشرفت عالی، مشخص می شود که بخشی از موفقیت آنها ناشی از چیزهایی است که تغییر آنها دشوار است.

به ویژه، مشخصات اقتصادی دانش آموزان به وضوح مهم است. مدارسی که میانگین قبولی 80 درصدی دارند، فرزندان کمتری از خانواده‌های کم‌درآمد نسبت به متوسط ​​دارند و کمتر در مناطق محروم هستند. آنها همچنین فرزندان کمتری با نیازهای آموزشی ویژه دارند.

تحلیلگران می گویند که ما نباید از نقش عظیم مالی خانواده در تعیین نتیجه مدرسه تعجب کنیم.

پروفسور جان جریم، استاد دانشگاه کالج لندن که در مورد سیستم های آموزشی در کشورهای مختلف تحقیق می کند، می گوید که سیستم انگلستان دانش آموزان فقیرتر را شکست می دهد.

او می‌گوید از سال 2010، حتی در حالی که بازنگری در GCSE به طور گسترده به عنوان افزایش استانداردها دیده می‌شود، احتمال موفقیت فرزندان فقیرترین خانواده‌ها در این امتحانات کلیدی به سختی تغییر کرده است.

پروفسور جریم می‌گوید: «حرکت شماره‌گیر واقعا سخت است.

سیموس مورفی، مدیر اجرایی مدارس ترنر، که مدارسی را در مناطق محروم از نظر مالی اداره می‌کند، فکر می‌کند که فشار برای استانداردهای تحصیلی بالاتر تحت نظر مایکل گوو از سال 2010 "دیدگاه و چالش" را به سیستم القا کرد. او می گوید، اما برای همه دانش آموزان کار نمی کند.

او می‌گوید به‌ویژه در مکان‌هایی که خانواده‌ها با هزینه‌های زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند، یک جوان 18 ساله که حداقل دستمزد را دریافت می‌کند «مسئله بزرگی» است و ممکن است برای برخی از والدین وسوسه‌انگیز باشد که فرزندان خود را به جای تحصیل به سمت کار سوق دهند.

مدارس با عملکرد بالا در لیست ما نسبت دانش‌آموزان انگلیسی سفیدپوست نسبت به سایر مدارس نیز کمتر است. در اوایل امسال، تحقیقات خارجی بارونس موریس نشان داد که بسیاری از خانواده‌های سفیدپوست طبقه کارگر به سادگی ایمان خود را به سیستم مدرسه از دست داده‌اند و به طور فزاینده‌ای معتقدند که موفقیت آینده را تضمین نمی‌کند.

بنابراین واضح است که ثروت یک مدرسه تا حدی توسط عوامل خارج از کنترل آن شکل می گیرد.

ولی یه عارضه داره وقتی روی مدارس خاصی زوم می‌کنید، به نظر می‌رسد برخی از آنها می‌توانند از گرانش سرپیچی کنند و علیرغم اینکه ظاهرا در سمت «اشتباه» آن عوامل جمعیتی قرار دارند، به نتایج بالایی دست می‌یابند.

پس به آن مدرسه در ساندرلند برگردیم. این کشور به‌عنوان یک استثنا مشخص می‌شود: جمعیتی عمدتا سفیدپوست از طبقه کارگر و تعداد زیادی دانش‌آموز از خانواده‌های فقیر دارد. در واقع، اگر فقط به بالاترین نمرات نگاه کنید، منطقه ای که هتون در آن قرار دارد امسال در انتهای جدول لیگ انگلیس قرار دارد. به گفته ناظر آزمون Ofqual، تنها 3 درصد از GCSE ها در شمال شرق تابستان امسال موفق به کسب امتیاز برتر (نمره 9) شدند، در مقابل 8 درصد در لندن. (در سایر معیارهای عملکرد GCSE، شمال شرق در رتبه مطلوب تری قرار گرفت.)

پس از افتتاح در دهه 1960 با نام مدرسه هتون، سال ها با عملکرد پایین دست و پنجه نرم کرد. شهر Hetton-le-Hole با بسته شدن معدن Eppleton در دهه 1980 به شدت آسیب دید. برای خانواده ها مرسوم شد که فرزندان خود را به جای دیگری بفرستند تا به دنبال آموزش خوب باشند. یک گزارش Ofsted در سال 2021 این مدرسه را به عنوان "نیاز به بهبود" رتبه بندی کرد. این آخرین گزارش قبل از تبدیل شدن به آکادمی بود.

اما در سال 2024، آفستد گفت که "به سرعت در حال بهبود است". نرخ قبولی 80 درصدی امسال برای ریاضیات و GCSE های انگلیسی، مدرسه را در رتبه های بالای اداره محلی ساندرلند قرار می دهد و بسیار بالاتر از میانگین انگلستان است، جایی که 57 درصد ریاضیات و 60 درصد انگلیسی را پاس کردند.

مدیر مدرسه، پینکنی، می‌گوید که اکنون «مدرسه منتخب» برای خانواده‌های محلی است.

مدرسه همچنین می‌گوید که هدفش این است که روحیه‌ای گرم و خوش‌آمد داشته باشد.

برای دانش‌آموزان سال یازدهم، مسیر ورودی جداگانه‌ای وجود دارد که هر روز صبح توسط معلمانی که چند نفر را می‌ایستند و از آنها در مورد موضوعشان سؤال می‌کنند، مسیر ورودی جداگانه‌ای وجود دارد که در محل با تخته سفید حل می‌شود.

در حالی که این کار با شوخ طبعی انجام می شود، تصمیم در مورد اینکه چه کسی برای این مداخله کوتاه متوقف شود در جلسات بررسی منظم مورد بحث قرار می گیرد.

پشتیبانی ساختارمندتری برای همه به شکل یک ساعت مطالعه اضافی چهار روز در هفته پس از مدرسه وجود دارد. اگر ریاضی جایی است که شما گیر کرده اید، ممکن است دو ساعت از این ساعت را روی آن موضوع انجام دهید.

در آستانه امتحانات، مدرسه «یکشنبه‌های تجدیدنظر» برگزار می‌کند، زمانی که دانش‌آموزان سال یازدهم می‌توانند برای جلسه تکمیلی وارد شوند و ناهار کبابی را با هم بخورند.

مدرسه فکر می کند که همه اینها برای تقویت احساس مشارکت در کلاس طراحی شده است که به نوبه خود می تواند نمرات امتحان را افزایش دهد. و به نظر می رسد که کار می کند. هنگام بررسی مدرسه در سال 2024، آفستد از "روابط مثبت" بین دانش آموزان و کارکنان تمجید کرد.

یک مطالعه به سفارش دولت نشان می‌دهد دانش‌آموزانی که احساس می‌کنند به مدرسه تعلق دارند، در GCSE بهتر عمل می‌کنند.

و یک مطالعه به سفارش دولت، که امسال توسط دانشگاه کمبریج منتشر شد، نشان داد که دانش‌آموزانی که می‌گویند به مدرسه تعلق دارند، «موفقیت قابل توجهی بالاتر» را در GCSE خود می‌بینند.

در حوالی این زمان از سال در هتون، والدین دانش‌آموزان سال یازدهم، که تابستان آینده در امتحانات شرکت خواهند کرد، دعوت‌نامه‌ای برای یک شب «ماهی و نکات» در مدرسه دریافت می‌کنند. آن‌ها در مورد کارهایی که به‌عنوان والدین برای حمایت از یادگیری و مجموعه‌ای پر از منابع تجدیدنظر می‌توانند انجام دهند، مشاوره دریافت خواهند کرد. دفترچه ها و لوازم التحریر برای هر دانش آموز طراحی شده است.

سپس پینکنی و سایر کارکنان با آنها برای خوردن ماهی و چیپس در غذاخوری که هزینه آن توسط مدرسه پرداخت می شود، می نشینند. او می‌گوید که والدین او را به‌عنوان «مادر دیگری» می‌بینند که می‌خواهد فرزندانشان بهترین کار را انجام دهند. او می‌گوید برخی از والدین ممکن است تجربه ضعیفی از مدرسه داشته باشند، یا به سادگی توانسته‌اند بدون داشتن شرایط لازم وارد کار شوند.

پینکنی می‌گوید این جامعه‌ای است که بیشتر «در منطقه می‌ماند» و وظیفه مدرسه «باز کردن افق‌های خود» است.

اما همچنان، چالش ها باقی مانده است. مسلما تقلید از موفقیت هتون برای هر مدرسه ای در یک منطقه سفیدپوست و طبقه کارگر آسان نخواهد بود.

پروفسور لیندزی مک میلان، متخصص در چگونگی شکل‌دهی آموزش به شانس‌های زندگی، در تحقیقات اخیر در مورد کودکان سفیدپوست طبقه کارگر شرکت داشت.

او می‌گوید که دانش‌آموزان از قبل مدرسه را عقب‌تر شروع می‌کنند، و این شکاف تنها در دوران دبیرستان به دلیل عدم مشارکت فزاینده با آموزش افزایش می‌یابد.

این تحقیق شواهدی "گفتگو" پیدا کرد مبنی بر اینکه ارتباط با مدرسه برای خانواده های طبقه کارگر سفیدپوست در هنگام نقل مکان به دبیرستان "از صخره از صخره می افتد" که منجر به حضور ضعیف آنها شد.

والدین به پرس و جو چیزهایی گفتند: "من برای شروع به کار به شرایط لازم نیاز نداشتم" - همان پیامی که پینکنی از برخی از والدین در هتون لو هول می شنود. (مک میلان می‌گوید در واقعیت، صلاحیت‌های رسمی در حال حاضر برای یافتن شغل مهم‌تر از دهه‌های گذشته هستند، زمانی که راه‌های بیشتری برای کار صنعتی با درآمد خوب و آموزش در حین کار وجود داشت.)

این نکته ای است که توسط پروفسور جریم پشتیبانی می شود، او فکر می کند که مدارس باید خانواده ها را وادار کنند تا با توضیح واضح برای آنها که چگونه مدارک تحصیلی می تواند به فرزندانشان در یافتن کار کمک کند، به تحصیل بپردازند.

این تحقیق همچنین احساس کرد که والدین طبقه کارگر سفیدپوست نمی‌خواهند فرزندانشان منطقه خود را ترک کنند، با این حس قوی ارتباط. سیستم آموزشی انگلستان با ارزش‌های جوامع سفیدپوست طبقه کارگر مغایرت دارد. این تحقیق نشان داد والدین در آن مناطق برای فرزندان خود جاه طلب هستند، اما اغلب شادی و آمادگی برای زندگی را در کنار نمرات بالا یا بالاتر از آن در اولویت قرار می دهند.

جان جریم، استاد تعلیم و تربیت در دانشگاه کالج لندن، می‌گوید: احتمال گذراندن آزمون‌های GCSE توسط فرزندان فقیرترین خانواده‌ها در سال‌های متمادی به سختی تغییر کرده است.

اما مک میلان، استاد تعلیم و تربیت در دانشگاه کالج لندن، نیز می‌گوید که نمرات بالا نباید تنها راه رسیدن به زندگی موفق بزرگسالی تلقی شود. او فکر می‌کند که برای برخی از والدینی که خود نمرات بالایی کسب نکرده‌اند، "تحقیرآمیز" به نظر می‌رسد.

"چرا ساختاری ایجاد کرده‌ایم که در آن دریافت آن ریاضیات و GCSE انگلیسی برای شانس زندگی شما بسیار مهم است؟" او می گوید.

او از دولت می‌خواهد که به کارآموزی‌های ابتدایی و سایر یادگیری‌های حین کار فکر کند، تا کودکانی که نمرات تحصیلی پایین‌تری دارند هنوز هم بتوانند پیشرفت کنند.

در بازگشت به ساندرلند، حدود 700 دانش آموز آکادمی هتون پس از نیم ترم به مدرسه بازگشته اند.

آیا مدیر مدرسه فکر می کند مکان های دیگر می توانند موفقیت آن را تکرار کنند؟

پینکنی می گوید قطعا. و برای او، شخصی است: او اشاره می کند که او نیز توسط یک مادر مجرد با پول کمی بزرگ شده است، و هنوز از نظر تحصیلی پیشرفت کرده است.

"من واقعا در مورد آن احساس قوی دارم. مدرسه من به من کمک کرد تا بتوانم به آن برسم."

ولز بحران آموزشی دارد. میشه درستش کرد؟

حق خرید تاچر نسلی از صاحبان خانه را ایجاد کرد - آیا به بحران مسکن نیز دامن زد؟

دلیلی وجود دارد که نرخ واکسیناسیون کودکان در حال کاهش است - و این دلیل رسانه های اجتماعی نیست

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟